ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ/ଓ୍ବାଶିଂଟନ,୧।୪: ଭାରତୀୟ ବଂଶୋଦ୍ଭବ ମହାକାଶଚାରୀ ସୁନିତା ୱିଲିୟମ୍ସ ୧୯ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୫ରେ ସ୍ପେସଏକ୍ସ ଡ୍ରାଗନ ମହାକାଶଯାନ ଯୋଗେ ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି ଆସିଥିଲେ। ସେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ବୁଚ ୱିଲମୋର ୫ ଜୁନ ୨୦୨୪ରେ ବୋଇଂର ଷ୍ଟାରଲାଇନର୍ ସ୍ପେସକ୍ରାଫ୍ଟରେ ମହାକାଶକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେବେଠାରୁ ଉଭୟ ଯାତ୍ରୀ ୯ ମାସ ଧରି ମହାକାଶରେ ଫସି ରହିଥିଲେ। ସୁନିତା ୱିଲିୟମ୍ସ ସୋମବାର (୩୧ ମାର୍ଚ୍ଚ) ଦିନ ଏକ ସାକ୍ଷାତକାର ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ମହାକାଶରେ ବିତାଇଥିବା ତାଙ୍କର ଅଭିଜ୍ଞତା ବାଣ୍ଟିଥିଲେ।
ସାକ୍ଷାତକାର ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ଭାରତ ବିଷୟରେ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାର ଉତ୍ତରରେ ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ମହାକାଶରୁ ଭାରତ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଏ। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଯାନ ହିମାଳୟ ଉପରେ ଯାଉଥିଲା, ସେ ଅବିଶ୍ୱସନୀୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ। ସେ ଏହାକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ବୋଲି କହିଥିଲେ ଏବଂ କହିଥିଲେ ଯେ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଗଲା।
ସୁନିତା ୱିଲିୟମ୍ସ ଭାରତକୁ ଏକ ମହାନ ଦେଶ ଏବଂ ଏକ ଚମତ୍କାର ଗଣତନ୍ତ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ଭାରତ ପ୍ରତି ଗଭୀର ଆସକ୍ତି ରହିଛି କାରଣ ତାଙ୍କ ବାପା ଭାରତର। ସେ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଯେ ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ଦେଶକୁ ଫେରିଯିବି।’ ଭାରତ ସହିତ ସୁନିତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ଏହି ଭାବପ୍ରବଣ ଚିନ୍ତାଧାରା ତାଙ୍କର ଭାରତୀୟ ମୂଳ ବିଷୟରେ ଗଭୀର ବୁଝାମଣାକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ।
ମହାକାଶରୁ ଦେଖାଯାଉଥିବା ସମୃଦ୍ଧ ରଙ୍ଗ ବିଷୟରେ କହି ସୁନିତା ବିଶେଷ ଭାବରେ ଗୁଜରାଟ ଏବଂ ମୁମ୍ବାଇର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଏହି ସହରଗୁଡ଼ିକରେ ଝଲସୁଥିବା ଆଲୋକର ନେଟୱାର୍କ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛି। ବଡ଼ ସହରରୁ ଛୋଟ ସହର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପିଥିବା ଏହି ଆଲୋକ ଭାରତୀୟ ସଭ୍ୟତା ଏବଂ ଆଧୁନିକତାର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ମିଶ୍ରଣ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ।
