ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜାଣୁ ଯେ, ଶୀତଦିନେ କୁହୁଡି ଆସେ ଏବଂ ଏହା ସହର କିମ୍ବା ଗାଁକୁ ଆଚ୍ଛାଦିନ କରି ରଖିଥାଏ। କିନ୍ତୁ କେବେ ଭାବିଛନ୍ତି ଏହି କୁହୁଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଋତୁରେ ନ ପଡ଼ି ଶୀତଦିନରେ କାହିଁକି ପଡ଼ିଥାଏ। ଏତେ କାକରବିନ୍ଦୁ ଆସେ କେଉଁଠୁ ବୋଲି ଭାବିଛନ୍ତି କି? ତେବେ ଯଦି ନା ତେବେ ଅନ୍ଲାଇନ୍ ପ୍ଲାଟ୍ଫର୍ମ ‘କୋରା’ରେ ପଚରାଯାଇଥିବା ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଜାଣନ୍ତୁ…
ଜଣେ ୟୁଜର କୋରା ଉପରେ ଏହି ବିଷୟରେ କୌତୂହଳପୂର୍ଣ୍ଣ ସୂଚନା ଶେୟାର କରିଛନ୍ତି। ସେ କହିଛନ୍ତି, କାକର, କୁହୁଡ଼ି ଏକ କଥା। ଶୀତଦିନେ, ଯେତେବେଳେ ପାଗ ଥଣ୍ଡା ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ବାୟୁ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସେ, ବାୟୁରେ ଥିବା ଜଳ ଛୋଟ ବୁନ୍ଦା ଆକାରରେ ପତ୍ରରେ ଜମା ହୋଇଯାଏ, ଏହାକୁ କାକର କୁହାଯାଏ। ଯେତେବେଳେ ବାୟୁରେ ଥିବା ଜଳୀୟ ବାଷ୍ପ ଧୂଆଁ ଆକାରରେ ବାୟୁରେ ଭାସିଯାଏ, ଏହାକୁ କୁହୁଡ଼ି କୁହାଯାଏ। ଯେତେବେଳେ ଏହି କୁହୁଡି ଗଭୀର ହୋଇଯାଏ ସେତେବେଳେ ଏହାକୁ ଘନକୁହୁଡି କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ସହରଗୁଡ଼ିକରେ ଅଧିକ ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ଥାଏ, ଏହି ଧୂଆଁରେ ଲାଗି ରହି ଘନ ହୋଇଯାଏ। ଏହା ଭୂମି ନିକଟରେ ମୋଟା ଆକାରର ହୋଇଥାଏ। ତେଣୁ ଏହାକୁ ଦେଖିବା କଷ୍ଟକର। ଧୂଆଁ ଏବଂ କୁହୁଡ଼ିର ଏହି ମିଶ୍ରଣକୁ ଧୂଆଁ କୁହାଯାଏ। ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଛି ଉଠୁଛି ଏହି କାକର ବୁନ୍ଦା କେଉଁଠୁ ଆସେ
ଯେତେବେଳେ ଜଳରୁ ନିର୍ଗତ ବାଷ୍ପ ଏହାର ଗ୍ୟାସ ଫର୍ମରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଏହା କୁହୁଡି ପରି ଦେଖାଯାଏ। ଛୋଟ ବୁନ୍ଦା ପାଣି ପବନରେ ଭାସମାନ ରହିଥାଏ। ଗ୍ରୀଷ ଋତୁରେ, ଏହି ଗ୍ୟାସ ଫର୍ମରେ ରହିଥାଏ ଏବଂ ମେଘ ଆକାରରେ ଉଡ଼ିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଶୀତଦିନେ ଥଣ୍ଡା ହେତୁ ଏହି ବାଷ୍ପ ଜମାଟ ବାନ୍ଧି ଭାରୀ ହୋଇଯାଏ। ଏହି କାରଣରୁ, ଏହା ଅଧିକ ବଢ଼ିବାକୁ ସକ୍ଷମ ନୁହେଁ ଏବଂ କୁହୁଡିର ରୂପ ନେଇଥାଏ। ଯେତେବେଳେ ଶୀତଳ ବାୟୁ ନଦୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ପରି ଜଳ ଉପରେ ହାଲୁକା ଉଷ୍ଣ ଆର୍ଦ୍ର ବାୟୁକୁ ଭେଟିଥାଏ, ଆର୍ଦ୍ର ବାୟୁ ମଧ୍ୟ ଥଣ୍ଡା ହେବା ଆରମ୍ଭ କରେ। ତା’ପରେ ଆର୍ଦ୍ରତା ୧୦୦%ରେ ପହଞ୍ଚେ। କେବଳ ଏହା ପରେ କୁହୁଡି ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
କୁହୁଡି ଏବଂ ଘନକୁହୁଡି ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଅଛି । ଦୃଶ୍ୟମାନ ଉଭୟ ସମାନ ଦେଖାଯାଏ। କାରଣ ବାୟୁରେ ଥିବା କଣିକା ଉପରେ ଉଭୟ ମାଇକ୍ରୋସ୍କୋପିକ୍ ବୁନ୍ଦା ପାଣିରେ ତିଆର। କେବଳ ମାଇକ୍ରୋସ୍କୋପିକ ବୁନ୍ଦା ଜଳର ଘନତା ହେତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଅଛି। କୁହୁଡ଼ି ତୁଳନାରେ ଘନକୁହୁଡ଼ିରେ ଅଧିକ ମାଇକ୍ରୋସ୍କୋପିକ୍ ଜଳ ବୁନ୍ଦା ଅଛି। ବୈଜ୍ଞାନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ କୁହୁଡ଼ିରେ ଦୃଶ୍ୟମାନତା ସୀମା ଏକ କିଲୋମିଟରରୁ କମ୍ ରହିଥାଏ।
