ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୧୮।୯: ଭାରତ ବିବିଧ ପରମ୍ପରା ଏବଂ ସଂସ୍କୃତିର ଦେଶ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପରେ ଭାଷା ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ, ପ୍ରଥା ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ। ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନନ୍ୟ ପ୍ରଥା ଏବଂ ପରମ୍ପରା ରହିଛି। ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ “ଛୁରା ୱାଲି ଶାଦି” କିମ୍ବା “ଖଞ୍ଜର ବିବାହ” ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା। ଏହି ପରମ୍ପରାରେ, ବର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ କନ୍ୟା ଘରେ ବିବାହରେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ତାଙ୍କ ଛୁରୀ ତାଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଏବଂ ବିବାହ ରୀତିନୀତି ଏବଂ ବିବାହ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ଛୁରୀ ହିଁ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରେ।
କୁଲୁ, କିନ୍ନୌର ଏବଂ ସିମଲା ଭଳି ସ୍ଥାନରେ, ଛୁରୀକୁ ବରର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ପାଞ୍ଚରୁ ଏଗାର ଜଣ ଲୋକ କନ୍ୟା ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ରୀତିନୀତି କରନ୍ତି। ବରର ବଡ଼ ଭାଇ କିମ୍ବା ନିକଟ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଛୁରୀ ବହନ କରନ୍ତି। ଏହି ଛୁରୀ ବରର ଉପସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରତୀକ କରେ। କନ୍ୟା ଘରେ ରୀତିନୀତି ସମୟରେ, ହଳଦୀ ଉତ୍ସବ, ମେହେନ୍ଦି ଉତ୍ସବ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଛୁରୀ ସହିତ କରାଯାଏ।
କନ୍ୟା ଘରେ ରୀତିନୀତି ସମାପ୍ତ କରିବା ପରେ, ତାଙ୍କୁ ସେହି ଛୁରୀ ସହିତ ବର ଘରକୁ ନିଆଯାଇଥାଏ। ସେଠାରେ, ସେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ତାଙ୍କ ସ୍ବାମୀଙ୍କୁ ଭେଟି ଅନ୍ତିମ ରୀତିନୀତି ସମାପ୍ତ କରନ୍ତି। ତା’ପରେ ବର ତାଙ୍କର ଛୁରୀକୁ ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି ଏବଂ କନ୍ୟାକୁ ସିନ୍ଦୂର ଲଗାନ୍ତି।
କୁହାଯାଏ ଯେ ଆର୍ଥିକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଯୋଗୁଁ ଛୁରୀ ବିବାହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶର ପାର୍ବତ୍ୟାଞ୍ଚଳରେ, ଏକ ବଡ଼ ବିବାହ ଶୋଭାଯାତ୍ରା, ଭୋଜି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିବାହ ରୀତିନୀତି ଆୟୋଜନ କରିବା ପ୍ରାୟତଃ କଷ୍ଟକର ଏବଂ ମହଙ୍ଗା ଥିଲା। ବର ବଦଳରେ ଏକ ଛୁରୀ ପଠାଇ ପରିବାର ବିବାହର ପବିତ୍ରତାକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ କନ୍ୟା ପରିବାର ଉପରେ ବୋଝକୁ ମଧ୍ୟ କମ କରିପାରିବେ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ଛୁରୀ ବରର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ ଏବଂ କନ୍ୟାକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।
