ଯେତେବେଳେ ଘରକୁ ଖବର ଆସେ ଯେ ଜଣେ କୁନି ଅତିଥି ଆସିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଦମ୍ପତି ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ପରିବାର ସଦସ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସେହି କୁନି ଅତିଥି ଘରକୁ ଆସନ୍ତି, ତାଙ୍କ ହସରେ ସମଗ୍ର ଘର ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହୁଏ। ସମସ୍ତେ ପିଲାଟି ପରେ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭଲ ପାଇବା ଅଜାଡି ଦେବା ସହ ତା’ଠାରୁ ଖରାପ ନଜର ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ କେହି ଜଣେ ପିଲାକୁ କୋଳରେ ଧରିଥାଏ, ତାକୁ ସତର୍କ ରହିବାକୁ କୁହାଯାଏ, ତାକୁ ଫୋପାଡ଼ ନାହିଁ ଏବଂ ଜୋରରେ ଶବ୍ଦ କରନାହିଁ ଇତ୍ୟାଦି। ହୁଏତ ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଏହା ପଛର କାରଣ ଜାଣି ନଥିବେ।
ଯେତେବେଳେ ସନ୍ତାନ ପ୍ରସବ ହୁଏ, ସେ ଦୁଇଟି ଜିନିଷକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଭୟ କରେ; ପ୍ରଥମ ହେଉଛି ଜୋରରେ ଶବ୍ଦ ହେବାର ଭୟ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଉଛି ପଡ଼ିଯିବାର ଭୟ। ସେଥିପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ପିଲାଟି ଛୋଟ ଥାଏ, ଲୋକମାନେ ଘରେ ଜୋରରେ ଶବ୍ଦ କରିବାରୁ ବାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ତାକୁ ସାବଧାନତାର ସହ ନିଜ କୋଳରେ ଧରି ରଖନ୍ତି ଯେପରି ସେ ପଡ଼ି ନଯାଏ। ଜୋରରେ ଶବ୍ଦ ଛୋଟ ପିଲାମାନଙ୍କ ମସ୍ତିଷ୍କକୁ ସିଧାସଳଖ କ୍ରିୟାଶୀଳ କରେ ଏବଂ ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ତେଣୁ କାନ୍ଦିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ନବଜାତ ଶିଶୁଟିର ମାତାପିତାଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା ହେବାର ଭୟ ମଧ୍ୟ ଥାଏ। ପ୍ରକୃତରେ, ଯେତେବେଳେ ପିଲାମାନେ ଛୋଟ ଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ଏବଂ ଆରାମଦାୟକ ଅନୁଭବ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ମାତାପିତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି।
ନବଜାତ ଶିଶୁଟି ଅଜଣା ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୁଏ। ଅପରିଚିତ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପରିଚିତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଲାଗିପାରନ୍ତି। କିଛି ଛୋଟ ପିଲା ଅନ୍ଧାରକୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ କରନ୍ତି କାରଣ ସେମାନେ ଅନ୍ଧାରରେ କ’ଣ ଅଛି ତାହା ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ନବଜାତ ଶିଶୁମାନେ ହଠାତ୍ ଗତିବିଧି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୋଇପାରନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର ଦୁନିଆକୁ ଜାଣି ନାହାଁନ୍ତି। ନବଜାତ ଶିଶୁମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହା ପାଖରେ ସୁରକ୍ଷିତ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସୁରକ୍ଷିତ ହେବାର ଭୟ ମଧ୍ୟ ଥାଏ।
ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ନକାରାତ୍ମକ କିମ୍ବା କ୍ଷତିକାରକ କାମ କରିବା ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିପାରେ। ପ୍ରକୃତରେ, ଛୋଟ ପିଲାମାନଙ୍କର ମନ ବହୁତ କୋମଳ ଏବଂ ସେମାନେ ଏତେ ଛୋଟ ଯେ ସେମାନେ ଏବେ କିଛି ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି କାରଣରୁ ଛୋଟ ପିଲାମାନେ ଛୋଟ ଶବ୍ଦରେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହେବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି। କିମ୍ବା ଯଦି କୌଣସି ଅଜଣା ଲୋକ ସେମାନଙ୍କୁ କୋଳରେ ଉଠାଇ ନିଏ, ତେବେ ସେମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ସେଥିପାଇଁ ଛୋଟ ପିଲାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ମାତାପିତାଙ୍କ ସହିତ ଲାଗି ରୁହନ୍ତି।
