ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ, ୧୧।୮: ଭାରତରେ ଡିଗ୍ରୀର ଭାର ବୋହି ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଯୁବକ ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଚାକିରି ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଘରୁ ବାହାରିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଆଖିରେ କେବଳ ଏକ ଚାକିରିର ସ୍ବପ୍ନ ନଥାଏ, ବରଂ ପୂରା ପରିବାରର ଆଶା ଲୁଚି ରହିଥାଏ। ଭାରତର ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ ଯେତେବେଳେ ଚାକିରି ପାଇବାର ରାସ୍ତା ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଆଶାର ଏହି ନୀରବତା ଆହୁରି ଗଭୀର ହେବାକୁ ଲାଗେ।
ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ କାର୍ଯ୍ୟାନୱୟନ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ସଦ୍ୟତମ ସରକାରୀ ରିପୋର୍ଟ ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ, ଦେଶରେ ଚାକିରି ସୃଷ୍ଟିର ଗତି ଯେପରି ଧିମେଇ ଯାଇଛି। ଆସନ୍ତୁ ବୁଝିବା, ବିଶ୍ୱର ପାଞ୍ଚଟି ବୃହତ୍ତମ ଅର୍ଥନୀତି ସହ ତୁଳନା କଲେ ଭାରତରେ ରୋଜଗାର ସୁଯୋଗ କେଉଁ ସ୍ଥିତିରେ ରହିଛି ଏବଂ ନୂଆ ତଥ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କ’ଣ ସଙ୍କେତ ଦେଉଛି।
ପିରିଅଡିକ ଲେବର ଫୋର୍ସ ସର୍ଭେ (PLFS) ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ଚଳିତ ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷର ଏପ୍ରିଲ-ଜୁନ ତ୍ରୈମାସରେ ଦେଶର ବେକାରୀ ହାର ୫.୫% ରେକର୍ଡ କରାଯାଇଛି। ଏହି ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଗତ ବର୍ଷର ଏହି ସମାନ ଅବଧିର ୫.୬% ପ୍ରାୟ ସମାନ ଅଟେ।
ଦେଶରେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ବୟସର ସମୁଦାୟ ଜନସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟରୁ ଯେତିକି ଲୋକ ପ୍ରକୃତରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ‘କର୍ମଚାରୀ ଜନସଂଖ୍ୟା ଅନୁପାତ’ (WPR) କୁହାଯାଏ। ଜୁନ ୨୦୨୬ରେ ଏହି ପରିସଂଖ୍ୟାନ ୫୧.୪% ରେ ସ୍ଥିର ରହିଥିଲା, ଯାହାକି ଠିକ ଗୋଟିଏ ମାସ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ସେତିକି ହିଁ ଥିଲା। ତଥାପି, ଯଦି ଏହାର ତୁଳନା ଜୁନ ୨୦୨୫ ର ୫୧.୨% ସହିତ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏଥିରେ ୦.୨ ପ୍ରତିଶତ ଅଙ୍କର ଏକ ସାମାନ୍ୟ ସୁଧାର ନଜର ଆସିଥାଏ। ଏହି ସାମାନ୍ୟ ପାର୍ଥକ୍ୟଟି ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଜନସଂଖ୍ୟାର ସଂଖ୍ୟା ତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୂତନ ସୁଯୋଗର ପରିସର ପ୍ରାୟ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିଛି।
ବିଶ୍ୱର ପାଞ୍ଚଟି ବୃହତ୍ତମ ଆର୍ଥିକ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଯେତେବେଳେ ବେକାରୀ ହାରର ତୁଳନା କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଭାରତ କମ ବେକାରୀ ମାମଲାରେ ଚତୁର୍ଥ ସ୍ଥାନରେ ରହିଛି। ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ବିକଶିତ ଏବଂ ଉନ୍ନୟନଶୀଳ ଅର୍ଥନୀତିଗୁଡ଼ିକର ସ୍ଥିତି ନିମ୍ନପ୍ରକାରେ ରହିଛି-
-ଜାପାନ (୨.୫%): ସବୁଠାରୁ କମ ବେକାରୀ ସହିତ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ରହିଛି।
-ଆମେରିକା (୪.୧%): ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ଥାନରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରମ ବଳରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଯାଉଛି।
-ଚାଇନା (୫.୦%): ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନରେ, ଯାହା ନିଜର ଲକ୍ଷ୍ୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଅଛି।
ଭାରତ (୫.୫%): ଚତୁର୍ଥ ସ୍ଥାନରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ଥିତି ସ୍ଥିର ରହିଛି।
ଜର୍ମାନୀ (୬.୪%): ନିଜର ଜାତୀୟ ମାନଦଣ୍ଡ ଅନୁଯାୟୀ ପଞ୍ଚମ ସ୍ଥାନରେ ରହିଛି।
