ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସ୍ମୃତି ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣର

ସ୍ମୃତି ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣର

ଡ. ଭାଗ୍ୟଲିପି ମଲ୍ଲ
କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣମୀର ଶୁଭ୍ର ସକାଳ। ନଈପଠାରେ ଚଅଁର ଉଡ଼ଉଥିବା କାଶତଣ୍ଡୀ ଏବେ ମଉଳିଗଲାଣି। ବଢ଼ନ୍ତା ନଈର ସୁଅ। ନଈ-ପୋଖରୀ ପାଣିରେ ମାଳ ମାଳ କଦଳୀପାଟୁକା ଓ କାଗଜଡଙ୍ଗାର ପଟୁଆର ଝିଅ-ବୋହୂମାନଙ୍କର ଦିହୁଡ଼ି ସହ ନାଚି ନାଚି ଭାସିଯାଉଛି ଆଗକୁ ଆଗକୁ। ହୁଳହୁଳି, ହରିବୋଲ ଧ୍ୱନିରେ ପରିମଣ୍ଡଳ ପ୍ରକମ୍ପିତ। ଦେବାଳୟଗୁଡ଼ିକ ଶଙ୍ଖ, ଘଣ୍ଟା ଓ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣରେ ମୁଖରିତ। ସଞ୍ଜରେ ଜଳିଉଠିବ ଆକାଶଦୀପ। ସୁଉଚ୍ଚ ବାଉଁଶ ଅଗରେ କଣା କଣା ମାଟି ଆଟିକା ଭିତରୁ ଦିଶି ଯାଉଥିବ ଦିକ୍‌ଦିକ୍‌ ଜଳୁଥିବା ଦୀପଶିଖା। ସଙ୍କେତ ଦେଉଥିବ କୂଳରେ ଲାଗିବା ପାଇଁ ଅଦୂରରୁ ଭାସି ଆସୁଥିବା ବୋଇତକୁ ଅଥବା ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଆତ୍ମାର ପ୍ରଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଶୁଭ ମନାସୁଥିବ। ମାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣମୀର ସକାଳେ ଡଙ୍ଗା ଭସେଇଲା ବେଳେ କାହିଁକି ଶୁଭୁଥାଏ- ଆ କା ମା ବୈ- ପାନ, ଗୁଆ ଥୋଇ। ପାନଗୁଆ ତୋର, ମାସକ ଧରମ ମୋର? ଆ- ଅର୍ଥାତ୍‌ ଆଣ୍ଡାମାନ, କା- କାମ୍ବୋଡ଼ିଆ, ମା- ମାଳଦ୍ୱୀପ ଓ ବୈ- ବୋର୍ଣ୍ଣିଓ ଏବଂ ମାଳୟ, ଜାଭା, ବ୍ରହ୍ମଦେଶ, ବାଲି ପ୍ରଭୃତି ସ୍ଥାନକୁ ହୁଏତ ବୁଝାଏ। ଅଥବା ବୁଝାଏ ଆ-ଆଷାଢ଼, କା- କାର୍ତ୍ତିକ, ମା-ମାର୍ଗଶିର ଓ ବୈ-ବୈଶାଖ। ଏହି ପବିତ୍ର ସକାଳରେ ସାଧବ ପୁଅଙ୍କ ଦୁଃସାହସିକ ନୌବାଣିଜ୍ୟ ଯାତ୍ରା ସମ୍ପର୍କରେ ଏହା ଏକ ଐତିହାସିକ ସ୍ମୃତିର ରୋମନ୍ଥନ ମାତ୍ର। ଖୁଦୁରୁକୁଣୀ ଓଷା ଏହାର ଏକ ସୁନ୍ଦର ଉଦାହରଣ। ଲାଗେ ଏକ ଓଷା। ମାତ୍ର ସଂସ୍କୃତି ଓ ଇତିହାସର ଯୁଗ୍ମ ମଞ୍ଚାୟନ। ‘କଳିଙ୍ଗାଃ ସାହସିକାଃ’-ମାନଙ୍କର ଦରିଆପାରି ଜୀବନର ଇତିହାସ। ଓଡ଼ିଆଜାତିର ସମୁଦ୍ରପାରି। ସୁଦୂର ଅତୀତରେ ସେମାନେ ନୀଳଦରିଆର ଭୀଷଣତାକୁ ମିତ କରିଥିଲେ। ଅଝାଲପାତି ନୀଳ ଢେଉରେ ନାଚିନାଚି ଭାସି ଯାଉଥିଲା ଦୂର ବିଦେଶକୁ ସାଧବ ବୋଇତ। ନଦୀର ଗଭୀର ମୁହାଣଗୁଡିକ ନିକଟରେ ବନ୍ଦରନଗରୀଗୁଡିଏ ଗଢିଉଠିଥିଲା। ପାଲୁର, ମାନ୍‌ଦା, ସିପ୍‌ପରା, ମାନପୁର, ଦୋସରନ୍‌, କୋକଲା, ଅମର୍‌ଦା, ତାମ୍ରଲିପି- ଏମିତି କେତେ। ଟଲେମି କିନ୍ତୁ ଏଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ତାମ୍ରଲିପ୍ତ ବା ତାମ୍ରଲିପିକୁ ସ୍ଥାନ ଦେଇନାହାନ୍ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୬୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଯଦିଓ ଏହି ବନ୍ଦରଗୁଡିକ ବିକାଶଲାଭ କରିଛି, ତଥାପି ଟଲେମିଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନାରୁ ବାଦ ପଡିବା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥା। ବିଶାଳକାୟ ପୋତଗୁଡିକ ଆକାର ଓ ପ୍ରକାରରେ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର। କହ୍ନେଇବର ଚମ୍ପତିରାୟଚୂଡାମଣି ରଚିତ ଓ ସଦାଶିବ ରଥଶର୍ମା ସମ୍ପାଦିତ ‘ପାଇକଖେଦା’ରୁ ନଅ ପ୍ରକାର ପୋତର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ସେଗୁଡିକ ହେଲେ- ବହିତର, ଗାଣ୍ଡିଆ, ଚୋଟମୁଖି, ସୁରଚାତୁରୀ, ରାଜପୁର, ଖଇଦଙ୍ଗା, ଗଙ୍ଗପ୍ରସାଦ ଓ ନଡିଆଖୁଡୁପ। ଫକୀରମୋହନଙ୍କ ‘ଆମତ୍ଚରିତ’ ଓ ‘ବାଲେଶ୍ୱରୀ ପଙ୍ଗାଲୁଣ’ ପୁସ୍ତକରୁ ତିନୋଟି ବଡ ବୋଇତର ନାମ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଗୋରାପ, ସଲୁକ ଓ ଦୁଉଣି। ଚକ୍ରଧର ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ‘ଅର୍ଣ୍ଣବବିହାର’ ନୌଶାସ୍ତ୍ରରୁ ଜଣାଯାଏ ବୋଇତଗୁଡିକର ବିଭବ ଥିଲା- ଉତ୍ତମଜାତୀୟ ହାତୀ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ପାଟବସ୍ତ୍ର, ଲୌହଜାତ ଦ୍ରବ୍ୟ, ହୀରାପଥର- ଏମିତି କେତେ ପଦାର୍ଥ ଓ ଜୀବ। ପୋତଗୁଡିକ ଖାଲିପେଟରେ ଫେରୁ ନ ଥିଲେ। ଥିଲା ନାନାଜାତିର ମସଲା (ଅଳେଇଚ, ଗୁଜୁରାତି, ଡାଳଚିନି ପ୍ରଭୃତି), ମୁଦ୍ରା, ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ରୁପାର ପିଣ୍ଡ ଏବଂ ମୋତିମାଣିକ ଇତ୍ୟାଦି। କେବଳ ପଦାର୍ଥ ନୁହେଁ- କଳିଙ୍ଗ ଓ ଦରିଆ ସେପାରି ଉଭୟ ଭୂମିର ସାଂସ୍କୃତିକ ସମ୍ପଦ ଯଥା- ଧର୍ମ, ଚିତ୍ର, ସ୍ଥାପତ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ, ସାହିତ୍ୟ ଓ ଭାଷା ପରସ୍ପର ସହ ମିଶି ଯାଉଥିଲେ। ଭାରି ବିଚିତ୍ର ଦିଶୁଥିଲା ସାଂସ୍କୃତିକ ପରିମଣ୍ଡଳର ଦୃଶ୍ୟ। ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ବ ଏସିଆ ଭୂଖଣ୍ଡର ପ୍ରାୟ ସକଳ ଭୂମି- ଜାଭା, ସୁମାତ୍ରା, ବୋର୍ଣ୍ଣିଓ, ଥାଇଲାଣ୍ଡ, ମାଲେସିଆ, ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟର ମିଶର, ପାରସ୍ୟ, ଇରାକ, ଇରାନ ଏବଂ ଗ୍ରୀସ୍‌, ରୋମ ସହିତ କଳିଙ୍ଗପୁଅମାନଙ୍କର ବାଣିଜି୍ୟକ ସମ୍ପର୍କ କେତେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଥିଲା, ଐତିହାସିକମାନେ ଏ କଥା ସପ୍ରମାଣ ସ୍ବୀକାର କରିଛନ୍ତି। ଖଣ୍ଡଗିରି ଗୁମ୍ଫାରେ ସେଇ ମିଶ୍ର-ସଂସ୍କୃତିର ପ୍ରତିଧ୍ୱନି। ଯବନ-ଦ୍ୱାରପାଳମୂର୍ତ୍ତି, ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ-ପଶୁଚିତ୍ର ଓ ସୁଦୃଶ୍ୟ ଇଣ୍ଡୋ-ପାରସିକ ସ୍ତମ୍ଭ ଇତ୍ୟାଦି ସେଇ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିର ପଦଧ୍ୱନି। ଲାଗେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଜନ୍ମର ବହୁପୂର୍ବରୁ କଳିଙ୍ଗର କଳାକାର ଓ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ନିନେଫ୍‌, ବାବିଲୋନ୍‌ ଓ ପର୍ସିପୋଲିସ୍‌ର କଳାକୃତି ସହ ଖୁବ୍‌ ପରିଚିତ ଥିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ କଳିଙ୍ଗର ଲୋକେ ଯେ ଏକଦା ନୌବିଦ୍ୟା, ସମୁଦ୍ରଯାତ୍ରା ଓ ସାମୁଦ୍ରିକ ବାଣିଜ୍ୟରେ ସମଗ୍ର ଉପକୂଳରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଥିଲେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହା ଭାଷା, ସାହିତ୍ୟ, ଚିତ୍ର, ସ୍ଥାପତ୍ୟ, ଧର୍ମ ଓ ସମାଜ ଜୀବନର ଗାଥା କହୁଛି। ସାଧବମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଆଉ ଏକ ଚମତ୍କାର କାହାଣୀ। ଏହିଭଳି କେତେ କାହାଣୀ ରହିଛି। ଏ କାହାଣୀ ‘କୁହୁକମଣ୍ଡଳ ଚଢ଼େଇ’ର କାହାଣୀ। ଚଢ଼େଇ ତ ଚଢ଼େଇ ପୁଣି କୁହୁକମଣ୍ଡଳ ଚଢ଼େଇ କ’ଣ? ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚଢ଼େଇ ହୋଇଥିବ। ନ ହେଲେ କାହିଁକି ବଡ଼ଭାଇମାନଙ୍କୁ ସାନଭାଇ ଏଇ ଚଢ଼େଇ ତା’ ପାଇଁ ଆଣି ଦେବାକୁ ଅଳି କରିଥାନ୍ତା? କାହାଣୀଟି ଏହିପରି- ଚଢ଼େଇଟି କୁହୁକ ଜାଣେ। ଚଢ଼େଇର କୁହୁକରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚକିତ କରି ଦେବାଲାଗି ସାନ ସାଧବର ଇଚ୍ଛା। ତେଣୁ ବଡ଼ ଭାଇଙ୍କୁ ସେ ଅନୁରୋଧ କରିଛି ଏହି ବିରଳ ପକ୍ଷୀଟିକୁ ଆଣିଦେବା ଲାଗି। ବଡ଼ ଭାଇ କୌଣସି ଏକ ରାଜ୍ୟରେ ବଣିଜ ସାରି ଫେରିବା ବେଳକୁ ମନେ ପଡ଼ିଛି କୁହୁକ ଚଢ଼େଇ କଥା। ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଛି। ରାଜା ତିନିଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଚଢ଼େଇକୁ ଧରି ଆଣିଦେବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଜାରି କରିଛନ୍ତି। ରାଜ୍ୟର ସବୁତକ କେଳା ଏ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗି ପଡ଼ିଛନ୍ତି। ଚଢ଼େଇ ନ ମିଳିଲେ ମୁଣ୍ଡକାଟ। କେଳାମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣମୂର୍ଚ୍ଛା ଉଦ୍ୟମ। ଶେଷରେ ସଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି। ନିଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରେ ଥିବା ଏକ ବିଶାଳ ବୃକ୍ଷର କୋରଡ଼ରୁ ଏହି କୁହୁକ ଚଢ଼େଇକୁ ଧରିଛନ୍ତି, ରାଜାଙ୍କୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ରାଜା ସାଧବମାନଙ୍କୁ ଏହି କୁହୁକ ପକ୍ଷୀକୁ ଉପହାର ଦେଇଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଏ କାହାଣୀ ଅବତାରଣାର ପ୍ରାସଙ୍ଗିକତା ରହିଛି। ଏହା ହୋଇପାରେ ଏକ ଲୋକକାହାଣୀ। ମାତ୍ର ଏହି କାହାଣୀ ପଛରେ ସନ୍ନିବେଶିତ ଗୂଢ଼ ରହସ୍ୟକୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରାଯାଉ। ସାଧବମାନେ କେବଳ ରେଶମ, ଲୌହ ସାମଗ୍ରୀ ଅଥବା ମସଲା ସାମଗ୍ରୀ ଆମଦାନି ବା ରପ୍ତାନି କରୁ ନ ଥିଲେ। ବିରଳ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆମ ଦେଶରୁ ବିଦେଶ ବା ବିଦେଶରୁ ଆମ ଦେଶକୁ ଆମଦାନି ଓ ରପ୍ତାନି କରୁଥିଲେ। ଏହାର ବଳିଷ୍ଠ ପ୍ରମାଣ ରହିଛି ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ଓ କୋଣାର୍କ ମନ୍ଦିର କାନ୍ଥରେ। ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ରହିଛି ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପଥରରେ ନିର୍ମିତ ବୋଇତରେ ରପ୍ତାନି ହେଉଥିବା ହାତୀମାନଙ୍କର ଚିତ୍ର। ସମୁଦ୍ର ବକ୍ଷରେ ବୋଇତ ଭାସିଯାଉଛି। ବୋଇତରେ ଲଦା ହୋଇଛନ୍ତି ହାତୀ। ଅନୁମାନ କରି ହେଉଛି, ସେ ବୋଇତର ଆକାର କେତେ ବିଶାଳ ହୋଇଥିବ। ବୋଇତ ତଳେ ପଥର ଦେହରେ ପାଣି ଓ ମାଛର ଚିତ୍ର, ଯାହା ସମୁଦ୍ର ଓ ସମୁଦ୍ର ଜଳରେ ଭାସି ଚାଲିଥିବା ହାତୀ ବୋଝେଇ ବୋଇତକୁ ପ୍ରତୀକିତ କରେ। ଏହି ପଥର ତିଆରି ସ୍ମୃତିଚିହ୍ନଟି ସଂଗ୍ରହାଳୟର ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ଗ୍ୟାଲେରୀରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ। ଅନୁରୂପ ଭାବେ କୋଣାର୍କ ଦେହରେ ଥିବା ଜିରାଫ୍‌ର କଥା। ଜିରାଫ୍‌ ଆମ ଦେଶର ପଶୁ ନୁହେଁ କିମ୍ବା ଏଠାରେ ଜିରାଫ୍‌ ନିକଟରେ ଖୋଦେଇ ହୋଇଥିବା ମଣିଷର ରୂପରେଖ ଓଡ଼ିଶା ଭୂମିର ନୁହେଁ। ବିଦେଶୀ ବିଦେଶୀ ଲାଗୁଛି। ତେଣୁ ସେକାଳରେ ଅର୍ଥାତ୍‌ ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ଜିରାଫ୍‌ ଆମଦାନି ମଧ୍ୟ ବୋଇତ ସାହାଯ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଅନୁମାନ କରିହୁଏ। ସୁତରାଂ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସାଧବପୁଅର କୁହୁକମଣ୍ଡଳ ଚଢ଼େଇ କାହାଣୀ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରେ ଯେ ବୋଇତରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସାଧବମାନେ ବିରଳ, ଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ୟ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ନେଉଥିଲେ ଏବଂ ଆଣୁଥିଲେ।
ମୋ- ୯୪୩୯୨୮୧୫୬୧

All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ: ଏକ ଟନିକ୍‌ ଓ ଔଷଧ

ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ: ଏକ ଟନିକ୍‌ ଓ ଔଷଧ

ପରିବେଶ ପରିଚିନ୍ତା/ ମାନେକା ଗାନ୍ଧୀ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ସ୍ତମ୍ଭରେ ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟର ବ୍ୟବହାର ଉପରେ ଏକ ନିବନ୍ଧ ଲେଖିଥିଲି। ବହୁବର୍ଷର ଗବେଷଣା ପରେ ଉକ୍ତ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଥିବା ଡ. କେ. ନଟରାଜନ୍‌ ଏଥିରେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟର ପ୍ରଭାବ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ଲେଖିଛନ୍ତି। ଗଛଲତା ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ ପରେ ତାଙ୍କ ଗବେଷକ ଦଳ ପ୍ରାଣୀ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲେ। ପୂର୍ବ ନିବନ୍ଧଟି ଯେଉଁମାନେ ପଢ଼ି ନ ଥିବେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ ନିମ୍ନରେ ଆଉ ଥରେ ଲେଖୁଛି।...

ଅଭାବର ଚିତ୍ରପଟ

ଅଭାବର ଚିତ୍ରପଟ

ଡ. ସୁବାସ ଚନ୍ଦ୍ର ପାତ୍ର ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ମାତ୍ରା ତଥା କିସମ ଅଛି। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ମଣିଷ ହନ୍ତସନ୍ତ କିନ୍ତୁ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମଣିଷକୁ ବେଶି ନିପୀଡ଼ିତ କରେ କାରଣ ତା’ର ପ୍ରଭାବ ଦୃଶ୍ୟମାନ। ସବୁ ଦରିଦ୍ରତା ପଛରେ ଥାଏ ଏକ ଅଭାବବୋଧ ଏବଂ ଏହି ଅଭାବ ଯେତେବେଳେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଓ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ ହୋଇଯାଏ ସେଇଠି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହୋଇପଡ଼େ ଦୁର୍ବିଷହ।...

ପତିତପାବନ ଯାତ୍ରା

ପତିତପାବନ ଯାତ୍ରା

ପଣ୍ଡିତ ଡ. ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ମିଶ୍ର ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଜଗନ୍ନାଥ ଦିବ୍ୟ ନୀଳାଚଳରେ ଅନାଦିକାଳରୁ ଦାରବୀ ଲୀଳା ସଂରଚନା କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାକୁ ଦୁଇଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି- ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଧାମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ବରୂପରେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟଲୀଳା ଏବଂ ରଥଯାତ୍ରାରେ ଅଗଣିତ ଭକ୍ତଙ୍କ ସହିତ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟଲୀଳା। ତାଙ୍କର ଏହି ମାଧୁର୍ଯ୍ୟଲୀଳା ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ବିଶ୍ୱମାନସକୁ ଉଦ୍‌ବୁଦ୍ଧ କରିଆସିଛି। ବିଶ୍ୱର କୋଣ ଅନୁକୋଣରୁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରଥଯାତ୍ରା ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଆଗମନ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ପ୍ରଭୁ ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଦିନେ ନା ଦିନେ ସଫଳତା ଆଣି ଦେଇଥାଏ। ଯାହାକି ପୂର୍ବ ବାଙ୍ଗାଲୋରର ଲିଙ୍ଗରାଜପୁରମ୍‌ ଅଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରୁଥିବା ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ସ୍ବାମୀଙ୍କ କ୍ଷଣିକ ରାଗର ଶିକାର ହୋଇ ନିଜର ମୁଖମଣ୍ଡଳର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ହରାଇଥିବା ଅନୀଥା ପାର୍କର ମେରୀ ନାମ୍ନୀ ଜଣେ ମହିଳା ଦୀର୍ଘ ୧୮ବର୍ଷ ଧରି ସଂଘର୍ଷ କରିବା ପରେ ଏବେ ସ୍ବାବଲମ୍ବୀ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି। ସ୍ବାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଏକ ସ୍ବେଚ୍ଛାସେବୀ ସଂଗଠନର କର୍ମକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ଅନୀଥା ଏକ ଦୋକାନ କରି ନିଜର ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତିକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିପାରିଛନ୍ତି। ସାମାନ୍ୟ କଥାକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ୧୮ବର୍ଷ ତଳେ ଅନୀଥାଙ୍କ ସ୍ବାମୀ ଏକ ଜଳନ୍ତା ଲଣ୍ଠନକୁ ତାଙ୍କ ଉପରକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲେ। ଏଥିରେ ଅନୀଥାଙ୍କ ମୁହଁ ଓ ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶ ପୋଡ଼ି ଯାଇଥିଲା। ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଚିକିତ୍ସିତ...

ସାମରିକ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକ

ସାମରିକ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ତଥାଗତ ସତପଥୀ ଭାରତର ବିରାଟ ଯୁବଶକ୍ତିକୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗାଇବା ସକାଶେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଜାତୀୟ ଯୁବ ସଶକ୍ତୀକରଣ ଯୋଜନା (ଏନ୍‌-ଓ୍ବାଇଇଏସ୍‌) ସୃଷ୍ଟି ଲାଗି ଚିନ୍ତା କରିଛନ୍ତି। ଏଥିରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ୧୦ ଲକ୍ଷ ଯୁବତୀଯୁବକ ବିଶେଷକରି ଦଶମ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢ଼ୁଥିବା ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ରଙ୍କୁ ସାମରିକ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଯୋଗଦେବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇପାରେ। ଏମାନଙ୍କୁ ୧୨ ମାସ ପାଇଁ ଷ୍ଟାଇପେଣ୍ଡ୍‌ ଦିଆଯାଇ ସାମରିକ ତାଲିମ ଦିଆଗଲେ ସେମାନେ ପ୍ରତିରକ୍ଷା, ଅର୍ଦ୍ଧସାମରିକ ବଳ ଏବଂ ପୋଲିସ ବାହିନୀରେ ନିଯୁ....

 ବୋଲକରା ବୋଲ୍‌ ବମ୍‌

ବୋଲକରା ବୋଲ୍‌ ବମ୍‌

ବୈଷ୍ଣବ ଚରଣ ମହାନ୍ତି ‘ବୋଲ୍‌ ବମ୍‌...ହର ହର ବମ୍‌...ଭୋଲା ବାବା ପାର୍‌ କରେଗା...ଜଟିଆ ବାବା ପାର୍‌ କରେଗା...’- ଏ ଡାକ ହେଉଛି କାଉଡ଼ିଆମାନଙ୍କର। ଦିନ ଥିଲା କାଉଡ଼ିଆ ଶବ୍ଦଟାର ଅର୍ଥ କାଢ଼ିବାକୁ ଅଭିଧାନ ଖେଳେଇବାକୁ ପଡ଼ୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏ ଶବ୍ଦଟା ଖୁବ୍‌ ସାଧାରଣ ହୋଇଯାଇଛି ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ଗଁାଗହଳିଠାରୁ ସହର ବଜାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁଆଡ଼େ ସବୁରି ତୁଣ୍ଡରେ ଆସ୍ଥାନ ଜମେଇ ବସିଛି। ଏଇମାତ୍ର କୋଡ଼ିଏ ପଚିଶ ବର୍ଷ ତଳେ କାଉଡ଼ିଆ କ’ଣ କେହି ଜାଣି ନ ଥିଲେ। ପ୍ରଥମେ ଜଣେ ଦି’ଜଣ ପାଣିଭାର ଧରି ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିବାର ଦେଖି ଲୋକେ କୌତୂହଳୀ ହେଇ ଚାହଁୁଥିଲେ, ଏବେ ତ ପିମ୍ପୁଡ଼ି ଧାର ପରି ରାସ୍ତାସାରା କାଉଡ଼ିଆଙ୍କ ...

ଅମର୍ତ୍ତ୍ୟର ପାରିଜାତ: ନୀଳାଦ୍ରିନାଥ

ଅମର୍ତ୍ତ୍ୟର ପାରିଜାତ: ନୀଳାଦ୍ରିନାଥ

ଡ. ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ରଥ ହେ ନୀଳାଦ୍ରିନାଥ! ତୁମକୁ ସହସ୍ର ପ୍ରଣାମ। ତୁମେ ଅନନ୍ତ, ତୁମ ମହିମା ଅନନ୍ତ। ତୁମ ମହିମାର ଲଳିତ ସଙ୍ଗୀତ ଝରିପଡେ ବିହଙ୍ଗ ଗାନରେ, ଝରଣାର ଝର୍ଝର ତାନରେ। ତୁମ ଅଙ୍ଗର ସୁବାସ ଫୁଟିପଡେ ଫୁଲର ସୁରଭିରେ, ତୁମ ସ୍ମିତହାସ୍ୟର ମଧୁରିମା ଫିଟିପଡେ ଜୋଛନାର ଲାବଣ୍ୟରେ। ତୁମେ ସର୍ବମୟ କର୍ତ୍ତା, ବିଶ୍ୱବିଧାତା, ତୁମକୁ କଳିବାକୁ ମୁଁ ଶକ୍ତିହୀନ, ତୁମେ ବିଶାଳ ନୀଳସିନ୍ଧୁ, ମୁଁ କ୍ଷୀଣ ଏକ ଜଳାଧାର।...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ବର୍ତ୍ତମାନ ପରିବେଶକୁ ବହୁ ଭାବରେ ପ୍ରଦୂଷଣ କରୁଛି ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍‌। ଏହାଦ୍ୱାରା ଜଳ, ସ୍ଥଳ, ମୃତ୍ତିକା ପ୍ରଦୂଷଣ ହେଉଛି। ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍‌ ଜରିରେ ବାସିଖାଦ୍ୟ ରଖି ବାହାରେ ଫିଙ୍ଗାଯାଉଥିବାରୁ ଏହାକୁ ଖାଇ ବହୁ ଗୋରୁ, ଛେଳି, କୁକୁର ଅସୁସ୍ଥ ହେଉଛନ୍ତି। ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଛନ୍ତି। ସମୁଦ୍ରରେ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍‌ ବୋତଲ, ପଲିଥିନ୍‌, ଜରି ପ୍ରଭୃତିର ଭାସମାନ ପାହାଡ଼ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି। ଏହା ଜଳଜନ୍ତୁଙ୍କ ପାଇଁ ବଇରୀ ସାଜିଛି। ଏଣୁ ସମ୍ପ୍ରତି ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ୍‌ ଓ ପଲିଥିନ୍‌ର ବ୍ୟବହାରକୁ ହ୍ରାସ କରିବା ପାଇଁ ସବୁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଉଦ୍ୟମ କରୁଛନ୍ତି...

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଅଯୋଗ୍ୟ ଯୁବପିଢ଼ି

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଅଯୋଗ୍ୟ ଯୁବପିଢ଼ି

ଭାରତରେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ହେଲେ କ’ଣ ହେବ ବୋଲି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରଶ୍ନ ସର୍ବଦା ପଚରାଯାଇଆସୁଛି। ପ୍ରାୟ ଅଧିକାଂଶଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ତର ମିଳିଆସୁଛି ଡାକ୍ତର ଓ ଇଞ୍ଜିନିୟର ହେବେ। ଯଦିଓ ଛୁଆଟିଏ ଏହି ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ସହିତ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ନ ଥାଏ, ତଥାପି ମାତାପିତାଙ୍କ ଅଭିଳଷିତ ସ୍ବପ୍ନ ପିଲାଙ୍କ ଉପରେ ଅଜାଡ଼ି ହୋଇଯାଇଥାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏବେ ଏହି ଦୁଇ ବୃତ୍ତିରେ ଘରୋଇ କଲେଜରେ ନାମ ଲେଖାଉଥିବା ପିଲାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅନେକ ନକାରାତ୍ମକ ତଥ୍ୟ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିବା ଆରମ୍ଭ କଲାଣି। ଏକ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି ଯେ ୨୦୧୭ରେ ନ୍ୟାଶନାଲ ଏଲିଜିବିଲିଟି କମ୍‌ ଏଣ୍ଟ୍ରାନ୍ସ ଟେଷ୍ଟ (ଏନ୍‌ଇଇଟି) ଅନ୍ତର୍ଗତ ଫିଜିକ୍ସ (ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନ) ଓ କେମିଷ୍ଟ୍ରି (ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନ) ବିଷୟବସ୍ତୁରେ ୫୧୦ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ଶୂନ ...

 ବଳାତ୍କାର ଓ ସାମାଜିକ ବିଫଳତା

ବଳାତ୍କାର ଓ ସାମାଜିକ ବିଫଳତା

ସବ୍ୟସାଚୀ ଅମିତାଭ ବଳାତ୍କାର କେବଳ ଦଣ୍ଡନୀୟ ଅପରାଧ ନୁହେଁ ବରଂ ଦେଶ ଓ ସମାଜ ପାଇଁ ଲଜ୍ଜା। ଇତିମଧ୍ୟରେ କେନ୍ଦ୍ର କ୍ୟାବିନେଟ୍‌ କ୍ରିମିନାଲ ଲ’ ସଂଶୋଧନ ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଆଣିିଛନ୍ତି। ଏଥିରେ ୧୨ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନାବାଳିକା ଓ ଶିଶୁଙ୍କ ସହ ବଳାତ୍କାର କରୁଥିବା ଅପରାଧୀଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦେବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି। ଅତୀତରେ ନିର୍ଭୟା କାଣ୍ଡ ସାରା ଦେଶକୁ ବିଚଳିତ କରିଥିଲା। ସେତେବେଳେ ବି ଆଇନରେ ସଂଶୋଧନ ଅଣାଯାଇଥିଲା। ନାବାଳକ ବା କିଶୋରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଉଥିବା ଜଘନ୍ୟ ଅପରାଧରେ ବିଚାର ପାଇଁ ଅଭିଯୁକ୍ତଙ୍କ ବୟସ ୧୮ ବର୍ଷ ବଦଳରେ ୧୬ ବର୍ଷ କରାଯାଇଥିଲା। ପୋକ୍‌ସୋ ଆଇନକୁ କଡା କରାଯାଇସାରିଛି।...

ଅପରିଣାମଦର୍ଶୀ ମଣିଷ

ଅପରିଣାମଦର୍ଶୀ ମଣିଷ

ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ମିଶ୍ର ଏକଦା ଜଣେ ଆଧୁନିକ ଶିକ୍ଷିତ ଯୁବକ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ଶିକାର ଓ ବଣଭୋଜି ପାଇଁ ଘୋର ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟକୁ ଯାଇ ବାଟବଣା ହୋଇଗଲେ। ଏଣେତେଣେ ବୁଲୁ ବୁଲୁ ଯୁବକ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କୁ ବଣର ସବୁ ପ୍ରାଣୀ ଘେରି ଯାଇଛନ୍ତି। ଯୁବକଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ ହେବାର ଦେଖି ପଶୁରାଜ ସିଂହ କହିଲା, ଭୟ କରନାହିଁ ଯୁବକ। ଆଜି ତୁମ ସହ ଆମର ଏକ ଆଲୋଚନା ସଭା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବ। ଆଲୋଚନାର ପ୍ରସଙ୍ଗ ପଶୁ-ମଣିଷ ସମ୍ପର୍କ। ଏଥିରେ ତୁମେ ତୁମର ଓ ଆମେ ଆମର ବକ୍ତବ୍ୟ ରଖିବୁ। ଆମେ ପରାସ୍ତ ହେଲେ ପୂର୍ବବତ୍‌ ତୁମର ବଶ୍ୟତା ସ୍ବୀକାର କରିବୁ ଏବଂ ତୁମେ ପରାସ୍ତ ହେଲେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶିକାର କରିବ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଆମ ବାସସ୍ଥାନ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ଜାହିର କରି ଏହାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବ ନାହିଁ। ଆମ ଆଲୋଚନାର ସାକ୍ଷୀ ରହିବେ ଏ ବନଭୂମି ଓ ବୃକ୍ଷଲତା।...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ସମାଜରେ ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଅର୍ଥ ଏବଂ ଯୋଗାଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ଅଭାବରୁ ବିବାହ କରିପାରି ନ ଥାନ୍ତି। ସେହି ଆର୍ଥତ୍କ ଦୁର୍ବଳ ଶ୍ରେଣୀର ଯୁବତୀଯୁବକଙ୍କୁ ବିବାହ ବନ୍ଧନରେ ଆବଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଜାଫ୍ରି କାଉନସିଲ୍‌ ଆଗେଇ ଆସିଛି। ଦୀର୍ଘ ୪ବର୍ଷ ଧରି ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ବର୍ଷକୁ ଥରେ ଗଣବିବାହ ଆୟୋଜନ କରିଆସୁଛି। ଚଳିତ ବର୍ଷ ଶ୍ରୀନଗରରେ ଆୟୋଜିତ ଗଣବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ୧୦୫ ଦମ୍ପତି ବିବାହ ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଛନ୍ତି। ଉକ୍ତ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଜିଲାରୁ ଆର୍ଥତ୍କ ଦୁର୍ବଳ ଶ୍ରେଣୀର କନ୍ୟାବର ସାମିଲ ହୋଇଥିଲେ। ଏହା ଏକ ସରଳ ତଥା ନିରାଡମ୍ବର ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଥିଲା। ରବିବାର ଅମରସିଂ କ୍ଲବ୍‌ଠାରେ ଧର୍ମୀୟ ତଥା ସାମାଜିକ ସଂଗଠନ ଜାଫ୍ରି କାଉନସିଲ୍‌ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା। ଉକ୍ତ କାଉନସିଲ୍‌ ପୂର୍ବରୁ ଗଣବିବାହ ଆୟୋଜନ କରାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏଥର ସଂଖ୍ୟା ଥିଲା ସବୁଠୁ ଅଧିକ। ବିବାହ କରିବାକୁ ଥିବା କନ୍ୟାବର ଏହି ସଂଗଠନରେ ପ୍ରଥମେ ନାମ ...

Model This Week

ରୂପେଶ