ସୌରଜିତ ପ୍ରଧାନୀ
ଆର୍ଥିକ ବଜାରର ନିରନ୍ତର ବିକାଶଶୀଳ ପରିଦୃଶ୍ୟରେ ମାନବୀୟ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ବନାମ ସ୍ବୟଂକ୍ରିୟତାର ଭୂମିକାକୁ ନେଇ ବିତର୍କ ତୀବ୍ରତର ହୋଇଛି। ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ଆଲ୍ଗୋରିଦମ୍, ଆର୍ଟିଫିସିଆଲ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ ଏବଂ ‘ରୋବୋ-ଆଡ୍ଭାଇଜର’ ଆସିବା ପରେ ନିବେଶରେ ମଣିଷର ସମ୍ପୃକ୍ତି ଅପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ହୋଇପାରେ ବୋଲି ସାଧାରଣରେ ମତ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛି। ତଥାପି ଏକ ନିକଟତର ପରୀକ୍ଷାରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ମାନବ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ରହିଛି, ଯାହା ଅନନ୍ୟ ଗୁଣ ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରଦାନ କରେ ଯାହା କେବଳ ଆଲ୍ଗୋରିଦମ୍ ଦୋହରାଇପାରିବ ନାହିଁ।
ଆର୍ଥିକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାରେ ‘ବିଶ୍ୱାସ’ ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରକ ହୋଇଥାଏ। ଜଣେ ନିଜର ଆର୍ଥିକ ପରିଚାଳନା ଜୀବନ ପରିଚାଳନା ସହିତ ସମାନ; ଜଣେ ସର୍ବଦା ଏକ ‘ସନ୍ତୁଳନ’ ବଜାୟ ରଖିବା ଉଚିତ। ଆଧୁନିକ ନିବେଶ ବାସ୍ତୁତନ୍ତ୍ରରେ ‘ଆଲଗୋ-ଟ୍ରେଡିଂ’ ଏକ ଗୁଞ୍ଜରଣ ଶବ୍ଦ। ଅର୍ଥାତ୍ କେତେବେଳେ କିଣିବେ ଓ କେତେବେଳେ ବିକ୍ରି କରିବେ ତାହା ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ହିଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବ। କିନ୍ତୁ ଆଲ୍ଗୋରିଦମ୍ ଡିଜାଇନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବା ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ପାରାମିଟର ବିଷୟରେ କେତେଜଣ ଅବଗତ ଅଛନ୍ତି? ଜଣେ ଖୁଚୁରା ନିବେଶକ ଏଭଳି ଅଜଣା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ବୁଝିପାରିବେ କି? ତେଣୁ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶକୁ ନିମ୍ନସ୍ତରରେ ଗଣତନ୍ତ୍ରୀକରଣ କରିବା ପାଇଁ ଆର୍ଥିକ ସାକ୍ଷରତାକୁ ତୃଣମୂଳସ୍ତରରେ ଖୁଚୁରା ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ପୂର୍ବରୁ ରଖାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ଲକ୍ଷ୍ୟ ହାସଲ କରିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଗୋଷ୍ଠୀ କୈନ୍ଦ୍ରିକ ଆଭିମୁଖ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି। ତେଣୁ ଭାରତ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆଧୁନିକ ନିବେଶ ପଦ୍ଧତିକୁ ଆପଣାଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନୁହେଁ।
ଆର୍ଟିଫିସିଆଲ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ ଏବଂ ମେଶିନ ଲର୍ନିଂର ମୂଳ ଆଧାର ହେଉଛି ସିଷ୍ଟମ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଡାଟାର ପରିମାଣ ଏବଂ ବିବିଧତା। କୋଭିଡ୍-୧୯ ଭଳି ଘଟଣା, ଭୂ-ରାଜନୈତିକ ସଂଘର୍ଷ ଇତ୍ୟାଦିକୁ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆକଳନ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହେବନାହିଁ। ତେଣୁ କୌଣସି ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ୨୦୨୦ର ବଜାର ଧ୍ୱଂସ ଏବଂ ଏଭଳି ଅନେକ ଘଟଣାକୁ ରୋକି ପାରି ନ ଥିଲା। ନିକଟରେ ଏକ ରିପୋର୍ଟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ, ଚାଟ-ଜିପିଟି ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ଷ୍ଟକ୍ ସୁପାରିସ ବିଶ୍ୱର ଶୀର୍ଷ ଫଣ୍ଡ ମ୍ୟାନେଜରମାନଙ୍କୁ ପଛରେ ପକାଇ ଦେଇଛି। କିନ୍ତୁ ଏହି ଫଳାଫଳ ସେତେବେଳେ ଆସିଥାଏ ଯେତେବେଳେ ବଜାରକୁ ସ୍ବାଭାବିକ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ବଜାରର ବିଭ୍ରାଟ ସମ୍ପର୍କରେ ପୂର୍ବାନୁମାନ କରିବା ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ପାଇଁ ଏକ କଷ୍ଟକର କାମ ହେବ। ଆଧୁନିକ ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ବ୍ୟବହାର କରି ତାଲିମପ୍ରାପ୍ତ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତଥ୍ୟ ବିଶ୍ଳେଷଣ ମାଧ୍ୟମରେ ଗ୍ରାହକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ସୃଷ୍ଟି ହେବ। ମାନବୀୟ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା ଏବଂ କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା ମଧ୍ୟରେ ସମନ୍ବୟ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଆଜିର ପରିସ୍ଥିତିରେ ଯେତେବେଳେ ଇଣ୍ଟରନେଟ ଅତ୍ୟଧିକ ସୂଚନାରେ ଭରି ରହିଛି, ସେତେବେଳେ ପୂର୍ବ ଯୁଗ ତୁଳନାରେ ଉପରିସ୍ଥ ଜ୍ଞାନ ହାସଲ କରିବା ସେତେଟା କଷ୍ଟକର ନୁହେଁ, ଯେଉଁଥିରେ ତଥ୍ୟ ଏବଂ ସୂଚନା ହାସଲ କରିବା ସହଜ ନ ଥିଲା। ଭାରତରେ ଅଧିକାଂଶ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ଲୋକ ଇକ୍ୱିଟି, ବଣ୍ଡ, ଷ୍ଟକ୍ ମାର୍କେଟ ଆଦି ବିଷୟରେ ଅବଗତ ଅଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତାତ୍ତ୍ବିକ ଜ୍ଞାନକୁ କିପରି ବ୍ୟବହାରିକ ପ୍ରୟୋଗରେ ପରିଣତ କରାଯାଇପାରିବ ତାହା ହେଉଛି ଏକ ଆହ୍ବାନମୂଳକ ବିଷୟ।
ଷ୍ଟକ୍, ବଣ୍ଡ୍,ମ୍ୟୁଚୁଆଲ ଫଣ୍ଡ ଆଦି ଆର୍ଥିକ ଉତ୍ପାଦରେ କେମିତି ବିନିଯୋଗ କରାଯାଏ, ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶ୍ନ। ଏକାଧିକ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ରହିଛି, ଯାହା ନିବେଶକଙ୍କୁ ଆର୍ଥିକ ଉତ୍ପାଦରେ ନିବେଶ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଅନବୋର୍ଡିଂ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଜଣେ ନିଜର ଗୋପନୀୟ ତଥ୍ୟ ଶେୟାର କରିଥାଏ। ତେଣୁ ଏଭଳି ଡିଜିଟାଲ ପ୍ଲାଟଫର୍ମରେ ସାମିଲ ହେବା ପାଇଁ ଜଣେ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ମଣିଷର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି। ଏଥିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବ କି ନାହିଁ ତାହାର କୌଣସି ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ନାହିଁ। ଫେସ୍ବୁକ୍ ଭଳି ବଡ ବଡ ସଂସ୍ଥାରେ ଡାଟା ପ୍ରାଇଭେସି ସମସ୍ୟା ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦେଖିଛୁ।
ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମାନବୀୟ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ରହିଥିବାବେଳେ ଟେକ୍ନୋଲୋଜିର ଉତ୍ଥାନ ଫଳରେ ଏକ ‘ହାଇବ୍ରିଡ୍’ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ଯାହା ମେଶିନ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ ସହ ମାନବୀୟ ବିଶେଷଜ୍ଞତାକୁ ଯୋଡୁଛି। ଉନ୍ନତ ଆଲ୍ଗୋରିଦମ୍, ତଥ୍ୟ ବିଶ୍ଳେଷଣ ଏବଂ ମେଶିନ ଲର୍ନିଂ ଆଲ୍ଗୋରିଦମ୍ ମାନବୀୟ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାରେ ପରିପୂରକ, ବିଶ୍ଳେଷଣ, ବିପଦ ପରିଚାଳନା ଏବଂ ପୋର୍ଟଫୋଲିଓ ଅପ୍ଟିମାଇଜେଶନ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉପକରଣ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ। ଶେଷରେ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶରେ ମାନବୀୟ ହସ୍ତକ୍ଷେପର ଭୂମିକା ଅପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ନୁହେଁ; ବାସ୍ତବରେ ଏହା ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଆଲ୍ଗୋରିଦମ୍ ଏବଂ ସ୍ବୟଂଚାଳିତ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଗୁଣବତ୍ତା ରହିଥିବା ବେଳେ ମାନବ ନିବେଶକଙ୍କ ଅନ୍ତଃଜ୍ଞାନ, ବିଚାର ଏବଂ ଅନୁକୂଳତାକୁ ସ୍ଥାନ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଯେହେତୁ ଆର୍ଥିକ ବଜାରର ବିକାଶ ଜାରି ରହିଛି, ମାନବୀୟ ବିଶେଷଜ୍ଞତା ଏବଂ ମେଶିନ ଇଣ୍ଟେଲିଜେନ୍ସ ମଧ୍ୟରେ ସମନ୍ବୟ ନିବେଶ ପରିଦୃଶ୍ୟରେ ନବସୃଜନ, ସ୍ଥିତିସ୍ଥାପକତା ଏବଂ ନିରନ୍ତର ଅଭିବୃଦ୍ଧିକୁ ଆଗେଇ ନେବ।
ନିବେଶ କେବଳ ସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ଆଲଗୋରିଦମ୍ ବିଷୟରେ ନୁହେଁ; ଏହା ମନୁଷ୍ୟର ଆଚରଣକୁ ବୁଝିବା, ଗୁଣାତ୍ମକ ଉପାଦାନକୁ ଆକଳନ କରିବା ଏବଂ ନିବେଶକଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟ ସହିତ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରଖୁଥିବା ସୂଚନାଯୁକ୍ତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ମାନବୀୟ ହସ୍ତକ୍ଷେପକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିର ଶକ୍ତିକୁ ଉପଯୋଗ କରି ନିବେଶକମାନେ ଆର୍ଥିକ ବଜାରର ଜଟିଳତାକୁ ଦୂର କରିପାରିବେ।
ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରପୁର, ଭୁବନେଶ୍ୱର, ଓଡ଼ିଶା
ମୋ: ୯୯୬୭୧୦୨୨୬୪
