ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟରେ ଚାଲିଥିବା ଉତ୍ତେଜନା ଯୋଗୁଁ, ଏକ ବିଶ୍ୱ ଶକ୍ତି ସଙ୍କଟ ଦେଖାଦେଉଛି। ଏହି ଅସ୍ଥିରତାର ପ୍ରଭାବ ଘରୋଇ ସ୍ତରରେ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭୂତ ହେଉଛି, ବିଶେଷକରି ଗ୍ୟାସ ଯୋଗାଣ ସମ୍ପର୍କରେ। ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଆକଳନ କରି, ସରକାର ଗ୍ୟାସ ଯୋଗାଣ ଏବଂ ତେଲ ସମ୍ୱନ୍ଧୀୟ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପର୍କରେ ନୂତନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ ଜାରି କରିଛନ୍ତି। ତଥାପି, ସରକାରୀ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ସତ୍ତ୍ୱେ, ପେଟ୍ରୋଲ ଏବଂ ଡିଜେଲର ଅଭାବ ସମ୍ପର୍କରେ ଗୁଜବ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆ ମାଧ୍ୟମରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବ୍ୟାପିଛି।
ଫଳସୱରୂପ, ଅନେକ ରାଜ୍ୟର ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଗାଡି ଟାଙ୍କିରେ ତେଲ ଫୁଲ୍ କରିବା ପାଇଁ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପକୁ ଧାଇଁଥିଲେ। ଚାହିଦା ହଠାତ ବୃଦ୍ଧି ସାଧାରଣ ଦୈନିକ ସ୍ତରଠାରୁ ବହୁତ ଅଧିକ ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅରାଜକତାର ବାତାବରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଆତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ, ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଆବଶ୍ୟକତାଠାରୁ ଅଧିକ ତେଲ କିଣିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏହି “ଆତଙ୍କିକ କ୍ରୟ” ଯୋଗୁଁ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପଗୁଡ଼ିକରେ ଦୈନିକ ଷ୍ଟକ ଅକାଳରେ ଶେଷ ହୋଇଗଲା, ଯାହା ଫଳରେ ଲମ୍ୱା ଧାଡ଼ି ଲାଗିଲା। ବାସ୍ତବରେ, ଇନ୍ଧନର କୌଣସି ପ୍ରକୃତ ଅଭାବ ନାହିଁ; ସମଗ୍ର ପରିସ୍ଥିତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଗୁଜବ ଉପରେ ଆଧାରିତ।
ଏପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଏକ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପରେ କେତେ ସଂରକ୍ଷଣ କ୍ଷମତା ଅଛି ତାହା ବୁଝିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ। ପେଟ୍ରୋଲିୟମ ଏବଂ ବିସ୍ଫୋରକ ସୁରକ୍ଷା ସଂଗଠନ (PESO) ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିର କରାଯାଇଥିବା ମାନଦଣ୍ଡ ଅନୁଯାୟୀ, ଭାରତରେ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପଗୁଡ଼ିକରେ ଭୂତଳ ସଂରକ୍ଷଣ ଟ୍ୟାଙ୍କଗୁଡ଼ିକର କ୍ଷମତା ସାଧାରଣତଃ 15,000 ରୁ 45,000 ଲିଟର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥାଏ। ଏହି କ୍ଷମତା ପମ୍ପର ସ୍ଥାନ ଏବଂ ଏହାର ହାରାହାରି ଦୈନିକ ବିକ୍ରୟ ପରିମାଣ ଉପରେ ଆଧାର କରି ର୍ନିଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ। ମହାନଗର ଅଞ୍ଚଳରେ କିମ୍ୱା ବ୍ୟସ୍ତ ଜାତୀୟ ରାଜପଥ କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ପମ୍ପଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରବଳ ଚାହିଦା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ-କ୍ଷମତା ବିଶିଷ୍ଟ ଟ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ସଜ୍ଜିତ। ବିପରୀତରେ, ଛୋଟ ସହର କିମ୍ୱା ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ତୁଳନାତ୍ମକ ଭାବରେ ଛୋଟ ଟ୍ୟାଙ୍କ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ।
ବଜାରରେ ଏକ ନିରନ୍ତର ଇନ୍ଧନ ଯୋଗାଣର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ନିୟମ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର। PESO ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପ ପାଇଁ ସର୍ୱଦା ଏହାର ହାରାହାରି ବିକ୍ରୟର ଅତି କମରେ ତିନି ଦିନର ମୂଲ୍ୟର ରିଜର୍ଭ ଷ୍ଟକ ବଜାୟ ରଖିବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ। ଯୋଗାଣ ଶୃଙ୍ଖଳ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସାଧାରଣ ଗ୍ରାହକମାନେ ତୁରନ୍ତ ଅସୁବିଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ନ ହୁଅନ୍ତି ତାହା ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ କରାଯାଇଛି। ରିଫାଇନାରୀ କିମ୍ୱା ଡିପୋରୁ ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପକୁ ଇନ୍ଧନ ପରିବହନ ପାଇଁ, ମୁଖ୍ୟତଃ 12,000 ରୁ 20,000 ଲିଟର କ୍ଷମତା ବିଶିଷ୍ଟ ଟ୍ୟାଙ୍କର୍ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ। ସେମାନଙ୍କର ଗତିବିଧି କଠୋର ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରୋଟୋକଲ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, 25,000 ଲିଟରରୁ ଅଧିକ ଇନ୍ଧନ ପରିମାଣର ସଂରକ୍ଷଣ କିମ୍ୱା ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ସିଧାସଳଖ ସରକାରୀ ଲାଇସେନ୍ସ ପାଇବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ, ଯେତେବେଳେ କମ ପରିମାଣ ପାଇଁ, ସମ୍ପୃକ୍ତ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକଠାରୁ ଅନୁମତି ନେବାକୁ ପଡିବ। ଭାରତରେ, ଇନ୍ଧନ ସଂରକ୍ଷଣ ଏବଂ ପରିବହନର ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ‘ପେଟ୍ରୋଲିୟମ ନିୟମ, 2002’ ର ଢାଞ୍ଚା ଅଧୀନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ସରକାରୀ ତେଲ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ, ଯେପରିକି ଇଣ୍ଡିଆନ ଅଏଲ (IOCL) ଏବଂ ଭାରତ ପେଟ୍ରୋଲିୟମ (BPCL), ଯୋଗାଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସୁଗମ କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ନିଜସୱ କଠୋର ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ କରନ୍ତି।
