ଢାକା,୧୭।୫: ଆଜିକାଲି ଇସଲାମିକ୍ ଭାଇଚାରା ନାମରେ, ମହମ୍ମଦ ୟୁନୁସଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ବାଂଲାଦେଶ ପାକିସ୍ତାନ ସହିତ ହାତ ମିଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। କିନ୍ତୁ ପଶ୍ଚିମ ପାକିସ୍ତାନର ମୁସଲମାନମାନେ ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ତାନ(ବାଂଲାଦେଶ)ର ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ କେବେବି ପ୍ରକୃତ ମୁସଲମାନ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ମୁସଲମାନ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ଅକୃତଜ୍ଞ ବୋଲି ଉପହାସ କରାଯାଉଥିଲା।
ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୨୪ରେ ଶେଖ ହସିନାଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପଦରୁ ବହିଷ୍କାର କରାଯିବା ପରଠାରୁ ମହମ୍ମଦ ୟୁନୁସଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀକାଳୀନ ସରକାର ଭାରତ ବିରୋଧୀ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ଲିପ୍ତ ରହିଛି। ପାକିସ୍ତାନ ଏବଂ ଚାଇନା ଭଳି ଘୋଷିତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନିକଟତର ହେବା ପାଇଁ, ମହମ୍ମଦ ୟୁନୁସ ଭାରତର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବର ସାତଟି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଭିତ୍ତିହୀନ ବୟାନ ଦେଉଛନ୍ତି। ବାସ୍ତବରେ, ୟୁନୁସ ଭାରତକୁ ଅପମାନିତ କରିବା ପାଇଁ ବାଂଲାଦେଶ ଏବଂ ଚାଇନା-ପାକିସ୍ତାନ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମେଣ୍ଟ ଗଠନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି।
ପାକିସ୍ତାନ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ପାଇବା ପରଠାରୁ ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ତାନବାସୀ ନିରନ୍ତର ଶୋଷିତ ହେଉଥିଲା, ଏହି କଥାକୁ ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କରୁ ନାହାନ୍ତି। ଭାରତକୁ ଅନ୍ଧ ବିରୋଧ କରିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ୟୁନୁସ ବାଂଲାଦେଶର ଅଭ୍ୟୁଦୟ ପୂର୍ବରୁ ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ତାନରେ ପଶ୍ଚିମ ପାକିସ୍ତାନର ସୈନିକ ଏବଂ ଆତଙ୍କବାଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ଗଣହତ୍ୟା, ମହିଳାଙ୍କ ଉପରେ ଅକଥନୀୟ ଅତ୍ୟାଚାର ଏବଂ ଲୁଟପାଟ ଭଳି ସମସ୍ତ ଲଜ୍ଜାଜନକ ଏବଂ ଅକ୍ଷମଣୀୟ ପାପକୁ ଭୁଲି ଯାଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହା ମନେ ରଖିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ ମୁସଲମାନ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ପଶ୍ଚିମ ପାକିସ୍ତାନର ମୁସଲମାନମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେମାନେ ପଛୁଆ ଏବଂ ନିକୃଷ୍ଟ ବୋଲି ବିବେଚିତ ହୁଅନ୍ତି। ସାମାଜିକ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ସ୍ତରରେ ବିଶାଳ ତଫାତ ହେତୁ ସେମାନେ ସମାନତାର ହକଦାର ନୁହଁନ୍ତି।
ଯଦିଓ ୧୯୪୭ ମସିହାରେ, ଯେତେବେଳେ ପାକିସ୍ତାନ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ପାଇଲା, ପଶ୍ଚିମ ଏବଂ ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ତାନ ଧାର୍ମିକ ଭାବନାରେ ଏକ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ସମାନ ଧର୍ମ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଉଭୟ ଅଞ୍ଚଳର ଜନସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ନିକଟତା କିମ୍ବା ସମାନତା ନଥିଲା। ଭାଷା, ପୋଷାକ, ଜୀବନଶୈଳୀ ଏବଂ ସାମାଜିକ-ସାଂସ୍କୃତିକ ଦିଗଗୁଡ଼ିକର ପାର୍ଥକ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ପୃଥକ ରଖିଥିଲା।
ପ୍ରକୃତରେ, ଜିନ୍ନାଙ୍କ ଜୀବନକାଳରେ, ଉର୍ଦ୍ଦୁକୁ ସମଗ୍ର ପାକିସ୍ତାନର ଭାଷା କରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ତାନର ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରିଥିଲା। ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ବାଂଲାଦେଶ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ପାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହା ପୂର୍ବରୁ, ପାକିସ୍ତାନର ପୂର୍ବତନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମହମ୍ମଦ ଆୟୁବ (୧୯୫୮-୧୯୬୯) କହିଥିଲେ, “ଯଦି ଏହା ମୋ କ୍ଷମତାରେ ଥାଆନ୍ତା, ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ନୂତନ ସମ୍ବିଧାନ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବା ମାତ୍ରେ, ମୁଁ ପୂର୍ବ ବଙ୍ଗକୁ କହିଥାନ୍ତି ଯେ ଯଦି ସେମାନେ ଚାହିଁବେ, ତେବେ ସେମାନେ ଆମଠାରୁ ଅଲଗା ହୋଇପାରିବେ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକାଠି ରଖିବାର କୌଣସି ଅର୍ଥ ନାହିଁ। ଯଦି ସେମାନେ ହଁ କହିଥାନ୍ତେ, ତେବେ କଥାଟି ସେଠାରେ ଶେଷ ହୋଇଯାଆନ୍ତା, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହି ଯୋଜନାକୁ ଆଗକୁ ନେଇ ପାରିଲି ନାହିଁ।”
ପ୍ରକୃତରେ, ପଶ୍ଚିମ ପାକିସ୍ତାନର ମୁସଲମାନମାନେ ପୂର୍ବ ବଙ୍ଗର ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ ‘ହେ, ସେହି ବଙ୍ଗାଳୀ’ ବୋଲି ସମ୍ବୋଧିତ କରୁଥିଲା। ତାଙ୍କୁ କୃତଘ୍ନ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଅଳସୁଆ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା। ୧୧ ବର୍ଷ ଧରି ପାକିସ୍ତାନର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଥିବା ଆୟୁବ ଖାନ ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ତାନର ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କୁ ସେଠାକାର ମୁସଲମାନମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଭଲ ବୋଲି ମନେ କରୁଥିଲେ।
ୟୁନୁସଙ୍କ ବର୍ତ୍ତମାନର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀକାଳୀନ ସରକାର ସମୟରେ, ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାରର ପୁରୁଣା ଇତିହାସ ପୁଣି ଥରେ ପୁନରାବୃତ୍ତି ହେଉଛି। ୟୁନୁସ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦେଶର ମୌଳବାଦୀ ଇସଲାମିକ ଶକ୍ତିମାନେ ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନାର ଅତ୍ୟାଚାର ଏବଂ ଭାରତୀୟ ସେନା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟାଚାରରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ବଳିଦାନ ଏବଂ ବାଂଲାଦେଶ ସୃଷ୍ଟିରେ ଭାରତର ଐତିହାସିକ ଭୂମିକାକୁ ଭୁଲି ଯାଇଛନ୍ତି।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସେମାନେ ପାକିସ୍ତାନ ଏବଂ ଚାଇନାର ନିକଟତର ହେଉଛନ୍ତି। ଇସଲାମ ନାମରେ ସେମାନେ ପାକିସ୍ତାନ ସମର୍ଥନରେ ଛିଡ଼ା ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପଞ୍ଜାବୀ ମୁସଲମାନମାନେ ଏହି ବଙ୍ଗାଳୀ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ କି ପ୍ରକାରର ମୁସଲମାନ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, ନାୟାର ତାଙ୍କ ପାକିସ୍ତାନ ଯାତ୍ରାର ଅନେକ ଅଭିଜ୍ଞତା ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, “ବଙ୍ଗାଳୀ ମୁସଲମାନମାନେ ବଙ୍ଗାଳୀ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ପଶ୍ଚିମ ପାକିସ୍ତାନୀ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ ଅଧିକ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ। ପଶ୍ଚିମ ପାକିସ୍ତାନୀ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କର ବଙ୍ଗାଳୀ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମାନ ମନୋଭାବ ରହିଛି। ସେମାନେ ଏହି ବଙ୍ଗାଳୀ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତ ମୁସଲମାନ ବୋଲି ବିବେଚନା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେଠାରେ ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ସାଧାରଣ – ସେମାନେ ପ୍ରକୃତ ମୁସଲମାନ ନୁହନ୍ତି। ସେମାନେ କେବଳ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ।”
