ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୨।୧୧: ଭାରତ ନ୍ୟୁଜିଲ୍ୟାଣ୍ଡ ବିପକ୍ଷ ଟି-୨୦ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ (T20I) ସିରିଜକୁ ୩-୨ରେ ଜିତି ନେଇଛି। ପ୍ରଥମ ତିନୋଟି ମ୍ୟାଚ ଜିତିବା ପରେ, ଶ୍ରେୟସ ଆୟରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଭାରତୀୟ ଦଳ ଶେଷ ଦୁଇଟି ମ୍ୟାଚରେ ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲା। ରବିବାର ଖେଳାଯାଇଥିବା ଶେଷ ମ୍ୟାଚରେ, ନ୍ୟୁଜିଲ୍ୟାଣ୍ଡ ମାତ୍ର ୧୮ ଓଭରରେ ୧୯୨ ରନର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅତି ସହଜରେ ହାସଲ କରିନେଲା। ବିଶେଷକରି, ଭାରତୀୟ ଦଳ ନିଜ ବ୍ୟାଟିଂରେ ସ୍ଥିରତା ବଜାୟ ରଖିବାରେ ସଂଘର୍ଷ କରିଥିଲା।
ଯଦିଓ ଭାରତ ଶେଷ ଦୁଇଟି ମ୍ୟାଚ ହାରିଯାଇଛି, ତଥାପି ଦଳ ଗତ ସାତ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲିଆସୁଥିବା ଏକ ଧାରାକୁ ବଜାୟ ରଖିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଛି; ନ୍ୟୁଜିଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଶେଷ ଥର ପାଇଁ ୨୦୧୯ରେ ଭାରତ ବିପକ୍ଷରେ କୌଣସି ଟି-୨୦ ସିରିଜ ଜିତିଥିଲା। ତଥାପି, ସିରିଜ ଜିତିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଭାରତୀୟ ଦଳର କିଛି ପ୍ରମୁଖ ଦୁର୍ବଳତା ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି।
୧. ଶୀର୍ଷ କ୍ରମର ବିଫଳତା ଅର୍ଥ ସମଗ୍ର ଦଳର ବିଫଳତା
ଏହା କେବଳ ଏକ ସଂଯୋଗ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ବାସ୍ତବତା। ଯଦି ଆରମ୍ଭର ବ୍ୟାଟରମାନେ (ଓପନର୍) ଶୀଘ୍ର ଆଉଟ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଭାରତୀୟ ଦଳ ହାରିଯିବାର ସମ୍ଭାବନା ଯଥେଷ୍ଟ ବଢ଼ିଯାଏ। ପ୍ରଥମ ମ୍ୟାଚରେ ସାମସନ ୬୭ ରନ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ; ଦ୍ୱିତୀୟ ମ୍ୟାଚରେ ଓପନରମାନେ ବଡ଼ ସ୍କୋର କରିପାରି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସାମସନ ଏବଂ ଅଭିଷେକ ଦଳକୁ ଏକ ସୁଦୃଢ଼ ଆରମ୍ଭ ଦେଇଥିଲେ। ତୃତୀୟ ମ୍ୟାଚରେ ଅଭିଷେକ ୧୧୩ ରନ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ। ଭାରତ ଏହି ତିନୋଟିଯାକ ମ୍ୟାଚ ଜିତିଥିଲା।
ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ମ୍ୟାଚରେ ଅଭିଷେକ କିମ୍ବା ସାମସନ କେହି ଭଲ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତିଲକ ବର୍ମା ଏବଂ ଶ୍ରେୟସ ଆୟରଙ୍କୁ ଏହି ବ୍ୟାଟିଂ କ୍ରମର ମୁଖ୍ୟ ଆଧାର ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ, ଫଳରେ ଦଳକୁ ଶେଷ ଦୁଇଟି ମ୍ୟାଚରେ ପରାଜୟର ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା।
୨. ବୋଲିଂ ବିଭାଗରେ ଅଭିଜ୍ଞତାର ଅଭାବ
ଯଦିଓ ଭୁବନେଶ୍ୱର କୁମାରଙ୍କ ପାଖରେ ୨୦୦ରୁ ଅଧିକ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମ୍ୟାଚ ଖେଳିବାର ଅଭିଜ୍ଞତା ରହିଛି, ତଥାପି ନ୍ୟୁଜିଲ୍ୟାଣ୍ଡ ବିପକ୍ଷ ସିରିଜର ଚାରୋଟି ମ୍ୟାଚରେ ସେ ୧୮୦ ରନ ଦେଇ କେବଳ ଗୋଟିଏ ୱିକେଟ ନେଇପାରିଥିଲେ। ତେବେ, ଦୀର୍ଘ ଚାରି ବର୍ଷର ବ୍ୟବଧାନ ପରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କ୍ରିକେଟକୁ ଫେରିଥିବା ଭୁବନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଠାରୁ କୌଣସି ଚମତ୍କାର ଆଶା କରିବା ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ ନୁହେଁତାଙ୍କର ଅଭିଜ୍ଞତା ଯେତେ ଅଧିକ ହେଉନା କାହିଁକି।
ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ, ଅର୍ଶଦୀପ ସିଂହ ବୋଲିଂ ବିଭାଗର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ୬ଟି ୱିକେଟ ନେଇ ଏହି ସିରିଜରେ ଭାରତର ସବୁଠାରୁ ସଫଳ ବୋଲର ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ତଥାପି, ଅନ୍ୟ ବୋଲରମାନଙ୍କ ଅଭିଜ୍ଞତାର ଅଭାବ ଦଳ ପାଇଁ ମହଙ୍ଗା ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ମୟଙ୍କ ଯାଦବ ଦୁଇଟି ମ୍ୟାଚରେ ୪ଟି ୱିକେଟ ନେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସେ ରନ ଗତିକୁ ରୋକିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ କେତେକ ସମୟରେ ବିପକ୍ଷ ବ୍ୟାଟରମାନେ ତାଙ୍କ ବୋଲିଂରେ ପ୍ରଚୁର ରନ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ। ପ୍ରିନ୍ସ ଯାଦବ ମଧ୍ୟ ସମାନ ସମସ୍ୟାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଚାରୋଟି ମ୍ୟାଚରେ ୧୫୮ ରନ ଦେଇଥିଲେ।
୩. ସମତଳ ପିଚରେ ମଧ୍ୟ ରନ ସଂଗ୍ରହ ହୋଇପାରିଲା ନାହିଁ
ଭାରତ-ନ୍ୟୁଜିଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଟି-୨୦ ସିରିଜର ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚଟିଯାକ ମ୍ୟାଚ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମତଳ ପିଚରେ ଖେଳାଯାଇଥିଲା। ଫଳରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମ୍ୟାଚରେ୨୦୦ ରନ ସଂଗ୍ରହ ହେବ ବୋଲି ଆଶା କରିବା ଅସ୍ବାଭାବିକ ନଥିଲା। ଚତୁର୍ଥ ଟି-୨୦ ମ୍ୟାଚରେ, ୨୬୦ ରନର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପିଛା କରୁଥିବା ବେଳେ ଭାରତୀୟ ବ୍ୟାଟିଂ କ୍ରମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା। ଶୀର୍ଷ କ୍ରମର ବ୍ୟାଟରମାନେ ବିଫଳ ହେବାରୁ, ସମଗ୍ର ଦଳ ମାତ୍ର ୧୭୨ ରନ ସଂଗ୍ରହ କରିପାରିଥିଲାଯାହା ସେହି ସମାନ ମ୍ୟାଚରେ ନ୍ୟୁଜିଲ୍ୟାଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ସଂଗୃହିତ ୨୫୯ ରନ ତୁଳନାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ ଥିଲା।
ପଞ୍ଚମ ଟି-୨୦ ମ୍ୟାଚରେ, ଏକ ସମୟରେ ଭାରତୀୟ ଦଳ ୨୨୦-୨୩୦ ରନ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପଥରେ ଥିବା ପରି ମନେ ହେଉଥିଲା। ପ୍ରଥମ ୧୦ ଓଭରରେ ଦଳ ୧୧୧ ରନ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଶେଷ ୧୦ ଓଭରରେ ମାତ୍ର ୮୦ ରନ ଯୋଡ଼ି ହୋଇପାରିଲା। ପିଚ ସମତଳ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଭାରତର ମଧ୍ୟକ୍ରମ ବ୍ୟାଟିଂ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା; ଦଳ ଯେଉଁ ୨୩୦ ରନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖିଥିଲା, ତାହା ପୂରଣ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ କେବଳ ୧୯୧ ରନ ସଂଗ୍ରହ କରିପାରିଥିଲା।