ଆପଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଉତ୍ତର ମେରୁ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଥିବେ। ଏହା ହେଉଛି ସେହି ବିନ୍ଦୁ ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥିବୀର ଅକ୍ଷ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ କରେ। ଏହା ନରୱେରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଛି। ଏଠାରୁ ଯାଉଥିବା ରାସ୍ତାକୁ ଦୁନିଆର ଶେଷ ରାସ୍ତା ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ଏହାର ନାମ ଇ-୬୯, ଯାହା ପୃଥିବୀ ଏବଂ ନରୱେକୁ ସଂଯୋଗ କରେ। ଏହା ହେଉଛି ସେହି ରାସ୍ତା ଯେଉଁଠାରୁ ଆଗକୁ ରାସ୍ତା ନାହିଁ । ବାସ୍ କେବଳ ବରଫ ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ରହିଛି।
ତେବେ ଇ-୬୯ ହେଉଛି ଏକ ରାଜପଥ, ଯାହାର ଲମ୍ବ ପ୍ରାୟ ୧୪ କିଲୋମିଟର। ଏହି ରାଜପଥରେ ଅନେକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଏକାକୀ ଚାଲିବା କିମ୍ବା ଗାଡି ଚଳାଇବା ମଧ୍ୟ ନିଷେଧ। ଯେତେବେଳେ ବହୁତ ଲୋକ ଥିବେ ତୁମେ ଏଠାରୁ ଯାଇ ପାରିବ। ଏହା ପଛର କାରଣ ହେଉଛି ସବୁ ସ୍ଥାନରେ ତୁଷାରପାତର ମୋଟା ସିଟ୍ ଯୋଗୁ ସବୁବେଳେ ନିଖୋଜ ହୋଇଯିବାର ଆଶଙ୍କା ଥାଏ।
ଉତ୍ତର ମେରୁରେ, ଶୀତ ରାତି ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ। ବେଳେବେଳେ ଏଠାରେ ପ୍ରାୟ ଛଅ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ଶୀତଦିନେ, ଏଠାରେ ତାପମାତ୍ରା ମାଇନସ ୪୩ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସ ଠାରୁ ମାଇନସ ୨୬ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସ ମଧ୍ୟରେ ଥିବାବେଳେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ବିନ୍ଦୁ ଶୂନ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସ ଅଟେ।
ଆପଣ ଜାଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବେ ପ୍ରବଳ ଶୀତ ସତ୍ତ୍ୱେ ଏଠାରେ ଲୋକେ ରୁହନ୍ତି। ପୂର୍ବରୁ ଏଠାରେ କେବଳ ମାଛ ବ୍ୟବସାୟ କରାଯାଉଥିଲା। ଏହି ସ୍ଥାନ ୧୯୩୦ରୁ ବିକାଶ ଆରମ୍ଭ କଲା । ପ୍ରାୟ ଚାରି ବର୍ଷ ପରେ, ୧୯୩୪ ମସିହାରେ, ଏଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ର ସ୍ଥିର କଲେ ଯେ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ସ୍ବାଗତ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅଲଗା ଆୟର ଉତ୍ସ ପାଇପାରିବେ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ପୃଥିବୀର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ଲୋକମାନେ ଉତ୍ତର ମେରୁ ପରିଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି। ଏଠାରେ ସେମାନେ ଏକ ଭିନ୍ନ ଦୁନିଆରେ ରହିବା ଭଳି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି । ଏଠାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ପୋଲାର ଲାଇଟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଗଭୀର ନୀଳ ଆକାଶରେ, ବେଳେବେଳେ ସବୁଜ ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ଗୋଲାପୀ ଆଲୋକ ଦେଖାଯାଏ।
