ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ବିବେକାନନ୍ଦଙ୍କ ଭାରତ

ବିବେକାନନ୍ଦଙ୍କ ଭାରତ

ଡ. ଭାରତ ଭୂଷଣ ରଥ

ସ୍ବାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ ଜଣେ ମହାପୁରୁଷ, ଯେ କି ୧୮୬୩ ଜାନୁୟାରୀ ୧୨ ତାରିଖରେ ଏ ଧରାପୃଷ୍ଠରେ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ। ସ୍ବାମିଜୀଙ୍କର ଜନ୍ମ ଏଭଳି ଏକ ଘଡିସନ୍ଧି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ହୋଇଥିଲା ଯେତେବେଳେ ଭାରତବର୍ଷର ବୈଦିକ ଆର୍ଯ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି ଧୀରେ ଧୀରେ ଲୋପ ପାଇବାକୁ ବସିଥିଲା। ପବିତ୍ର ଭାରତବର୍ଷ ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଷିତ ହେଉଥିଲା। ଗୋଟିଏ ପଟେ ଇଂରେଜ ଏବଂ ସାମନ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କର ତାଡ଼ନା, ଅନ୍ୟପଟେ ମୁଷ୍ଟିମେୟ ରାଜକର୍ମଚାରୀଙ୍କର ଦୌରାତ୍ମ୍ୟ ଏବଂ କିଛି ପାଖଣ୍ଡିଙ୍କର ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସର ମାୟାଜାଲରେ ଏ ଦେଶର ନିରୀହ ଜନସାଧାରଣ ଆବଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଭାରତର ଶାଶ୍ୱତ ଏବଂ ପରିମାର୍ଜିତ ପରମ୍ପରା ତଥା ଜୀବନଶୈଳୀ ନଷ୍ଟଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଠିକ୍‌ ଏତିକି ବେଳେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ସ୍ବାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ। ଯେମିତି ଜଗଦ୍‌ଗୁରୁ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ମାତ୍ର ୩୨ ବର୍ଷର ଜୀବନାବଧି ଭିତରେ ଭାରତରେ ଅନେକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତମୂଳକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣି ପାରିଥିଲେ, ସେମିତି ଭାରତର ଦୁର୍ଦ୍ଦିନ ସମୟରେ ସ୍ବାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦଙ୍କର ଅଦମ୍ୟ ଉତ୍ସାହ ଓ ସଂଘର୍ଷର ପରିଣାମ ସ୍ବରୂପ ଭାରତୀୟ ପରମ୍ପରା ଏବଂ ଜୀବନଦର୍ଶନର ଯତ୍‌କିଞ୍ଚିତ୍‌ ଆଜି ବଞ୍ଚି ରହିଛି ତାହା ହିଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହୁଏ। ମାତ୍ର ୩୮ ବର୍ଷର ଆୟୁ ନେଇ ସେ କେବଳ ଭାରତ ନୁହେଁ ବରଂ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରଚାର କରିଯାଇଛନ୍ତି ମାନବିକତାର ମହନୀୟ ଗୁଣାବଳୀ। 

ସ୍ବାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦଙ୍କ ଦର୍ଶନର ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ତତ୍ତ୍ୱ ଥିଲା ସେ ପ୍ରାନ୍ତୀୟତାରେ ବିଶ୍ୱାସ ନ କରି ଜାତୀୟତାରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖୁଥିଲେ। ଭାରତଭୂମିର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ସେ କହିଥିଲେ, ଏ ଦେଶର ମାନବିକତା ଅତି ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରରେ ଉଦାରତା, ପବିତ୍ରତା, ପ୍ରଶାନ୍ତି, ଆତ୍ମ ବିଶ୍ଳେଷଣ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ବିଶ୍ୱ ମଙ୍ଗଳର କାମନା କରେ। ଯଥା ”The land where humanity has attained its highest towards generosity, towards purity, towards calmness, above all, the land of introspection and of spirituality  it is India.“ ଏଥିରୁ ଜଣାଯାଏ, ଏ ଦେଶର ମୁଠାଏ ମାଟି, ବିନ୍ଦୁଏ ପାଣି ଏବଂ ଟୋପାଏ ରକ୍ତ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର, ଅଧର୍ମ ଏବଂ ଅସତ୍ୟକୁ ପ୍ରଶ୍ରୟ ଦିଏ ନାହିଁ। ଏହା ହିଁ ଭାରତର ଚରିତ୍ର। ତେବେ ଏଠି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ ଏତେ ଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ ଭାରତର ଏ ଦୁରବସ୍ଥା କ’ଣ ସ୍ବତଃ ନା ମାନବକୃତ? ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଉଦାହରଣରେ ମିଳିଯିବ। 

ତାହା ହେଲା, ଦେବଭୂମି ହିମାଳୟର ଗିରିଗହ୍ବରରୁ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଅନେକ ଔଷଧୀୟ ବୃକ୍ଷଙ୍କର ପାଦସ୍ପର୍ଶ କରି ନିଜର ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଭାବକୁ ନେଇ କଳକଳ ନାଦରେ ବହିଯାଉଥିବା ଗଙ୍ଗାନଦୀ ହିମାଳୟ ଛାଡି ତଳକୁ ଆସିଗଲେ ଏତେ ଦୂଷିତ ହେଉଛି କ’ଣ ନିଜ ଦୋଷରୁ ନା ମାନବର ଅଜ୍ଞାନତା ଓ ଅପାରଗରୁ? ଅନେକ ପାରିପାର୍ଶ୍ୱିକ କାରଣକୁ ନେଇ ଆଜକୁ ପ୍ରାୟ ୪୦୦ ବର୍ଷ ତଳର ଭାରତ ଏବଂ ଆଜିର ଭାରତ ଭିତରେ ଆକାଶପାତାଳର ତାରତମ୍ୟ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୁଏ। ବିଗତ ୪୦୦ ବର୍ଷ ସମୟର ପ୍ରବାହରେ ଏ ଦେଶ କ୍ରମାନୁସାରେ କିଛି ଅସାମାଜିକ ଲୋକଙ୍କ ଯୋଗୁ ନିଜର ପ୍ରାଚୀନ ଗୌରବକୁ ହରାଇଛି। ସର୍ବପ୍ରଥମେ କିଛି ଏକଚ୍ଛତ୍ରବାଦୀ ଶାସକଙ୍କର ଲୋଲୁପ ଦୃଷ୍ଟିର ଶିକାର ହୋଇଛି ଭାରତବର୍ଷ। ତା’ର ଠିକ୍‌ ପରେ ପରେ ଇଂରେଜମାନଙ୍କର ତାଡ଼ନାରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇଛି ଏ ଦେଶର ପୁରପଲ୍ଲୀ। ଏହା ଭିତରେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଦେଶୀୟ ବିଶ୍ୱାସଘାତୀଙ୍କର ନିର୍ଘାତ ପ୍ରହାରରେ ସଂଜ୍ଞାହୀନ ହୋଇଛି ଏ ଜାତିର ପ୍ରାଣ। ସବୁଠାରୁ ଦୁଃଖଦ ବିଷୟ ହେଲା ବିଗତ କିଛିବର୍ଷ ହେଲା କୁତ୍ସିତ ରାଜନୀତି ଏବଂ ମୁଷ୍ଟିମେୟ ରାଷ୍ଟ୍ର ବିଭାଜନକାରୀ ଶକ୍ତିଙ୍କ ଚକ୍ରବୂ୍ୟହର ଏ ଦେଶ ଏକ ନୀରବ ଦର୍ଶକ ସାଜିଛି। 

ସ୍ବାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ ଯେବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ ସେତେବେଳକୁ ଏ ଦେଶର ବାତାବରଣ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିସାରିଥିଲା ଅନେକ ନକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି। ନିଜକୁ ଦେବତା ଏବଂ ଗୁରୁ ବୋଲାଉଥିବା କିଛି ଅଜ୍ଞାନଙ୍କର ବାକ୍‌ପ୍ରବାହରେ ଦୂଷିତ ହୋଇ ସାରିଥିଲା ଏ ଦେଶର କୋଟିକୋଟି ସରଳ ଜୀବନ। ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ, ଧନୀ-ଗରିବର ଭେଦଭାବ, ଜାତିପ୍ରଥା ତଥା ଅନେକ କୁସଂସ୍କାର କବଳିତ କରିସାରିଥିଲା ମାନବର ସରଳ ମନକୁ। ତା’ ଭିତରେ ଯତ୍ପରୋନାସ୍ତି ସଂଘର୍ଷ କରି ସମାଜରେ ସତ୍ୟ, ଧର୍ମ ଓ ଶାନ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ସ୍ବାମିଜୀ ଖୁବ୍‌ ପ୍ରୟାସ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଅନେକାଂଶରେ ସଫଳ ମଧ୍ୟ ହୋଇଛନ୍ତି। ତେବେ ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଲା ଏ ଦେଶର ବାସ୍ତବ ଚିତ୍ରକୁ ସ୍ବାମିଜୀ ଯେଭଳି ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି ତାକୁ ଅବଗମନ କରି ଆଜିର ମାନବ କେତେଦୂର ନିଜ ମାନବିକତାର ମାପକାଠିରେ ନିଜକୁ ମାପି ପାରୁଛି। ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱରେ ପରିପୂରିତ ଏ ଦେଶ ପାଇଁ ନୂତନ କିଛି କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ରହିଯାଇଛି ଏବଂ ଯାହା ଦିନୁଦିନ କ୍ଷୟ ହୋଇଯାଉଛି ତା’ର ସୁରକ୍ଷା। ଏହାର ଉପାୟ ଏ ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକଙ୍କ ପାଖରେ ହିଁ ରହିଛି। ଏକ ସଚେତନ ମନ, ଦେଶପ୍ରେମର ଭାବ ଏବଂ ସମାଜ ପ୍ରତି ଆମର ଉତ୍ତରଦାୟିତ୍ୱକୁ ଚିନ୍ତନ କରି ସ୍ବାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦଙ୍କ ସ୍ବପ୍ନର ଭାରତକୁ ସାକାର କରିବା ମାନବର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉ।

ଭଗବାନ ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବିରାଜମାନ ଅଛନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ଉପନିଷଦ କହିଛନ୍ତି, ଅହଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ମି ଅର୍ଥାତ୍‌ ମୁଁ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମ। ତେଣୁ ମାନବ ଚାହିଁଲେ ନିଜର ଦିବ୍ୟତ୍ୱକୁ ପରିପ୍ରକାଶ କରି ଏ ସମାଜ ପାଇଁ ଅନେକ କିଛି ଆଦର୍ଶପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବ। ଯେପରି ସ୍ବାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ ନିଜର ଦିବ୍ୟ ଭାବନାକୁ ଉଦ୍ରେକକରି ଭାରତକୁ ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ଦେବାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତଃ ସମର୍ଥ ହୋଇଥିଲେ। 

(ସ୍ବାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦଙ୍କ ଜୟନ୍ତୀ ଉପଲକ୍ଷେ)

ଅଧ୍ୟାପକ, ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସଂସ୍କୃତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ, ତିରୁପତି, ମୋ- ୮୮୯୭୪୨୬୨୪୩

All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ଆଜିର ସ୍ଥିତି ଦେଖିଲେ ୨୦୧୪ରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବା ପରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଆଦୌ ପୂରଣ କରିନାହାନ୍ତି। ଉଚ୍ଚାଙ୍ଗ ସ୍ବରରେ ‘ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ବିକାଶ’ କଥା କହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ଫଳ ଶୂନ ହୋଇଛି। ବିଶେଷକରି ସାମାଜିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ ଦେଶର ଅଧିକ କ୍ଷତି ଘଟିଛି। ଅସହିଷ୍ଣୁତା, ମିଛିମିଛିକା ଦେଶପ୍ରେମ ଓ ବିଭାଜନ ରାଜନୀତି ସାମାଜିକ ବାତାବରଣକୁ ଘୋର ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି। ଏକ ଉତ୍ତମ ଶାସନ ଜରିଆରେ ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ନୂଆ ଦିଗ ଦେଖାଇଦିଆଯିବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ସୁଫଳ ଲୋକେ ପାଇପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହା ଜଣାଶୁଣା ଯେ, ମୋଦିଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ କର୍ପୋରେଟ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ିଛି..

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

ସହଦେବ ସାହୁ

ଜାତିସଂଘର ଖାଦ୍ୟ ଓ କୃଷି ସଂସ୍ଥା (ଏଫ୍‌ଏଓ) ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି ବିରୋଧୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂଗୋଷ୍ଠୀ (ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାଶନାଲ ଆଲାଏନ୍ସ ଏଗେଁଷ୍ଟ ହଙ୍ଗର ଆଣ୍ଡ ମାଲନ୍ୟୁଟ୍ରିଶନ୍‌) କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ଅଭୂତପୂର୍ବ ବିକାଶକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି। ୧୯୫୦-୫୧ରେ ଭାରତରେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉପତ୍ାଦନ ପରିମାଣ ୫ କୋଟି ଟନ୍‌ ଥିବାବେଳେ ୨୦୧୬-୧୭ରେ ୨୭ କୋଟି ୨୦ ଲକ୍ଷ ଟନ୍‌ ହୋଇଛି, ପ୍ରାୟ ୫ଗୁଣ। ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଛି ୪ ଗୁଣ। ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ-ଅଭାବୀ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ପଛରେ ପକାଇ ଭାରତ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ରପ୍ତାନିକାରୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ହୋଇଗଲାଣି। ତଥାପି ଭାରତରେ କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି କାରଣରୁ ଏକଚତୁର୍ଥାଂଶ ଲୋକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇପାରୁ ନାହା..

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ପଣ୍ଡା

ଆଜିକାଲି ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏଭଳି ଅଧୋଗତି ହୋଇଛି ଯେ, ପ୍ରାୟ ୬୦% ମାଧ୍ୟମିକ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ଦରଖାସ୍ତଟିଏ ଲେଖିବାକୁ ବା ସାଧାରଣ ହିସାବଟିଏ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ। ଭାରତର ୭୫% ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଓ କାରିଗରି ଶିକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ନାତକ ଚାକିରି ପାଇବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ନିକଟ ଅତୀତରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ସାରା ଭାରତରେ ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଖାଲି ସେତିକି ନୁହେଁ ଛାତ୍ରସମାଜର ଆଜି ନୈତିକ ସ୍ଖଳନ ଘଟିଛି। ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ଅବକ୍ଷୟ ହେଉଛି। ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଲୋପ ପାଉଛି। ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟୟବହୁଳ ଏବଂ ଚାକିରିସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଜ୍ଞାନ ଓ ଗବେଷଣା ଅର୍ଥସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ସମାଜସେବା ପ୍ରଚାରସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଯଦି ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ପିଅନ ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

କାହିଁ କେଉଁ ଆଦିମ କାଳରୁ କୁକୁର ହେଉଛି ମଣିଷର ସାଥୀ। ଏହି ପ୍ରାଣୀ ମଣିଷର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭୃତ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଏପରି କି ମାଲିକର ଲୁଣ ଖାଇବାରୁ ତା’ର ଗୁଣ ଗାଏ। ମାଲିକର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଇ ଦରକାର ପଡ଼ିଲେ ନିଜ ଜୀବନ ହାରିଦିଏ। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ଜୟପୁରରେ। ରାଜସ୍ଥାନର ଜୟପୁରରେ ବାସ କରୁଥିବା ପୂର୍ବତନ ରଣଜୀ ଖେଳାଳି ସଞ୍ଜୀବ ଓହଲାନ୍‌ଙ୍କ ବାସଭବନରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯାଇଥିଲା। ତଳ ମହଲାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଆଁ ଲାଗିବା ଯୋଗୁ ସଞ୍ଜୀବ..

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ସ।ଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଯେତେ ନିକଟତର ହେଉଛି, ରାଜନୈତିକ ଉଷ୍ମତା ସେତେ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲାଣି। ଜାନୁୟାରୀ ୧୯ରେ କୋଲକାତାରେ  ବିରୋଧୀଙ୍କ ରାଲିର କଳେବର ଦେଖିଲେ ମହାଗଠବନ୍ଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା ମନେହେଉଛି। 

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

 ବିଶ୍ୱ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସଂସ୍ଥାର ଏକ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଭାରତରେ ଅଧିକାଂଶ ସହର ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ। ଏପରି କି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପନ୍ଦରଟି ସହର ମଧ୍ୟରେ ଭାରତର ଚଉଦଟି ସହର ଅଛି। ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଦୂଷିତ ସହର ହେଉଛି କାନପୁର। 

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ବାସିପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ଚିହ୍ନା ଲୋକଟିଏ, ଆପଣାର ମଣିଷଟିଏ ଆମକୁ ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ହତାଦର କରିବାର ଅନୁଭବ କଲେ ଆମେ ଏ ରୂଢିଟିର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାଉ! ଏଠାରେ ବାସିପାଣିକୁ ନିକୃଷ୍ଟ ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ନଚେତ୍‌ ଆମେ କହୁଥାନ୍ତେ- ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ସଜପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ନଚେତ୍‌ କହିଥାନ୍ତେ- କିରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ମଦପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ମାନେ ବାସିପାଣିଟି ପଚାରିବା ବା ବନ୍ଧୁ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭଲ ପାଇବାର ହୃଦୟଟିଏ ଥିଲେ କେତେକ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ବୟସରେ ବି ଭଲପାଇ ବସନ୍ତି। ତେବେ ଭଲ ପାଇବା ପାଇଁ ଜଣେ ବିବାହିତା ମହିଳା ଏକ ଅଭିନବ ପନ୍ଥା ଆପଣାଇଥିଲେ। 

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଆକାର ପଟେଲ

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି ମୁମ୍ବାଇରୁ, ବିଶେଷତଃ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ମୁମ୍ବାଇ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପରମ୍ପରା ସହ ସମ୍ଭବତଃ ଲାଓ୍ବଣୀର ସମ୍ପର୍କ ଅଛି। ଢୋଲକୀ ବାଜାର ତାଳେ ତାଳେ ନାଚ-ଗୀତକୁ ଲାଓ୍ବଣୀ କହନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଲୋକନୃତ୍ୟ। ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଛୋଟ ଛୋଟ ଦଳ ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ଟେବୁଲରେ ବସି ଏକ ଖୋଲା ସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅଧ ଡଜନ ମହିଳା ହିନ୍ଦୀ ଗୀତର ତାଳେ ତାଳେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି। ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହକୁ ଆବୃତ କଲାଭଳି ବସ୍ତ୍ର ପନ୍ଧିଥାନ୍ତି। ପରିଚାରିକାମାନେ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ଟେବୁଲ ଉପରେ ମଦ ପରଷନ୍ତି। ଏଠାରେ ଏପରି କି ମୃଦୁ ପାନୀୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିୟର ଭଳି ମୂଲ୍ୟ ନିଆଯାଏ। କିଛି ପୁ..

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଚିତ୍ର ଚରିତ୍ର/ ନିରଞ୍ଜନ ପାଢ଼ୀ

କେଇଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ରାଜଧାନୀ ସହରର ଚେହେରା ଦେଖିଥିବା ଲୋକ ଏ ସହରର ବାସିନ୍ଦା ହୋଇ ନ ପାରିଥିବାର ଦୁଃଖରେ ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦିବାର କାରଣ ଥିଲା ବେଶ୍‌ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ। ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ହକି ଅନୁଷ୍ଠିତ  ହେଉଥିବାର ବିରଳ ଗୌରବବୋଧ ନେଇ ଏ ସ୍ମାର୍ଟ ସହର ଯେମିତି ସୁସଜ୍ଜିତ ତୋରଣ ଓ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ଆଲୋକମାଳାରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପରେ ସଜେଇ ହୋଇଥିଲା, ତହିଁରେ ଏଠାରେ ରହୁ ନ ଥିବା ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ମନରେ ଈର୍ଷାର ଅସୁରଟିଏ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିବା ସ୍ବାଭାବିକ। ମାତ୍ର ସ୍ମାର୍ଟ..

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ/ ଜିତେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ନାୟକ

ବିଶ୍ୱକୁ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅବଦାନ ଅତୁଳନୀୟ। ତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶକୁ ସ୍ମରଣୀୟ ରଖିବା ଲାଗି ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ୧୯୯୫ରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗାନ୍ଧୀ ଶାନ୍ତି ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଆସୁଛି। ମହାତ୍ମାଙ୍କ ୧୨୫ତମ ଜନ୍ମବାର୍ଷିକୀରୁ ସଂସ୍ଥାପିତ ଏହି ସମ୍ମାନ ଅହିଂସା ଓ ଗାନ୍ଧୀବାଦ ଜରିଆରେ ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରୂପାନ୍ତରଣ ଆଣିପାରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସଙ୍ଗଠନକୁ ଦିଆଯାଉଛି। ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ବର୍ଣ୍ଣବୈଷମ୍ୟ ବିରୋଧୀ ବିପ୍ଳବୀ ନେଲ୍‌ସନ ମଣ୍ଡେଲା, ଭାରତର ‘ଚିପ୍‌କୋ’ ଆନ୍ଦୋଳନର ପୁରୋଧା ଚଣ୍ଡିପ୍ରସାଦ ଭଟ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଭାରତୀୟ ମହାକାଶ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା (ଇସ୍ରୋ) ଭଳି ସଙ୍ଗଠନ ଏଭଳି ସମ୍ମାନର ଅଧିକାରୀ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି। ୨୦୧୯ ଜା..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭାରତୀୟ ସମାଜ ପିତୃକୈନ୍ଦ୍ରିକ ପରିବାରକୁ ନେଇ ଗଢ଼ିଉଠିଛି। କାରଣ ଆମ ଦେଶର ପରିବାରରେ ପୁରୁଷ ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି। ତାଙ୍କ ନାମରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସମ୍ପତ୍ତିର ମାଲିକାନା ରହିଥାଏ। ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାନି ଚଳିଥାଆନ୍ତି। ତେଣୁ ଭାରତୀୟ ସମାଜ ଏକ ପୁରୁଷପ୍ରଧାନ ସମାଜ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ ହୋଇଥାଏ। ନିକଟରେ ଝିଅ ନାମରେ ସମ୍ପତ୍ତି କରିବାରୁ ଖାପ୍‌ ପଞ୍ଚାୟତରେ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦଣ୍ଡାଦେଶ ହୋଇଛି। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ରାଜସ୍ଥାନ ରାଜ୍ୟର ଯୋଧପୁର ଅଞ୍ଚଳରେ। ସ୍ଥାନୀୟ ବିଲାଡା ତହସିଲ ଖେଜଡଲାରେ ଜଣେ ପିତା ତାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତିର କିଛି ଅଂଶ ଝିଅ ନାମରେ କରିଥିଲେ। ତେବେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ସରଗରା ସମାଜ ପକ୍ଷରୁ ପସନ୍ଦ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା। କାରଣ ସମାଜରେ ପ୍ରଚଳିତ ପୁରୁଣା..