ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୨୩।୭: ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର ଆମ୍ବେଦକର ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ଜାତୀୟ ମୁକ୍ତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ (IGNOU) ଏବଂ ଅଖିଳ ଭାରତୀୟ ଅନୁବ୍ରତ ନ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ‘ବିଶ୍ୱର ସମସ୍ୟା ଏବଂ ଭାରତୀୟତା’ ବିଷୟ ଉପରେ ଦଶମ ଅନୁବ୍ରତ ନ୍ୟାସ ନିଧି ବକ୍ତୃତା ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା। କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଉଦବୋଧନ ଦେଇ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସ୍ବୟଂସେବକ ସଂଘ (RSS) ସରସଂଘଚାଳକ ମୋହନ ଭାଗବତ କହିଥିଲେ ଯେ ସମସ୍ୟା ଉପରେ ଅଧିକ ଆଲୋଚନା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସମସ୍ୟା ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବା ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ବରଂ ସମାଧାନ ଉପରେ ଆଲୋଚନା ହେବା ଉଚିତ।
ମୋହନ ଭାଗବତ କହିଥିଲେ ଯେ ବିଶ୍ୱ ସମସ୍ୟାରେ ଘେରି ରହିଛି। ଯଦି ଆପଣ ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକ ଦେଖନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣ ଚୀନ, ଜାପାନ ପାଇବେ, କିନ୍ତୁ ଭାରତ ପାଇବେ ନାହିଁ। ଯଦି ଆମେ ବିଶ୍ୱର ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ବିଚାର କରିବା, ତେବେ ଏହି ତାଲିକା ୨୦୦୦ ବର୍ଷ ପୁରୁଣା। ମନେହୁଏ ଯେ ପ୍ରଥମ ସମସ୍ୟା ହେଉଛି ଦୁଃଖ। ମଣିଷ ଦୁଃଖୀ, ଏହାକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାଧାନ ଅଛି। ସମସ୍ତ ଖୁସି ଅତୀତ ପାଇଁ।
ସଂଘ ମୁଖ୍ୟ କହିଥିଲେ ଯେ ୧୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ବକ୍ତାଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସୱରରେ କହିବାକୁ ପଡୁଥିଲା। ପୂର୍ବରୁ ଭାଷଣ ଦେବା ପାଇଁ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରିବାକୁ ପଡୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଆଜି ସ୍ବର ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ସହଜରେ ପହଞ୍ଚିଥାଏ। ପୂର୍ବରୁ ପଦଯାତ୍ରା ହେଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏବେ ଯାନବାହନ ମାଧ୍ୟମରେ ସୁବିଧା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି।
ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଯେତେବେଳେ ବିଜ୍ଞାନ ଆସିଥିଲା, ସୁବିଧା ଆସିଥିଲା, ପ୍ରୟାସ କରାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏବେ ବି ଦୁଃଖ ଅଛି। ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିବା ସମୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୁଃଖୀ ଥିବାର ଦେଖିହେବ। ମୋର ଜନ୍ମ ୧୯୫୦ ମସିହାରେ ହୋଇଥିଲା, ସେବେଠାରୁ ଏପରି କୌଣସି ବର୍ଷ ହୋଇନାହିଁ ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱର କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇନାହିଁ।
ମୋହନ ଭାଗବତ କହିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରଥମ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଶାନ୍ତିର ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ପୁସ୍ତକ ଲେଖାଯାଇଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ଲେଖାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଆଜି ଆମେ ଭାବୁଛୁ ଯେ ତୃତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ହେବ କି? ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ପ୍ରୟାସ କରାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଶାନ୍ତି ଆସିଲା କି?
ମୋହନ ଭାଗବତ ଆହୁରି କହିଛନ୍ତି ଯେ ମଣିଷର ଧ୍ୟାନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। କୋଷରେ କ୍ରୋମୋଜୋମର କଥା ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ମଣିଷ କ’ଣ କରିପାରିବ ନାହିଁ? ମଣିଷ ପ୍ରଗତି କରିଛି, କିନ୍ତୁ ଅଜ୍ଞ ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ପୁରୁଣା ସମୟରେ ଆୟୁର୍ବେଦ ଥିଲା, ତ୍ରିଫଳା ନିଅ, ପାଚନ ଶକ୍ତି ଉନ୍ନତ ହେବ। କେବଳ ବୈଦ୍ୟ ନୁହେଁ, ବସ୍ତିରେ ରହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏହା ଜାଣିଥିଲେ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ବୈଦ୍ୟଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ବହୁତ ବଢ଼ିଯାଇଛି। ଏବେ ରାମଦେବ ବାବା କୁହନ୍ତି ଯେ ଯଦି ତୁମେ କଖାରୁ ରସ ପିଅ, ତେବେ ସବୁକିଛି ଠିକ ହୋଇଯିବ, ତା’ପରେ କଖାରୁ ମହଙ୍ଗା ହୋଇଯିବ। ଭଲ ପେଟ ପୋଷିଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ରୋଗରେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, କାରଣ କଠିନ ପରିଶ୍ରମର ଅଭ୍ୟାସ ହଜିଯାଇଛି ଏବଂ ଶ୍ରମର ମୂଲ୍ୟ ହ୍ରାସ ପାଇଛି। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ଶୋଷଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ଧନୀ ଏବଂ ଗରିବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ଲୋକମାନେ ଜନଜାତି ଏବଂ ଗାଁରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ରହିବା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ରାଜା ଆସିଲେ, ସେ ସବୁକିଛି ଠିକ କଲେ, କିନ୍ତୁ ତା’ପରେ ସେ ଜଣେ ଅତ୍ୟାଚାରୀ ମଧ୍ୟ ହେଲେ। ତା’ପରେ ସନ୍ଥ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଆସିଲେ, ସେମାନେ କହିଲେ ଯେ ପ୍ରକୃତ ରାଜା ହେଉଛନ୍ତି ଈଶ୍ୱର। ପୂର୍ବରୁ ଧର୍ମର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥିଲା। ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଏକାଠି ଧର୍ମ ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ ସେମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ଲୁଟିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତା’ପରେ ବିଜ୍ଞାନ ଆସିଲା, କିନ୍ତୁ ବିଜ୍ଞାନ ଶାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲା।
ସେ ଆହୁରି କହିଲେ ଯେ ପୁଞ୍ଜିବାଦର ଜବାବରେ ସାମ୍ୟବାଦ ଆସିଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ହାତରେ ଶାସନ ପାଇଲେ ସେମାନେ ଶୋଷକ ହୋଇଗଲେ। ସମସ୍ତ ପରୀକ୍ଷଣ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ନଥିଲେ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ। ସୁଖ ଆସିଲା, କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖ କମିଲା ନାହିଁ। ଏବେ ଭୟ ବଢ଼ିଛି, କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ଆମେ ଆମ ଘରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଅଛୁ କି ନାହିଁ। ବ୍ରିଟିଶ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ପୋଲିସ ନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଆଜି ପୋଲିସ ଅଛି, ତଥାପି ଆମେ ସୁରକ୍ଷିତ ନୁହେଁ।
ମୋହନ ଭାଗବତ ଆହୁରି କହିଥିଲେ ଯେ ସମସ୍ୟା ଆସୁଛି, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକର ସମାଧାନ ହୋଇନାହିଁ। ଆମକୁ ଏକ ସମାଧାନ ଖୋଜିବାକୁ ପଡିବ। ଗୋଟିଏ ମତ କହୁଛି ଯେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ପୃଥକ, ଏହାକୁ ସଂଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ କେହି ନାହାନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ କାରବାର ସହିତ ଜଡିତ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଉପଯୋଗୀ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ରଖିଥାଉ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଉପଯୋଗୀ ନହୁଅନ୍ତି, ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଉ।
ସେ ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ ଯେ ଅସ୍ତିତ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ କରିବାକୁ ପଡିବ, କାରଣ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଅଛି, ଅର୍ଥାତ ଯାହାର ବାଡ଼ି ଅଛି, ତା’ର ମଇଁଷି ଅଛି। ବଡ଼ ମାଛ ଛୋଟ ମାଛକୁ ଖାଏ, ଏହା ପ୍ରକୃତିର ନିୟମ। ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେବନ କରି ରଖ, ଏହା ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟ। ସବୁକିଛି ଭୌତିକବାଦ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରାଚୀନ ପରମ୍ପରାର ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ କଥା କେହି ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ପ୍ରତି ଚାରି ବର୍ଷରେ ଥରେ ଭାରତକୁ ଆସନ୍ତି। ଗୋଟିଏ ସମୟ ଥିଲା ଯେତେବେଳେ ଦୁନିଆରେ କୌଣସି ଭୌତିକ ବିଜ୍ଞାନ ନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେମ ଥିଲା।
