ତେଲ ଅଭିଭ,୭।୬: ତେଲ ଅଭିଭ ବେନ ଗୁରିଅନ ବିମାନବନ୍ଦରରେ ଅବତରଣ କରିବା ସମୟରେ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଏକ ଅନନ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ସୱାଗତ କରେ। ଦୁବାଇ କିମ୍ବା ଆବୁଧାବିର ବିମାନବନ୍ଦରରେ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସାଧାରଣ କଥା, ଏଠାରେ – ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସୁରକ୍ଷା ଯାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ଇମିଗ୍ରେସନ କାଉଣ୍ଟରରେ ଧାଡ଼ିରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି – ଆପଣ ସହଜରେ ଅନେକ ଭାରତୀୟ ମୁହଁକୁ ଏକାଥରେ ଦେଖିପାରିବେ।
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ହେଉଛନ୍ତି ନିର୍ମାଣ, କେୟାର ଗିଭିଂ କିମ୍ବା ଆତିଥ୍ୟ ଶିଳ୍ପରେ ନିୟୋଜିତ ଯୁବକ, ଇସ୍ରାଏଲର ଶ୍ରମିକ ଅଭାବକୁ ସମାଧାନ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି।
ପଶ୍ଚିମ ଏସିଆରେ ଚାଲିଥିବା ସଂଘର୍ଷ ସତ୍ତ୍ୱେ, ଏହି ଭାରତୀୟମାନେ ଏଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟତ ନିର୍ମାଣ କରୁଛନ୍ତି, ଭଲ ମଜୁରୀ, ସୁବିଧା ଏବଂ ଏକ ସମ୍ମାନଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ ପରିବେଶରୁ ଲାଭ ପାଉଛନ୍ତି।
ପ୍ରାୟ ୨୦,୦୦୦ ଭାରତୀୟ ସାରା ଦେଶରେ କାମ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଏସିଆ ସଂଘର୍ଷର ତିନି ମାସ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟରେ ରହିବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ସତର୍କତା ସାଇରନ ବାଜିଥାଏ, ସେମାନେ ସାଧାରଣ ଇସ୍ରାଏଲୀ ନାଗରିକଙ୍କ ପରି ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଗଣମାଧ୍ୟମ ସେଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅନେକ ଭାରତୀୟଙ୍କ ସହ କଥା ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ କହିଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଚାକିରି ଛାଡି ଭାରତ ଫେରିବାର କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ସେମାନଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ଫେରି ଆସିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି।
ଆଠ ମାସ ପୂର୍ବରୁ ହାଇଫା ନିକଟସ୍ଥ ସାଫେଦ ସହରରେ ଏକ ହୋଟେଲରେ କାମ କରିବାକୁ ଆସିଥିବା ଇନ୍ଦାର ବାକର କୁହନ୍ତି, “ମୁଁ ଆସିବାର ମାତ୍ର କିଛି ମାସ ପରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ତଥାପି ମୁଁ ଏଠାରେ କୌଣସି ବିପଦ ଅନୁଭବ କରୁନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ମୋ ପରିବାର ମୋତେ ଫୋନ କରି ଫେରିବାକୁ କୁହନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କହୁଛି ଯେ ପରିବେଶ ପ୍ରକୃତରେ କେତେ ସ୍ବାଭାବିକ। ଲୋକମାନେ ସାଧାରଣ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କର କାମ କରୁଛନ୍ତି।’
ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି ସମାନ ହୋଟେଲରେ କାମ କରୁଥିବା ରାହୁଲ ପ୍ରତି ମାସରେ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଘରକୁ ପଠାନ୍ତି। ହୋଟେଲ ତାଙ୍କ ରହିବା ଏବଂ ଖାଇବା ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯୋଗାଇଥାଏ। ରାହୁଲ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି, ‘ଭାରତର ହୋଟେଲ ଶିଳ୍ପ ଏବଂ ଏଠାରେ ଥିବା ହୋଟେଲ ଶିଳ୍ପ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଅଛି। ବରିଷ୍ଠ କର୍ମଚାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ସମାନ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି; ଆମର କାମର ପ୍ରକୃତି ଯୋଗୁଁ କେହି ଆମକୁ ହୀନ ମନେ କରନ୍ତି ନାହିଁ।’
ବର୍ତ୍ତମାନ, ପ୍ରାୟ ୨୦,୦୦୦ ଭାରତୀୟ ଇସ୍ରାଏଲରେ ସରକାରୀ ଚ୍ୟାନେଲ ମାଧ୍ୟମରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି, ନିର୍ମାଣ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଯତ୍ନ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିୟୋଜିତ। ଇସ୍ରାଏଲୀ ସରକାର ଏବଂ ନିର୍ମାଣ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ଭାରତୀୟ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି। ଦୁଇ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ସମ୍ପ୍ରତିକ ଚୁକ୍ତିନାମା ଅନୁଯାୟୀ, ଆଗାମୀ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଅତିରିକ୍ତ ୫୦,୦୦୦ ଭାରତୀୟ ଶ୍ରମିକଙ୍କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଚାଲିଛି – ଏହି ସଂଖ୍ୟା ଶେଷରେ ୧୦୦,୦୦୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇପାରେ ବୋଲି ଏଠାରେ ଅଧିକାରୀମାନେ ମତ ଦେଉଛନ୍ତି।
