ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ଈଶ୍ୱର କେତେବେଳେ ହସନ୍ତି

ଈଶ୍ୱର କେତେବେଳେ ହସନ୍ତି

ଚିତ୍ର ଚରିତ୍ର/ ନିରଞ୍ଜନ ପାଢ଼ୀ
ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବିଶ୍ୱର ଆର୍ତ୍ତଜନମାନଙ୍କର ଅପରିମିତ ଦୁଃଖ ଶୁଣି ଶୁଣି ଦୁଃଖହାରୀ ଈଶ୍ୱର ନିଜେ କିଛି କମ୍‌ ଦୁଃଖରେ ନ ଥିବେ! ଆଉ ଦୁଃଖରେ ଥିବା ଲୋକ ମନଖୋଲି ହସିପାରନ୍ତେ ବା କିପରି? ତଥାପି ଦୁଃଖୀ ଈଶ୍ୱର ବେଳେବେଳେ ହସନ୍ତି। ବିଜ୍ଞଜନେ କହିଛନ୍ତି, ମୁଣ୍ଡରେ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନର ବରଦାନ ନେଇ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଆସିଥିବା ମଣିଷ ଯେତେବେଳେ ଅଜ୍ଞାନ ଭଳି ଆଚରଣ କରେ, ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱର ହସନ୍ତି। ପୁଣି ମୃତ୍ୟୁ ସୁନିଶ୍ଚିତ ଜାଣି ମଧ୍ୟ ନିବିଡ ଆଶ୍ଳେଷରେ ଜୀବନକୁ ଜଡାଇ ଧରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀର ଆକୁଳତା ଯେତେବେଳେ ଦେଖନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ବି ଈଶ୍ୱର ହସନ୍ତି। ଏମିତି ଦିନେ ହସିଥିଲେ ଈଶ୍ୱର ଏଇ ଅଳ୍ପ କେଇଦିନ ତଳେ। ଭୁବନେଶ୍ୱରରୁ ପୁରୀ ଯାଉଥିଲା ବସ୍‌ଟିଏ। ମଝି ବାଟରେ କୌଣସି ଏକ ରହଣିସ୍ଥଳରେ ବସ୍‌ ରହିଲା। କିଛି ଯାତ୍ରୀ ଓହ୍ଲାଇଲେ ଓ କିଛି ଚଢିଲେ। ଦୁଇଜଣ ଯୁବକ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ପାଇଁ ବସ୍‌ରେ ଉଠିଲେ, ଯେଉଁଠି ଦ୍ରୁତଗାମୀ ବୋଲାଉଥିବା ସେଇ ବସ୍‌ଟି ରହେନାହିଁ। କଣ୍ଡକ୍ଟର ମନାକଲେ। ଯୁବକ ଦୁହିଁଙ୍କର ଜିଦ୍‌, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଯିବେ। କିଛି ସମୟ ଉଚ୍ଚବାଚ ପରେ ବସ୍‌ର ଟୋକା ହେଲ୍‌ପର ବଳପ୍ରୟୋଗ କରି ଯୁବଯାତ୍ରୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଦେଲା ପରେ ବସ୍‌ ଚାଲିଲା। ଉତ୍‌କ୍ଷିପ୍ତ ଯାତ୍ରୀଦ୍ୱୟ ଚିତ୍କାର କରି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଶୁଣାଇଲେ, ଏ ଗାଡି ପୁରୀ ପହଞ୍ଚିବ ନାହିଁ। ଜଗନ୍ନାଥ ଯଦି ଠିକ୍‌ ଥିବେ ଆମ କଥା ଫଳିବ। ଶୂନ୍ୟକୁ କିଛି ଅଶ୍ରାବ୍ୟ ଅପଶବ୍ଦ ଫିଙ୍ଗି ହେଲ୍‌ପର ତାଙ୍କ ଚେତାବନୀର ଜବାବ ଦେଲା, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟବକ୍ତାଙ୍କ କାନରେ ପହଞ୍ଚିପାରିଲା ନାହିଁ। କିଛି ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସୀ ଯାତ୍ରୀ ଶଙ୍କିତ ହୋଇଉଠିଲେ ଏକ ଅନାଗତ ବିପଦର ଆଶଙ୍କାରେ। ମାତ୍ର ବୃଦ୍ଧ ଯାତ୍ରୀ ଜଣେ ଉଚ୍ଚସ୍ବରରେ ହସିଉଠି କହିଲେ, ”ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମାଗୁଣି ପୂରଣ ହେଲାନି ବୋଲି ଷାଠିଏ ଜଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ କାମନା କରୁଥିବା ଅଜ୍ଞାନ ଯୁବକଙ୍କ ଅଭିଶାପ ଶୁଣି ସେଠି ଜଗନ୍ନାଥ ବି ହସୁଥିବେ। ସାରା ଜଗତର ପ୍ରାଣସତ୍ତା ବୋଲି ତାଙ୍କ ନାମ ପରା ଜଗନ୍ନାଥ! ତହିଁରେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଡାକ ଶୁଣି ଷାଠିଏ ଜଣଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ସେ ଆଗେଇ ଆସିବେ କିପରି?“ କହିବା ବାହୁଲ୍ୟ, ବସ୍‌ଟି ସେଦିନ ନିରାପଦରେ ଯାଇ ପୁରୀରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା। ଈଶ୍ୱର ଏମିତି ହସନ୍ତି। ତାଙ୍କ ନାଁ ନେଇ ନିଜ ସ୍ବାର୍ଥ ହାସଲ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶୋଷଣ କରୁଥିବା ତଥା ତାଙ୍କ ପାଖଲୋକ ବୋଲାଇ ମିଛମହାତ୍ମା ରୂପରେ ଧନଯୌବନର ସୌଦାଗର ସାଜିଥିବା ଭଣ୍ଡ ପାମରମାନଙ୍କ ଶେଷଗତି ଦେଖିଲେ ସେ ହସନ୍ତି। ଏଇ ଯେମିତି ଅଳ୍ପଦିନ ତଳେ ଡେରା ସଚ୍ଚା ସୌଦା ମୁଖ୍ୟ ବାବା ଗୁରୁମିତ୍‌ ରାମରହିମ ସିଂ ଯେତେବେଳେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ନିଜ ଦଣ୍ଡ କୋହଳ କରିବାକୁ ହାତଯୋଡି ବିଚାରପତିଙ୍କୁ ଅନୁନୟ ହେଉଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ନିଶ୍ଚୟ ମନଖୋଲି ହସିଥିବେ ଆମ ଅଦୃଷ୍ଟ ଈଶ୍ୱର। ପୁଣି ନିଶ୍ଚୟ ହସିଥିବେ ସେଇଦିନ, ଯେଉଁଦିନ ପ୍ରବଳ ପ୍ରତାପୀ ରାମପାଲ, ଆଶାରାମ ବାପୁ, ନାରାୟଣ ସାଇ ଅବା ଆମ ରାଜ୍ୟର ସୁର, ସାରଥିମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସମୁଚିତ ପ୍ରାପ୍ୟ ଲାଭକରି କାରାଗାରର କାଳକକ୍ଷରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ। ଈଶ୍ୱର ଆଉ ଏକ କାରଣ ପାଇଁ ବି ହସନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ନାଁ ନେଇ ମଣିଷ ପୁଳାଏ ଧନ ଅର୍ଜନ କରିବାର ସହଜ ମାର୍ଗଟିଏ ଆପଣେଇନିଏ ଅବା ପଶୁସୁଲଭ ଯୌନ ଜୀବନର ନିଷିଦ୍ଧ ଇଲାକାରେ ସ୍ବଚ୍ଛନ୍ଦରେ ବିଚରଣ କରେ। ମାତ୍ର ସବୁଠୁଁ ବେଶି ହସନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ମଣିଷ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ଘୋଷଣା କରେ ଓ ସେଇ ମିଥ୍ୟା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନିଜ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ବିଚାରି ଆଉ ଥୋକେ ନିର୍ବୋଧ ମଣିଷ ତାଙ୍କ ପାଦତଳେ ନିଃସଙ୍କୋଚରେ ସେମାନଙ୍କ ଧନଯୌବନ ସମର୍ପଣ କରିଦିଅନ୍ତି। ମହାନ୍‌ ସାଧକ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ବିବେକାନନ୍ଦ ଏହି ଭଣ୍ଡ ଭଗବାନମାନଙ୍କ ଶଠତାପୂର୍ଣ୍ଣ କଳୁଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ଘୋଷଣା କରି ଆହ୍ବାନ ଜଣାଇଥିଲେ,”ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ଜଣେ ଜଣେ ଈଶ୍ୱର। ମଣିଷ ଭିତରେ ଥିବା ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱର ବିକାଶ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ଦାବିକରି ଧର୍ମ ଚେତନାକୁ ଭୁଲ୍‌ ରାସ୍ତାରେ ପରିଚାଳିତ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଭକ୍ତ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାଚୀର ସଦୃଶ। ଏହି ଭଣ୍ଡମାନଙ୍କୁ ଧକ୍କାମାରି ନିକାଲି ନ ଦେବା ଯାଏ ଏ ସଂସାରରେ ଐଶ୍ୱରୀୟ ଚେତନାର ବ୍ୟାପକ ବିଭ୍ରାନ୍ତି ଘଟି ଚାଲିଥିବ। ବିଡମ୍ବନାର ବିଷୟ, ସ୍ବାମିଜୀ ଏ ସଂସାରରୁ ବାହୁଡିଯିବାର ଶହେବର୍ଷରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ସମୟ ବିତିଯାଇଥିଲେ ବି ଭଣ୍ଡ ଭଗବାନମାନଙ୍କୁ ନିକାଲିବା ଦୂରେ ଥାଉ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣେଇବା ପାଇଁ ଆମ ସମାଜରେ ଏକ ପାଗଳ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଚାଲିଛି। ତାହା ହୋଇ ନ ଥିଲେ ରାମପାଲଙ୍କୁ ନିକାଲିବା ପାଇଁ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଭଳି ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ ନ ଥାନ୍ତା କି ରାମରହିମ ସିଂଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଶୁଣାଇବା ଦିନ ଅଶ୍ରୁତପୂର୍ବ ଭାବେ ଚାରିଶହ ଗାଡି ପଟୁଆରରେ ଆସି ନ ଥାନ୍ତେ କି ହରିୟାଣାର ଛୋଟ ସହରରେ ଦେଢଲକ୍ଷ ବାହାର ଲୋକଙ୍କର ସମାଗମ ହୋଇ ନ ଥାନ୍ତା ଏବଂ ପରେ ପରେ ଅଡ଼ତିରିଶଟି ଅମୂଲ୍ୟ ଜୀବନର ଅକାଳ ଅବସାନ ଘଟି ନ ଥାନ୍ତା। ଭାବିଲେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗୁଛି, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱଭୂଖଣ୍ଡରେ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ୬ କୋଟି ଡେରା ଭକ୍ତଙ୍କର ଭଗବାନ ଗୁର୍‌ମିତ୍‌ ସିଂ ୭ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କିଆ ବାଇକ ଚଳାଉଥିଲେ। ୬୦ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କିଆ ୬ଟିରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ କାରରେ ବସି ଯାତାୟାତ କରୁଥିଲେ, ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ରଙ୍ଗିନ ମିଜାଜରେ ଗୀତ ଗାଇ ନିଶାର୍ଦ୍ଧରେ ହଜାର ହଜାର ଲଳନାଙ୍କୁ ନଚାଉଥିଲେ, ପ୍ରତିଦିନ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ମହିଳାଙ୍କ ସହ ରାତ୍ରିଯାପନ କରୁଥିଲେ। ନିଜକୁ ନାୟକ କରି ବ୍ୟବସାୟିକ ସିନେମା ତିଆରି କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସର୍ବୋପରି ତାଙ୍କର ଏହି ଅଭିନବ, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜୀବନର ରସାଳ କାହାଣୀକୁ ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆଣିବାର ଦୁଃସାହସ କରିଥିବା ନିଜ ସଂସ୍ଥାର ମ୍ୟାନେଜର ଓ ‘ପୂରା ସଚ୍ଚ’ ପତ୍ରିକାର ପତ୍ରକାର ରାମଚନ୍ଦ୍ର ଛତ୍ରପତିଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଇପାରୁଥିଲେ। କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ, ତାଙ୍କ ସୁଡଙ୍ଗ ତଳର ଗୋପନ ଗୃହରୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲା ବହୁ ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଓ ଯୌନ ବ୍ୟଭିଚାରର କିଛି ଆନୁଷଙ୍ଗିକ ସାଜସରଞ୍ଜାମ। ରାଜକୀୟ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ଅସରନ୍ତି ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦେହଭୋଗର ଶୀର୍ଷତମ ସୋପାନରେ ଅଧିଷ୍ଠିତ ବାବା ରାମରହିମ୍‌ ତଥାପି ଥିଲେ କୋଟି କୋଟି ଭକ୍ତଙ୍କ ଭଗବାନ। ଭକ୍ତ ଓ ଭଗବାନଙ୍କର ଏହି ଭିନ୍ନ ପରିଭାଷା ମଧ୍ୟରେ ଲାଳିତ ହେଉଥିବା ଶଠତା, ଧର୍ମାନ୍ଧତା ଓ ବ୍ୟଭିଚାରର ଲମ୍ବା କାହାଣୀ ଆମ ସାମାଜିକ ଜୀବନକୁ ଯେମିତି କଳୁଷିତ କରୁଛି, ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଦୋଷ ଦେବା କାହାକୁ? ଖବର ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା, ହରିୟାଣା ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକ ରାଜ୍ୟର କିଛି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ରାଜନେତା ଏହି ବ୍ୟଭିଚାରୀ ବାବାଙ୍କ ପାଦତଳେ ଲୋଟିପଡି ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଭିକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ବାବାଙ୍କ ପାଦ ଓ ନେତାଙ୍କ ନଇଁପଡୁଥିବା ମୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା ପାରସ୍ପରିକ ସହଯୋଗର ସମ୍ପର୍କ। ନେତାଙ୍କୁ ମିଳୁଥିଲା ବାବାଙ୍କ କଥାକୁ ବେଦବାକ୍ୟ ବିଚାରୁଥିବା ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଭୋଟ ଓ ବାବାଙ୍କୁ ମିଳୁଥିଲେ ଆଉ କିଛି ନୂଆ ଭକ୍ତ। ବିଶ୍ୱାସ ଅବିଶ୍ୱାସର ସୀମାରେଖାରେ ଥିବା ସାଧାରଣ ଧର୍ମଭୀରୁ ଲୋକଟିଏ ଭାବୁଥିଲା, ରାଜ୍ୟର ଶାସକଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ଅବନତ, ସିଏ କି କେବେ ହୋଇପାରନ୍ତି ମିଛମହାତ୍ମା! ସତ୍ୟ ଓ ନ୍ୟାୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ବଳାତ୍କୃତା ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡେ ଦୀର୍ଘ ପନ୍ଦରବର୍ଷ। କେବଳ ଗୁର୍‌ମିତ୍‌ ସିଂ ନୁହେଁ, ରାଜନୈତିକ ପୃଷ୍ଠପୋଷକତା ଲାଭ କରି ଆମ ରାଜ୍ୟର ଜଣେ ଦରିଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୂଜକ ଭବିଷ୍ୟବକ୍ତା ଭଗବାନ ହୋଇ ଯେଉଁ ଅକଳନୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ଓ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ବୟସରେ ବି ସୁନ୍ଦରୀମାନଙ୍କ ସହ ରାସଲୀଳା କରୁଥିଲେ, ତାହାର ଶେଷ ଗତି ଆଉ କାହା ନିକଟରେ ଅଛପା ହୋଇ ରହିନାହିଁ। ନିଜେ ନିଜ କୁ ଭଗବାନ ବୋଲାଇ କାରାକକ୍ଷରେ କାଳ କାଟୁଥିବା ମାନ୍ୟବରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶେଷ ପରୀକ୍ଷାଟି ଏଯାଏ ବି ବାକି ଅଛି। ସିମେଣ୍ଟ ଗାଈଠୁ କ୍ଷୀର ଝରାଇବା ଭଳି ଚମତ୍କାର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଭଣ୍ଡୁଥିବା ଏହି ତଥାକଥିତ ଭଗବାନମାନେ ଯଦି ପ୍ରକୃତରେ ଈଶ୍ୱର, ତେବେ ମାତୃଗର୍ଭରୁ ଭୂମିଷ୍ଠ ହେଲାମାତ୍ରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ବନ୍ଦୀଶାଳାରୁ ବାହାରିଆସିଲା ପରି ନିଜ ନିଜର କାରାଗୃହରୁ ବାହାରି ଆସୁନାହାନ୍ତି କାହିଁକି? ଏମିତି ହେଲେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁପଣର ପରିଚୟ ସାରା ଜଗତ ଜାଣନ୍ତା! ଅନ୍ୟଥା ଏଇ ଭଣ୍ଡ ପାମରମାନଙ୍କ ଶଠତା ଦେଖି ଓ ଏମାନଙ୍କୁ ଭଗବାନ ମାନି ହୃଦୟରେ ବସାଇଥିବା ବାଚାଳ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମୂର୍ଖତା ଦେଖି ଅଦୃଷ୍ଟ ଈଶ୍ୱର ହସିଚାଲିଥିବେ ଅନନ୍ତ କାଳ ଯାଏ।
ପ୍ରଜ୍ଞା ନିଳୟ, ବିଦ୍ୟାପତିନଗର, ଚକେଇସିହାଣି, ଭୁବନେଶ୍ୱର, ମୋ-୮୮୯୫୬୨୪୧୦୫

All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ: ଏକ ଟନିକ୍‌ ଓ ଔଷଧ

ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ: ଏକ ଟନିକ୍‌ ଓ ଔଷଧ

ପରିବେଶ ପରିଚିନ୍ତା/ ମାନେକା ଗାନ୍ଧୀ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ସ୍ତମ୍ଭରେ ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟର ବ୍ୟବହାର ଉପରେ ଏକ ନିବନ୍ଧ ଲେଖିଥିଲି। ବହୁବର୍ଷର ଗବେଷଣା ପରେ ଉକ୍ତ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଥିବା ଡ. କେ. ନଟରାଜନ୍‌ ଏଥିରେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟର ପ୍ରଭାବ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ଲେଖିଛନ୍ତି। ଗଛଲତା ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ ପରେ ତାଙ୍କ ଗବେଷକ ଦଳ ପ୍ରାଣୀ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲେ। ପୂର୍ବ ନିବନ୍ଧଟି ଯେଉଁମାନେ ପଢ଼ି ନ ଥିବେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ ନିମ୍ନରେ ଆଉ ଥରେ ଲେଖୁଛି।...

ଅଭାବର ଚିତ୍ରପଟ

ଅଭାବର ଚିତ୍ରପଟ

ଡ. ସୁବାସ ଚନ୍ଦ୍ର ପାତ୍ର ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ମାତ୍ରା ତଥା କିସମ ଅଛି। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ମଣିଷ ହନ୍ତସନ୍ତ କିନ୍ତୁ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମଣିଷକୁ ବେଶି ନିପୀଡ଼ିତ କରେ କାରଣ ତା’ର ପ୍ରଭାବ ଦୃଶ୍ୟମାନ। ସବୁ ଦରିଦ୍ରତା ପଛରେ ଥାଏ ଏକ ଅଭାବବୋଧ ଏବଂ ଏହି ଅଭାବ ଯେତେବେଳେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଓ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ ହୋଇଯାଏ ସେଇଠି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହୋଇପଡ଼େ ଦୁର୍ବିଷହ।...

ପତିତପାବନ ଯାତ୍ରା

ପତିତପାବନ ଯାତ୍ରା

ପଣ୍ଡିତ ଡ. ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ମିଶ୍ର ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଜଗନ୍ନାଥ ଦିବ୍ୟ ନୀଳାଚଳରେ ଅନାଦିକାଳରୁ ଦାରବୀ ଲୀଳା ସଂରଚନା କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାକୁ ଦୁଇଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି- ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଧାମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ବରୂପରେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟଲୀଳା ଏବଂ ରଥଯାତ୍ରାରେ ଅଗଣିତ ଭକ୍ତଙ୍କ ସହିତ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟଲୀଳା। ତାଙ୍କର ଏହି ମାଧୁର୍ଯ୍ୟଲୀଳା ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ବିଶ୍ୱମାନସକୁ ଉଦ୍‌ବୁଦ୍ଧ କରିଆସିଛି। ବିଶ୍ୱର କୋଣ ଅନୁକୋଣରୁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରଥଯାତ୍ରା ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଆଗମନ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ପ୍ରଭୁ ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଦିନେ ନା ଦିନେ ସଫଳତା ଆଣି ଦେଇଥାଏ। ଯାହାକି ପୂର୍ବ ବାଙ୍ଗାଲୋରର ଲିଙ୍ଗରାଜପୁରମ୍‌ ଅଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରୁଥିବା ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ସ୍ବାମୀଙ୍କ କ୍ଷଣିକ ରାଗର ଶିକାର ହୋଇ ନିଜର ମୁଖମଣ୍ଡଳର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ହରାଇଥିବା ଅନୀଥା ପାର୍କର ମେରୀ ନାମ୍ନୀ ଜଣେ ମହିଳା ଦୀର୍ଘ ୧୮ବର୍ଷ ଧରି ସଂଘର୍ଷ କରିବା ପରେ ଏବେ ସ୍ବାବଲମ୍ବୀ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି। ସ୍ବାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଏକ ସ୍ବେଚ୍ଛାସେବୀ ସଂଗଠନର କର୍ମକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ଅନୀଥା ଏକ ଦୋକାନ କରି ନିଜର ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତିକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିପାରିଛନ୍ତି। ସାମାନ୍ୟ କଥାକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ୧୮ବର୍ଷ ତଳେ ଅନୀଥାଙ୍କ ସ୍ବାମୀ ଏକ ଜଳନ୍ତା ଲଣ୍ଠନକୁ ତାଙ୍କ ଉପରକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲେ। ଏଥିରେ ଅନୀଥାଙ୍କ ମୁହଁ ଓ ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶ ପୋଡ଼ି ଯାଇଥିଲା। ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଚିକିତ୍ସିତ...

ସାମରିକ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକ

ସାମରିକ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ତଥାଗତ ସତପଥୀ ଭାରତର ବିରାଟ ଯୁବଶକ୍ତିକୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗାଇବା ସକାଶେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଜାତୀୟ ଯୁବ ସଶକ୍ତୀକରଣ ଯୋଜନା (ଏନ୍‌-ଓ୍ବାଇଇଏସ୍‌) ସୃଷ୍ଟି ଲାଗି ଚିନ୍ତା କରିଛନ୍ତି। ଏଥିରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ୧୦ ଲକ୍ଷ ଯୁବତୀଯୁବକ ବିଶେଷକରି ଦଶମ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢ଼ୁଥିବା ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ରଙ୍କୁ ସାମରିକ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଯୋଗଦେବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇପାରେ। ଏମାନଙ୍କୁ ୧୨ ମାସ ପାଇଁ ଷ୍ଟାଇପେଣ୍ଡ୍‌ ଦିଆଯାଇ ସାମରିକ ତାଲିମ ଦିଆଗଲେ ସେମାନେ ପ୍ରତିରକ୍ଷା, ଅର୍ଦ୍ଧସାମରିକ ବଳ ଏବଂ ପୋଲିସ ବାହିନୀରେ ନିଯୁ....

 ବୋଲକରା ବୋଲ୍‌ ବମ୍‌

ବୋଲକରା ବୋଲ୍‌ ବମ୍‌

ବୈଷ୍ଣବ ଚରଣ ମହାନ୍ତି ‘ବୋଲ୍‌ ବମ୍‌...ହର ହର ବମ୍‌...ଭୋଲା ବାବା ପାର୍‌ କରେଗା...ଜଟିଆ ବାବା ପାର୍‌ କରେଗା...’- ଏ ଡାକ ହେଉଛି କାଉଡ଼ିଆମାନଙ୍କର। ଦିନ ଥିଲା କାଉଡ଼ିଆ ଶବ୍ଦଟାର ଅର୍ଥ କାଢ଼ିବାକୁ ଅଭିଧାନ ଖେଳେଇବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏ ଶବ୍ଦଟା ଖୁବ୍‌ ସାଧାରଣ ହୋଇଯାଇଛି ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ଗଁାଗହଳିଠାରୁ ସହର ବଜାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁଆଡ଼େ ସବୁରି ତୁଣ୍ଡରେ ଆସ୍ଥାନ ଜମେଇ ବସିଛି। ଏଇମାତ୍ର କୋଡ଼ିଏ ପଚିଶ ବର୍ଷ ତଳେ କାଉଡ଼ିଆ କ’ଣ କେହି ଜାଣି ନ ଥିଲେ। ପ୍ରଥମେ ଜଣେ ଦି’ଜଣ ପାଣିଭାର ଧରି ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିବାର ଦେଖି ଲୋକେ କୌତୂହଳୀ ହେଇ ଚାହଁୁଥିଲେ, ଏବେ ତ ପିମ୍ପୁଡ଼ି ଧାର ପରି ରାସ୍ତାସାରା କାଉଡ଼ିଆଙ୍କ ...

ଅମର୍ତ୍ତ୍ୟର ପାରିଜାତ: ନୀଳାଦ୍ରିନାଥ

ଅମର୍ତ୍ତ୍ୟର ପାରିଜାତ: ନୀଳାଦ୍ରିନାଥ

ଡ. ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ରଥ ହେ ନୀଳାଦ୍ରିନାଥ! ତୁମକୁ ସହସ୍ର ପ୍ରଣାମ। ତୁମେ ଅନନ୍ତ, ତୁମ ମହିମା ଅନନ୍ତ। ତୁମ ମହିମାର ଲଳିତ ସଙ୍ଗୀତ ଝରିପଡେ ବିହଙ୍ଗ ଗାନରେ, ଝରଣାର ଝର୍ଝର ତାନରେ। ତୁମ ଅଙ୍ଗର ସୁବାସ ଫୁଟିପଡେ ଫୁଲର ସୁରଭିରେ, ତୁମ ସ୍ମିତହାସ୍ୟର ମଧୁରିମା ଫିଟିପଡେ ଜୋଛନାର ଲାବଣ୍ୟରେ। ତୁମେ ସର୍ବମୟ କର୍ତ୍ତା, ବିଶ୍ୱବିଧାତା, ତୁମକୁ କଳିବାକୁ ମୁଁ ଶକ୍ତିହୀନ, ତୁମେ ବିଶାଳ ନୀଳସିନ୍ଧୁ, ମୁଁ କ୍ଷୀଣ ଏକ ଜଳାଧାର।...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ବର୍ତ୍ତମାନ ପରିବେଶକୁ ବହୁ ଭାବରେ ପ୍ରଦୂଷଣ କରୁଛି ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍‌। ଏହାଦ୍ୱାରା ଜଳ, ସ୍ଥଳ, ମୃତ୍ତିକା ପ୍ରଦୂଷଣ ହେଉଛି। ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍‌ ଜରିରେ ବାସିଖାଦ୍ୟ ରଖି ବାହାରେ ଫିଙ୍ଗାଯାଉଥିବାରୁ ଏହାକୁ ଖାଇ ବହୁ ଗୋରୁ, ଛେଳି, କୁକୁର ଅସୁସ୍ଥ ହେଉଛନ୍ତି। ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଛନ୍ତି। ସମୁଦ୍ରରେ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍‌ ବୋତଲ, ପଲିଥିନ୍‌, ଜରି ପ୍ରଭୃତିର ଭାସମାନ ପାହାଡ଼ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି। ଏହା ଜଳଜନ୍ତୁଙ୍କ ପାଇଁ ବଇରୀ ସାଜିଛି। ଏଣୁ ସମ୍ପ୍ରତି ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍‌ ଓ ପଲିଥିନ୍‌ର ବ୍ୟବହାରକୁ ହ୍ରାସ କରିବା ପାଇଁ ସବୁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଉଦ୍ୟମ କରୁଛନ୍ତି...

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଅଯୋଗ୍ୟ ଯୁବପିଢ଼ି

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଅଯୋଗ୍ୟ ଯୁବପିଢ଼ି

ଭାରତରେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ହେଲେ କ’ଣ ହେବ ବୋଲି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ ସର୍ବଦା ପଚରାଯାଇଆସୁଛି। ପ୍ରାୟ ଅଧିକାଂଶଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ତର ମିଳିଆସୁଛି ଡାକ୍ତର ଓ ଇଞ୍ଜିନିୟର ହେବେ। ଯଦିଓ ଛୁଆଟିଏ ଏହି ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ସହିତ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ନ ଥାଏ, ତଥାପି ମାତାପିତାଙ୍କ ଅଭିଳଷିତ ସ୍ବପ୍ନ ପିଲାଙ୍କ ଉପରେ ଅଜାଡ଼ି ହୋଇଯାଇଥାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏବେ ଏହି ଦୁଇ ବୃତ୍ତିରେ ଘରୋଇ କଲେଜରେ ନାମ ଲେଖାଉଥିବା ପିଲାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅନେକ ନକାରାତ୍ମକ ତଥ୍ୟ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିବା ଆରମ୍ଭ କଲାଣି। ଏକ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି ଯେ ୨୦୧୭ରେ ନ୍ୟାଶନାଲ ଏଲିଜିବିଲିଟି କମ୍‌ ଏଣ୍ଟ୍ରାନ୍ସ ଟେଷ୍ଟ (ଏନ୍‌ଇଇଟି) ଅନ୍ତର୍ଗତ ଫିଜିକ୍ସ (ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନ) ଓ କେମିଷ୍ଟ୍ରି (ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନ) ବିଷୟବସ୍ତୁରେ ୫୧୦ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ଶୂନ ...

 ବଳାତ୍କାର ଓ ସାମାଜିକ ବିଫଳତା

ବଳାତ୍କାର ଓ ସାମାଜିକ ବିଫଳତା

ସବ୍ୟସାଚୀ ଅମିତାଭ ବଳାତ୍କାର କେବଳ ଦଣ୍ଡନୀୟ ଅପରାଧ ନୁହେଁ ବରଂ ଦେଶ ଓ ସମାଜ ପାଇଁ ଲଜ୍ଜା। ଇତିମଧ୍ୟରେ କେନ୍ଦ୍ର କ୍ୟାବିନେଟ୍‌ କ୍ରିମିନାଲ ଲ’ ସଂଶୋଧନ ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଆଣିିଛନ୍ତି। ଏଥିରେ ୧୨ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନାବାଳିକା ଓ ଶିଶୁଙ୍କ ସହ ବଳାତ୍କାର କରୁଥିବା ଅପରାଧୀଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି। ଅତୀତରେ ନିର୍ଭୟା କାଣ୍ଡ ସାରା ଦେଶକୁ ବିଚଳିତ କରିଥିଲା। ସେତେବେଳେ ବି ଆଇନରେ ସଂଶୋଧନ ଅଣାଯାଇଥିଲା। ନାବାଳକ ବା କିଶୋରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଉଥିବା ଜଘନ୍ୟ ଅପରାଧରେ ବିଚାର ପାଇଁ ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କ ବୟସ ୧୮ ବର୍ଷ ବଦଳରେ ୧୬ ବର୍ଷ କରାଯାଇଥିଲା। ପୋକ୍‌ସୋ ଆଇନକୁ କଡା କରାଯାଇସାରିଛି।...

ଅପରିଣାମଦର୍ଶୀ ମଣିଷ

ଅପରିଣାମଦର୍ଶୀ ମଣିଷ

ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ମିଶ୍ର ଏକଦା ଜଣେ ଆଧୁନିକ ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ଶିକାର ଓ ବଣଭୋଜି ପାଇଁ ଘୋର ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟକୁ ଯାଇ ବାଟବଣା ହୋଇଗଲେ। ଏଣେତେଣେ ବୁଲୁ ବୁଲୁ ଯୁବକ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କୁ ବଣର ସବୁ ପ୍ରାଣୀ ଘେରି ଯାଇଛନ୍ତି। ଯୁବକଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ ହେବାର ଦେଖି ପଶୁରାଜ ସିଂହ କହିଲା, ଭୟ କରନାହିଁ ଯୁବକ। ଆଜି ତୁମ ସହ ଆମର ଏକ ଆଲୋଚନା ସଭା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବ। ଆଲୋଚନାର ପ୍ରସଙ୍ଗ ପଶୁ-ମଣିଷ ସମ୍ପର୍କ। ଏଥିରେ ତୁମେ ତୁମର ଓ ଆମେ ଆମର ବକ୍ତବ୍ୟ ରଖିବୁ। ଆମେ ପରାସ୍ତ ହେଲେ ପୂର୍ବବତ୍‌ ତୁମର ବଶ୍ୟତା ସ୍ବୀକାର କରିବୁ ଏବଂ ତୁମେ ପରାସ୍ତ ହେଲେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶିକାର କରିବ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଆମ ବାସସ୍ଥାନ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ଜାହିର କରି ଏହାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବ ନାହିଁ। ଆମ ଆଲୋଚନାର ସାକ୍ଷୀ ରହିବେ ଏ ବନଭୂମି ଓ ବୃକ୍ଷଲତା।...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ସମାଜରେ ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଅର୍ଥ ଏବଂ ଯୋଗାଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ଅଭାବରୁ ବିବାହ କରିପାରି ନ ଥାନ୍ତି। ସେହି ଆର୍ଥତ୍କ ଦୁର୍ବଳ ଶ୍ରେଣୀର ଯୁବତୀଯୁବକଙ୍କୁ ବିବାହ ବନ୍ଧନରେ ଆବଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଜାଫ୍ରି କାଉନସିଲ୍‌ ଆଗେଇ ଆସିଛି। ଦୀର୍ଘ ୪ବର୍ଷ ଧରି ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ବର୍ଷକୁ ଥରେ ଗଣବିବାହ ଆୟୋଜନ କରିଆସୁଛି। ଚଳିତ ବର୍ଷ ଶ୍ରୀନଗରରେ ଆୟୋଜିତ ଗଣବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ୧୦୫ ଦମ୍ପତି ବିବାହ ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଛନ୍ତି। ଉକ୍ତ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଜିଲାରୁ ଆର୍ଥତ୍କ ଦୁର୍ବଳ ଶ୍ରେଣୀର କନ୍ୟାବର ସାମିଲ ହୋଇଥିଲେ। ଏହା ଏକ ସରଳ ତଥା ନିରାଡମ୍ବର ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଥିଲା। ରବିବାର ଅମରସିଂ କ୍ଲବ୍‌ଠାରେ ଧର୍ମୀୟ ତଥା ସାମାଜିକ ସଂଗଠନ ଜାଫ୍ରି କାଉନସିଲ୍‌ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା। ଉକ୍ତ କାଉନସିଲ୍‌ ପୂର୍ବରୁ ଗଣବିବାହ ଆୟୋଜନ କରାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏଥର ସଂଖ୍ୟା ଥିଲା ସବୁଠୁ ଅଧିକ। ବିବାହ କରିବାକୁ ଥିବା କନ୍ୟାବର ଏହି ସଂଗଠନରେ ପ୍ରଥମେ ନାମ ...

Model This Week

ରୂପେଶ