ବର୍ତ୍ତମାନର କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଜାତୀୟ ନିରାପତ୍ତାକୁ ସର୍ବାଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଥିବା ବଡ଼ ପାଟିରେ କହୁଛନ୍ତି। ବଜେଟ ୨୦୨୦-୨୧ରେ ପ୍ରଯତ୍ନଶୀଳ ସମାଜ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେଥିରେ ଜାତୀୟ ସୁରକ୍ଷା ସରକାରଙ୍କ ଅଗ୍ରାଧିକାର ରହିଆସିଛି ବୋଲି ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀ ନିର୍ମଳା ସୀତାରାମନ କହିଥିଲେ। ହେଲେ ୩ ଫେବୃୟାରୀ ୨୦୨୦ରେ ପାର୍ଲାମେଣ୍ଟରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଥିବା କମ୍ପ୍ଟ୍ରୋଲର ଆଣ୍ଡ୍ ଅଡିଟର ଜେନେରାଲ (ସିଏଜି)ଙ୍କ ରିପୋର୍ଟରୁ ଭାରତୀୟ ସେନାକୁ କିଭଳି ଅଣଦେଖା କରାଯାଉଛି ତାହାର ପ୍ରମାଣ ମିଳିଛି। ହିମାଳୟର ଲଦାଖ ଓ ସିଆଚେନ୍ ଗ୍ଲାସିୟର୍ର ଉଚ୍ଚତମ ସ୍ଥାନରେ ନିଯୁକ୍ତ ଯବାନମାନଙ୍କୁ ସର୍ବନିମ୍ନ ଆବଶ୍ୟକତା ଯଥା ଜୋତା, ସ୍ନୋ ଗଗଲ୍ସ, ଶୀତରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ଠିକ୍ ପୋଷାକ ଦିଆଯାଉ ନାହିଁ ବୋଲି ସିଏଜି ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି। ଏଠାରେ ମନେପଡ଼େ ୨୦୧୭ରେ ଭାରତୀୟ ସୀମା ସୁରକ୍ଷା ବଳର କନ୍ଷ୍ଟେବଲ ଥିବା ତେଜ ବାହାଦୁର ଫେସ୍ବୁକ୍ରେ ଏକ ଭିଡିଓ ପୋଷ୍ଟ୍ କରି ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ଯେ, ସେନାର ବରିଷ୍ଠ ଅଧିକାରୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଉ ନ ଥିଲେ। ନିମ୍ନମାନର ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯିବା ସହ ଯବାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସାମଗ୍ରୀକୁ ବିକ୍ରି କରିଦେଉଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ବାହାଦୁରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୋଷ୍ଟ୍ ହୋଇଥିବା ଭିଡିଓ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ଭାଇରାଲ ହୋଇଥିଲା। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହା ଉପରେ ତଦନ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ଭାରତ ପାଇଁ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ବିଷୟ ଯେ, ଏହି ଅଭିଯୋଗକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଯବାନଙ୍କୁ ଚାକିରିରୁ ବହିଷ୍କାର କରି ଘଟଣାକୁ ଚାପି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏବେ ସିଏଜିଙ୍କ ରିପୋର୍ଟ ସେନାରେ ଦେଖାଦେଇଥିବା ବାସ୍ତବ ସ୍ଥିତିକୁ ପଦାକୁ ଆଣିଛିି।
ଗତ ଡିସେମ୍ବରରେ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀ ରାଜନାଥ ସିଂ ପାର୍ଲାମେଣ୍ଟରେ ଏକ ତଥ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରି କହିଥିଲେ ଯେ, ବିଗତ ୩ ବର୍ଷରେ ତୁଷାର ସ୍ଖଳନ (ଆଭଲାନ୍ଶ) ଯୋଗୁ ୭୪ ଜଣ ସେନା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଥିଲା। ଉଚ୍ଚତମ ବରଫାବୃତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଉଦ୍ଧାର ଓ ରିଲିଫ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ଠିକ୍ ଭାବେ ହେଉ ନ ଥିବାରୁ ଯବାନମାନେ ଅସୁବିଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ ଦେଖିଲେ ଯବାନମାନଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକ ସରଞ୍ଜାମ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଉ ନ ଥିବାରୁ ପରିସ୍ଥିତି ବିଗିଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି। ପୂର୍ବରୁ କଫିନ୍ କିଣାରେ ଦୁର୍ନୀତିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଏବେ ସ୍ନୋ ଗଗ୍ଲ୍ସ, ପରିବେଶ ଉପଯୋଗୀ ଜୋତା ଓ ଶୀତବସ୍ତ୍ର ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଉ ନ ଥିବାରୁ ଯବାନମାନେ ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତିର ସାମ୍ନା କରିପାରୁନାହାନ୍ତି। ଏହା ମଧ୍ୟ ଅଭିଯୋଗ ହେଉଛି ଯେ, କମ୍ କ୍ୟାଲୋରିଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯାଉଥିବାରୁ ସେମାନେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇପଡ଼ୁଛନ୍ତି। ଏଥିପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସରକାର ଦାୟୀ। ଏଥିସହିତ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଓ ସେନାରେ ଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଧିକାରୀମାନେ ସିଧାସଳଖ ଉତ୍ତରଦାୟୀ।
ବିପିନ୍ ରାଓ୍ବତ୍ଙ୍କ ଭଳି ବରିଷ୍ଠ ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ଅବସର ପରେ ଚିଫ୍ ଅଫ୍ ଡିଫେନ୍ସ ଷ୍ଟାଫ୍ (ସିଡିଏସ୍) ଭଳି ପଦବୀ ଯଚାଯାଉଛି। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ କେହି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ନାହିଁ ଯେ, ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ସମୟରେ ସେନାରେ ମାନ ପତନ ହେଲା କାହିଁକି। ରାଓ୍ବତ୍ଙ୍କ ଭଳି ଲୋକ ରାଜନୈତିକ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଛାଉନାହାନ୍ତି। ମାତ୍ର ସେହି ପଦପଦବୀରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଦେଶର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ବାଚିତ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ କ୍ଷମତାଶାଳୀ। ନିଜ ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଇବା ପରିବେର୍ତ୍ତ ଆଜିର କଦର୍ଯ୍ୟ ରାଜନୈତିକ ବାତାବରଣରୁ ଫାଇଦା ଉଠାଇବା ସହଜ ହୋଇପଡ଼ିଛି। ସେନାର ବରିଷ୍ଠ ଅଧିକାରୀମାନେ ତଳିଆ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ନୂ୍ୟନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି ଆବଶ୍ୟକ ସୁବିଧା ଯୋଗାଇ ଦେଉ ନ ଥିବାରୁ ଭାରତୀୟ ସେନାର ମନୋବଳ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଛି। ସାଧାରଣତଃ ସେନାରେ ଶୃଙ୍ଖଳାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥାଏ। ସେଥିପାଇଁ କିଛି ଅସଙ୍ଗତି ଦେଖାଦେଲେ ମଧ୍ୟ କେହି ପାଟି ଫିଟାଇବାକୁ ସାହସ କରି ନ ଥାଆନ୍ତି। ସେହି ମୌନ ଅବସ୍ଥାର ସୁବିଧା ନେଇ ଉଚ୍ଚ ପାହ୍ୟା ଅଫିସରମାନେ ମାଲାମାଲ ହେଉଛନ୍ତି। ଗୋଟିଏ ପଟେ ଦେଶପ୍ରେମ ନାମରେ ଡେଙ୍ଗୁରା ପିଟାଯାଉଥିବା ବେଳେ ସେନାର ଦାନାରୁ ଚୋରି କରିବାକୁ ପଛାଉ ନ ଥିବା ଭଳି ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିବା ସିଏଜି ରିପୋର୍ଟରୁ ବୁଝାପଡ଼ୁଛି।
ଭାରତୀୟ ସେନାର ଢାଞ୍ଚାକୁ ଦେଖିଲେ ଏହା କୌଣସି ଏକ ଆଧୁନିକ ଯୁଦ୍ଧ ଲଢ଼ିବା ପାଇଁ ସକ୍ଷମ ନୁହେଁ। ପାଶ୍ଚାତ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଯୁଦ୍ଧାସ୍ତ୍ର ଓ ସାମଗ୍ରୀ ପୁରୁଣା ହୋଇଯାଉଛି, ତାହାକୁ ଗୋଟାଇବାରେ ଭାରତ ସରକାର ଆଗଭର ହେଉଛନ୍ତିି। ରାଫାଲ୍ ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନ କିଣିବା ଓ ସେଥିରେ ହୋଇଥିବା ଆର୍ଥିକ ହେରଫେର୍ ବିଷୟ ହାଟରେ ପଡ଼ି ଦାଣ୍ଡରେ ଗଡ଼ୁଛି। ୨୦୧୭ରେ ସିଏଜିଙ୍କ ରିପୋର୍ଟରେ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା ଯେ, ସେତେବେଳେ ଭାରତ ଯଦି କାହା ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବସେ, ତେବେ ସେନା ନିକଟରେ ଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ସାମଗ୍ରୀ ମାତ୍ର ୧୦ ଦିନ ପରେ ସରିଯିବ। ତେଣୁ ଭାରତ ସରକାର ଏଭଳି ବାସ୍ତବ ଦିଗକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ନ ଦେଇ କେବଳ ଜାତୀୟ ନିରାପତ୍ତା ପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ ବୋଲି କହିଚାଲିଲେ ତାହା ମୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରିପାରିବ ନାହିଁ।
