ସ୍ବାଧୀନ ଭାରତର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ବର୍ଗତ ପଣ୍ଡିତ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ ଜଣେ ସଚ୍ଚା ଶିଶୁପ୍ରେମୀ ଥିଲେ। ତେଣୁ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଦିନ ୧୪ ନଭେମ୍ବର(୧୮୮୮ ମସିହା)କୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ‘ଶିଶୁ ଦିବସ’ ରୂପେ ପାଳନ କରାଯାଏ। ନେହେରୁ କହିଥିଲେ ‘ଶିଶୁମାନେ ଏ ଧରାପୃଷ୍ଠର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଗୁପ୍ତଧନ’ ସେ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିପାରିଥିଲେ ଯେ ଶିଶୁ ହିଁ ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତ। ସେଥିପାଇଁ ତ କୁହାଯାଇଛି- ‘ଯାହା ନୋହିଛି ବାଳ କାଳେ, ତାହା ନୋହିବ କାଳେ କାଳେ।’
ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ମନରେ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଗଠନ, ଦେଶପ୍ରେମ ଭାବ ଜାଗ୍ରତ କରାଇବା ଜରୁରୀ। ଏଥିପାଇଁ ମାତାପିତା, ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ଶିକ୍ଷକମାନେ ନଜର ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଅପପକ୍ଷରେ ନେହେରୁ ଉପଲବ୍ଧି କରିଥିଲେ -‘ଶିଶୁ ହସିଲେ ଦେଶ ହସିବ’। ତେଣୁ ସେ ଶିଶୁଙ୍କ ମୁହଁରେ ହସ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଉଥିଲେ। ଶିଶୁର କଅଁଳ ହସ ଅପାସୋରା ବୋଲି ସେ କହୁଥିଲେ। ସେହି ଶିଶୁପ୍ରେମୀ ନେହେରୁଙ୍କ ପିଲାଦିନର ଏକ ଘଟଣାକୁ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଉଛି।
ତାଙ୍କର ପିତା ମୋତିଲାଲ ନେହେରୁଙ୍କ ଚାମ୍ବରରୁ ସୁନ୍ଦର କଲମଟିଏ କିଏ ଚୋରିକରି ନେଇ ଯାଇଥିଲା। ବାପା କଲମ କଥା ଜବାହରଲାଲଙ୍କୁ ପଚାରିବାରୁ ସେ କହିଲେ ମୁଁ ନେଇ ନାହିଁ। ସେ ମିଛ କହୁଥିବାରୁ ମୋତିଲାଲ ଏକ ଶକ୍ତ ଚାପୁଡ଼ା ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ। ଫଳରେ ସେସବୁ ସତକଥା ମାନିଯାଇ ସେ ହିଁ ଚୋରି କରିଥିବା କହିଥିଲେ। ତେବେ ସେହିଦିନଠାରୁ ଜବାହରଲାଲ ସେ ମିଛ କହିବା ଓ ଚୋରି କରିବା ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ।
ଡ. ହିମାଂଶୁ ବାରିକ
ମୋ:୯୦୬୪୬୬୬୯୧୪
