ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୨୫।୪: ଇରାନରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେବା ଏବଂ ହର୍ମୁଜ ପ୍ରଣାଳୀ ଅବରୋଧ ଯୋଗୁ ଭାରତ ପୂର୍ବରୁ ଅଶୋଧିତ ତୈଳ ଯୋଗାଣର ଅଭାବର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ, ପାମ ତେଲ ସଙ୍କଟ ଧୀରେ ଧୀରେ ଗଭୀର ହେଉଛି।
ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ସର୍ବବୃହତ ପାମ ତେଲ ଆମଦାନୀକାରୀ। ଏହା ପ୍ରତିବର୍ଷ ପ୍ରାୟ ୯.୫ ନିୟୁତ ଟନ ପାମ ତେଲ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଏହି ସମୟରେ, ଘରୋଇ ଉତ୍ପାଦନ ୪୦୦,୦୦୦ଟନ ରୁ କମ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେ ଏହା ଏହାର ସମସ୍ତ ତେଲ ଆବଶ୍ୟକତା ବିଦେଶରୁ ଆମଦାନୀ କରେ।
ପାମ ତେଲ ପାମ ଗଛରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଯାହା ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ବର୍ଷା ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ପାଣି ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ। ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ପାମ ଗଛର ଏକ ବଡ଼ ଜନସଂଖ୍ୟା ଅଛି। ପାମ ତେଲ ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ପାଇଁ, ଏହି ଗଛରୁ ତେଲ ବାହାର କରାଯାଏ ଏବଂ ତାପରେ ବିଶ୍ୱର ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ରପ୍ତାନି କରାଯାଏ। ଭାରତ ମଧ୍ୟ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ ଏବଂ ମାଲେସିଆରୁ ଏହାର ଅଧିକାଂଶ ପାମ ତେଲ ଆମଦାନୀ କରେ।
ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଥିବା ପରି, ଭାରତ ଏହାର ପାମ ତେଲ ଆବଶ୍ୟକତାର ୯୦ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ଆମଦାନୀ କରେ, ଯାହାର ପ୍ରାୟ ଅଧା କେବଳ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆରୁ ଆସେ। ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ ଏବେ ରପ୍ତାନି କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଘରୋଇ ଭାବରେ ବାୟୋଡିଜେଲ (B50) ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ପାମ ତେଲ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ଏହି ପଦକ୍ଷେପ ଯୋଗୁ ବିଶ୍ୱ ବଜାରରେ ବାର୍ଷିକ ୧.୫-୨ ନିୟୁତ ଟନ ପାମ ତେଲ ହ୍ରାସ ପାଇବାର ଆଶା କରାଯାଉଛି।
ପାମ ତେଲ ରୋଷେଇରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ଏବଂ ଅନେକ ଉତ୍ପାଦ ଉତ୍ପାଦନରେ କଞ୍ଚାମାଲ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଫଳସ୍ବରୂପ, ଏହାର ଅଭାବ ଅନେକ ଉତ୍ପାଦର ମୂଲ୍ୟ ୫-୧୦ ପ୍ରତିଶତ ବୃଦ୍ଧି କରିବ।
ପାମ ତେଲ ସାବୁନ ଏବଂ ସାମ୍ପୁରେ ଫୋମ ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ଏହାର ମୂଲ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି HUL ଏବଂ ଗୋଦରେଜ କଞ୍ଜ୍ୟୁମର ଭଳି ଅନେକ କମ୍ପାନୀ ଉପରେ ଚାପ ପକାଇପାରେ। ଏହା ଲିପଷ୍ଟିକ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କ୍ରିମ ଏବଂ ଲୋଶନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁକିଛିରେ ମଧ୍ୟ ବହୁଳ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଏହା ବିସ୍କୁଟ ଏବଂ ଚିପ୍ସ ଭଳି ବେକ୍ଡ ଏବଂ ଫ୍ରାଏଡ ଜିନିଷରେ ମଧ୍ୟ ବହୁଳ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ତେଣୁ, ପାମ ତେଲର ଅଭାବ ପାର୍ଲେ ଏବଂ ବ୍ରିଟାନିଆ ଭଳି କମ୍ପାନୀର ଉତ୍ପାଦଗୁଡ଼ିକର ମୂଲ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରିପାରେ।
