ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୫।୧୧: ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ପକେଟ ମନି ଦେବା ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଏକ ମାମଲାରେ ବିଚାରପତି ଏକ ମଜାଦାର କଥା କହିଛନ୍ତି। ବିବାଦୀୟ ବିବାହ (ମ୍ୟାରେଜ ଡିଜପୁଟ) କୁ ନେଇ ଚାଲିଥିବା ଶୁଣାଣି ସମୟରେ ଜଣେ ମହିଳା ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କଠାରୁ 1500 ଡଲାର (1 ଲକ୍ଷ 41 ହଜାର ଟଙ୍କା) ପକେଟ ମନି ଦାବି କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବିଚାରପତି ନିଜ ବେତନ (ସାଲାରୀ) ର ଉଦାହରଣ ଦେଇ ମହିଳାଙ୍କ ଓକିଲଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ଆମର ଦରମା ତ 3 ଲକ୍ଷ ଅଟେ, ନା କି 15 ହଜାର ଡଲାର। ଦୟାକରି ଆପଣ ଏଭଳି ଚମତ୍କାର ଆଇଡିଆ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
‘ବାର ଆଣ୍ଡ ବେଞ୍ଚ’ ର ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ଜଷ୍ଟିସ ଜେ.ବି. ପାର୍ଦିୱାଲା ଏବଂ ଜଷ୍ଟିସ କେ.ଭି. ବିଶ୍ୱନାଥନ ନଭେମ୍ୱର 4 ତାରିଖରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ମହିଳାଙ୍କ 1 ଲକ୍ଷ 41 ହଜାର ଟଙ୍କା ପକେଟ ମନି ଦାବି ଉପରେ ଶୁଣାଣି କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବିଚାରପତି କହିଥିଲେ ଯେ ଯଦି ସୱାମୀ ସମସ୍ତ ଦାବି ପୂର୍ଣ କରୁଛନ୍ତି, ତେବେ ଅଲଗା ଭାବରେ ପକେଟ ମନି ଦେବାର କ’ଣ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି? ଏହିପରି ପରିସ୍ଥିତି ବେଶ ବିପଜ୍ଜନକ ଅଟେ।
ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟର ବିଚାରପତି ମହିଳାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ହାଜର ହୋଇଥିବା ଓକିଲଙ୍କୁ ହସକୌତୁକ ଭାବରେ କହିଥିଲେ ଯେ ଯଦି ଏହିପରି ମହିଳାମାନେ ଅଲଗା ଭାବରେ ପକେଟ ମନି ଦାବି କରିବାକୁ ଲାଗିବେ, ତେବେ ଆଗକୁ ଯାଇ ଆମର ପତ୍ନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମଠାରୁ ଟଙ୍କା ଦାବି କରିବେ। ଅନ୍ୟ ଏକ ବୈବାହିକ ମାମଲାରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ବିଦେଶୀ କୋର୍ଟରୁ ମିଳିଥିବା ତଲାକ ଆଦେଶର ଆଇନଗତ ମାନ୍ୟତା ଉପରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଅଦାଲତ କହିଛନ୍ତି ଯେ କେବଳ ଏହି ଆଧାରରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବିଦେଶୀ ତଲାକ ଆଦେଶ ଭାରତରେ ଆପେ ଆପେ ମାନ୍ୟ ହୋଇଯାଏ ନାହିଁ ଯେ ସୱାମୀ-ପତ୍ନୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ସୁଧାର ଆସିବାର କୌଣସି ଆଶା ବାକି ନାହିଁ। ଅଦାଲତ ଏହି ମାମଲାରେ ସୱାମୀଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆବେଦନକୁ ଖାରଜ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଏହାର କହିବା ଥିଲା ଯେ ଦ୍ୱିବିବାହ (ଦୁଇଟି ବିବାହ) ର ଅଭିଯୋଗ ଯାଞ୍ଚ କରିବା ସମୟରେ କେବଳ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବାହ କେଉଁଠାରେ ହୋଇଛି, ତାହା ଦେଖିବା ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ପ୍ରଥମ ବିବାହ ଏବଂ ଏହାର ଆଇନଗତ ଭାବରେ ଜାରି ରହିବାର ସ୍ଥିତିକୁ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୟାନରେ ରଖିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଭାରତରେ ବିବାହର ଝଗଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ଅନେକ ଆଇନ ଅଧୀନରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇଥାଏ। ଏହି ଆଇନଗୁଡ଼ିକ ତଲାକ, ଅଲଗା ରହିବା (ସେପରେସନ), ଭରଣପୋଷଣ (ମେଣ୍ଟେନାନ୍ସ), ପାରିବାରିକହିଂସା, ଯୌତୁକ ର୍ନିଯାତନା, ପିଲାମାନଙ୍କ କଷ୍ଟଡି, ସମ୍ପତ୍ତିର ଝଗଡ଼ା, ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବାହ ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ଅପରାଧିକ ଅଭିଯୋଗଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଜଡ଼ିତ। ସୱାମୀ ଏବଂ ପତ୍ନୀ ଉଭୟଙ୍କର ଆଇନଗତ ଅଧିକାର ରହିଛି। ଝଗଡ଼ାର ପ୍ରକୃତି (ନେଚର) ଆଧାରରେ ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ପାରିବାରିକ କୋର୍ଟ (ଫ୍ୟାମିଲି କୋର୍ଟ), ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ, ପୋଲିସ କିମ୍ୱା ଆଇନଗତ ସେବା ପ୍ରାଧିକରଣ (ଲିଗାଲ ସର୍ଭିସ ଅଥରିଟି) ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ କରିପାରିବେ। ବିବାହ ଉପରେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ହେଉଥିବା ଆଇନ ସାଧାରଣତଃ ପକ୍ଷମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଏବଂ ବିବାହ କିପରି ହୋଇଛି, ତାହା ଉପରେ ର୍ନିଭର କରିଥାଏ। ହିନ୍ଦୁ, ଶିଖ, ଜୈନ ଏବଂ ବୌଦ୍ଧମାନଙ୍କର ମାମଲାଗୁଡ଼ିକ ’ହିନ୍ଦୁ ମ୍ୟାରେଜ ଆକ୍ଟ, 1955’ ଅଧୀନରେ ସମାଧାନ କରାଯାଇଥାଏ।