ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଚିତ୍ର ଚରିତ୍ର/ ନିରଞ୍ଜନ ପାଢ଼ୀ

କେଇଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ରାଜଧାନୀ ସହରର ଚେହେରା ଦେଖିଥିବା ଲୋକ ଏ ସହରର ବାସିନ୍ଦା ହୋଇ ନ ପାରିଥିବାର ଦୁଃଖରେ ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦିବାର କାରଣ ଥିଲା ବେଶ୍‌ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ। ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ହକି ଅନୁଷ୍ଠିତ  ହେଉଥିବାର ବିରଳ ଗୌରବବୋଧ ନେଇ ଏ ସ୍ମାର୍ଟ ସହର ଯେମିତି ସୁସଜ୍ଜିତ ତୋରଣ ଓ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ଆଲୋକମାଳାରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପରେ ସଜେଇ ହୋଇଥିଲା, ତହିଁରେ ଏଠାରେ ରହୁ ନ ଥିବା ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ମନରେ ଈର୍ଷାର ଅସୁରଟିଏ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିବା ସ୍ବାଭାବିକ। ମାତ୍ର ସ୍ମାର୍ଟ ସିଟିର କେନ୍ଦ୍ରସ୍ଥଳ ଓ ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନ କେତୋଟିକୁ ଛାଡିଦେଲେ ରାଜଧାନୀ ଯେ ଏକ ବିଶାଳ ଇଲାକା ଯାଏଁ ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ଓ ସେ ସବୁ ଇଲାକା ଏ ସବୁ ସ୍ଥାନ ପରି ଏତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ନୁହେଁ, ଏହା ବୁଝୁଥିଲେ ଏହାକୁ ନେଇ ଗର୍ବିତ ହେବାର କି ମନଊଣା କରିବାର କିଛି କାରଣ ନ ଥାନ୍ତା।

ବହୁ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବଡ଼ ଅସତ୍ୟ ଆମ ସ୍ମାର୍ଟ ସହର। ଆଲୋକ ଅନ୍ତରାଳର କଳାଛାୟାକୁ ଏତେ ସହଜରେ ଦେଖି ନ ପାରିବା ଭଳି ଏହି ସହରର ଔଜ୍ଜ୍ୱଲ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବହୁ କଳଙ୍କର କାଳିମା ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆସିପାରେ ନାହିଁ। ଏଠି ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟଶାଳୀ ଧନପତି ଜଣେ ଦରିଦ୍ର କାଙ୍ଗାଳ ପରି ହାତ ପତାଇ ଅନ୍ୟ କାହାର କୃପାଦାନକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ବସିଥାଏ ତ ଅନ୍ୟପଟେ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ମହିଳା ଜଣେ ମଦ ନିଶାରେ ନିମ୍ନତମ ସଂଭ୍ରମତା ଭୁଲି ରାସ୍ତା ଉପରେ ନାଟ କରୁଥାଏ। ଏଠି ବିଳମ୍ବିତ ରାତି ଯାଏଁ ଆଧୁନିକତାର ଖୋଳପା ମଧ୍ୟରେ ଯାବତୀୟ ଆଦିମ ପ୍ରବୃତ୍ତି ଚରିତାର୍ଥ ହେଉଥାଏ ତ ସେ ପଟରେ ହାଡ଼ଭଙ୍ଗା ଜାଡ଼ରେ ଛିଣ୍ଡା ଗାମୁଛାଟି ଘୋଡି କୁଙ୍କୁଡ଼ି କାଙ୍କୁଡ଼ି କାକୁସ୍ଥ ଭାବେ କେଉଁଠି ଷ୍ଟେଶନ ପ୍ଲାଟ୍‌ଫର୍ମର ଶେଷମୁଣ୍ଡରେ ତ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି କେବେ ବି ଚାବି ଫିଟୁ ନ ଥିବା ସରକାରୀ ଆଶ୍ରୟ ଗୃହ ବାହାରେ ଶୋଇ ରହିଥାଏ ବାସହୀନ ଭିକାରିଟିଏ।

ସତ୍ୟକୁ ଘୋଡାଇ ପକାଇବାର ଅନୈତିକ ପ୍ରବଣତାରୁ ମୁକ୍ତ ନୁହେଁ ଏ ଅସତ୍ୟ ସହର। ଏଠି ସାମାଜିକ ଜୀବନ ଭାରି ଅସଂଲଗ୍ନ, ଚିନ୍ତାଜନକ ଭାବେ ଅସଂପୃକ୍ତ। ଏଠି କାହା ଘରେ ଡକାୟତି ହେଲେ ପଡିଶା ଘରର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଲେ ବି ମଧ୍ୟ କେହି ଉଠନ୍ତି ନାହିଁ କି ସେପଟ ଘରର ଲୋକ କେହି ମରିଗଲେ ତାଙ୍କ ପୁଅନାତିମାନେ ଲଣ୍ଡା ନ ହେବା ଯାଏଁ ଏ ପଟ ଘରର କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ଏଠି ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ଗୁରୁତର ଆହତ ହୋଇ ରାସ୍ତାକଡ଼ରେ ଛଟପଟ ହେଉଥିବା ମୁମୂର୍ଷୁଙ୍କୁ ଡାକ୍ତରଖାନା ବୋହିନେବା ପାଇଁ ଗାଡିଟିଏ ଆଗେଇ ଆସେ ନାହିଁ। ଯଦିଓ ଅହରହ ମାଳ ମାଳ ଗାଡି ଦୌଡ଼ରେ ରାଜଧାନୀ ସର୍ବଦା ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ। ଏଠାରେ କୋଡିଏ ଜଣ ଆନ୍ଦୋଳନକାରୀଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ସାବାଡ଼ କରିବାକୁ ନିୟୋଜିତ ଥାଆନ୍ତି ଶହ ଶହ ପୋଲିସ। ମୁଖ୍ୟଙ୍କଠୁଁ ଆରମ୍ଭ କରି ସାମନ୍ତଙ୍କ ସେବାରେ ସଦା ତତ୍ପର ପୋଲିସଙ୍କ ସାମାନ୍ୟ ସେବା କିନ୍ତୁ ଏଠି ସାଧାରଣଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ବର୍ଗର ପାରିଜାତଠାରୁ ଆହୁରି ମହଙ୍ଗା। ରାଜଧାନୀର ଔଜ୍ଜ୍ୱଲ୍ୟ ବୋଧହୁଏ କେବଳ ଆଲୋକିତ ଜୀବନର ଅଧିକାରୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅସାମାନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ। ସାମାନ୍ୟ, ସାଧାରଣଙ୍କ ପାଇଁ ତ ଏହା ଘନ ଘୋର ଅନ୍ଧକାରଠାରୁ ଆହୁରି ଭୟଙ୍କର, ଅଧିକ ଅଭିଶପ୍ତ। ଗତ କୋଡିଏ ବର୍ଷ ଧରି ରାଜଧାନୀର ଏକ ଉପାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ରହୁଥିବା ଜଣେ ସାଧାରଣ ଲୋକର ନିଜସ୍ବ ଅନୁଭବ ଏ ପ୍ରକାର ବିଚାର ସପକ୍ଷରେ ଏକ ବଳିଷ୍ଠ ପ୍ରମାଣ।

ରାତି ଠିକ୍‌ ତିନିଟାରେ ଷ୍ଟେଶନରେ ଟ୍ରେନ୍‌ ପହଞ୍ଚିଲା। ରାକେଶ ଗାଡିରୁ ଓହ୍ଲାଇପଡି ପ୍ଲାଟ୍‌ଫର୍ମର ଚାରିଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ଦେଖିଲା କୋଳାହଳଶୂନ୍ୟ ନୀରବ ନିଥର ପରିବେଶ। ଏହା ପୂର୍ବରୁ ସେ ତିନି ଚାରିଥର ଭୁବନେଶ୍ୱର ଆସିଥିଲେ ବି ତା’ ଭାଇର ନୂଆ ଘରର ଠିକଣା ତାକୁ ଜଣାନାହିଁ। ସବୁଠାରୁ ଅସୁବିଧା ହେଲା ସେ ଓଡ଼ିଆ କହି ଜାଣିନି। ରାତି ପାହିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇ ସେ ଷ୍ଟେଶନ ବାହାରକୁ ଆସିଲା ଓ ଖଣ୍ଡେ ଦୂରରେ ଖୋଲାଥିବା ଚା ଦୋକାନକୁ ଯାଇ ଗରମ ଚା କପେ ପିଇ ଶୀତରାତିରେ ନିଜକୁ ଟିକିଏ ଉଷୁମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା। ଚା ପିଇସାରି ପୁଣି ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଭିତରକୁ ପଶୁଛି, ଦେଖିଲା ରାତି ପାଟ୍ରୋଲିଂ କରୁଥିବା ପୋଲିସ କନ୍‌ଷ୍ଟେବଳ ଜଣେ ତାକୁ ଅଟକିବାକୁ ଇଶାରା ଦେଲେ। ରାକେଶ ଖୁସି ହେଲା। ଅଚିହ୍ନା ଅଜଣା ବେସରକାରୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଭାଇଙ୍କ ଠିକଣା ପଚାରିବା ଅପେକ୍ଷା ସରକାରୀ ପୋଲିସ ବାବୁଙ୍କୁ ପଚାରିବା ବେଶି ନିରାପଦ ଭାବି ସେ ଠିକଣାଟି ପକେଟରୁ ବାହାର କରିବାକୁ ଯାଉଛି। ପୋଲିସ ବାବୁ ତାଙ୍କ ସନ୍ଧାନୀ କାଇଦାରେ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ- କୁଆଡୁ ଆସିଲ, କୁଆଡେ ଯିବ, ଏ ବ୍ୟାଗ୍‌ ଭିତରେ କ’ଣ ଅଛି? ଏକାଥରେ ମେଞ୍ଚାଏ ପ୍ରଶ୍ନ।

ମୋ ଘର ମେଦିନୀପୁର। ମୋ ବଡ଼ଭାଇ ଏଠାରେ କାମ କରନ୍ତି। ଘରେ ମାଆଙ୍କ ଦେହ ଅସୁସ୍ଥ ଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ନେବା ପାଇଁ ଆସିଛି। କେଇଦିନ ତଳେ ସେ ବସା ବଦଳାଇ ଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ନୂଆ ଠିକଣା ଜାଣିନାହିଁ। କେମିତି ସେଠାକୁ ଯିବି, ଟିକିଏ ବତାଇ ଦିଅନ୍ତୁ। ରାକେଶ ତା’ ମାତୃଭାଷା ବଙ୍ଗଳାରେ କହି ନିଜ ଭାଇର ନୂଆ ଠିକଣା କାଗଜଟି ବଢ଼ାଇଦେଲା। ରାକେଶର ବଙ୍ଗଳା ଭାଷା ଶୁଣି ତାତି ଉଠିଲେ ପୋଲିସ ବାବୁ। ତା’ର ଭାଷା ଓ ପ୍ରଦେଶ ପ୍ରତି ଅଶାଳୀନ ଭାଷାରେ ନିଜର ସମ୍ମାନ ଜଣାଇ ଚଢ଼ାଗଳାରେ କହିଲେ ଆମକୁ ଯେମିତି ସରକାର ରଖିଛି ତୋ ଭଳି ରାତି ଟ୍ରେନ୍‌ରୁ ଓହ୍ଲାଉଥିବା ନୂଆ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଠିକଣା ବତାଇବା ପାଇଁ! ଆବେ ହେ! ଏ ଇଲାକାରେ ମୋର ତିନିବର୍ଷ ହୋଇଗଲାଣି। ବଙ୍ଗଳାରୁ ଆସି ଏଠାରେ ଚୋରି ଡକାୟତି କରି ଷ୍ଟେଶନରେ ଘୂରି ବୁଲୁଥିବା ତୁମ ଭଳି ନିଶାଚରମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଠିକ୍‌ ଚିହ୍ନିଛି। ଖୋଲ୍‌ ତୋ ବ୍ୟାଗ୍‌। ଦେଖା କ’ଣ ଅଛି। ଚାଲ୍‌ ଥାନାକୁ।

ଅଚାନକ ଘଟଣା ଏମିତି ମୋଡ଼ ନେବ ବୋଲି ରାକେଶ କେବେ ଆଶା କରି ନ ଥିଲା। ସେ ତଟସ୍ଥ ହୋଇ ପୁଣିଥରେ ନିଜ ଭାଷାରେ ବୁଝାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା ଓ କାନ୍ଧରେ ଥିବା ଏୟାର ବ୍ୟାଗ୍‌ଟି ଖୋଲି ତା’ ଭିତରେ ଥିବା ନିଜ ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଦେଖାଇଦେଲା। କିନ୍ତୁ ରାତିରେ ପାଟ୍ରୋଲିଂ ଡ୍ୟୁଟି କରି କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇପଡିଥିବା ପୋଲିସ କନ୍‌ଷ୍ଟେବଳଙ୍କ ନିଦୁଆ ଆଖି ଦୁଇଟି ଏସବୁ ବାସ୍ତବତାକୁ ସ୍ବୀକାର କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନ ଥିଲେ। ସେ ବ୍ୟାଗ୍‌ ଛାଡି ରାକେଶର ପକେଟ ଦରାଣ୍ଡିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ ଓ ପକେଟରୁ ପର୍ସ କାଢି ସମ୍ବଳର ପରିମାଣ ଦେଖିନେଲେ। କିଛିକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ପର୍ସରେ ଥିବା ପାଞ୍ଚଶହ ଟଙ୍କାର ନୋଟ୍‌ଟି ପକେଟ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି କନଷ୍ଟେବଳଙ୍କ ପକେଟକୁ ଚାଲି ଆସିଲା। ଦାରୁଭୂତ ମୁରାରି ପରି ନିର୍ବାକ୍‌ ହୋଇ ନିଜର ନିର୍ଯାତନା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ କରୁଥିବା ରାକେଶକୁ ସେଇଠି ସେଇ ଅବସ୍ଥାରେ ଛାଡି ରାତ୍ରିର ପ୍ରହରୀ ଜଣକ ନିଜ ରାସ୍ତାରେ ଚାଲିଗଲେ।

କିଛି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ସରକାରୀ ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ମାଗିବାକୁ ନିରାପଦ ମଣିଥିବା ବଙ୍ଗାଳି ଯୁବକ ତା’ର ଏ ଦାରୁଣ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ପରେ ଆଉ କାହାକୁ ନିଜ ଭାଇର ଠିକଣା ପଚାରିବାକୁ ସାହସ କରିପାରିଲାନି। ସେ ରାତି ପାହିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ପ୍ଲାଟ୍‌ଫର୍ମରେ ବସି ରହିଲା। ସକାଳେ ଭାଇ ସହ ଯୋଗାଯୋଗ କରି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ତାଙ୍କ ବସାରେ ପହଞ୍ଚିଗଲା ଓ ନିଜ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର କାହାଣୀ ବଖାଣିଲା। ରାକେଶର ଭାଇ ରାଜଧାନୀ ନଗରୀରେ ବେଶ୍‌ ପୁରୁଣା। ସୁତରାଂ ତାଙ୍କ ନଗରୀର ରୂପ ରାତିରେ ଏମିତି ବଦଳିଯାଏ ବୋଲି ସେ ସହଜରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରୁ ନ ଥିଲେ। ଏହା ସହ ତାଙ୍କ କୋଡିଏ ବର୍ଷର ସମ୍ପର୍କକୁ ପୁଞ୍ଜିକରି ସେ ଏହାର ପ୍ରତିବାଦ କରିବାକୁ ନିଜ ଭାଇ ସହ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଥାନା ଆଡ଼କୁ ମୁହାଁଇଲେ।

ଥାନା ବାବୁ ସବୁ ଶୁଣିଲେ ସିନା ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ନାହିଁ। ଶୁଣିବା ଓ ଶୁଣାକଥାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଏକା କଥା ନୁହେଁ ନିଶ୍ଚୟ। କିନ୍ତୁ ଶୁଣିବା ଓ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ମଝିରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଭଳି ପୋଲିସ ପ୍ରଶାସନରେ ଯେଉଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି, ତାହା କରିବାକୁ ସେ ଉଚିତ ମଣିଲେ ନାହିଁ। ମାତ୍ର ବଡ଼ଭାଇ ଜଣକ ପ୍ରତିବାଦ କଲେ। ସମାଜର ସାଧାରଣ ବର୍ଗଙ୍କ ସହାୟତା କରିବାକୁ ଯେଉଁ ପୋଲିସ ନିଯୁକ୍ତ, ସେ ଯେମିତି ପାହାନ୍ତା ପହରରେ ତାଙ୍କ ଅସହାୟ ଭାଇଟିର କଅଁଳ ମନକୁ ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି, ତାହା ବିରୋଧରେ ଏକ ଲିଖିତ ଅଭିଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଅଡ଼ି ବସିଲେ। ପରିଣାମ ହେଲା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟାଶିତ। ସାଧାରଣ ଅପରାଧୀଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅଭିଯୋଗ ଲେଖିବାକୁ ଯେତେବେଳେ ତଳହାତିଆ ପନ୍ଥାର ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଖୋଦ୍‌ ପୋଲିସ ବିରୋଧରେ ଅଭିଯୋଗ ରେକର୍ଡ କରିବା ଯେ ଏକ ଦୁରୂହ ବ୍ୟାପାର, ଏ କଥା ବୁଝିପାରି ନ ଥିବାରୁ ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କୁ ଯଥେଷ୍ଟ ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡିଲା। ପ୍ରାୟ ଛଅ ଘଣ୍ଟା କାଳ ଥାନା ଭିତରେ କାକୁସ୍ଥ ଭାବରେ ବସି ରହିବା ପରେ ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଲା, ସେତେବେଳେ ନିଜ ଅବାସ୍ତବ ଜିଦ୍‌ ଆଗରେ ସେମାନେ ହାରି ସାରିଥିଲେ। ନିଜ ଅସହାୟତାକୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଅଭିଶାପ ଦେଇ ଫେରିଯାଇଥିଲେ ନୀରବରେ।

ଆମ ସ୍ମାର୍ଟ ସହରର ଔଜ୍ଜ୍ୱଲ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ରହି ରହି ମୁହଁ ଦେଖାଉଥିବା କଳାଛାୟାମାନଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଚେହେରାର ଉପରୋକ୍ତ ଘଟଣାଟି ଏକ ସାଙ୍କେତିକ ପ୍ରତିବେଦନ ମାତ୍ର। ଏଠାକାର ବିଚିତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ନାଗରିକଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇ ଭିନ୍ନ କିସମର ଆଚାର ସଂହିତା। ପ୍ରଥମ ବର୍ଗର ଆଗଧାଡିର ନାଗରିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗପଛ ଚାରିଆଡେ ପୋଲିସର ନିରାପତ୍ତା ବଳୟ। ଏମାନଙ୍କ ଦେହ ସହ ଅନ୍ୟ କାହା ଦେହର ସାମାନ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶକୁ ବିବେଚନା କରାଯାଏ ଏକ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା ଭାବେ। ଅଥଚ ଦ୍ୱିତୀୟ ବର୍ଗର ଶେଷଧାଡିର ନାଗରିକ ସବୁଆଡୁ ସବୁ ପ୍ରକାରେ ଲୁଣ୍ଠିତ, ଲାଞ୍ଛିତ ଓ ନିର୍ଯାତିତ, ଠିକ୍‌ ରାକେଶ ଓ ତାଙ୍କ ବଡ଼ଭାଇଙ୍କ ପରି।

ପ୍ରଜ୍ଞା ନିଳୟ, ବିଦ୍ୟାପତିନଗର, ଚକେଇସିହାଣି, ଭୁବନେଶ୍ୱର, ମୋ-୮୮୯୫୬୨୪୧୦୫

All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ମିଶ୍ରିତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ

ମିଶ୍ରିତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ

ଦିଲ୍ଲୀକା ବାବୁ/ ଦିଲୀପ ଚେରିଏନ୍‌

ଜାତୀୟ ନମୁନା ସର୍ଭେ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ (ଏନ୍‌ଏସ୍‌ଏସ୍‌ଓ)ର ଲେବର ସର୍ଭେ ରିପୋର୍ଟ ଏକ ଡ୍ରାଫ୍ଟ ମାତ୍ର, ଏହା ସର୍ବଶେଷ ରିପୋର୍ଟ ନୁହେଁ ବୋଲି ମୋଦି ସରକାର ଦାବି କରିବାର କେଇଦିନ ପରେ ଶ୍ରମ ଓ ନିଯୁକ୍ତି ମନ୍ତ୍ରୀ ସନ୍ତୋଷ କୁମାର ଗଙ୍ଗଓ୍ବାର ଲୋକ ସଭା..

ପ୍ରବାସୀ ଓ ଆପ୍ରବାସୀ

ପ୍ରବାସୀ ଓ ଆପ୍ରବାସୀ

ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେଶରେ ଅଳ୍ପବହୁତ ବିଦେଶାଗତ ବ୍ୟକ୍ତି ଥାଆନ୍ତି ଓ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ନାଗରିକତ୍ୱ ଲାଭକରି ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ସେଠାରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବିଦେଶରେ ଯାଇ ରହନ୍ତି ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବାସୀ କହୁ, ଆଉ ସେ ଦେଶର ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆପ୍ରବାସୀ କହନ୍ତି। ଧନୀ ଓ ଉନ୍ନତ ରାଷ୍ଟ୍ର, ବିକାଶଶୀଳ ଓ ଜନବହୁଳ ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଆପ୍ରବାସୀ..

ମହାଦାନୀ

ମହାଦାନୀ

ଶିବରାମ ଶତପଥୀ

ପୁରାଣ ପୃଷ୍ଠା ଓଲଟାଇଲେ ଆମେ କେତେଜଣ ମହାଦାନୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅବଗତ ହେଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର ପ୍ରାତଃସ୍ମରଣୀୟ ସମ୍ରାଟ୍‌ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ନିଜର ରାଜ୍ୟ ସହ ସର୍ବସ୍ବ ଦାନ କରିବା ପରେ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ପାଇଁ ନିଜର ପତ୍ନୀ ଓ ପୁତ୍ରକୁ ବିକ୍ରିକରି ପରିଶେଷରେ ନିଜକୁ ଚଣ୍ଡାଳ ହାତରେ ବିକିଦେଇ ଶ୍ମଶାନ ରକ୍ଷକ ସାଜିଥିଲେ। ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ବଳିରାଜା ଗୁରୁ ଶୁକ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉପଦେଶ ନ ମାନି ବାମନଙ୍କୁ ତ୍ରିପାଦ ଭୂମିଦାନ କରି ପାତାଳଗାମୀ ହୋଇଥିଲେ। ମହାରାଜା ଶିବି ଶରଣାଗତ କପୋତକୁ ରକ୍ଷା..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭାରତବର୍ଷ ଏକ ମନ୍ଦିରମାଳିନୀ ଦେଶ। ଅନେକ ମନ୍ଦିରରେ ଅଲୌକିକ ଘଟଣା ଘଟୁଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଏଭଳି ଘଟଣାମାନ କାହିଁ କେତେ ବର୍ଷରୁ ଚଳିଆସୁଛି, ଯାହାର ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଆଧୁନିକ ବିଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ସକ୍ଷମ ହୋଇପାରି ନାହିଁ। ଆମ ଦେଶରେ ଏପରି ମନ୍ଦିର ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ଅଖଣ୍ଡ ଦୀପ ଦୀର୍ଘ ୫୫୦ ବର୍ଷ ଧରି ଜଳିଆସୁଛି। ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ମନାସା ସହରଠାରୁ ପ୍ରା..

ଆଜିର ଅର୍ଥନୀତି/ସନ୍ଦେହଘେରରେ ଟିକସଦାତା

ଆଜିର ଅର୍ଥନୀତି/ସନ୍ଦେହଘେରରେ ଟିକସଦାତା

ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀ ପୀୟୂଷ ଗୋୟଲ ବାର୍ଷିକ ପାଞ୍ଚଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆୟକାରୀମାନଙ୍କ ଆୟକରରେ ଯେଉଁ ରିହାତି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ତାକୁ ନେଇ ଉପୁଜିଥିବା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ୧୦ ଦିନ ପରେ ବି ଦୂର ହୋଇପାରିଲା ନାହିଁ। ଫେବୃୟାରୀ ପହିଲାରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ଅନ୍ତରୀଣ ବଜେଟରେ ଗୋୟଲ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବାର୍ଷିକ ମୋଟ ଆୟ ୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାରୁ ଅଧିକ ହୋଇ ନ ଥିବ, ତାଙ୍କୁ ଆୟକରରେ ରିହାତି ମିଳିବ। ଏହି ଘୋଷଣା ପରେ କିଏ ପ୍ରକୃତରେ ଟିକସ ସୁବିଧା ପାଇବ ଓ କିଏ ପାଇବ ନା..

 ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଅନ୍ତରୀଣ ବଜେଟ

ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଅନ୍ତରୀଣ ବଜେଟ

ଡ. ସନ୍ତୋଷ କୁମାର ମହାପାତ୍ର

ଫେବୃୟାରୀ ୭ ତାରିଖରେ ରାଜ୍ୟ ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀ ଶଶିଭୂଷଣ ବେହେରା ୨୦୧୯-୨୦ ଆର୍ଥିକ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଲେଖାନୁଦାନ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ବଜେଟରେ ମୋଟ ବ୍ୟୟ ଅଟକଳ ୧,୩୨,୬୬୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ଧାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା ବେଳେ ଏପ୍ରିଲରୁ ଜୁଲାଇ ୨୦୧୯ ପାଇଁ ୫୬,୯୨୧କୋଟି ଟଙ୍କାର ଲେଖାନୁଦାନ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି। ଏହା ବେହେରାଙ୍କ ଜୀବନର ଦ୍ୱିତୀୟ ବଜେଟ ହୋଇଥିଲା ବେଳେ ନିର୍ବାଚନ ପୂର୍ବର ଶେଷ ଅନ୍ତରୀଣ ବଜେଟ। ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ ଯେହେତୁ ନିର୍ବାଚନ ଆଗକୁ ଅଛି ତେଣୁ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ବଜେଟ ଉପସ୍ଥାପନ ନ କରି ଏପ୍ରିଲରୁ ଜୁଲାଇ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟୟ ପାଇଁ ଲେଖାନୁଦାନ ଉପସ୍ଥାପ..

 ପ୍ରଶାସନିକ ନା ପ୍ରାଶାସନିକ

ପ୍ରଶାସନିକ ନା ପ୍ରାଶାସନିକ

ଡ. ସଦାନନ୍ଦ ନାୟକ

ଖବରକାଗଜ କେବଳ ଖବର ପରିବେଷଣ କରେନାହିଁ, ତାହା ସମ୍ପୃକ୍ତ ଭାଷାର ସମୃଦ୍ଧି ସାଧନରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରେ। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଭାଷା ଏତେସଂଖ୍ୟକ ପାଠକଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବାର ଏହା ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମାଧ୍ୟମ। ଖବରକାଗଜର ଭାଷାକୁ ଲୋକମାନେ ମାନକ ଭାଷା ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରିଥାନ୍ତି। ଶବ୍ଦଜ୍ଞାନ ବୃଦ୍ଧି ନିମନ୍ତେ ଅନେକେ ଖବରକାଗଜକୁ ହିଁ ଆଶ୍ର..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀଙ୍କ ଜୀବନରେ ପରୀକ୍ଷା ଖୁବ୍‌ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ପରୀକ୍ଷା ଦେବାରୁ ବଞ୍ଚତ୍ତ ହେଲେ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପଡେ। ତେଣୁ ସବୁ କିଛି ପ୍ରତିବନ୍ଧକକୁ ଏଡାଇ ପରୀକ୍ଷା ହଲ୍‌ରେ ପହଞ୍ଚତ୍ବା ଜରୁରୀ। ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କ ଝିଅକୁ ପରୀକ୍ଷାକେନ୍ଦ୍ରକୁ ନେଉଥିବା  ବେ..

 ବୁଦ୍ଧିଆ ପ୍ରାଣୀ ଛେଳି

ବୁଦ୍ଧିଆ ପ୍ରାଣୀ ଛେଳି

ପରିବେଶ ପରିଚିନ୍ତା/ ମାନେକା ଗାନ୍ଧୀ

ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ କଂସେଇଖାନାରୁ ଗୋଟିଏ ଅଣ୍ଡିରା ଛେଳିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ସଞ୍ଜୟ ଗାନ୍ଧୀ ଆନିମଲ କେୟାର ସେଣ୍ଟରରେ ଦେଲେ। ଆମେ ତାକୁ ମୁକ୍ତ ଭାବରେ ପରିସରରେ ଦୌଡ଼ିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେଲୁ। ଦେଖାଗଲା ଅଳ୍ପ ସମୟ ଭିତରେ ସେ ଦଳେ କୁକୁରଙ୍କର ଦଳପତି ହୋଇଗଲା ଏବଂ କୁକୁରମାନେ ସମ୍ମାନଜନକ ଦୂରତାରେ ରହି ତାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।..

ଆଦିବାସୀ ମେଳା

ଆଦିବାସୀ ମେଳା

ବିଚିତ୍ର ବିଶ୍ୱାଳ

ନିକଟ ଅତୀତରେ ରାଜଧାନୀ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ରାଜ୍ୟସ୍ତରୀୟ ଆଦିବାସୀ ମେଳା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଯାଇଛି। ଏହି ମେଳା ଯୋଗୁ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ରାଜଧାନୀର ପ୍ରଦର୍ଶନୀପଡ଼ିଆ ଆଦିବାସୀ ଗାଁର ଭ୍ରମ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ରାଜଧାନୀର ବଡ଼ବଡ଼ିଆ ବାବୁମାନେ ମେଳା ବୁଲିବୁଲି ଆଦିବାସୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ଉପତ୍ାଦିତ ସାମଗ୍ରୀ କିଣିଥାନ୍ତି। ଏହି ମେଳାରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଆଦିବାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଘର ତିଆରି କରି ଲୋକଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଯେମିତି ରଖାଯାଇଥାଏ, ଦୂ..

 ପ୍ରେମ ଏକ ପାଟମଠାଶାଢ଼ି

ପ୍ରେମ ଏକ ପାଟମଠାଶାଢ଼ି

ଡ. ଭାଗ୍ୟଲିପି ମଲ୍ଲ

ଆଜି ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍‌ ଡ଼େ’। ପ୍ରେମ ଦିବସ। ପ୍ରେମର ସ୍ମୃତିରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ପାଳନ କରୁଛି ଏହି ଦିବସ। ତେବେ ପ୍ରେମର ଜନ୍ମ କ’ଣ ଆଜି ଓ ଆଜି ହିଁ ତା’ର ମୃତ୍ୟୁ? ପ୍ରେମକୁ ନେଇ କେତେ କଥା। ପ୍ରେମ କାଳେ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ମିଳେନା, ମିଳେ ଅପ୍ରାପ୍ତିରେ। ପୁଣି ମିଳନଠୁ ବେଶି ମିଳେ ବିରହରେ। ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅପେକ୍ଷା ଶୂନ୍ୟତାରେ ହୁଏ ଅଧିକ ଗାଢ଼ ଏବଂ ଏହି ପ୍ରେ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ହରିଦ୍ୱାରରେ ଏପରି ଏକ ଆଶ୍ରମ ରହିଛି, ଯେଉଁଠି ଏହାର  ଯଜ୍ଞଶାଳାରେ ଦୀର୍ଘ ୪୫ ବର୍ଷ ଧରି ଅଖଣ୍ଡ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ  ହୋଇରହିଛି। ଏଠାରେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ଧରି ଯଜ୍ଞ ହୋଇଥାଏ। ଯଜ୍ଞ ପରେ ଲୁହା ପ୍ଲେଟ୍‌ରେ  ଏହାକୁ ଢାଙ୍କି ଦିଆଯାଏ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ସକାଳେ ପୁଣି  ଲୁହା ପ୍ଲେଟ୍‌କୁ ହଟାଇ ଦିଆଯାଇ ସେଥିରେ ଶୁଖିଲା କାଠ ରଖି ଦିଆଯାଏ। କାଠ ରଖାଯିବା ପରେ ସ୍ବତଃ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱ..