ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ଶାଗୁଣା ଓ ଭୋକିଲା ମଣିଷ

ଶାଗୁଣା ଓ ଭୋକିଲା ମଣିଷ

ପ୍ରକାଶ ତ୍ରିପାଠୀ

ଗତ ଜାନୁୟାରୀ ୧୦ ତାରିଖରେ ଗଣମାଧ୍ୟମଗୁଡିକରେ ଏକ ଚିନ୍ତା ଉଦ୍ରେକକାରୀ ଖବରଟିଏ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା। ଖବରଟି ଥିଲା- ୮ହଜାର ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟକୁ ଫୋପାଡି ଦିଆଗଲା। ବନ୍ଦ ପାଳନ ଯୋଗୁ ଆହାର କେନ୍ଦ୍ରକୁ ଲୋକେ ଆସି ନ ପାରିବାରୁ ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ବଳି ପଡିଥିଲା ଓ ଏହାକୁ ଏକ ଟ୍ରାକ୍ଟରରେ ନିଆଯାଇ ନିକଟସ୍ଥ ଏକ ଡମ୍ପିଂୟାର୍ଡରେ ଫୋପାଡି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଘଟଣାଟି ଘଟିଥିଲା ସମ୍ବଲପୁର ସହରର ଏକ ଆହାର କେନ୍ଦ୍ରରେ। ଚିନ୍ତା ଉଦ୍ରେକକାରୀ କଥାଟି ହେଲା ଗୋଟିଏ ପଟେ ଲୋକେ ଦୁଇଓଳି ପେଟପୂରା ଖାଇବାକୁ ପାଉ ନ ଥିଲା ବେଳେ ଅନ୍ୟ ପଟେ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଖାଇଲା ଭଳି ଖାଦ୍ୟକୁ ଫିଙ୍ଗିଦିଆଯାଉଛି। କେବଳ ଏଭଳି ଘଟଣା ଓଡିଶାରେ ଘଟୁନାହିଁ, ବିଶ୍ୱସାରା ଏଭଳି ଅପରିଣାମଦର୍ଶୀ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରାୟତଃ ଘଟିଥାଏ। ବିଶେଷକରି ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଦେଶଗୁଡିକରେ ଖାଦ୍ୟ ନଷ୍ଟର ମାତ୍ରା ଅଧିକ। ସେଥିପାଇଁ ଧନୀ ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡିକ ଏ ଦିଗରେ ଯତ୍ନବାନ ହେବାକୁ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମୁଦାୟରେ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରାଯାଇଥାଏ।

ଏକ ସର୍ବେକ୍ଷଣରୁ ଜଣାପଡେ ଯେ ଧନୀ ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡିକରେ ମୁଣ୍ଡ ପିଛା ବାର୍ଷିକ ହାରାହାରି ୯୫ରୁ ୧୧୫ କେଜି ଖାଦ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା ବେଳେ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଗରିବ ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡିକରେ ଏହା ହାରାହାରି ୮ରୁ ୧୧ କେଜି ହୋଇଥାଏ। ଉତ୍ପାଦନ ହେଉଥିବା କୃଷିକ୍ଷେତ୍ରଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅମଳ ସମୟ, ପରିବହନ, ସଂରକ୍ଷଣ, ବିକ୍ରୟସ୍ଥଳ, ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ଓ ସର୍ବୋପରି ରନ୍ଧନସ୍ଥଳଗୁଡ଼ିକରେ ଫିଙ୍ଗାଯାଉଥିବା ଖାଦ୍ୟକୁ ଯଦି ରୋକାଯାଇପାରନ୍ତା, ତେବେ ବିଶ୍ୱରେ ଜଣେ ହେଲେ କେହି ଭୋକରେ ରୁହନ୍ତେ ନାହିଁ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ବାର୍ଷିକ ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ୧୩୦ କୋଟି ଟନ ଖାଦ୍ୟ ଶସ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବା ଜମି, ଜଳ, ସାର, ଔଷଧ, ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଉପକରଣ, ପରିବହନ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତୀକରଣରେ ବ୍ୟୟ ହେଉଥିବା ଅର୍ଥ, ଶକ୍ତିର ମଧ୍ୟ ଅପଚୟକୁ ରୋକାଯାଇପାରନ୍ତା। ରନ୍ଧାଖାଦ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ନ ଦେବାକୁ ଇତିମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ସାମାଜିକ ସଂଗଠନ ଅଣ୍ଟା ଭିଡିଲେଣି। ବିବାହ-ବ୍ରତ ଆଦି ଉତ୍ସବ, ହୋଟେଲ, ହଷ୍ଟେଲ ଓ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ବଳି ପଡୁଥିବା ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ସଂଗ୍ରହ କରି ତାକୁ ଗରିବ ବା ଭୋକିଲାଙ୍କୁ ବାଣ୍ଟି ଦେଉଥିବା ଦେଖାଯାଉଛି। ସରକାରୀ ସ୍ତରରେ ଏସବୁର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନ ଥିବାରୁ କିଛି ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ, ସାମାଜିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଏଭଳି ଏକ ମହତ୍‌ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ହାତକୁ ନେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ମହୀଶୂରର ଅକ୍ଷୟ ଆହାର ଫାଉଣ୍ଡେଶନ। ଏହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଥରେ ଏକ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ବିବାହ ଭୋଜିକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେଦିନ ଅକସ୍ମାତ୍‌ ବର୍ଷା ହୋଇଯିବାରୁ ଅନେକ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଅତିଥି ଭୋଜିସ୍ଥଳକୁ ଆସି ପାରି ନ ଥିଲେ। ଫଳରେ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ବଳି ପଡିଥିଲା। ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ନ ପାଇ ସେହି ବଳିଥିବା ଖାଦ୍ୟକୁ ଭୋଜି ଆୟୋଜକ ଶେଷରେ ଏକ ଡଷ୍ଟବିନ୍‌ରେ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲେ। ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଘରକୁ ଫେରୁଥିଲା ବେଳେ ଦେଖିଲେ ଯେ କିଛି ଛୋଟ ଛୋଟ ପିଲା ସେହି ଡଷ୍ଟବିନ୍‌ରେ ଫିଙ୍ଗାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟକୁ ସଂଗ୍ରହ କରି ସେମାନଙ୍କ ଘରକୁ ନେଉଛନ୍ତି। ଏହି ଘଟଣାଟି ତାଙ୍କ ମନକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କଲା। ଗୋଟିଏ ପଟେ ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ଅଛି। ଅଥଚ ଖାଇବାକୁ ଲୋକ ନାହାନ୍ତି ତ ଅନ୍ୟପଟେ ଖାଇବାକୁ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି, ମାତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ନାହିଁ। ଏହା ପରେ ସେ ତାଙ୍କର ଅକ୍ଷୟ ଆହାର ଫାଉଣ୍ଡେଶନ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଯାହାର ସ୍ଲୋଗାନ ଥିଲା right to eat, not to waste. ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ବଳକା ଖାଦ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଓ ତାକୁ ଭୋକିଲାଙ୍କୁ ପରଷିଦେବା ହୋଇଯାଇଥିଲା ତାଙ୍କ ଜୀବନର ବ୍ରତ। ସେହିପରି ବମ୍ବେର ଡବାବାଲା ଆସୋସିଏଶନ ଏହିଭଳି ଏକ କଲ୍ୟାଣମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ହାତକୁ ନେଇଛି। ସହରର ବଳକା ଖାଦ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ନ ଦେଇ ତା’ର ସୁବିନିଯୋଗ କରୁଛି ଏହି ଆସୋସିଏଶନ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିବା ରୋଟି ବ୍ୟାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ। ବର୍ଷକୁ ପ୍ରାୟ ୨୦ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ବଳକା ଖାଦ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ନ ଦିଆଯାଇ ଭୋକିଲାଙ୍କ ମୁହଁରେ ପରଷିଦିଆଯାଉଛି। ଯଦି କାହାର ଏକ ଉତ୍ସବରେ ଖାଦ୍ୟ ବଳିଯାଏ, ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ଫୋନ କଲ୍‌ରେ ରୋଟି ବ୍ୟାଙ୍କର ସ୍ବେଚ୍ଛାସେବୀମାନେ ପହଞ୍ଚିଯାଆନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ସଂଗ୍ରହ କରିନିଅନ୍ତି ବଳକା ଖାଦ୍ୟ। ସମ୍ପ୍ରତି ଦେଶର ଅନେକ ଛୋଟବଡ଼ ସହରରେ ଅନେକ ସ୍ବେଚ୍ଛାସେବୀ ସଂଗଠନ ଏପରି ଏକ ମହତ୍‌ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆପଣେଇବା ସହ ଭୋକିଲାଙ୍କ ମୁହଁରେ ହସ ଫୁଟାଇଲେଣି।

ଭୋକିଲା ମଣିଷ ଓ ଖାଦ୍ୟାଭାବ ସମ୍ପର୍କରେ ଏହି ଆଲେଖ୍ୟ ଲେଖିଲା ବେଳେ ମନେପଡେ ଗତ ନବେ ଦଶକରେ ଏକ ଭୋକିଲା ପିଲାର ଚିତ୍ରକୁ ନେଇ କିପରି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ସ୍ବବ୍ଧ ହେବା ସହ ମାନବିକତାକୁ ନେଇ ଏକ ବିରାଟ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ୧୯୯୩ ମସିହାରେ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଓ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷକୁ ନେଇ ସୁଦାନ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ଥିଲା। ଏହି ବର୍ଷ ସୁଦାନର ତତ୍କାଳୀନ ସ୍ଥିତି ଉପରେ ବିଶ୍ୱ ସମୁଦାୟର ଦୃଷ୍ଟିଆକର୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ ଜାତିସଂଘ ପକ୍ଷରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ଫଟୋଗ୍ରାଫର କେଭିନ କାର୍ଟରଙ୍କ ସହ କିଛି ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କୁ ସେଠାକୁ ପଠାଯାଇଥିଲା। ଦକ୍ଷିଣ ସୁଦାନ ଗସ୍ତ ସମୟରେ ଏକ ମର୍ମଭେଦୀ ଦୃଶ୍ୟକୁ କେଭିନ ନିଜ କ୍ୟାମେରାରେ ବନ୍ଦୀ କରିଥିଲେ। ଗୋଟିଏ କଙ୍କାଳସାର ପିଲାଟିଏ ନିକଟସ୍ଥ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ବଣ୍ଟନ କେନ୍ଦ୍ରକୁ ଚାଲି ନ ପାରି ଗୁରୁଣ୍ଡି ଗୁରୁଣ୍ଡି ଯାଉଥିଲା। ମାତ୍ର ଅନେକ ଦିନ ଧରି ଖାଇବାକୁ ପାଇ ନ ଥିବା ସେହି ପିଲାଟି ଆଉ ଗୁରୁଣ୍ଡି ନ ପାରି ଅଚେତ ପ୍ରାୟ ଭୂଇଁ ଉପରେ ହାମୁଡେଇ ହୋଇ ରହିଥିଲା ଓ ସେହି ପିଲାଟିର ମାତ୍ର କେଇଫୁଟ ଦୂରରେ ତା’ର ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ବସିଥିଲା ଏକ ଶାଗୁଣା। ପିଲାଟି ଆଣ୍ଠେଇପଡି ରହିଥିବା ଓ ତା’ ପଛରେ ଶାଗୁଣାଟିଏ ବସିଥିବା ଫଟୋଟି ଉତ୍ତୋଳନ କରିବା ପରେ ଶାଗୁଣାଟିକୁ ଦୂରକୁ ଘଉଡାଇ ଦେଇଥିଲେ କେଭିନ କାର୍ଟର, ମାତ୍ର ପିଲାଟିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରି ନ ଥିଲେ। ସେ ମୃତପ୍ରାୟ ପିଲାଟିକୁ ସାଥିରେ ନେଇ ଆସିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲା ବେଳେ ସାଥିରେ ଯାଇଥିବା ସହଯୋଗୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେଥିରୁ ବାରଣ କରିଥିଲେ। ସହଯୋଗୀ ବନ୍ଧୁମାନେ ଆଶଙ୍କାପ୍ରକଟ କରିଥିଲେ ଯେ ଯଦି କେଭିନ ସେ ପିଲାଟିର ପାଖକୁ ଯିବେ, ତେବେ ସେ ପିଲାର ରୋଗ କେଭିନଙ୍କୁ ସଂକ୍ରମିତ ହେବା ସହ ସମସ୍ତ ଟିମ୍‌ ମେମ୍ବରମାନେ ବି ସେଥିରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଯିବେ। କେଭିନଙ୍କୁ ଧରି ତୁରନ୍ତ ହେଲିକପ୍ଟର ଯୋଗେ ସମସ୍ତେ ସେ ସ୍ଥାନ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ଆଉ କଙ୍କାଳସାର ପିଲାଟି ସେଠାରେ ପଡିରହିଥିଲା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅପେକ୍ଷାକରି। ସେହି ପିଲାଟି ସହ ଶାଗୁଣାର ଫଟୋଟି ନ୍ୟୁୟର୍କ ଟାଇମ୍ସର ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୬, ୧୯୯୩ ସଂସ୍କରଣରେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଥମ କରି ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା, ସେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱର ପ୍ରତି କୋଣରୁ କେଭିନଙ୍କ ଉପରେ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଓ ପ୍ରଶଂସା ଅଜାଡି ହୋଇପଡିଲା। ପରେ ମାର୍ଚ୍ଚ ୩୦ ତାରିଖରେ ନ୍ୟୁୟର୍କ ଟାଇମ୍ସରେ ସୁଦାନର ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଓ ଭୋକିଲା ମଣିଷଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ସମ୍ପାଦକୀୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା, ଯାହାକୁ ପଢି ଶାଗୁଣା ସମ୍ମୁଖରେ ପଡ଼ିଥିବା ସେ ପିଲାଟିର କ’ଣ ହେଲା ବୋଲି ଅନେକ ପାଠକ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ। ସେତେବେଳେ କେଭିନଙ୍କ ପାଖରେ ଏହାର କୌଣସି ଉତ୍ତର ନ ଥିଲା। ଏହି ବିରଳ ଫଟୋ ପାଇଁ ୧୯୯୪ରେ କେଭିନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନଜନକ ପୁଲିତ୍‌ଜାର ପୁରସ୍କାର ତଥା ଆମେରିକାନ ମାଗାଜିନ ପକ୍ଷରୁ ପିକ୍‌ଚର ଅଫ୍‌ ଦି ଇୟର ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା ସତ, ମାତ୍ର ଏହାର ଅଳ୍ପ କିଛି ଦିନ ପରେ ଅର୍ଥାତ୍‌ ଜୁଲାଇ ୨୭, ୧୯୯୪ରେ କେଭିନ କାର୍ଟର ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଦେଲେ। ଆତ୍ମହତ୍ୟାର କାରଣ ବି ଅତି ମର୍ମଭେଦୀ। କେଭିନଙ୍କ ଫଟୋଟି ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଗଣମାଧ୍ୟମଗୁଡିକରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇବା ପରେ ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ଫଟୋକୁ ନେଇ ମତ ଦେଇଥିଲେ ଯେ, କେଭିନଙ୍କ ଫଟୋରେ ଗୋଟିଏ ଶାଗୁଣା ନୁହେଁ, ଦୁଇଟି ଶାଗୁଣା ଥିଲେ। ଗୋଟିଏ ଶାଗୁଣା ପିଲାଟିର ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲା ଓ ଅନ୍ୟ ଶାଗୁଣାଟି ପିଲାଟିକୁ ମରିବାକୁ ଛାଡିଦେଇ ଆସିଲା। ଏହା ନିଃସନ୍ଦେହ ଯେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶାଗୁଣା ଭାବେ ଫଟୋଗ୍ରାଫର କେଭିନଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଅଭିଯୋଗ, ନିନ୍ଦା ଓ ସମାଲୋଚନାକୁ ସହ୍ୟ କରି ପାରି ନ ଥିଲେ କେଭିନ ଓ ତାଙ୍କ ବିବେକ ବାରମ୍ବାର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରି ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତାକ୍ତ କରିବାକୁ ଲାଗିଲା। ନିଜକୁ ଜଣେ ନିଷ୍ପାପ ଶିଶୁର ହତ୍ୟାକାରୀ ଭାବେ ଭାବି ଭାବି ସେ ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ରୁଗ୍‌ଣ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ଏହି ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତାରୁ ନିଜକୁ ମୁକୁଳାଇ ନ ପାରି ଶେଷରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କଲେ। କେଭିନଙ୍କ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ପରେ ଅନେକ ଖବରକାଗଜ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ସଚ୍ଚା ମଣିଷ ଭାବେ ଚିତ୍ରଣ କରିଥିଲେ, ଯିଏ କି ଜଣେ ଭୋକିଲାକୁ ରକ୍ଷା କରି ନ ପାରିବାର ଆତ୍ମଗ୍ଳାନିରେ ଏ ସଂସାରରୁ ବିଦାୟ ନେଇଗଲେ। ଏଠାରେ ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ, ଆମ ଚାରି କଡରେ ଏତେ ଭୋକିଲା ମଣିଷଙ୍କ ଗହଳି ଲାଗିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଏହା କାହିଁିକି ଆନ୍ଦୋଳିତ କରୁନାହିଁ। ବିଶ୍ୱର ଅର୍ଦ୍ଧେକ ଧନସମ୍ପତ୍ତି ମାତ୍ର ୬ ଭାଗ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ମହଜୁଦ ଅଛି। ଯଦି ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୧ ଭାଗ ଲୋକ ଚାହିଁବେ, ପୃଥିବୀରେ ଗୋଟିଏ ବି ମଣିଷ ଗୋଟିଏ ଦିନ ବି ଖାଲିପେଟରେ ରହିବେ ନାହିଁ। କେଭିନଙ୍କ ଭଳି ଆମକୁ ବି କାହିଁକି ଶାଗୁଣା କୁହା ନ ଯିବ। ଯଦି ଆମ ପାଖରେ ବଳକା ଖାଦ୍ୟ ଥାଇ ବି ଆମ ଚାରିକଡରେ ଲୋକେ ଖାଲିପେଟରେ ଶୋଇବେ।

ମୋ-୯୪୩୭୨୩୨୪୬୩, ଇମେଲ-prakas.tripathy09@gmail.com

All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

 ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଉପରେ ଛିଟା

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଉପରେ ଛିଟା

ଭାରତୀୟ ନ୍ୟାୟପାଳିକାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆସନ ଉପରେ ପୁନର୍ବାର କଳାବାଦଲ ଘୋଟିଯାଇଛି। ବର୍ତ୍ତମାନର ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି(ସିଜେଆଇ) ରଞ୍ଜନ ଗୋଗୋଇଙ୍କ ସମେତ ବରିଷ୍ଠ ବିଚାରପତି ଜଷ୍ଟିସ୍‌ ଚେଲାମେଶ୍ୱର, ମଦନ ବି ଲକୁର ଏବଂ କୁରିୟନ ଯୋଶେଫ୍‌ ତତ୍‌କାଳୀନ ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ଦୀପକ ମିଶ୍ରଙ୍କ ବିରୋଧରେ ମାମଲା ବଣ୍ଟନରେ ଅନି..

ତଥ୍ୟ ପ୍ରଦାନରେ ସରକାରଙ୍କ ପଛଘୁଞ୍ଚା

ତଥ୍ୟ ପ୍ରଦାନରେ ସରକାରଙ୍କ ପଛଘୁଞ୍ଚା

ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତର୍କ/ ବିମଳ ପ୍ରସାଦ ପାଣ୍ଡିଆ 

ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ତଥ୍ୟ ଲୁଚାଇବାରେ ସରକାରୀ ବିଭାଗଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ପାନୀୟ ଜଳ ଓ ପରିମଳ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ବୋଧହୁଏ ସବୁଠୁ ଆଗରେ। ପୂର୍ବ ସରକାର ସମୟରେ ଏହି ବିଭାଗ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେଉଥିବା ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଯଥା ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଗ୍ରାମ୍ୟ ପାନୀୟ ଜଳ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିମଳ ଅଭିଯାନ ପାଇଁ ଏକ ବଳିଷ୍ଠ ତଥ୍ୟ ପ..

କିଏ ଏଇ ମା’

କିଏ ଏଇ ମା’

ସୁଧିରାଜ ରାଉତ

ବର୍ଷା ମାସ। ଇନ୍ଦ୍ରାବତୀ ଜଳଭଣ୍ଡାର ସାମର୍ଥ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣହୋଇ ମନେହେଉଥିଲା ସତେ ଅବା ଏକ ମାଟିଆ ସମୁଦ୍ର। କୂଳରେ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଡଙ୍ଗାକୁ ଫିଟାଇଦେଇ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ କହିଲି ଭଲ ଫଟୋ ନେବାକୁ। ବନ୍ଧୁ ଫଟୋ ଉଠାଉଥାଏ କିନ୍ତୁ ମୋତେ ନେଇ ଡଙ୍ଗାଟି ଧୀରେ ଧୀରେ ଦୂରେଇ ଯାଉଥାଏ କୂଳରୁ। ରୋକିବାର ମୋ ସକଳ ପ୍ରୟାସକୁ ଉପହାସକରି ଡ୍ୟାମ୍‌ର ରିଟର୍ନ କରେଣ୍ଟରେ ଡଙ୍ଗାଟି କୂଳରୁ ପାଞ୍ଚଶହ ମିଟରରୁ ଅଧିକ ଦୂରକୁ ଚାଲିଗଲା। ମେଘ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା, ଆଉ ପବନ ଲ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏକ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମତଦାନ କରି ଲୋକ ପ୍ରତିନିଧି ବାଛିବା ହେଉଛି ମୌଳିକ ଅଧିକାର। ଏହାକୁ  ଆଦୌ ଅଣଦେଖା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ କେତେକ ନାଗରିକ ଭୋଟଦାନରୁ ବିରତ ରହିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିଥାଆନ୍ତି। ସେ..

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଦୀପାବଳି କି ଇଦ୍‌ ନୁହେଁ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଦୀପାବଳି କି ଇଦ୍‌ ନୁହେଁ

ରାଜସ୍ଥାନ ବାର୍ମେର ଜିଲାର ଏକ ନିର୍ବାଚନ ସଭାରେ ଏପ୍ରିଲ ୨୧ରେ  ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ପାକିସ୍ତାନକୁ ସମାଲୋଚନା କରି ଭୋଟ ମାଗିଛନ୍ତିି। ସେ କହିଛନ୍ତି, ଦିନେ ଛାଡ଼ି ଦିନେ ପାକିସ୍ତାନ ବାରମ୍ବାର କହିଆସୁଛି ଯେ, ତା’ ପାଖରେ ପରମାଣୁ ବୋମା ରହିଛି। କିନ୍ତୁ ପାକିସ୍ତାନ ମନେରଖିବା ଉଚିତ ଯେ, ଭାରତ ପାଖରେ ଥିବା ପରମାଣୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦୀପାବଳି ପାଇଁ ସାଇତା ..

ଲୋକପ୍ରତିନିଧି କାହାନ୍ତି

ଲୋକପ୍ରତିନିଧି କାହାନ୍ତି

ସହଦେବ ସାହୁ

ବିଲାତକୁ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଜନନୀ କୁହାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ଲିଖିତ ସମ୍ବିଧାନ ନାହିଁ, କନ୍‌ଭେନ୍‌ସନ୍‌ ବା ପରମ୍ପରା ସମ୍ବିଧାନର କାମ କରୁଛି: ରାଜା ବା ରାଣୀ ବଂଶାନୁକ୍ରମେ ରାଷ୍ଟ୍ରମୁଖ୍ୟ ହେଉଥିବାରୁ ବିଲାତ ରିପବ୍ଲିକ୍‌ ବା ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ନୁହେଁ। ଆମ ସମ୍ବିଧାନ-ପ୍ରଣେତାମାନେ ବିଲାତ ଢାଞ୍ଚାର କ୍ୟାବିନେଟ ବା ସଂସଦୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଅନୁକରଣ ..

ସବୁଥିରେ ପଲିଟିକ୍ସ

ସବୁଥିରେ ପଲିଟିକ୍ସ

ସବ୍ୟସାଚୀ ଅମିତାଭ

ଗଣତନ୍ତ୍ର କ୍ଷମତା ଦେଇଛି। ନିଜେ ନିଜର ଶାସନ କରିବାର କଳା ଲୋକଙ୍କୁ ଶିଖାଇଛି। ହେଲେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟର ରାଜନୀତି ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ କବଳିତ କରିସାରିଲାଣି। ସବୁ କଥାରେ ରାଜନୀତି। ଚାଷୀ ମଲେ ରାଜନୀତି, ପୀଡିତା ଆତ୍ମହତ୍ୟା କଲେ ବି ରାଜନୀତି, ପେଟ୍ରୋଲ ଦର ବଢିଲେ ରାଜନୀତି ଆଉ ଆଦର୍ଶ ହେବାର ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ବିହାରର ଭାଗଲପୁର ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଘଟଣା ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ଏଠାରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମିକ ସହ ବିବାହ କରାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। କେବଳ ସେତିକି ନୁହେଁ, ଉପହାର ସ୍ବରୂପ ସେ ନିଜ ଅଢ଼େଇ ବର୍ଷର ପୁଅକୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ହାତରେ ଟେକି ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ଘଟଣା ଏବେ ଭାଗଲପୁରରେ ଚର୍ଚ୍ଚାର ବିଷୟ ପାଲଟିଥିବା ବେଳେ ଗାଁର ଅନେକ ଲୋକ ଏହି ବି..

କଲମ୍ବୋ ନିଆଁ

କଲମ୍ବୋ ନିଆଁ

ଦ୍ୱୀପ ଦେଶ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଦୀର୍ଘ ବର୍ଷ ପରେ ୨୧ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୧୯ରେ ଭୟଙ୍କର ଆତଙ୍କ ଦେଖାଦେଇଛି। ରାଜଧାନୀ କଲମ୍ବୋ ଓ ଆଖପାଖ  ଅଞ୍ଚଳର କେତେକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ହୋଟେଲରେ ଲଗାତର ୮ଟି ବିସ୍ଫୋରଣରେ ୨୦୭ରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରାଣହାନି ଘଟିଥିବା ବେଳେ ୪୦୦ରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତର ଆହତ ହୋଇଛନ୍ତି। ମୃତ୍ୟୁସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବା ଆଶଙ୍କା କରାଯାଉଛି। ମୃତକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ୪୦ ବିଦେଶୀ ଥିବା ଖବର ମିଳିଛି। 

ଜୀବ ସୁରକ୍ଷା ପୃଥିବୀ ରକ୍ଷା

ଜୀବ ସୁରକ୍ଷା ପୃଥିବୀ ରକ୍ଷା

୨୦୧୯ର ଧରିତ୍ରୀ ଦିବସ ପାଳନ ଅବସରରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସଚେତନଧର୍ମୀ ଡାକରାଟା ହେଉଛି ‘ସବୁ ଜୀବଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ।’ ଆଠ ନିୟୁତ ଜୀବ ଜାତିର ପୃଥିବୀଟା ଆଜି ଜୀବ ବିଲୁପ୍ତି ପଥରେ ଅଗ୍ରସର। ସକଳ ଜୀବଙ୍କ ପ୍ରାଣସୂତ୍ର ପୃଥିବୀ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣରକ୍ଷା ପାଇଁ ମଣିଷକୁ ଆହ୍ବାନ କରୁଛି। ତେବେ ମଣିଷ କ’ଣ ଜୀବ ବିଲୁପ୍ତିର କାରଣ ସାଜିଛି? ମଣିଷ ଆବିର୍ଭାବ ପୂର୍ବରୁ ତ ପୁଣି ପୃଥିବୀ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ ଥର ସମୂହ ବିଲୋପକୁ ସାମନା କରିଛି। 

କହିବା କାହାକୁ, ଶୁଣିବ କିଏ

କହିବା କାହାକୁ, ଶୁଣିବ କିଏ

ଯେଉଁ କଥାକୁ ଡର ଥିଲା ତାହା ହିଁ ହେଲା। ଆଶା ଥିଲା, ସରକାର ଆଉ କିଛି କରନ୍ତୁ ବା ନ କରନ୍ତୁ, ନିର୍ବାଚନ ସମୟରେ ମଦକୁ ନିଶ୍ଚିତ ନିଷିଦ୍ଧ କରିବେ। ହେଲେ, ହେଲା ଠିକ୍‌ ତା’ର ଓଲଟା। ସରକାରଙ୍କ ଅବକାରୀ ବିଭାଗ ଜୁଲାଇ ୩୧ ତାରିଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଦ ଦୋକାନୀଙ୍କ ଲାଇସେନ୍ସକୁ ନବୀକରଣ କରି ଏ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ସବୁଜ ସଙ୍କେତ(?) ଦେଇଛନ୍ତି। ଏଥିପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ନୂତନ ଭାବେ ଅବକାରୀ ନୀତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି। 

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଗୁଜରାଟର ରାଜକୋଟ ଜିଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ରାଜସମଦିୟାଲ ଗାଁ ଅନ୍ୟ ଗଁାଗୁଡ଼ିକଠାରୁ ନିଆରା। ନିର୍ବାଚନ ସମୟରେ ସବୁଠି ପ୍ରଚାର ଗାଡି ବୁଲୁଥିବା ବେଳେ ଏହି ଗାଁରେ କିନ୍ତୁ ପ୍ରଚାର କରାଯାଇ ନ ଥାଏ। ଗାଁ ଲୋକଙ୍କ ମତରେ ପ୍ରଚାର କରାଗଲେ ପରିବେଶରେ ଶବ୍ଦ ପ୍ରଦୂଷଣ ବୃଦ୍ଧିପାଇବ। ତେଣୁ ସେମାନେ କୌଣସି ପ୍ରଚାରଗାଡିକୁ ଗାଁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଦେଇ ନ ଥାନ୍ତି। 



Model This Week

ତୁଳସୀ ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ
Why Dharitri