ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୧୫।୧:ପ୍ରୟାଗରାଜରେ ମହାକୁମ୍ଭ ଯୋଗୁ, ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ ୩.୫ କୋଟି ଭକ୍ତ ପବିତ୍ର ବୁଡ଼ ପକାଇ ରାଜକୀୟ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ୧୩ଟି ଆଖଡ଼ାର ନାଗା ସାଧୁ ଏବଂ ମହିଳା ସାଧ୍ୱୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି। ସର୍ବପ୍ରଥମେ ନାଗା ସାଧୁମାନେ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ ମହିଳା ସାଧ୍ୱୀମାନେ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି। ତେବେ ଏହାରି ଭିତରେ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ପ୍ରାୟତଃ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଆସେ ଯେ, ମହାକୁମ୍ଭ ସମୟରେ ମହିଳା ସାଧୁମାନେ ଋତୁସ୍ରାବ ହେଲେ କ’ଣ କରନ୍ତି? ସେମାନେ ଏହି ସମୟରେ କେମିତି ବୁଡ ପକାନ୍ତି।
ମହିଳା ନାଗା ସାଧୁମାନେ କେବଳ ସେହି ଦିନ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି ଯେଉଁଦିନ ସେମାନଙ୍କର ଋତୁସ୍ରାବ ନ ଥାଏ। କୁମ୍ଭ ସମୟରେ ଯଦି ତାଙ୍କର ଋତୁସ୍ରାବ ହୁଏ, ତେବେ ସେ ନିଜ ଉପରେ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଛିଞ୍ଚନ୍ତି। ଏଥିରୁ ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ଯେ ମହିଳା ନାଗା ସାଧୁ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି। ବିଶେଷ କଥା ହେଉଛି ଯେ ପୁରୁଷ ନାଗା ସାଧୁ ମହାକୁମ୍ଭରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ ଏମାନେ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଆଖଡ଼ାର ମହିଳା ନାଗା ସାଧ୍ୱୀମାନଙ୍କୁ ମାଇ, ଅବଧୂତାନୀ କିମ୍ବା ନାଗୀନ କୁହାଯାଏ। ନାଗା ସାଧୁ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବିତ ଥିବା ସମୟରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିବାକୁ ପଡିବ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ଲଣ୍ଡା କରିବାକୁ ପଡଥାଏ। ନାଗିନ ସାଧୁ ହେବା ପାଇଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ୧୦ ରୁ ୧୫ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଠୋର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରିବାକୁ ପଡିଥାଏ।
ମହିଳା ନାଗା ସାଧୁମାନେ ପୁରୁଷ ନାଗା ସାଧୁଙ୍କଠାରୁ ଭିନ୍ନ। ସେ ଦିଗମ୍ବର ହୋଇ ରୁହନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗଦର୍ଭ ରଙ୍ଗର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେହି କପଡା ସିଲେଇ କରନ୍ତିନାହିଁ। ତେଣୁ ସେମାନେ ମାସିକ ଋତୁସ୍ରାବ ସମୟରେ କୌଣସି ସମସ୍ୟାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଆଉ ନାଗା ସାଧ୍ୱୀମାନେ କୁମ୍ଭମେଳାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ନାଗା ସାଧୁ କିମ୍ବା ସନ୍ୟାସୀ ହେବା ପାଇଁ, ଜଣଙ୍କୁ ୧୦ରୁ ୧୫ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କଠୋର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରିବାକୁ ପଡିଥାଏ। ନାଗା ସାଧୁ ହେବା ପାଇଁ, ଜଣେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ପଡିଥାଏ ଯେ ମହିଳା ଜଣକ ନାଗା ସାଧୁ ହେବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ସମର୍ପିତ କରିଛନ୍ତି। ଏହା ପରେ କେବଳ ଗୁରୁ ନାଗା ସାଧୁ ହେବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତି। ନାଗା ସାଧୁ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ମହିଳାଙ୍କ ପୂର୍ବ ଜୀବନକୁ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ ଯେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ କି ନାହିଁ ଏବଂ ନାଗା ସାଧୁ ହେବା ପରେ ସେ କଠିନ ସାଧନା କରିପାରିବେ କି ନାହିଁ। ନାଗା ସାଧୁ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କୁ ଜୀବିତ ଥିବା ସମୟରେ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ ମୁଣ୍ଡନ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ।
ମୁଣ୍ଡନ ପରେ, ମହିଳାଙ୍କୁ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରାଇବାକୁ ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ତା’ପରେ ମହିଳା ନାଗା ସାଧୁ ସାରା ଦିନ ଭଗବାନଙ୍କ ନାମ ଜପ କରନ୍ତି। ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପରି, ମହିଳା ନାଗା ସାଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ସକାଳେ ସେ ବ୍ରହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠି ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ନାମ ଜପ କରନ୍ତି ଏବଂ ସଂଧ୍ୟାରେ ସେ ଭଗବାନ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କ ପୂଜା କରନ୍ତି। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ ପରେ ସେ ପୁଣି ଥରେ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ନାମ ଜପ କରନ୍ତି। ନାଗା ସାଧୁମାନେ ମୂଳ, ଫଳ, ଔଷଧି, ଫଳ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ପତ୍ର ଖାଆନ୍ତି। ମହିଳା ନାଗା ସାଧୁଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ ପାଇଁ ପୃଥକ ଆଖଡ଼ାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଛି।
ପ୍ରାୟ ୧୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, ୨୦୧୩ରେ, ଆହ୍ଲାବାଦ କୁମ୍ଭରେ ପ୍ରଥମ ନାଗା ମହିଳା ଆଖାରାକୁ ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ମିଳିଥିଲା। ସଙ୍ଗମ ନଦୀ କୂଳରେ ଥିବା ଏହି ଆଖଡ଼ାକୁ ପୁରୁଣା ସନ୍ନ୍ୟାସୀନ ଆଖଡ଼ା ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସେତେବେଳେ ନାଗା ମହିଳା ଆଖାରାର ନେତ୍ରୀ ଥିଲେ ଦିବ୍ୟା ଗିରି, ଯିଏ ସାଧୁ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର ଜନସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ବଡ଼ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନରୁ ଜଣେ ଡାକ୍ତରୀ ଟେକ୍ନିସିଆନ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ପାଠପଢ଼ା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ୨୦୦୪ରେ, ସେ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବରେ ଜଣେ ମହିଳା ନାଗା ସାଧୁ ହୋଇଥିଲେ। ତା’ପରେ ସେ କହିଲେ ଯେ ଆମେ କିଛି ଭିନ୍ନ ଭାବରେ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଜୁନା ଆଖଡ଼ାର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ, ଆମେ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କ ମାତା ଅନୁସୁଇୟାଙ୍କୁ ଆମର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।
