କୋଲ୍ହାପୁର, ୧୪ା୯ (ପି.ଟି.):ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଶିକ୍ଷକମାନେ ନିଜ ନିଜ ଗାଡ଼ି କିମ୍ବା ବସ୍ରେ ସ୍କୁଲ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ୫୫ ବର୍ଷୀୟ ଶିକ୍ଷକ ଜୀବନ ମିଥାରୀ କିନ୍ତୁ ଖରା, ବର୍ଷା, ସାପ, ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁଙ୍କ ଭୟ ଏବଂ ରାସ୍ତା ଅଭାବକୁ ଖାତିର ନ କରି ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲ ଦେଇ ଦୈନିକ ୫ କିଲୋମିଟର ପାଦରେ ଚାଲି ଚାଲି ସ୍କୁଲ ଯାଉଛନ୍ତି। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ବିଷୟ ହେଉଛି, ଏତେ ବଡ଼ ଦୁର୍ଗମ ପଥ ଅତିକ୍ରମ କରି ସେ ପହଞ୍ଚୁଥିବା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ପଢ଼ୁଛନ୍ତି ମାତ୍ର ଜଣେ ହିଁ ଛାତ୍ରୀ। ୨୦୧୩ ଜୁଲାଇ ୨୬ରୁ ମିଥାରୀ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର କୋଲ୍ହାପୁର ଜିଲା ଗଗନବାୱଡ଼ା ତାଲୁକାସ୍ଥିତ ସିନ୍ଧୁଦୁର୍ଗ ସୀମାନ୍ତ କାୱାଲଟେକ ଧାଙ୍ଗରୱାଡ଼ାସ୍ଥିତ ଜିଲା ପରିଷଦ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଶିକ୍ଷକତା କରିଆସୁଛନ୍ତି। ଏହି ପାହାଡ଼ିଆ ଓ ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳକୁ କୌଣସି ପକ୍କା ରାସ୍ତା କିମ୍ବା ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସଂଯୋଗ ନାହିଁ। ମୁଖ୍ୟ ରାସ୍ତାଠାରୁ ସ୍କୁଲର ଦୂରତା ପ୍ରାୟ ୨.୫ କିଲୋମିଟର ହୋଇଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଯିବାଆସିବା ମିଶାଇ ଦୈନିକ ୫ କିଲୋମିଟର ପଦଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ।
ଜୀବନ ମିଥାରୀ ପୂର୍ବରୁ କୋଲ୍ହାପୁର ଜିଲା ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷକ ସମବାୟ ବ୍ୟାଙ୍କର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ କିଛି ସହକର୍ମୀ କହିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସବୁବେଳେ ସହର ନିକଟସ୍ଥ ଭଲ ସ୍କୁଲକୁ ବଦଳି ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ଆଉ ସାଧାରଣ ଶିକ୍ଷକମାନେ ଦୁର୍ଗମ ଅଞ୍ଚଳରେ କାମ କରନ୍ତି। ଏହି କଥାକୁ ଏକ ଆହ୍ବାନ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରି ସେ ସ୍ବେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବେ ଏହି ଦୁର୍ଗମ ଗ୍ରାମର ସ୍କୁଲକୁ ନିଜର ବଦଳି କରାଇଥିଲେ। ଗୋଟିଏ ସମୟରେ କାୱାଲଟେକ ଧାଙ୍ଗରୱାଡ଼ା ଓ ଆନନ୍ଦପୁର ଧାଙ୍ଗରୱାଡ଼ାରେ ୭୦ରୁ ୧୦୦ ପରିବାର ବସବାସ କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ୨୦୦୦ ମସିହା ପରେ ରୋଜଗାର ଆଶାରେ ଲୋକମାନେ କୋଲ୍ହାପୁର ସହରକୁ ପଳାୟନ କରିବାରୁ ଗଁାରେ ଶିଶୁଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମିଗଲା। ଚଳିତ ବର୍ଷ ଏହି ସ୍କୁଲରେ କେବଳ ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ଛାତ୍ରୀ ସ୍ବରା ବୋଡ଼କେ ନାମଲେଖାଇଛନ୍ତି। ଅଙ୍ଗନଓ୍ବାଡ଼ି ନ ଥିବାରୁ ସ୍ବରାଙ୍କ ସାନଭଉଣୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ସ୍କୁଲ ଆସୁଛନ୍ତି।
ସ୍କୁଲକୁ ଯିବା ବାଟରେ ବାରହା, ବଣମଇଁଷି ଓ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଭଳି ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁଙ୍କ ଭୟ ସର୍ବଦା ରହିଥାଏ। ଅନେକ ସମୟରେ କଲରାପତରିଆ ଗୃହପାଳିତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଶିକାର କରୁଥିବାରୁ ଜଙ୍ଗଲ ବିଭାଗ ସେଠାରେ ଟ୍ରାପ୍ କ୍ୟାମେରା ମଧ୍ୟ ଲଗାଇଛି। ମିଥାରୀ କହିଛନ୍ତି, ‘ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ମଣିଷ, ମୋତେ ବି ଭୟ ଲାଗେ। କିନ୍ତୁ ସମୟ ସହ ଏହା ମୋର ଅଭ୍ୟାସରେ ପରିଣତ ହୋଇଗଲାଣି। ଶିଶୁ ସଂଖ୍ୟା କମ୍ ଥିଲେ ବି ମୋତେ ମୋ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।’ ୨୦୨୯ ମେ’ ମାସରେ ଅବସର ନେବାକୁ ଥିବା ଜୀବନ ମିଥାରୀଙ୍କ ମତରେ, ଏହି ଦୈନିକ ୫ କିଲୋମିଟର ପଦଯାତ୍ରା ଏବେ ତାଙ୍କର ନିୟମିତ ଶାରୀରିକ ବ୍ୟାୟାମ ପାଲଟିଯାଇଛି। ତାଙ୍କର ଏହି ନିଷ୍ଠା ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟପରାୟଣତାକୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ବେଶ୍ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଛି।