www.hdnicewallpapers.com
ଆଜି ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍ସ ଡେ’। ପ୍ରେମ ଦିବସ। ମନର ମଣିଷ ସହ ହଜେଇବାର ଦିନଟିଏ। ପ୍ରେମୀଯୁଗଳଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ବପ୍ନ ଓ ସମ୍ଭାବନାର ମୁହୂର୍ତ୍ତ। ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଦେଶରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏହି ପରମ୍ପରା ଏବେ ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ମିଶିଯାଇଛି। ସାରା ବିଶ୍ବରେ ଫେବୃଆରୀ ୧୪କୁ ପ୍ରେମ ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଉଥିବାବେଳେ ପ୍ରେମିକାପ୍ରେମିକମାନେ ଏହାପୂର୍ବରୁ ପ୍ରେମ ସପ୍ତାହର ପ୍ରତିଦିନକୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଢଙ୍ଗରେ ପାଳନ କରିଥିଲେ। ଫେବୃୟାରୀ ୭ ରୋଜ୍ ଡେ’ ବା ଗୋଲପ ଦିବସ ଅବସରରେ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ପ୍ରେମୀଙ୍କୁ ଲାଲ ଗୋଲାପ ଏବଂ ତା’ପରେ ପରେ ପ୍ରପୋଜ୍, ଚକୋଲେଟ୍, ଟେଡି, ପ୍ରମିଜ୍, ହଗ୍ ଏବଂ କିସ୍ ଡେ’ ଖାସ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆଣିଦେଇଥିଲା। ରୋଜ୍ ଡେ’ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍ସ ୱିକ୍ ବା ପ୍ରେମ ସପ୍ତାହର ଅନ୍ତ ଘଟିବ ଭଲେଣ୍ଟାଇନ ଡେ’ରେ। ଏହି ବିଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ସବୁଠୁ ସ୍ମରଣୀୟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରେମ ପକ୍ଷୀମାନେ ପୂରା ପ୍ରସ୍ତୁତିର ସହ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରିବସିଛନ୍ତି।କିଏ ପାର୍କ, ସିନେମା ହଲ୍, ପର୍ଯ୍ୟଟନସ୍ଥଳ ତ ଆଉ କିଏ ହୋଟେଲ ଆଉ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟରେ ସମୟ କାଟିବାକୁ ଯୋଜନା କରିଛନ୍ତି। ଦିନଟି କିପରି ନିଜ ସ୍ପେଶାଲ ହେବ, ସେଥିପାଇଁ ରାଜଧାନୀର ଯୁବପିଢିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଇଛି ବେଶ୍ ଉତ୍ସାହ ଓ ଉଦ୍ଦୀପନା। ଗିଫ୍ଟ କିଣା ଶେଷ ହୋଇଥିବାବେଳେ ଏବେ କେବଳ ଅପେକ୍ଷା ରହିଛି ଭଲେଣ୍ଟାଇନ୍ସ ଡେ’ ସେଲିବ୍ରେଶନକୁ।
ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିର ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ସ ପ୍ରେମ
ପ୍ରେମ ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିର ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ସ। ମଣିଷ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଭରପୂର ମାନବିକତା ଓ ଆପଣାପଣରେ ଆକ୍ତାମାକ୍ତା କରିପାରିବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ରଖିପାରିଲେ ହିଁ ନିଜକୁ ଜଣେ ସଫଳ ପ୍ରେମୀ ବୋଲି ନିର୍ନ୍ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ଘୋଷଣା କରିପାରିବ। ମଣିଷ ହୃଦୟରେ ନିହିତ ଏଇ ଐଶ୍ୱରୀୟ ଭାବନାକୁ ଚିରଦିନ ଉଜ୍ଜୀବିତ କରି ରଖିବାର ପ୍ରୟାସ ହିଁ ପ୍ରେମ ଦିବସ।
-ସମର୍ପିତା ପଣ୍ଡା, କର୍ମଜୀବୀ, ଭୁବନେଶ୍ୱର
ପ୍ରେମ ପାଇଁ ଦିନ ନୁହେଁ, ମନଟିଏ ଲୋଡ଼ା
ପ୍ରେମରେ ପାର୍କର ସଜଫୁଟା ଗୋଲାପର ଲୋଡ଼ାନାହିଁ। ପ୍ରେମରେ ଲଭଲେଟର୍, ଗ୍ରୀଟିଂସ୍ କାର୍ଡ କି ହ୍ବାଟ୍ସଆପ୍ ମେସେଜ ଅଥବା ଅଧରାତିରେ ଫୋନ୍ କଲ୍ରେ ପ୍ରପୋଜ ବି ଦରକାର ନାହିଁ। ପ୍ରେମରେ ରିଲିଆନ୍ସ ସ୍ମାର୍ଟର ଚକୋଲେଟ୍ ଅବା ଏସ୍ପ୍ଲାନେଡର ଟେଡି ଅଥବା ମୁଣ୍ଡ ଛୁଇଁ କି ରାଣ ଖାଇ ପ୍ରମିଜ୍ର ଦରକାର ନାହିଁ। ପ୍ରେମରେ ନୟାପଲ୍ଲୀ ଗଳି ମୁଣ୍ଡରେ ନିବିଡ ଆଲିଙ୍ଗନର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ କି ଓୟୋ ରୁମ୍ର ଅନ୍ଧାରରେ ଓଠ ଛନ୍ଦା ଚୁମାର ଲୋଡ଼ାନାହିଁ। ପ୍ରେମରେ ଲୋଡ଼ା ବି ତ ନାହିଁ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍ସ ଡେ’ ସେଲିବ୍ରେଶନ ସାଙ୍ଗକୁ ସହରର କାଫେ, ମଲ, ହୋଟେଲ, ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ, କ୍ଲବ, ସିନେମା ହଲ୍ କି ପାର୍କରେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ମୁହୂର୍ତ୍ତର। ପ୍ରେମ ପାଇଁ ଦିନଟିଏ ନୁହେଁ, ମନଟିଏ ଲୋଡ଼ା। ପ୍ରେମ ସପ୍ତାହର ଗୋଲାପ ଦିବସ ଅଥବା ଫେବୃଆରୀର କୌଣସି ଦିନ ଏସବୁ ଖାଲି ପ୍ରେମ ପାଇଁ ବାହାନା କେବଳ। ପ୍ରେମ ପାଇଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତଟେ କ’ଣ, ସାରା ଜୀବନ ବି ଊଣା। ମୋର ଅନ୍ତରର କଥା ଏତିକି, ପ୍ରେମ ଅହରହ ବାସ୍ନାୟିତ ହେଉଥାଉ ମଣିଷ ଭିତରେ। ପ୍ରେମରୁ ମାନବିକତା ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥାଉ ତା’ଠି, ଆଉ ପୁଣି ପ୍ରେମର ଅତର ଛିଞ୍ଚି ହେଇ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ମଣିଷ ଦେବତା ପାଲଟୁଥାଉ।
-ଅଂଶୁମାନ ସାହୁ, ଯୁବ ସାହିତି୍ୟକ,ଭୁବନେଶ୍ୱର
ଫ୍ରମ୍ ୟୋର୍ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍…
ରୋମ୍ରେ କ୍ଲାଉଡିୟସ୍ ନାମକ ଜଣେ ଅତ୍ୟାଚାରୀ ରାଜା ଶାସନ କରୁଥିଲେ। ସେ ପ୍ରେମ ଏବଂ ବିବାହର ଘୋର ବିରୋଧୀ ଥିଲେ। ଜଣେ ଅବିବାହିତ ସୈନିକ ବିବାହିତ ସୈନିକଠାରୁ ବେଶି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବା ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ସେ ବିଚାର କରୁଥିଲେ। ରାଜ୍ୟର କୌଣସି ସୈନିକ ବିବାହ କରିବେ ନାହିଁ, ଯିଏ ଏହି ଆଦେଶର ଅବମାନନା କରିବ ତାଙ୍କୁ କଠୋର ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ ବୋଲି ରାଜା ଘୋଷଣା କଲେ। ସେହି ରାଜ୍ୟରେ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍ ନାମକ ଜଣେ ସନ୍ଥ ରହୁଥିଲେ, ଯିଏ ରାଜାଙ୍କ ଏଭଳି ଆଦେଶକୁ ବିରୋଧ କରି ସୈନିକମାନଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଲାଗି ପ୍ରେରିତ କରିବା ସହ ସେମାନଙ୍କର ବିବାହ କରାଇଲେ। ସମୟ ଗଡ଼ିବା ସହିତ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍ଙ୍କ ବିଷୟରେ ରାଜା ଅବଗତ ହେଲେ। ରାଜା ଆଦେଶ ଅବମାନନା କରିଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଗଲା। ଏହିଦିନ ଥିଲା ଫେବୃୟାରୀ ୧୪। ହେଲେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍ ରୋମାନ୍ ଜେଲର୍ ଅଷ୍ଟେରିୟସ୍ଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଆଖି ଦାନ କରିଥିଲେ। ସମୟକ୍ରମେ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍ ଏବଂ ଅଷ୍ଟେରିୟସ୍ଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ବନ୍ଧୁତା ଓ ପରେ ପ୍ରେମ ସମ୍ପର୍କ ଗଢି ଉଠିଥିଲା। ତେବେ ମୃତ୍ୟୁ ପୂର୍ବରୁ ସନ୍ଥ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍ ନିଜ ପ୍ରେମିକାଙ୍କ ପାଖକୁ ଏକ ଚିଠି ଲେଖିତ୍ଥିଲେ, ଯାହାର ଶେଷରେ ଲେଖାଥିଲା ‘ଫ୍ରମ୍ ୟୋର୍ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍…’। ପ୍ରେମର ଦୂତ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍ଙ୍କ ବଳିଦାନ ଦିବସକୁ ସେବେଠାରୁ ପ୍ରେମ ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରାଯାଇ ଆସୁଛି।