ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ, ୨।୬: ପୂର୍ବତନ ଭାରତୀୟ ଅଧିନାୟକ ମହେନ୍ଦ୍ର ସିଂ ଧୋନୀ ୨୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପଦାର୍ପଣ କରିବା ପରେ ଆଉ ପଛକୁ ଫେରି ଚାହିଁ ନ ଥିଲେ। ଧୋନୀଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ମିଳିବା ପୂର୍ବରୁ ଉଇକେଟକିପର ବ୍ୟାଟ୍ସମ୍ୟାନ ଭାବେ ଦଳରେ ସ୍ଥାନ ପାଇବା ଲାଗି ପ୍ରବଳ ଦାବିଦାର ଥିଲେ ପାର୍ଥିବ ପଟେଲ ଓ ଦୀନେଶ କାର୍ତ୍ତିକ। ଏହାସତ୍ତ୍ୱେ ୨୦୦୪ରେ ଧୋନୀଙ୍କୁ କେଉଁ କାରଣରୁ ଜାତୀୟ ଦଳରେ ଚୟନ କରାଗଲା, ତାହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ସେତେବେଳର ଜାତୀୟ ଚୟନକର୍ତ୍ତା କିରନ ମୋରେ।
“୨୦୦୩ ବିଶ୍ୱକପ୍ ପରେ ରାହୁଲ ଡ୍ରାଭିଡ୍ଙ୍କ ଉପରୁ ଅତରିକ୍ତ ଉଇକେଟକିପର ଦାୟିତ୍ୱ ହଟାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲୁ। ଡ୍ରାଭିଡ ଉଇକେଟକିପର ଭାବେ ୨୦୦୩ ବିଶ୍ୱକପ୍ ସମେତ ଭାରତ ପାଇଁ ୭୫ ଦିନିକିଆ ମ୍ୟାଚ୍ ଖେଳିଥିଲେ। ଆମେ ଜଣେ ସ୍ପେଶାଲିଷ୍ଟ ଉଇକେଟକିପର ଖୋଜୁଥିଲୁ, ଯିଏକି ୬ଷ୍ଠ କିମ୍ବା ୭ମ କ୍ରମରେ ବ୍ୟାଟିଂ ଆସି ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ୪୦ରୁ ୫୦ ରନ୍ କରିପାରିବ। ସେତେବେଳକୁ ଧୋନୀ ଘରୋଇ କ୍ରିକେଟ ଓ ଇଣ୍ଡିଆ ଏ’ରେ ବେଶ୍ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ। ସାଥି ଚୟନକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ମୁଁ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ବ୍ୟାଟ୍ସମ୍ୟାନଙ୍କ ବ୍ୟାଟିଂ ଦେଖିବାକୁ ଯାଇଥିଲି। ପୂର୍ବାଞ୍ଚଳ ୧୭୦ ରନ୍ରେ ସୀମିତ ରହିଥିବାବେଳେ ଧୋନୀ ଖେଳିଥିଲେ ୧୩୦ ରନ୍ର ପାଳି। ପଡ଼ିଆର ଚାରିଆଡ଼େ ଛକା ଓ ଚୌକା ବର୍ଷା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଇନିଂସ ମୋତେ ଖୁବ୍ ପସନ୍ଦ ଆସିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ମ୍ୟାଚ୍ରେ ଉଇକେଟକିପିଂ କରିବାକୁ ସୁଯୋଗ ପାଇ ନ ଥିଲା ଧୋନୀ। ଏଣୁ ନର୍ଥ ଜୋନ ବିପକ୍ଷ ଫାଇନାଲରେ ଧୋନୀଙ୍କୁ ଉଇକେଟକିପର ଭାବେ ସୁଯୋଗ ଦେବାକୁ ଅନ୍ୟ ଚୟନକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ଥିଲି ” ବୋଲି କର୍ଟଲି ଆମ୍ବ୍ରୋସଓ କରିଷ୍ଣା କୋଟାକଙ୍କ ଶୋ’ରେ ମୋରେ କହିଛନ୍ତି।
ଫାଇନାଲରେ ଧୋନୀ ଉଇକେଟକିପିଂ ଦକ୍ଷତା ଦେଖାଇବା ସହ ଆଶିଷ ନେହେରାଙ୍କ ସମେତ ନର୍ଥ ଜୋନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୋଲରଙ୍କୁ ଛକା ମାରିଥିଲେ। ଏହାପରେ ଇଣ୍ଡିଆ ଏ’ର ସଦସ୍ୟ ଭାବେ ଧୋନୀଙ୍କୁ ପାକିସ୍ତାନ ଓ କେନିୟା ସହ ତ୍ରିକୋଣୀୟ ସିରିଜ୍ ପାଇଁ ପଠାଇଥିଲୁ। ସେହି ଅନ୍ଅଫିସିଆଲ ସିରିଜ୍ରେ ୬୦୦ ରନ୍ କରିଥିଲେ। ଏହାପରେ ସବୁକିଛି ଇତିହାସ ବୋଲି ମୋରେ କହିଛନ୍ତି।
