ଲୋକମାନେ ଯେବେ ଅତ୍ୟଧିକ ଗରମ ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ କଥା ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସାଧାରଣତଃ ସାହାରା କିମ୍ବା ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟର ସହରଗୁଡ଼ିକ ପରି ମରୁଭୂମି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଗରମ ସ୍ଥାନ ହେଉଛି ଇଥିଓପିଆରେ ଥିବା ଏକ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳ ଡାଲୋଲ। ଡାଲୋଲକୁ ଅନନ୍ୟ କରିଥାଏ, ଏହା କେବେ ଥଣ୍ଡା ପାଗ ଅନୁଭବ କରେ ନାହିଁ। ଡାଲୋଲ ପୃଥିବୀରେ ସର୍ବାଧିକ ହାରାହାରି ବାର୍ଷିକ ତାପମାତ୍ରାର ରେକର୍ଡ ରଖିଛି। ଏଠାରେ ୩୪.୬ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସ ତାପମାତ୍ରା ମାପ କରାଯାଇଛି। ଅନ୍ୟ ଗରମ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ପରି, ଯାହା ରାତିରେ କିମ୍ବା ଶୀତ ମାସଗୁଡ଼ିକରେ ଥଣ୍ଡା ହୁଏ, ଏହି ସ୍ଥାନ ବର୍ଷ ସାରା ନିରନ୍ତର ଗରମ ରହିଥାଏ। ଶୀତଦିନେ ମଧ୍ୟ, ତାପମାତ୍ରା ୩୦ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସ ଉପରେ ରହିଥାଏ, ଏବଂ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ, ତାପମାତ୍ରା ୪୯ ଡିଗ୍ରୀ ସେଲସିୟସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଥାଏ।ଡାଲୋଲ ଡନାକିଲ ଡିପ୍ରେସନରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହା ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଭୌଗୋଳିକ ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ପ୍ରାୟତଃ ‘ପୃଥିବୀରେ ମଙ୍ଗଳ’ କୁହାଯାଏ। ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ହଳଦିଆ, ସବୁଜ, କମଳା ଏବଂ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନିଅନ ଛାଇ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏ। ଏହି ରଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଉଦ୍ଭିଦ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ ବରଂ ସଲଫର, ଲୁହା ଅକ୍ସାଇଡ, ଲୁଣ ଏବଂ ପଟାସ ସହିତ ଜଡିତ ରାସାୟନିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥାଏ। ଏହି ସ୍ଥାନଟି କେବଳ ଗରମ ନୁହେଁ ବରଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ। ଡାଲୋଲରେ ଥିବା ଜଳତାପୀୟ ପୁଲଗୁଡ଼ିକ ଏତେ ଅମ୍ଳୀୟ ଯେ ସେମାନଙ୍କର pHସ୍ତର ଶୂନ୍ୟ କିମ୍ବା ଶୂନ୍ୟ ତଳକୁ ମଧ୍ୟ ଖସିପାରେ। ସଲଫର ଡାଇଅକ୍ସାଇଡ ଏବଂ କ୍ଲୋରିନ ଭଳି ବିଷାକ୍ତ ଗ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକ ନିରନ୍ତର ବାୟୁରେ ନିର୍ଗତ ହୁଏ।
ସ୍ଥାନଟି ସମୁଦ୍ର ସ୍ତରରୁ ପ୍ରାୟ ୧୨୦ ରୁ ୧୩୦ ମିଟର ତଳେ ଅଛି, ଏହାକୁ ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନତମ ବିନ୍ଦୁ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ କରିଥାଏ। ଏହା ଘନ ଲୁଣ ସ୍ତର ସହିତ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଏକ ଜ୍ୱାଳାମୁଖୀ ଗର୍ତ୍ତ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଭୂମି ତଳେ ଥିବା ମାଗ୍ମା ଭୂତଳ ଜଳକୁ ଗରମ କରିଥାଏ, ଯାହା ଫଳରେ ବାରମ୍ବାର ରାସାୟନିକ ବିସ୍ଫୋରଣ ଏବଂ ଅମ୍ଳୀୟ ପୁଲ ଏବଂ ଲୁଣର ସ୍ତମ୍ଭ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ। ୧୯୦୦ ଦଶକର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ, ଡାଲୋଲ ସଂକ୍ଷେପରେ ଇଟାଲୀୟ ଶାସନ ଅଧୀନରେ ଏକ ଖଣି କେନ୍ଦ୍ର ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସମୟ ସହିତ, କ୍ରମଶଃ କଷ୍ଟକର ପରିସ୍ଥିତି ଲୋକଙ୍କୁ ବସତି ପରିତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା, ଏହାକୁ ଏକ ଭୂତ ନଗରୀ ଛାଡି ଦେଇଥିଲା।
Dharitri – The Largest & Most Trusted Odia Daily
