ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଛି, ଯାହା ସାରା ବିଶ୍ୱର ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କୁ ବିସ୍ମିତ କରୁଛି। ପୃଥିବୀଠାରୁ ପ୍ରାୟ 3,000 ଆଲୋକବର୍ଷ ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ J0705+0612 ନାମକ ଏକ ତାରା ଆଲୋକ ହଠାତ 40 ଗୁଣ ମଳିନ ପଡିଯାଇଛି। ଏହି ତାରା ଆମ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ବହୁତ ସମାନ, କିନ୍ତୁ ସେପ୍ଟେମ୍ୱର 2024 ଏବଂ ମେ 2025 ମଧ୍ୟରେ, ଏହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପ୍ରାୟ ବିଲୁପ୍ତ ହେବାର ଦ୍ୱାରରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା। ଚିଲିର ଜେମିନି ସାଉଥ ଟେଲିସ୍କୋପ ସହିତ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ, ଏହା ଜଣାପଡ଼ିଲା ଯେ ତାରା ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ବଡ଼ ଏବଂ ରହସ୍ୟମୟ ମେଘ ଦେଖାଦେଇଛି। ଏହି ମେଘଗୁଡ଼ିକ ନଅ ମାସ ପାଇଁ ତାରା ଆଲୋକକୁ ଅବରୋଧ କରି ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାର ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା।
ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ଏହି ମେଘଗୁଡ଼ିକୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏପରି କିଛି ଆବିଷ୍କାର କରିଛନ୍ତି ଯାହା ସେମାନେ କେବେ ଆଶା କରିନଥିଲେ। ଲୁହା ଏବଂ କ୍ୟାଲସିୟମ ଭଳି ଭାରୀ ଧାତୁର କଣିକାଗୁଡ଼ିକ ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ମିଳେଇଯାଇଛି। ଯାହା ଗ୍ୟାସୀୟ ଅବସ୍ଥାରେ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ବେଗରେ ଘୂରୁଥିଲା। ଏହା ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ମହାକାଶରେ କୌଣସି ଗ୍ରହ କିମ୍ୱା ଛୋଟ ତାରା ଚାରିପାଖରେ ଏପରି ଧାତୁ ପବନ ମାପ କରାଯାଇଛି। ଜେମିନି ଟେଲିସ୍କୋପର ବିଶେଷ ଉପକରଣ “ଭୂତ” ପ୍ରକାଶ କରିଛି ଯେ ଏହା ସାଧାରଣ ଧୂଳି ନୁହେଁ, ବରଂ ବାଷ୍ପୀକୃତ ଧାତୁର ଏକ ଝଡ଼। ଏହି ଆବିଷ୍କାର ଆମକୁ କହିଛି ଯେ ଗ୍ରହ ଗଠନର କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ୟ, ମହାକାଶରେ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟି ଚାଲିଛି।
ବର୍ତ୍ତମାନ, ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କ ମନରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି ଏହି ବିଶାଳ ମେଘକୁ ଏକାଠି କ’ଣ ରଖିଛି। ଗୁରୁତ୍ୱାକର୍ଷଣ ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ଏହି ମେଘର କେନ୍ଦ୍ରରେ ନିଶ୍ଚୟ କିଛି ବହୁତ ଭାରୀ ଅଛି, ଯାହା ଏହାକୁ ଭାଙ୍ଗିବାରୁ ରୋକିଥାଏ। ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ଯେ ବୃହସ୍ପତି ଠାରୁ ବହୁ ଗୁଣ ବଡ଼ ଏକ ବିଶାଳ ଗ୍ରହ କିମ୍ୱା ଏକ “ବ୍ରାନ ଡୱାର୍ମ” ତାରା ଏହି ମେଘର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଲୁଚି ରହିପାରେ। କିଛି ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏପରି ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଏହା ଏକ ଛୋଟ ତାରା ହୋଇପାରେ ଯାହା ଚାରିପାଖରେ ଏହି ଡିସ୍କ ଘୂରୁଛି। ଏପରି ଘଟଣା ମହାକାଶରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିରଳ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ, କାରଣ ଏକ ସ୍ଥିର କକ୍ଷପଥରେ ଏତେ ବଡ଼ ଏବଂ ବିଶାଳ ଗଠନର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନିଜସୱ ଭାବରେ ଏକ ବଡ଼ ଚମତ୍କାର।
ପ୍ରଫେସର ନାଦିଆ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦଳ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଏହି ରହସ୍ୟମୟ ମେଘ ଏକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଧକ୍କାର ଫଳାଫଳ ହୋଇପାରେ। ସାଧାରଣତଃ ଯୁବ ତାରା ପାଖରେ ଏପରି ମେଘ ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହି ତାରା ଦୁଇ ବିଲିୟନ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ପୁରୁଣା। ଏହା ସମ୍ଭବ ଯେ ଏହି ସୌରମଣ୍ଡଳର ବାହ୍ୟ ସୀମାରେ ଦୁଇଟି ବିଶାଳ ଗ୍ରହ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଧକ୍କା ସବୁକିଛି ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିଲା। ସେହି ଧକ୍କାର ଉତ୍ତାପ ପଥରରେ ଥିବା ଲୁହା ଏବଂ କ୍ୟାଲସିୟମକୁ ତରଳି ଗ୍ୟାସରେ ପରିଣତ କରିଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ଭଗ୍ନାବଶେଷ ଏବେ ମେଘ ଭାବରେ ମହାକାଶରେ ଭାସୁଛି। ଏହି ଘଟଣା ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ମହାକାଶ ସ୍ଥିର ନୁହେଁ, ଏବଂ ପୁରୁଣା ସୌରମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟ ଯେକୌଣସି ସମୟରେ ବିପର୍ଯ୍ୟୟଜନକ ଘଟଣା ଅନୁଭବ କରିପାରେ।