ଅଯୋଧ୍ୟା,୧୪ା୧: ଆସନ୍ତା ୨୨ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୪ରେ ଏକ ଐତିହାସିକ ଦିନ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ଏହି ଦିନ ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ନବନିର୍ମିତ ଶ୍ରୀ ରାମ ମନ୍ଦିରରେ ରାମଲାଲାଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରାଯିବ। ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଜୋରସୋର୍ରେ ଚାଲିଛି। ସମଗ୍ର ଦେଶରେ ଏକ ଉତ୍ସବର ପରିବେଶ ଅଛି। ଅକ୍ଷତ ଏବଂ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କାର୍ଡକୁ ଭାଜପା କର୍ମୀମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ବଣ୍ଟନ କରୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଆଜି ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ରାମ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ସହିତ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ଦୁମ୍କାର ମସାନଜୋର କିପରି ସଂଯୁକ୍ତ ସେ ସମ୍ପର୍କରେ କହିବୁ।
ରାମ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଆନ୍ଦୋଳନର ଇତିହାସ ବହୁତ ପୁରୁଣା। କିନ୍ତୁ, ଯେତେବେଳେ ଭାଜପା ଏହାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲା ଏବଂ ଏହା ଏକ ଜନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପରିଣତ ହେଲା। ପ୍ରାୟ ୩୩ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ତତ୍କାଳୀନ ଭାଜପା ସଭାପତି ଲାଲ୍କୃଷ୍ଣ ଆଡଭାନୀ ରାମ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ଦାବିରେ ଏକ ରଥ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ୨୫ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୯୦ରେ ସୋମନାଥରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ରଥ ଯାତ୍ରା ବିଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ ୩୦ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୯୦ରେ ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଥିଲା।
ଏହି ରଥ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶରୁ ବିହାର ସୀମାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା। ୨୨ ଅକ୍ଟୋବରରେ ପାଟଣାର ଗାନ୍ଧୀ ମୈଦାନରେ ଏକ ସଭା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା। ପରେ ରଥ ସାମସ୍ତିପୁର ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା କଲା। ଲାଲୁ ପ୍ରସାଦ ଯାଦବ ବିହାରର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ। ସେ ଆଡଭାନୀଙ୍କୁ ଗିରଫ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ। ଅକ୍ଟୋବର ୨୩ରେ ସାମସ୍ତିପୁରରେ ଲାଲକୃଷ୍ଣ ଆଡଭାନୀଙ୍କୁ ଗିରଫ କରାଯାଇଥିଲା। ଗିରଫ ପରେ ତାଙ୍କୁ ଦୁମ୍କାଙ୍କୁ ଅଣାଯାଇ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ଦୁମ୍କା ଜିଲା ମୁଖ୍ୟାଳୟଠାରୁ ୩୦ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଥିବା ମାସାନଜୋରରେ ଥିବା ଜଳ ସମ୍ପଦ ବିଭାଗର ଗେଷ୍ଟ ହାଉସରେ ରଖାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରମୋଦ ମହାଜନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ଗେଷ୍ଟ ହାଉସରେ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ଖବର କେବଳ ଦେଶରେ ନୁହେଁ, ବିଦେଶୀ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ମଧ୍ୟ ହେଡଲାଇନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା ଏବଂ କୌଣସି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ମସାନଜୋର ବିଶ୍ୱ ମଞ୍ଚରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା ନାହିଁ। ସ୍ଥାନୀୟ ବାସିନ୍ଦା ମୋହଦ ଫଜଲୁ ମିୟାନ ସେହି ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ପକାଇ କହିଛନ୍ତି, ଲାଲକୃଷ୍ଣ ଆଡଭାନୀଙ୍କୁ ଗେଷ୍ଟ ହାଉସର ରୁମ୍ ନମ୍ବର ୪ରେ ଏବଂ ପ୍ରମୋଦ ମହାଜନଙ୍କୁ ୩ ନମ୍ବର ରୁମ୍ରେ ରଖାଯାଇଥିଲା। ମସାନଜୋରକୁ ଯାଉଥିବା ସମସ୍ତ ରାସ୍ତା ବନ୍ଦ ରହିଥିଲା। କର୍ଫ୍ୟୁର ପରିବେଶ ଥିଲା। ଲୋକମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ। ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏପରି ଯେ, ପକ୍ଷୀକୁ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ।
