ଆଜିକାଲି ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ସମୟ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ବିମାନରେ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି। ଲୋକଙ୍କ କମ୍ ସମୟ ଏବଂ ବିନା ଥକ୍କାରେ ଦୀର୍ଘ ଦୂରତା ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ବିମାନ ହିଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମାଧ୍ୟମ। ଠିକ୍ ରାସ୍ତାରେ ଯେପରି ଟ୍ରାଫିକ୍ ଥାଏ ଆକାଶରେ ମଧ୍ୟ ଟ୍ରାଫିକ୍ ଅଛି। ବିମାନ ଚଳାଚଳ ବିଭାଗ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିମାନକୁ ମାର୍ଗ ବା ରାସ୍ତା ଦେଖାଇଥାଏ। ଏହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶରୁ ଉଡ଼ାଣଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜନିଜ ପଥ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯାହା ବାୟୁରେ ଦୁର୍ଘଟଣାକୁ ରୋକିଥାଏ।
ତିବ୍ଦତୀୟ ମାଳଭୂମି ମଧ୍ୟ ଏସିଆର ଏକ ବଡ଼ ଅଂଶ, ପ୍ରାୟ ୨.୫ ନିୟୁତ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର ବ୍ୟାପୀ ଏବଂ ହାରାହାରି ୪.୫୦୦ ମିଟରରୁ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚତାରେ। ଏହା ପୃଥିବୀର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ। ଏହାର ଭୌଗୋଳିକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଯୋଗୁ ଏହା ଉପରେ ଉଡ଼ାଣକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ଏତେ ଉଚ୍ଚତାରେ ଉଡ଼ାଣ କରିବା ସମୟରେ ଇଞ୍ଜିନ ଫେଲ୍ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ଅଧିକ ଥାଏ। ଯଦି ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଉଡ଼ାଣ କରିବା ସମୟରେ କେବେ ଜରୁରୀକାଳିନ ଅବତରଣ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ, ତେବେ ଏହା ଅସମ୍ଭବ। ଏହି କାରଣରୁ ବିମାନଗୁଡ଼ିକ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ଉଡ଼ାଣ ଏଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପାଗ ଏକ କାରଣ। ଏଠାରେ ପାଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖରପ। ପ୍ରବଳ ପବନ ଏବଂ ଯେକୌଣସି ସମୟରେ ପାଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ। ଏହା ସହିତ, ଝଡ଼ର ଆଶଙ୍କା ମଧ୍ୟ ରହିଛି, ଯାହା ଉଡ଼ାଣ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବାଧା ଦେଇପାରେ। ପାହାଡ଼ ଉପରେ କୁହୁଡ଼ି ଦୃଶ୍ୟମାନତାକୁ ହ୍ରାସ କରେ। ଏହି କାରଣରୁ ବିମାନ ଟ୍ରାଫିକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କୌଣସି ଦେଶକୁ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ବିମାନ ଉଡ଼ାଣ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଏ ନାହିଁ।
ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ବିମାନ ଉଡ଼ାଣ କରାଯାଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଅନେକ ଦୁର୍ଘଟଣା ପରେ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଇଥିଲା। ୧୯୯୨ରେ ଚାଇନା ଏୟାରଲାଇନ୍ସର ଫ୍ଲାଇଟ୍ ୩୫୮ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ଉଡ଼ାଣ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଦୁର୍ଘଟଣାଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ସେହିପରି ଅନେକ ବିମାନ ଦୁର୍ଘଟଣା ମଧ୍ୟ ଘଟିଛି।
