ଢାକା/ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୧୬।୮: ବାଂଲାଦେଶର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ତାରିକ ରହମାନ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦ ରୁ ୨୫ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତ ଗସ୍ତ କରିପାରନ୍ତି। ‘ଦି ଡେଲି ଷ୍ଟାର’ ସୂତ୍ର ଉଦ୍ଧୃତ କରି ଏହି ସୂଚନା ଦେଇଛି। ଢାକା ଏବଂ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ ମଧ୍ୟରେ ଗସ୍ତର ତାରିଖ ସମ୍ପର୍କରେ ଆଲୋଚନା ଚାଲିଥିବା ଜଣାପଡ଼ିଛି। ଅଗଷ୍ଟ ୧୧ ରେ ବାଂଲାଦେଶରେ ଭାରତର ହାଇକମିଶନର ଦିନେଶ ତ୍ରିବେଦୀ ଏବଂ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ବୈଠକ ପରେ ଏହି ଖବର ଆସିଛି। ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର ଏକ ବରିଷ୍ଠ କୂଟନୈତିକ ସୂତ୍ରକୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରି ‘ଦି ଡେଲି ଷ୍ଟାର’ ରିପୋର୍ଟ କରିଛି, ‘ଉଭୟ ପକ୍ଷ ଦ୍ୱିପାକ୍ଷିକ ଗସ୍ତ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ଏକ ସମସ୍ୟା ଥିଲା। ବିଭିନ୍ନ ବିକଳ୍ପ ବିଚାର କରିବା ପରେ, ଉଭୟ ଦେଶର ଶୀର୍ଷ ଅଧିକାରୀମାନେ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦ ରୁ ୨୫ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ଉପରେ ସହମତ ହେବାକୁ ନିକଟତର ହୋଇଛନ୍ତି।’
ଏହା ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଯେ ବହିଷ୍କୃତ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଶେଖ ହାସିନାଙ୍କୁ ନେଇ ବାଂଲାଦେଶ ଏବଂ ଭାରତ ମଧ୍ୟରେ କୂଟନୈତିକ ଉତ୍ତେଜନା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବିତ ଗସ୍ତକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଉଛି। ହସିନା ପୂର୍ବରୁ ବାଂଲାଦେଶ ଫେରିବାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ, ସ୍ବୀକାର କରିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କୁ ଅଟକ କିମ୍ବା ଜେଲରେ ରଖାଯାଇପାରେ କିନ୍ତୁ କହିଥିଲେ ଯେ ‘ଭୟ ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇପାରିବ ନାହିଁ।’ ବାଂଲାଦେଶ ଫେରିବା ସମ୍ପର୍କରେ ସେ କହିଛନ୍ତି, ‘ମୋର ଫେରିବା କ୍ଷମତା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ବାଂଲାଦେଶକୁ ବିକାଶ ଏବଂ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷତାର ପଥକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବା ପାଇଁ। ମୁଁ ଜାଣେ ସେମାନେ ମୋତେ ଜେଲରେ ପକାଇ ପାରିବେ କିମ୍ବା ହତ୍ୟା କରିପାରିବେ।’
ଏହି ସମୟରେ, ଢାକା ଦିଲ୍ଲୀରେ ଶେଖ ହାସିନାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ ଏକ ସମ୍ପ୍ରତିକ ସାମ୍ବାଦିକ ସମ୍ମିଳନୀ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଆପତ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା। ତଥାପି, ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରୁ ନିଜକୁ ଦୂରେଇ ରଖିଥିଲା, ଏହା ଏକ ‘ବେସରକାରୀ ଗଣମାଧ୍ୟମ ସଂସ୍ଥା’ ଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିବା କହିଥିଲେ। ବାଂଲାଦେଶରେ ଭାରତର ଉଚ୍ଚାୟୁକ୍ତ ଦିନେଶ ତ୍ରିବେଦୀ ତାଙ୍କ ସ୍ବାଧୀନତା ଦିବସ ଭାଷଣରେ ଭାରତ ଏବଂ ବାଂଲାଦେଶର ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବନ୍ଧନର ଗୁରୁତ୍ୱ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ, ‘ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ଯେ ସାଧାରଣ ଆକାଂକ୍ଷା ଏବଂ ପାରସ୍ପରିକ ସଦ୍ଭାବନାରେ ମୂଳ ଥିବା ଲୋକ-ଲୋକ ସମ୍ପର୍କ ହେଉଛି ଏହି ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧୁତାର ପ୍ରକୃତ ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନ।’ ତ୍ରିବେଦୀଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ଉଭୟ ଦେଶ ବାଣିଜ୍ୟ, ସଂଯୋଗୀକରଣ, ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟସେବା ଭଳି ପ୍ରମୁଖ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପର୍କକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଉଥିଲେ। ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ଏକ ଗଣମାଧ୍ୟମ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଭାଷଣ ଦେଇ ଶେଖ ହାସିନା ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଗତ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି, ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବାଂଲାଦେଶକୁ ଅସୁବିଧାରେ ଫସି ରହିଥିବା ଦେଖିଛନ୍ତି; ଏହା ନା ସେ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ବାଂଲାଦେଶ ଥିଲା ନା ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ତିରିଶ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ଯେଉଁ ବାଂଲାଦେଶ ପାଇଁ ପ୍ରାଣବଳି ଦେଇଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ, ‘ମୁଁ ୨୦୨୪ ଜୁଲାଇ ଏବଂ ଅଗଷ୍ଟର ବାସ୍ତବତାକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ଏହା ଏକ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଛାତ୍ର ଆନ୍ଦୋଳନ ନଥିଲା। ଆରମ୍ଭରୁ, ମୋ ସରକାର ଆଲୋଚନା, ଆଇନଗତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଏବଂ ଧର୍ଯ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ସୌହାର୍ଦ୍ଦପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲା। ତଥାପି, ସଂସ୍କାର ଖୋଜିବା ଆଳରେ, କିଛି ସଂଗଠିତ ଗୋଷ୍ଠୀ ଛାତ୍ରଙ୍କ ଦାବିକୁ ଏକ ହିଂସାତ୍ମକ ରାଜନୈତିକ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପରିଣତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ।’
୨୦୨୪ ମସିହାରେ ବାଂଲାଦେଶରେ ହୋଇଥିବା ହିଂସାତ୍ମକ ପ୍ରତିବାଦ ଉପରେ ପ୍ରତିଫଳିତ କରି ଶେଖ ହାସିନା ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ, ‘ମହମ୍ମଦ ୟୁନୁସ ନିଜେ କହିଥିଲେ ଯେ ଏହା ଜଣେ ‘ମାଷ୍ଟରମାଇଣ୍ଡ’ଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ଆନ୍ଦୋଳନ ଥିଲା। ତାଙ୍କ ନିଜ ଶବ୍ଦ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ଏହା କେବଳ ଏକ ସ୍ବତଃସ୍ଫୂର୍ତ୍ତ ଛାତ୍ର ପ୍ରତିବାଦ ନଥିଲା; କୌଣସି ସ୍ପଷ୍ଟ କିମ୍ବା ଦାୟିତ୍ୱବାନ ନେତୃତ୍ୱ ନଥିଲା – ବରଂ, ପରଦା ପଛରୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଜାରି କରାଯାଇଥିଲା। ଏହାକୁ ସଂଗଠିତ ଏବଂ ଭୋଟ ବାକ୍ସ ବାହାରେ କ୍ଷମତା ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା।’
