ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୩୧।୫: ଏକ ଐତିହାସିକ ରାୟରେ, ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ବେଶ୍ୟାବୃତ୍ତିରେ ଲିପ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହିଳା ବଳପୂର୍ବକ ଶିକାର ହୋଇଥିବା ଏବଂ ଫଳସ୍ବରୂପ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାସ କେନ୍ଦ୍ରକୁ ପଠାଇବା ଅନୁଚିତ। କୋର୍ଟ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଅନେକ ମହିଳା ସ୍ବେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ଏହି ବୃତ୍ତିରେ ନିୟୋଜିତ। ଯଦି ଜଣେ ମହିଳା ବୟସ୍କ, ତେବେ ତାଙ୍କର ସମ୍ମତି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନକରି ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାସ କେନ୍ଦ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଅନୁଚିତ ହେବ।
ପ୍ରଜ୍ୱଳା ବନାମ ଭାରତ ସଂଘ ମାମଲାରେ ଦାୟର ଏକ ଆବେଦନର ନିଷ୍କର୍ଷ କରିବା ସମୟରେ, ଜଷ୍ଟିସ ଜେ.ବି. ପାରଦିୱାଲା ଏବଂ ଜଷ୍ଟିସ ଆର. ମହାଦେବନଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ ଖଣ୍ଡପୀଠ ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରାୟ ଦେଇଛନ୍ତି। ଆବେଦନରେ ବେଶ୍ୟାବୃତ୍ତିରୁ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଥିବା ମହିଳାମାନଙ୍କ ପୁନର୍ବାସ ପାଇଁ ବିଦ୍ୟମାନ ଢାଞ୍ଚାକୁ ଉନ୍ନତ କରିବାକୁ ଆବେଦନ କରାଯାଇଥିଲା। ଶୁଣାଣି ସମୟରେ, କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରଣୀତ ଯୋଜନା ଏବଂ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡ଼ିକର କାର୍ଯ୍ୟାନ୍ବୟନ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରୟାସ ସମ୍ପର୍କରେ ବିବରଣୀ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ; କୋର୍ଟ ଏହି ସୂଚନା ସହିତ ସନ୍ତୋଷ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ।
କୋର୍ଟ ବିଦ୍ୟମାନ ଆଇନଗତ ଢାଞ୍ଚାକୁ ଅବ୍ୟବହାରିକ ଏବଂ ପୁରୁଷବାଦୀ ମାନସିକତା ଦ୍ୱାରା କଳୁଷିତ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇଥିଲେ। ରାୟରେ କୁହାଯାଇଛି: ‘ଅନୈତିକ ଚାଲାଣ (ନିବାରଣ) ଆଇନ, ୧୯୫୬ର ଧାରା ୧୭ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହିଳା ‘ଯୌନ କର୍ମୀ’ଙ୍କୁ ଏକକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଦେଖେ। ଏହି ବୃତ୍ତିରେ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଉଥିବା ଏବଂ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହାକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରିବାରେ ଆଇନ ବିଫଳ ହୋଇଛି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରିବାର ଏହି ପ୍ରବୃତ୍ତି ଏପରି ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ୍ଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହାଜର କରାଯିବା ସମୟରେ ଅଣଦେଖା କରିବାର ବାସ୍ତବତା ସୃଷ୍ଟି କରେ।’
ରାୟରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି ଯେ ଏହି ସମଗ୍ର ମାମଲା ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ଜୀବନ, ସ୍ବାଧୀନତା ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତ ସହିତ ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଭାବରେ ଜଡିତ; ତେଣୁ, ଏହି ସମ୍ପର୍କରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଅଣଦେଖା କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ଜଣେ ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ ସିଧାସଳଖ ମହିଳାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଜଣେ ମହିଳା ସ୍ବେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ବେଶ୍ୟାବୃତ୍ତିରେ ଲିପ୍ତ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ଏହା ଜାରି ରଖିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି – ଏବଂ ଯଦି ସେ ସ୍ଥାୟୀ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ କିମ୍ବା ପୁନର୍ବାସ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଭର୍ତ୍ତି ହେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ – ତେବେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ରାସ୍ତାରେ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଦୁଇ ବିଚାରପତିଙ୍କ ଖଣ୍ଡପୀଠ ଆହୁରି ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ ମହିଳାଙ୍କୁ ପଚରାଉଚରା କରିବା ସମୟରେ ସତର୍କତା ଅବଲମ୍ବନ କରିବା ଉଚିତ। ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟଙ୍କୁ ନିଜକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ମହିଳା ଯାହା କହିଛନ୍ତି ତାହା ତାଙ୍କ ନିଜସ୍ବ ଇଚ୍ଛାରେ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଉଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବୟାନ କୌଣସି ଅନ୍ତନିର୍ହିତ ଚାପ କିମ୍ବା ବଳପ୍ରୟୋଗର ଫଳାଫଳ ନୁହେଁ। ଯଦି ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ଯେ ସେ ସ୍ବେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ବୟାନ ଦେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜସ୍ବ ଇଚ୍ଛାରେ ବେଶ୍ୟାବୃତ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ ନିୟୋଜିତ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାସ କେନ୍ଦ୍ରକୁ ପଠାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
