ଭାରତରେ ଡାଇବେଟିସ୍ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ଆପଣ ଏହି କଥାରୁ ଅନୁମାନ କରିପାରିବେ ଯେ, ପ୍ରତି ୫ ଜଣରେ ଜଣେ ଏହି ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ। ଆଜି ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ଡାଇବେଟିସ୍ କ୍ୟାପିଟାଲ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ଅନେକ ଲୋକ ଡାଇବେଟିସ୍ର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ ଅବଗତ ନାହାନ୍ତି। ବିଶେଷକରି ମହିଳା ଏବଂ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାମାନେ ଏହା ବିଷୟରେ ସଚେତନ ନୁହନ୍ତି। ସେମାନେ ସହଜରେ ଏହି ରୋଗର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି।
ଭାରତରେ ଡାଇବେଟିସ୍ ରୋଗୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ନିରନ୍ତର ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେଶରେ ୧୩ କୋଟିରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ଡାଇବେଟିସ୍ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ। ଏଥିରେ ୬ କୋଟିରୁ ଅଧିକ ମହିଳା ଅଛନ୍ତି। ଏହି ରୋଗ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଛି। ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ, ଶରୀରରେ ଅନେକ ହରମୋନ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟେ, ଯାହା ଇନ୍ସୁଲିନ ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦ୍ରୁତ ଓଜନ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ଏବଂ ଶରୀର ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଇନ୍ସୁଲିନ ଉତ୍ପାଦନ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଯାହା ଫଳରେ ଶର୍କରା ସ୍ତର ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ଯାହା ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଡାଇବେଟିସ୍ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ।
ଏହା ନବଜାତ ଶିଶୁକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବିତ କରେ। ନବଜାତ ଶିଶୁଙ୍କଠାରେ ମଧ୍ୟ ଡାଇବେଟିସ୍ର ଆଶଙ୍କା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ଡାଇବେଟିସ୍ ହେବା ଦ୍ୱାରା ଶିଶୁର ଜନ୍ମ ପରେ ରକ୍ତ ଶର୍କରା ହ୍ରାସ କିମ୍ବା ଜଣ୍ଡିସ୍ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ଥାଏ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଶିଶୁର ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ସମସ୍ୟା କିମ୍ବା ଜନ୍ମ ପରେ ସ୍ଥୂଳତା ହେବାର ଆଶଙ୍କା ଥାଇପାରେ।
ଡାଇବେଟିସ୍ ପୀଡ଼ିତ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାମାନେ ଇନ୍ସୁଲିନ ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନାଶୟ ଉପରେ ଅଧିକ ଚାପ ପକାଇଥାନ୍ତି। ଇନସୁଲିନ ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନାଶୟକୁ ଅଧିକ ପରିଶ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡ଼େ, ତଥାପି ଇନସୁଲିନ ରକ୍ତ ଶର୍କରା ସ୍ତରକୁ ହ୍ରାସ କରେ ନାହିଁ। ଏପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ପ୍ଲାସେଣ୍ଟା ଗ୍ଲୁକୋଜ ସମେତ ଅନେକ ପୁଷ୍ଟିକର ପଦାର୍ଥ ଶିଶୁକୁ ସଠିକ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଶିଶୁର ଅଗ୍ନାଶୟ ବର୍ଦ୍ଧିତ ଶର୍କରା ସ୍ତରକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଅଧିକ ଇନସୁଲିନ ଉତ୍ପାଦନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରେ। କାରଣ ମା’ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି ତାହା ରକ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ଶିଶୁ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଥାଏ ଏବଂ ଶିଶୁଠାରେ ଚର୍ବି ଜମା ହେବା ଆରମ୍ଭ କରେ। ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ପରେ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଏ।
ଅଧିକାଂଶ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାଙ୍କଠାରେ ଡାଇବେଟିସ୍ର ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ମହିଳାମାନେ ଅଧିକ ଶୋଷ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଏବଂ ବାରମ୍ବାର ପରିସ୍ରା କରିବାର ସମସ୍ୟା ପାଆନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ସହ ଯୋଗାଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ। ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାମାନେ ପ୍ରତି ତିନି ମାସରେ ଥରେ ସେମାନଙ୍କର ଡାଇବେଟିସ୍ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ମହିଳାଙ୍କ ଶର୍କରା ସ୍ତର ଏବଂ ଶିଶୁର ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।
ପିଲାଟି କେବଳ ମାଆର ରକ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ପୁଷ୍ଟିସାର ପାଏ। ଯଦି ମାଆର ଶର୍କରା ସ୍ତର ଅଧିକ ଥାଏ, ତେବେ ନବଜାତ ଶିଶୁ ଉପରେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବା ନିଶ୍ଚିତ। ଏପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ କେତେକ ସମୟରେ ଶିଶୁର ଆକାର ସ୍ବାଭାବିକ ଅପେକ୍ଷା ବଡ଼ ହୋଇଯାଏ। ଯାହା ଯୋଗୁ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ସମସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ ହୋଇପାରେ।
ପ୍ରସବ ସମୟରେ ଶିଶୁର ବଡ଼ ଆକାର ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ। ଜନ୍ମ ପରେ ଶିଶୁଙ୍କ ରକ୍ତରେ ଶର୍କରାର ପରିମାଣ କମ। ମଧୁମେହ ପୀଡ଼ିତ ମହିଳାଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରସବର ଆଶଙ୍କା ମଧ୍ୟ ଥାଏ। ଶିଶୁଙ୍କଠାରେ ଜଣ୍ଡିସ୍ର ଆଶଙ୍କା ମଧ୍ୟ ବଢ଼ିପାରେ। ଜନ୍ମ ପରେ ଶିଶୁଟିର ନିଃଶ୍ୱାସ ନେବାରେ ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ।
ପିଲାଟି ବଡ଼ ହେବା ସହିତ, ସ୍ଥୂଳତା ଏବଂ ଡାଇବେଟିସ୍ର ଆଶଙ୍କା ଅଧିକ ଥାଏ।
