ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ,୨୩।୩: ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟରେ, ଇରାନ ସହିତ ଚାଲିଥିବା ଉତ୍ତେଜନା ହର୍ମୁଜ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ପ୍ରାୟତଃ ଅବରୋଧ କରିଛି, ଯେଉଁଠାରୁ ବିଶ୍ୱ ତୈଳ ଯୋଗାଣର ଏକ ବଡ଼ ଅଂଶ ଯାଏ। ଏହା ଯୋଗୁ ଅଶୋଧିତ ତୈଳ ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରତି ବ୍ୟାରେଲ ପ୍ରତି $୧୧୨ରେ ପହଞ୍ଚିଛି, ଯେତେବେଳେ ଆମେରିକାରେ ପେଟ୍ରୋଲ ପ୍ରତି $୫ ରେ ଅଛି। ପରିବହନ ଖର୍ଚ୍ଚ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି ଯାହା ଖାଦ୍ୟ ସମେତ ସବୁକିଛିର ମୂଲ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛି, ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା ଆଶଙ୍କା ରହିଛି।
ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ବିମାନ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ବିମାନ ଉଡାଣ ହ୍ରାସ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସପ୍ତାହରେ କେବଳ ୟୁନାଇଟେଡ ଏୟାରଲାଇନ୍ସ ଏହାର ବିମାନର ୫ ପ୍ରତିଶତ ହ୍ରାସ କରିଛି, ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି। ଜାପାନ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆରେ ଇନ୍ଧନ ରାସନିଂ ଆରମ୍ଭ ହୋଇସାରିଛି। ସେହିପରି ବାଂଲାଦେଶ, ଫିଲିପାଇନ୍ସ ଏବଂ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ପେଟ୍ରୋଲ ପମ୍ପଗୁଡ଼ିକରେ ଲମ୍ବା ଧାଡ଼ି ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି। ଭାରତ ଭଳି ଦେଶରେ ମୁଦ୍ରାସ୍ଫୀତି ଚାପ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଏହାର ୮୦ ପ୍ରତିଶତ ତେଲ ଏହି ମାର୍ଗ ଦେଇ ଆସେ।
ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଶକ୍ତି ଏଜେନ୍ସି (IEA) “‘Sheltering from Oil Shocks’ ” ନାମକ ଏକ ୧୦ -ସୂତ୍ରୀ ଯୋଜନା ପ୍ରକାଶ କରିଛି, ଯାହା ଚାହିଦା ହ୍ରାସ କରିବା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଏ। ଏଥିରେ ଲାଇସେନ୍ସ ପ୍ଲେଟ-ଆଧାରିତ ଯାନବାହାନର ଦିନ, ରାଜପଥ ଗତି ସୀମା, ବିମାନ ଯାତ୍ରା ହ୍ରାସ, ଘରୁ କାମ କରିବା ଏବଂ ବୈଦ୍ୟୁତିକ ଚୁଲା ବ୍ୟବହାର ଭଳି ପଦକ୍ଷେପ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ଏଜେନ୍ସି କହିଛି ଯେ କୋଭିଡ-୧୯ ପରି ଏହି ରଣନୀତିଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତି ସଙ୍କଟର ସମାଧାନରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପ୍ରମାଣିତ ହେବ। ହେଲେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଲକଡାଉନ ପରି ହେବ।
ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଭଳି ସରକାରଗୁଡ଼ିକ ଅଣ-ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକୀୟ ଯାତ୍ରା ଉପରେ କଟକଣା ଲଗାଉଛନ୍ତି, ଯାହା କୋଭିଡ-୧୯କୁ ମନେ ପକାଇଦେଉଛି। ଯଦି ସଙ୍କଟ ଦୀର୍ଘ ହୁଏ, ତେବେ ଏହା ଏକ ଡିଜିଟାଲ ପରମିଟ ସିଷ୍ଟମ ଆଡ଼କୁ ନେଇପାରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଯାତ୍ରା ଏବଂ ବ୍ୟବହାର ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେବ। ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଏହା ଶକ୍ତି ସୁରକ୍ଷାକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବ, କିନ୍ତୁ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ସ୍ବାଧୀନତାକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବ। ଭାରତକୁ ବିକଳ୍ପ ଉତ୍ସ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୁତିକୁ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ କରିବାକୁ ପଡିବ।
