ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୨୧।୨:ନିକଟରେ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ଖବର ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ଯେ ଖାନ ସାର୍ କୋଏଲୱାରରେ ଏକ ବଡ଼ ଜମି କିଣି ସେଠାରେ ଏକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରୁଛନ୍ତି। ସେ ନିଜେ ଜମି ପଞ୍ଜିକରଣ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇଥିଲେ। କିଛି ଏକର ଜମି ପାଇଁ ପଞ୍ଜିକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପରିସ୍ଥିତି ବଦଳି ଯାଇଛି। ଖାନ ସାର୍ କ୍ରୟ କରିଥିବା ଜମିକୁ ବିକ୍ରି କରୁଛନ୍ତି।
ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାର ତାଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଛି। ସେ ଭାବିଥିଲେ ଯେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଖୋଲିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ବିକାଶ ହେବ, କାରଣ ଏହା ପାଟନାର ନିକଟତର ଏବଂ ଏହାର ଭଲ ସଂଯୋଗୀକରଣ। କିନ୍ତୁ ପରିସ୍ଥିତି ଏପରି ପାଲଟିଛି ଯେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱପ୍ନ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଛି। ସେ ଅଭିଯୋଗ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏତେ ହଇରାଣ କରିଛନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କୁ ସେ କିଣିଥିବା ଜମି ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ପଡିଛି।
ବିହାରର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶିକ୍ଷାବିତ୍ ଖାନ ସାର୍ ବର୍ତ୍ତମାନ କୋଏଲୱାରରେ ଏକ ବଡ଼ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାର ତାଙ୍କର ସୱପ୍ନ ହରାଇ ବସିଛନ୍ତି। ସେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଥିଲେ ଯେ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପ କେବଳ ଏକ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ ନୁହେଁ, ବରଂ ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳର ବିକାଶ ପାଇଁ ଏକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଥିଲା। ସେ ପ୍ରାୟ 1000 ଏକର ଜମିରେ ଏକ ଆଧୁନିକ, ସୱାବଲମ୍ୱୀ ଏବଂ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ କ୍ୟାମ୍ପସ ର୍ନିମାଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ଅନେକ ଜମି ମାଲିକଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଆଲୋଚନା ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ବଜାର ହାରଠାରୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟରେ ଚୁକ୍ତିନାମା ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ସମସ୍ତ ମାଲିକଙ୍କୁ ଅଗ୍ରିମ ଦେୟ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା। 10-15 ଏକର ଜମି ପାଇଁ ପଞ୍ଜୀକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା।
କିନ୍ତୁ ପରିସ୍ଥିତି ବଦଳିଗଲା ଯେତେବେଳେ ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍ତରରେ ଖବର ବ୍ୟାପିଗଲା ଯେ କୋଏଲୱାରରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ର୍ନିମାଣ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ଏହି ଖବର ଭାଇରାଲ ହେବା ମାତ୍ରେ, ଜମି ମାଲିକମାନେ ହଠାତ ମୂଲ୍ୟ ଅନେକ ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି କଲେ ଏବଂ ଅଗ୍ରିମ ଦେୟ ପାଇବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଜମି ପଞ୍ଜୀକରଣ କରିବାକୁ ମନା କରିଦେଲେ। ଖାନ ସାର୍ କୁହନ୍ତି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଜମି ମାଲିକମାନେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଜମିରେ ଏକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ନିର୍ମାଣ ହେବ, ସେମାନେ ଜମି ମୂଲ୍ୟ ଦଶ ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି କଲେ। “ଆମେ ପୂର୍ୱରୁ ବଜାର ଦରର ଅନେକ ଗୁଣ ଦେୟ ଦେଉଥିଲୁ। ସବୁକିଛି ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସମୟ ଅଭାବରୁ କେବଳ ପଞ୍ଜୀକରଣ ବାକି ଥିଲା।” ତଥାପି, ଜମି ମାଲିକମାନେ ଏହି ପରିସ୍ଥିତିର ସୁଯୋଗ ନେଇ ରାଜି ହୋଇଥିବା ହାରରେ ପଞ୍ଜୀକରଣ କରିବାକୁ ମନା କରିଦେଲେ। ସେ ଅଭିଯୋଗ କରିଛନ୍ତି ଯେ ପରିସ୍ଥିତି ଏତେ ଜଟିଳ ହୋଇଗଲା ଯେ ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ୱରୁ କିଣିଥିବା ଜମି ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ପଡିଲା।
ଖାନ ସାରଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରସ୍ତାବିତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଧୁନିକ ମଡେଲ ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୋଇଥାନ୍ତା। ଏଥିରେ 25,000 ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ରହିବା ସ୍ଥାନ, ଏକ ସ୍ୱୟଂ-ଉତ୍ପାଦନକାରୀ ବିଦ୍ୟୁତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବଂ MBA ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ଏକ ମଲ ଭଳି ବ୍ୟବହାରିକ ଶିକ୍ଷା ସୁବିଧା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା। ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା ଯେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନ ରହି କ୍ୟାମ୍ପସ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକୃତ ବ୍ୟବସାୟ ଏବଂ ବୈଷୟିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବୁଝିପାରିବେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଆଶା ଭାଙ୍ଗିଗଲା। ସେ ଏସବୁ କଥା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟରେ କହିଥିଲେ।
