ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୧୭।୯: ୧୯୫୦ ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୭ରେ ଜନ୍ମିତ ଭାରତର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ଚଳିତ ବର୍ଷ ନିଜର ୭୬ତମ ଜନ୍ମଦିନ ପାଳନ କରୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସମ୍ପର୍କ ଉପରେ ନଜର ପକାଇଲେ, କ୍ରୀଡ଼ା ଓ କ୍ରୀଡ଼ାବିତଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ସ୍ନେହ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଆରା ବୋଲି ମନେହୁଏ। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦିଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରୀଡ଼ା କେବଳ ଏକ ପ୍ରଶାସନିକ ଦାୟିତ୍ୱ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଦେଶର ଯୁବବର୍ଗ ଓ କ୍ରୀଡ଼ାବିତଙ୍କ ସହ ଏକ ଗଭୀର ସମ୍ପର୍କକୁ ପ୍ରତିପାଦିତ କରେ। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଭାରତୀୟ କ୍ରୀଡ଼ାବିତ ଇତିହାସ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ଏବଂ ପଡ଼ିଆରେ ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଉଡ଼ାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ପ୍ରାୟତଃ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରୁ ହିଁ ସର୍ବପ୍ରଥମ ଅଭିନନ୍ଦନ ବାର୍ତ୍ତା ଆସିଥାଏ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ, କ୍ରୀଡ଼ା ଯାତ୍ରାର ଉତ୍ଥାନ-ପତନ ସମୟରେବିଶେଷକରି ଯେତେବେଳେ ଜଣେ କ୍ରୀଡ଼ାବିତ ପରାଜୟ ଯୋଗୁ ନିରାଶ ହୋଇପଡ଼ନ୍ତି, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦି ଜଣେ ଅଭିଭାବକ ଭଳି ସାମ୍ନାକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଓ ସମର୍ଥନ ଯୋଗାଇବାରେ କେବେବି ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଖେଳାଳି ପୋଡିୟମରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି କିମ୍ବା ବିଶ୍ୱର ଯେକୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଉଡ଼ାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ (PMO)ରୁ ସିଧାସଳଖ ଏକ ଫୋନ କଲ ଶୁଭେଚ୍ଛା ବାର୍ତ୍ତା ମିଳିଥାଏ। ଏହା ଅଲିମ୍ପିକ୍ସ, ପାରାଅଲିମ୍ପିକ୍ସ, କ୍ରିକେଟ ବିଶ୍ୱକପ କିମ୍ବା ଥମାସ କପ ଭଳି ଐତିହାସିକ ବିଜୟ ହେଉ, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦି ସିଧାସଳଖ ଖେଳାଳିମାନଙ୍କ ସହିତ ଫୋନ ମାଧ୍ୟମରେ କଥା ହୁଅନ୍ତି।
ଏହି ଆଲୋଚନାଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଅଭିନନ୍ଦନଠାରୁ ଅଧିକ; ସେମାନେ କ୍ରୀଡ଼ାର ସୂକ୍ଷ୍ମତା ଏବଂ ଖେଳାଳିଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଯାତ୍ରାକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି। ଉଦାହରଣ ସ୍ବରୂପ, ଯେତେବେଳେ ସୁଟର ଅବନୀ ଲେଖରା କିମ୍ବା ଜାଭେଲିନ ଫିଙ୍ଗାଳି ସୁମିତ ଆଣ୍ଟିଲ ପଦକ ଜିତିଥିଲେ, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଏବଂ କୌଶଳକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଫୋନ କରିଥିଲେ। ଏପରି ସିଧାସଳଖ ଆଲୋଚନା ଖେଳାଳିମାନଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରାଏ ଯେ ଦେଶର ଶୀର୍ଷ ନେତୃତ୍ୱ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଦର୍ଶନକୁ ନିକଟରୁ ନଜର ରଖୁଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ କଠିନ ପରିଶ୍ରମକୁ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରୁଛନ୍ତି।
ଏହି ଫୋନ କଲ କେବଳ ଏକ ଔପଚାରିକତା କିମ୍ବା ରୀତିନୀତି ନୁହେଁ। କଥାବାର୍ତ୍ତା ସମୟରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରାୟତଃ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖେଳାଳିଙ୍କ ନାମ ନେଇ ସେମାନଙ୍କ ଖେଳ ଶୈଳୀ, ପ୍ରସ୍ତୁତି ଏବଂ ସଂଘର୍ଷ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତି। ଖେଳ ବିଷୟରେ ଏଭଳି ଗଭୀର ବୁଝାମଣା ଏବଂ ସିଧାସଳଖ ଆଲୋଚନା ଖେଳାଳିଙ୍କ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ବୃଦ୍ଧି କରିଥାଏ, କାରଣ ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଖେଳ ଓ କଠିନ ପରିଶ୍ରମକୁ ନିକଟରୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ତାହାର ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଛି।
ଖେଳର ଜଣେ ପ୍ରକୃତ ସମର୍ଥକ କେବଳ ବିଜୟ ସମୟରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ପରାଜୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଖେଳାଳିଙ୍କ ସହ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥାନ୍ତି। ଟୋକିଓ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସର ଏକ ଘଟଣା ଏହାର ଏକ ଉତ୍ତମ ଉଦାହରଣ ଅଟେ: ଯେତେବେଳେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ହକି ଦଳ ଅଳ୍ପକେ ପଦକ ଜିତିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଲା ଏବଂ ଖେଳାଳିମାନେ ଭାବବିହ୍ବଳ ହୋଇପଡ଼ିଲେ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦି ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥା ହୋଇ କହିଥିଲେ, ‘କାନ୍ଦିବା ବନ୍ଦ କର; ତୁମର ଝାଳ ବୃଥା ଯାଇନାହିଁ। ତୁମେ ସମଗ୍ର ଦେଶକୁ ଅନୁପ୍ରାଣିତ କରିଛ।’ ଏଥିରୁ ଜଣାପଡ଼େ ଯେ ସେ କେବଳ ପଦକ ଜିତିବାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ମଇଦାନରେ ଖେଳାଳିଙ୍କ କଠିନ ପ୍ରୟାସ ଓ ପରିଶ୍ରମକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ବିଦେଶରେ ଦେଶର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରି ଫେରୁଥିବା ଖେଳାଳିଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବାସଭବନରେ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ବୈଠକ ଆୟୋଜନ କରାଯାଏ। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦି ପଦକ ବିଜେତା ଖେଳାଳି ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦଳକୁ ନିଜ ବାସଭବନକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ଖେଳାଳିମାନଙ୍କୁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମଞ୍ଚ ଏବଂ ସମ୍ମାନବୋଧ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ।
ଏହି ବୈଠକଗୁଡ଼ିକର ଏକ ବିଶେଷ ଦିଗ ହେଉଛି ଏହାର ମୁଖ୍ୟତଃ ଅନୌପଚାରିକ ପରିବେଶ, ଯାହା ଖେଳାଳିମାନଙ୍କୁ ବିନା କୌଣସି ସଙ୍କୋଚରେ ମୁକ୍ତ ଭାବରେ କଥା ହେବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଆଲୋଚନା ସମୟରେ ଅନେକ ଥର ହାଲୁକା ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ଯେପରିକି ନୀରଜ ଚୋପ୍ରାଙ୍କ ପାଇଁ ‘ଚୁର୍ମା’ର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା, ପି.ଭି. ସିନ୍ଧୁଙ୍କ ସହ ଆଇସକ୍ରିମ ଖାଇବା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା କିମ୍ବା ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ ଦଳକୁ ‘ବାଲୁଶାହି’ ଖୁଆଇବା। ଏହି ଛୋଟ ଛୋଟ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ ଖେଳାଳିଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସହଜ ଓ ଚାପମୁକ୍ତ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ।
