ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସଙ୍ଗତି ଓ ମାନବ ମୂଲ୍ୟ

ସଙ୍ଗତି ଓ ମାନବ ମୂଲ୍ୟ

ଉପେନ୍ଦ୍ର ବିଶ୍ୱାଳ

ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନାନୁଯାୟୀ ଦୁଇଟି ଉଦ୍‌ଜାନ ଓ ଗୋଟିଏ ଅମ୍ଳଜାନ ପରମାଣୁର ମିଶ୍ରଣ ଫଳରେ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ଜଳଅଣୁ। ପ୍ରତିଟି ଜଳବିନ୍ଦୁ କେତେଗୁଡ଼ିଏ ଜଳଅଣୁର ସମାହାର। ନର୍ଦ୍ଦମାରେ ବୋହିଯାଉଥିବା ଜଳରେ ଯେଉଁ H2O ଅଣୁ ଥାଏ, ସମୁଦ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ତାହା। ମାତ୍ର ନର୍ଦ୍ଦମାର ଜଳକୁ ପାଦରେ ବି ଛୁଇଁବାକୁ ମନ କୁହେନା। ନଦୀ, ସମୁଦ୍ରରେ ଆମେ ଅତିବେଶିରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିଥାଉ। କିନ୍ତୁ ନଳକୂପର ସେହି H2O ଜଳଅଣୁକୁ ଜୀବନ ରକ୍ଷାକାରୀ ପାନୀୟ ଭାବେ ସାଦରେ ଗ୍ରହଣ କରୁ। ଗଙ୍ଗାର ଜଳ ତା’ଠାରୁ ବି ଅଧିକ ଆଦର ଓ ମହିମାଯୁକ୍ତ। ଆକାଶରୁ ଝରିପଡ଼ୁଥିବା ଶିଶିର ବିନ୍ଦୁରେ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍‌ଜାନ ଓ ଅମ୍ଳଜାନ ଅଛି। ଏହାର ମୂଲ କିନ୍ତୁ ଅମୂଲ। କାରଣ ଗୋଲାପକୁ ବିକଶିତ କରିବାରେ ହିଁ କେବଳ ଶିଶିର ବିନ୍ଦୁର ଅଛି ସାମର୍ଥ୍ୟ। ଯାହା କି ଉପରୋକ୍ତ ଉତ୍ସର ଜଳରେ ନାହିଁ। ଶିଶିରବିନ୍ଦୁଠାରୁ ବି ଆହୁରି ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଆକାଶରୁ ଝରି ପଡ଼ୁଥିବା ସେହି ଜଳବିନ୍ଦୁ, ଯାହା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ (ଆକାଶରେ ଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ବାତୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଥିବାବେଳେ) ଶାମୁକାର ସ୍ବର୍ଣ୍ଣିମ ସ୍ବପ୍ନକୁ ସାକାର କରି ତା’ ଭିତରେ ମହାର୍ଘ ମୁକ୍ତା ତିଆରି କରିଥାଏ। ସେଥିପାଇଁ କୁହାଯାଏ- ସ୍ବାତୀ ନକ୍ଷତ୍ରର ଜଳ, ପାତ୍ର ବିଶେଷରେ ଫଳ। 

 ନର୍ଦ୍ଦମାଠୁ ନଈନାଳ, ଗାଡ଼ିଆଠୁ ଗୋଲାପ କଢ଼ି, ସାଗରଠୁ ଶାମୁକା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁଠି ଅଛି ଜଳର ସେହି ସମାନ ଅଣୁ। ସଂସ୍ପର୍ଶ ବା ସଙ୍ଗତି ହିଁ ଜଳକଣାର ମୂଲ୍ୟକୁ ବଢ଼ାଇ ଥାଏ। ଠିକ୍‌ ସେମିତି, ଆମ ଜୀବନର ଗୌରବ-ଗରିମା ନିର୍ଭର କରେ ଆମର ସଙ୍ଗତି ଉପରେ। କୁସଙ୍ଗ ଆମକୁ ନର୍ଦ୍ଦମାର ଜଳପରି ନିମ୍ନଗାମୀ ବା ନୀଚ ଭାବେ ସୂଚିତ କରୁଥିଲା ବେଳେ, ମୁକ୍ତାସମ ଆମ ଜୀବନକୁ ଜାଜ୍ୱଲ୍ୟମାନ କରିଥାଏ ସୁସଙ୍ଗ। ଜୀବନରେ ହେୟ ବା ଶ୍ରେୟ ନିର୍ଭର କରେ ଆମର ମତି-ଗତି-ସଙ୍ଗତି ଉପରେ। ମନେ ପଡ଼େ ମହାଭାରତରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଶରଶଯ୍ୟା ସମୟର ସ୍ବୀକାରୋକ୍ତି। ଶରଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇ ଶୋଇ ଅତୀତକୁ ଅନୁଶୀଳନ କରୁଛନ୍ତି ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ। ଶରୀରରୁ କ୍ଷରିତ ହୋଇଚାଲିଛି ପାପାନ୍ନରେ ତିଆରି ଶୋଣିତର ଧାର। ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ଶଯ୍ୟାଧାରରେ ସମବେତ ହେଲେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସମେତ ପଞ୍ଚପାଣ୍ଡବ। ଶୁଣିବେ ଧର୍ମନୀତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଉପଦେଶାବଳୀ। ନୀତିନିଷ୍ଠ, ଧର୍ମାତ୍ମା ଭୀଷ୍ମଙ୍କଠାରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ପାଞ୍ଚାଳିଙ୍କର ମନେ ପଡ଼ିଯାଇଛି କୁରୁସଭାରେ ସେଦିନର ଲାଞ୍ଛନା। ମନେ ମନେ ମାପୁଥାନ୍ତି ପଞ୍ଚାମୃତ ସମ ଆଜିର ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ କାଲିର ସେ ନିଷ୍ଠୁର ନୀରବତା। ଆଜି ପିତାମହଙ୍କର ଏପରି ଧର୍ମବାଣୀ ଶୁଣି ନିଜକୁ ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ନ ପାରି ଫେଁ କରି ହସିଦେଲେ ସର୍ବ ସମ୍ମୁଖରେ। ଗୁରୁଜନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଭକ୍ତିଭାବ ରଖୁଥିବା ପାଞ୍ଚାଳିଙ୍କର ହସକୁ କିନ୍ତୁ ପଢ଼ି ପାରିଥିଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ। ହସର କାରଣ ସେ ନିଜେ ବୋଲି ଭୀଷ୍ମ ସ୍ବୀକାର କରିଛନ୍ତି ସେଇଠି। ସତ୍ୟପ୍ରିୟ, ନ୍ୟାୟନିଷ୍ଠ ପିତାମହଙ୍କ ମର୍ଯ୍ୟାଦା, ମୁରବିପଣ ସବୁ ମାଟିରେ ମିଶି ଯାଇଥିଲା, ସଙ୍ଗତିର ମାରାମତ୍କ ପ୍ରଭାବ ଯୋଗୁ। ଦୁଷ୍ଟମନା କୌରବକୁଳର ସଂସ୍ପର୍ଶ ଓ ସଙ୍ଗତି ତଥା ତାଙ୍କ ପାପାନ୍ନ ଭୁଞ୍ଜି ଭୁଲି ଚାଲିଥିଲେ ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କ ମହାନୁଭବତାକୁ, ମହନୀୟତାକୁ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ସନ୍ତାନଙ୍କ ଦୌରାମତ୍‌ୟ, ଉପତ୍ୀଡ଼ନ, ଅନ୍ୟାୟର ପ୍ରତିବାଦ କରିବାକୁ ଅସହାୟ ମଣୁଥିଲେ ସେ। ସମର୍ଥ ଥାଇ ବି ସେ ଥିଲେ ଅସମର୍ଥ। ଏପରି କି କୁରୁ ରାଜସଭାରେ ଲାଞ୍ଛିତା ଲଳନାଟିର ବିକଳ ପ୍ରାର୍ଥନା ବି କର୍ଣ୍ଣବିଦ୍ଧ କରି ପାରୁ ନ ଥିଲା ସେଦିନର ବଧିର-ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ। ମୌନ ରହି ମୁରବୀଜଣଙ୍କ ଏକପ୍ରକାର ପରୋକ୍ଷ ସମର୍ଥନ ଦେଇଥିଲେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ଦୁଃଶାସନ ଆଦି ଦୁଷ୍ଟାମତ୍ାଙ୍କ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ। ଇଏ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ଭୀଷ୍ମ, ମହିଳାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାହାଙ୍କର ଥିଲା ଗଭୀର ମର୍ଯ୍ୟାଦାବୋଧ। ଏପରି କି, ମହିଳା ବେଶଧାରୀ ଶତ୍ରୁ ଉପରକୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇବେ ନାହିଁ ବୋଲି ଯାହାଙ୍କର ଥିଲା ନୀତିଗତ ନିଷ୍ପତ୍ତି। ‘ନାରୀ ମାତ୍ରେ ହିଁ ନମସ୍ୟା’ ତାଙ୍କର ଏହି ଉଚ୍ଚକୋଟୀର ଆଦର୍ଶପଣ କିନ୍ତୁ ଲୁଚିଯାଇଥିଲା ସେତେବେଳେ, ଯେତେବେଳେ ଜଣେ କୁଳବଧୂଙ୍କୁ ସର୍ବସମ୍ମୁଖରେ ଅତି ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବେ ନିର୍ଯାତିତ କରାଯାଉଥିଲା। କେବଳ ଭୀଷ୍ମ ନହୁନ୍ତି ସତ୍ୟାନୁରାଗୀ, ଆଦର୍ଶ ଆଚାରର ପାଠ ପଢ଼ାଉଥିବା ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୋଣ ମଧ୍ୟ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ ସତ୍ୟ-ନ୍ୟାୟ-ଆଦର୍ଶର ପାଠ, ଦୁଷ୍ଟମତିମାନଙ୍କ ମେଳରେ ରହି ରହି। ଏହାର ଠିକ୍‌ ବିପରୀତ ଘଟଣା ସୁସଙ୍ଗର ସଂସ୍ପର୍ଶ ଯୋଗୁ ଘଯିଥିଲା। ଅତି ନିଷ୍ଠୁର, ଅମାନବୀୟ ମାର୍ଗକୁ ଆପଣାଇ ନେଇଥିଲା ଦସ୍ୟୁ ରତ୍ନାକର। ସଂଯୋଗକ୍ରମେ ଜଣେ ସାଧୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଆସି ତାଙ୍କ ସତ୍‌ ପରାମର୍ଶ ବଳରେ ଚମକପ୍ରଦ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଲା ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ। ରକ୍ତପିପାସୁ ପିଶାଚ ଜଣକ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲେ ଦିବ୍ୟତ୍ୱରେ, ଋଷି ବାଲ୍ମୀକି ଭାବେ।

ଅନ୍ୟ ଏକ ଦିଶାଦର୍ଶୀ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଏହିପରି। ଏକଦା ଜଣେ ସାଧୁଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଆଶ୍ରମରେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚତ୍ଲେ ମଗଧର ରାଜା। ସନ୍ଥଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସରଳ, ନିରଳସ ଜୀବନ-ଯାପନ ଦେଖି ଦୁଃଖାଭିଭୂତ ହେଲେ ରାଜା। ଦୟାର୍ଦ୍ର ଚିତ୍ତରେ ସନ୍ଥଙ୍କୁ କିଛି ଧନ ଦାନ କରିବାକୁ ମନସ୍ଥ କଲେ। ମାତ୍ର ନମ୍ରତାର ସହିତ ସାଧୁ ତାହା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ରାଜା ପଚାରିଲେ ତେବେ ଆଶ୍ରମର ଚଳଣିର ବ୍ୟବସ୍ଥା କ’ଣ? ଅର୍ଥ ଆଗମନର ସୂତ୍ର କ’ଣ? ସନ୍ଥ କହିଲେ- ତମ୍ବାକୁ ସୁନାରେ ପରିଣତ କରିବାର ରସାୟନ ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ବି ମୋ ପାଖରେ ଅଛି। ଚାହିଁଲେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାହା ହାସଲ କରିପାରିବ। ରାଜା ଅତୀବ ଆଗ୍ରହର ସହିତ ତାହା ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛାକରି ସାଧୁଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ମାସଟିଏ ରହିଲେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଲାଭ ଓ ଲୋଭରେ ଆଶ୍ରମର ଆଚାରବିଧି, ସାଧୁମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଆଦି ସବୁଥିରେ ମନୋଯୋଗ ସହିତ ସାମିଲ ହେଉଥିଲେ। ମାସଟିଏ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଯିବା ପରେ ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଇ ସନ୍ଥ କହିଲେ- ରାଜନ୍‌! ସେହି ରସାୟନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ନେବାକୁ ଆପଣଙ୍କର କ’ଣ ମନେ ନାହିଁ? ପ୍ରସନ୍ନ ଚିତ୍ତରେ ପ୍ରଣିପାତ ପୂର୍ବକ ରାଜା କହିଲେ- ମହାମତ୍ାଜୀ, ଆଶ୍ରମରେ ମାସଟିଏ ରହି ମୁଁ ବୁଝିସାରିଛି ସତ୍‌ଆଚାର, ସତ୍‌ସଙ୍ଗ ହେଉଛି ସେହି ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟକୁ ବାସ୍ତବ ସୁଖ-ଶାନ୍ତି-ସନ୍ତୋଷ ଦେଇ ପାରିବ। ମଣିଷକୁ ଦେବତାରେ ପରିଣତ କରିପାରିବ। ମଣିଷର ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ବହୁଗୁଣିତ କରିପାରିବ।

ଏହିପରି ସଙ୍ଗତି ହିଁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ ଆମ ବିଚାରକୁ, ଭାବନାକୁ। ମନର ଭାବ ହିଁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ ଆଚରଣକୁ। ମନୋଭାବ ହିଁ ଦେଖାଇଥାଏ ଦୁର୍ଗତି ଅବା ସଦ୍‌ଗତିର ପଥ। ଅତଏବ ସଙ୍ଗତି ହିଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରେ ଆମ ମୂଲ୍ୟ। ଏଣୁ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଆପଣାଇବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଥମେ ପରଖିନେବା ପ୍ରାର୍ଥନୀୟ। ଜୀବନର ଲମ୍ବା ଚଲାପଥରେ ଅନେକ ସାଥୀଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆମେ ଆସିଥାଉ। ବିବିଧତାଭରା ଏ ଦୁନିଆରେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବିଚାର-ଭାବନା ବି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ। ପୁନଶ୍ଚ ଆଜିର ଦିନରେ ମତ୍‌ଲବ୍‌ଖୋର ମଣିଷମାନେ ତ ସୁଯୋଗ ଉଣ୍ଡି ମାଡ଼ିଆସନ୍ତି, ଠିକ୍‌ ସରୋବରର ମଣ୍ଡୁକମାନଙ୍କ ପରି। ପୁଷ୍କରିଣୀ ଭିତରେ ଜଳ ଭର୍ତ୍ତି ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ, କେଉଁଠୁ କେଜାଣି ମଣ୍ଡୁକମାନେ ମାଡ଼ି ଆସନ୍ତି। ନିଷ୍କପଟ ହୃଦୟରେ ସରୋବର ତାଙ୍କୁ ସାଥୀ ଦିଏ, ସାହାରା ସାଜେ। ମାତ୍ର, ସରୋବର ଯେବେ ଶୁଖିବା ଆରମ୍ଭ କରେ, ବେଙ୍ଗମାନେ ତା’ଠୁ ଦୂରେଇ ଯାଆନ୍ତି। ସେମିତି, ସଂସାରରୂପକ ସରୋବରରେ ମଧ୍ୟ ବେଙ୍ଗରୂପୀ ସ୍ବାର୍ଥୀ ମଣିଷମାନଙ୍କର ଅଜସ୍ର ଭିଡ଼। ଏମାନେ ସମ୍ପଦବେଳେ ସଖା। ବିପଦ-ଆପଦ, ଦୁଃଖ-ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାବେଳେ ଦୂରେଇ ଯାଆନ୍ତି। ଏଣୁ କୁସଙ୍ଗଠାରୁ ଦୂରରେ ରହିବାକୁ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଚାଣକ୍ୟଙ୍କ ସୁପରାମର୍ଶ ସର୍ବଦା ସ୍ମରଣୀୟ। ଦୁଷ୍ଟବନ୍ଧୁମାନେ ଭୟଙ୍କର ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କଠାରୁ ବି ଆହୁରି ଭୟଙ୍କର। ସେଥିପାଇଁ ଆମକୁ ସତର୍କ କରି ଚାଣକ୍ୟ କହିଛନ୍ତି - ହସ୍ତୀ ହସ୍ତ ସହସ୍ରେଣ ଶତହସ୍ତେନ ବାଜିନଃ। ଶୃଙ୍ଗିଣୋ ଦଶହସ୍ତେନ ସ୍ଥାନତ୍ୟାଗେନ ଦୁର୍ଜନଃ।ା ଅର୍ଥାତ୍‌ ବଣୁଆ ହାତୀଟିଏ ଦେଖିଲେ ତା’ ଶୁଣ୍ଢଠାରୁ ହଜାର ହାତ ଦୂରରେ ରୁହ। ମାରଣା ଘୋଡ଼ାଠାରୁ ଶହେ ହାତ ଦୂରରେ ଏବଂ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଜନ୍ତୁଠାରୁ ଦଶହାତ ଦୂରରେ ରୁହ। କିନ୍ତୁ ଦୁର୍ଜନମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ସେ ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବା ହିଁ ମଙ୍ଗଳକର।

ସଜନାଗଡ, ବାଲେଶ୍ୱର, ମୋ- ୯୪୩୭୪୩୬୦୭୩, ଇ-ମେଲ:unbiswal05@gmail.com


All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ଶବଦାହରେ ଘଷି

ଶବଦାହରେ ଘଷି

ପରିବେଶ ପରିଚିନ୍ତା/ ମାନେକା ଗାନ୍ଧୀ

ଭାରତରେ ପ୍ରତିଦିନ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ମରୁଛନ୍ତି। ମୁସଲମାନମାନେ ମୃତ ଲୋକର ଶବକୁ ପୋତିଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ହିନ୍ଦୁମାନେ ତାକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଦାହ କରନ୍ତି। ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଦାହ ପାଇଁ କାଠ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇ ଆସୁଥିବା ବେଳେ ଆଜିକାଲି ବିଦ୍ୟୁତ୍‌ଶକ୍ତି ଓ ଗ୍ୟାସ୍‌ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲାଣି।  କିନ୍ତୁ ଆଜିକାଲି ଜାଳେଣି କାଠର ଘୋର ଅଭାବ। ଦିଲ୍ଲୀରେ ସରକାରୀ ଗାର୍ଡନରମାନେ ଗଛର ଅଳ୍ପ କିଛି ଛୋଟ ଡାଳ କାଟିବାର ଛଳନା କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପ୍ରାୟ ସବୁ ବଡ଼ ବଡ଼ ଡାଳ କାଟନ୍ତି ଓ ସେସବୁକୁ ନିଗମବୋଧ ଘା..

ଅଶ୍ଳୀଳତାକୁ ନେଇ ଛଳନା

ଅଶ୍ଳୀଳତାକୁ ନେଇ ଛଳନା

ଡ. ସୁବାସ ଚନ୍ଦ୍ର ପାତ୍ର

ଅଶ୍ଳୀଳତାକୁ ନେଇ ମଣିଷର ଛଳନା ଇତିହାସ ପରି ପୁରୁଣା। କିଛିଦିନ ତଳେ ଖଣ୍ଡଗିରି ଯାତ୍ରା ମହୋତ୍ସବ ଅବସରରେ କୌଣସି ଏକ ଅପେରା ମଞ୍ଚ ଉପରେ ମନୋରଞ୍ଜନ ଆଳରେ ଜଣେ ମହିଳା କଳାକାର ଅଙ୍ଗ ପ୍ରଦର୍ଶନ ସହ ଅଶ୍ଳୀଳ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରିବାର ଅଭିଯୋଗ ଆସିଲା। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ ତାଙ୍କ ସହ ସାକ୍ଷାତ୍‌କାର ପ୍ରସାରଣ କଲେ ଏବଂ ଆଉ କେତେକ ଚ୍ୟାନେଲ ପ୍ରତିବାଦ ବାହାନାରେ ସେହି ତଥାକଥିତ ନଗ୍ନ ନୃତ୍ୟକୁ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ କଲେ। ଜଣେ ରାଜାଙ୍କୁ ଯଦି ତାଙ୍କ ପାର୍ଷଦ କହେ, ‘ମଣିମା, ଆପଣଙ୍କ ବଡ଼ଗୁଣ ହେଲା ଆପଣ ତୋଷାମଦି ଭଲପାଆନ୍ତି ନାହିଁ,’ ଏ କଥାଟି ଯେମିତି ଏକ ତୋଷା..

ସ୍ବଚ୍ଛ ପାନୀୟ ଜଳ ଆମ ଅଧିକାର

ସ୍ବଚ୍ଛ ପାନୀୟ ଜଳ ଆମ ଅଧିକାର


ବିକାଶ କୁମାର ପତି

ଚିରନ୍ତନ ବିକାଶ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ୨୦୩୦ ସୁଦ୍ଧା ପାନୀୟ ଜଳ ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଅର୍ଥାତ୍‌, କେହି ବି ପାନୀୟ ଜଳ ପାଇବାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେନି। କିନ୍ତୁ ଆଜି ବି ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ସ୍ବଚ୍ଛ ପାନୀୟ ଜଳ ବିନା ବଞ୍ଚୁଛନ୍ତି- ତାଙ୍କ ପରିବାର, ବିଦ୍ୟାଳୟ, କର୍ମକ୍ଷେତ୍ର, ସବୁଠି ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଓ ତୃଷ୍ଣା ମେଣ୍ଟେଇବା ପାଇଁ କଷ୍ଟ କରୁଛନ୍ତି। ଜାତିସଂଘର ଜଳ ଉପରେ କାମ କରୁ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

କୁହାଯାଏ ବିବାହ ଯୋଡ଼ି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦରବାରରେ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଥାଏ। ଏହାକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିବା ସହଜ ନୁହେଁ। ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ଖଣ୍ଡଓ୍ବାରେ ଏପରି ଏକ ବିରଳ ବାହାଘର ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ଖଣ୍ଡଓ୍ବା ଅନ୍ତର୍ଗତ ପୁନାସା ଗଁାର ବାସିନ୍ଦା ଧନେଶ ରାଜବୈଦ ନିମାଡ ନିବାସୀ ଚେତନା ଶର୍ମାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି। ଉଭୟ କନ୍ୟା ଓ ବରଙ୍କ ଉଚ୍ଚତା ୩୬ ଇଞ୍ଚ। ଉଚ୍ଚତା କମ୍‌ ..

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଛଦ୍ମ ଦେଶପ୍ରେମ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଛଦ୍ମ ଦେଶପ୍ରେମ

ସାଧାରଣତଃ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ ଓ ବିହାର ବୋର୍ଡ ପରୀକ୍ଷାରେ ପିଲାମାନେ ବହୁ ସମୟରେ ଅଜବ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଉତ୍ତର ଲେଖିଥିବା ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଛି। ଏପରିକି ଭଲ ମାର୍କ୍ସ ପାଇବା ପାଇଁ ଉତ୍ତର ଖାତାରେ ଟଙ୍କା ଷ୍ଟାପଲ୍‌ କରିବାର ନଜିର ଅଛି।  ‘ବାପା ଗରିବ ଲୋକ, ପୁଣି ଥରେ ପରୀକ୍ଷା ଦେବା ଲାଗି ଟଙ୍କା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ମୋତେ ପାସ୍‌ କରିଦିଅନ୍ତୁ’ କହି କେତେକ ପରୀ..

ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟସେବାରେ ଦଳୀୟ ସ୍ବାର୍ଥ

ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟସେବାରେ ଦଳୀୟ ସ୍ବାର୍ଥ

ଡ. ନିଖିଳାନନ୍ଦ ପାଣିଗ୍ରାହୀ

ଚିକିତ୍ସାଳୟରେ ରୋଗୀ ଓ ତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ କାହାର ଛବି ନାଚି ଉଠିଥାଏ? କିଛି ସାଧାରଣ ଲୋକ ମନେ କରୁଥିବେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳ। ଏମିତି ଏକ ଧାରଣା ଜନ୍ମିବା ପଛରେ ବିଭିନ୍ନ ନେତା ଓ ସମର୍ଥକମାନଙ୍କ ଜବରଦସ୍ତ ପ୍ରଚାର, ଅସଂଖ୍ୟ ବିଜ୍ଞାପନ ଏବଂ ରାସ୍ତାକଡ଼ର ତତ୍‌ସମ୍ପର୍କିତ ଏକାଧିକ ହୋର୍ଡିଂର ପ୍ରଭାବ ବି..

ଘରଚଟିଆର ତୁଳନା ନାହିଁ

ଘରଚଟିଆର ତୁଳନା ନାହିଁ

ପୀତାମ୍ବର ରାଉତ

ମହାନ୍‌ ପରିବେଶବିତ୍‌ ମହମ୍ମଦ ଦିଲଓ୍ବାର୍‌ଙ୍କ ଉଦ୍ୟମରେ ୨୦୧୦ରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦ ତାରିଖକୁ ବିଶ୍ୱ ଘରଚଟିଆ ଦିବସ ରୂପେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ପାଳନ କରାଯାଇ ଆସୁଛି। ଘରଚଟିଆର ବୈଜ୍ଞାନିକ ନାମ ପାସେରିଡି। ଭୂମଧ୍ୟସାଗରୀୟ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବ୍ରିଟେନ୍‌, ଫ୍ରାନ୍ସ, ପ୍ୟାରିସ୍‌, ଜର୍ମାନୀ, ବେଲଜିୟମ୍‌, ଇଟାଲୀ, ନେଦରଲାଣ୍ଡ ଓ ଫିନ୍‌ଲାଣ୍ଡ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ୧୦ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ରାସ୍ତାପାର୍ଶ୍ୱରୁ ପାଇ ଫେରାଇଦେବା ଘଟଣା ତାଙ୍କୁ ମହାନତାର ପରିଚୟ ଦେଇଛି। ଏଥିପାଇଁ ଉକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ସ୍ବରୂପ ୨ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଦିଆଯାଇଛି।  ଦିଲୀପ ପୋଦ୍ଦାର ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସୁରଟର ଉମ୍ରା ଅଞ୍ଚଳରେ ଶାଢ଼ି ଶୋ’ରୁମ୍‌ରେ ସେଲ୍ସମ୍ୟାନ୍‌ ଭାବେ କାମ କରନ୍ତି। ପୋଦ୍ଦାର ମଧ୍ୟାହ୍ନଭୋଜନ ସାରି ଡ୍ୟୁଟିକୁ ଫେରୁଥିବା ବେଳେ ରାସ୍ତାପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ବ୍ୟାଗ୍‌..

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଅନୁଚିତ ନିଯୁକ୍ତି

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଅନୁଚିତ ନିଯୁକ୍ତି

ସୁପ୍ରିମ୍‌କୋର୍ଟର ପୂର୍ବତନ ବିଚାରପତି ପିନାକୀ ଚନ୍ଦ୍ର ଘୋଷ ଦେଶର ପ୍ରଥମ ଲୋକପାଳ ହେବା ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୭ରେ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦିଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାରେ ଗଠିତ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରୀୟ ଚୟନ କମିଟି ତାଙ୍କ ନାମ ସୁପାରିସ କରିଥିଲା। ଲୋକପାଳ ଚୟନ ନେଇ ଫେବୃୟାରୀ ଶେଷ ସୁଦ୍ଧା ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବାକୁ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେ..

ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଜୀବନ

ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଜୀବନ

ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ମିଶ୍ର

ଜନ୍ମ ପରେ ମୃତ୍ୟୁ ଏକ ଅବଧାରିତ ସତ୍ୟ। ଆଧୁନିକ ବିଜ୍ଞାନ ସବୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଫଳତା ପାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଟାଳିପାରି ନାହିଁ। ମୃତ୍ୟୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଘଟଣା ଉପରେ ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୀରବ। ତଥାପି କେତେକ ଘଟଣା ଓ ତତ୍‌ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମତାମତକୁ ପରୀକ୍ଷା କଲେ ଆମେ ମୃତ୍ୟୁପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ ଅନୁମାନ କରିପାରିବା। ଆଜକୁ ବହୁବର୍ଷ ପୂର୍ବର ଏକ ଘଟଣା ଏବେ ମଧ୍ୟ ମୋ ହୃଦୟରେ ଆଲୋଡନ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଶୈଶବ ସମୟରେ ଘଟିଥିବା ଉକ୍ତ ଘଟଣାର ଜଟିଳତାକୁ ହୃ..

ଗୋପାଳଙ୍କ ଓଗାଳ

ଗୋପାଳଙ୍କ ଓଗାଳ

ଡ. ଭାଗ୍ୟଲିପି ମଲ୍ଲ

ଦୋଳପୂନେଇଁ ଆସିଲେ ମନେପଡ଼େ ଗଁା ଦାଣ୍ଡ। ସଞ୍ଜ ଆକାଶରେ ଉଇଁ ଆସୁଥାଏ ଉକିଆ ଜହ୍ନ। ଜହ୍ନ ଉପରକୁ ଉଠେ। ପବନରେ ଭାସି ଆସେ କୃଷ୍ଣ-ସଂଗୀତ। ”ଫଗୁଣ ମାସରେ ଦୋଳଗୋବିନ୍ଦ, ଫଗୁ ଖେଳୁଥା’ନ୍ତି ପରମାନନ୍ଦ। ଫଗୁ ଗୁଣ୍ଡିରେ ଝିମିରି ମିଶାଇ, ଫଗୁ ଖେଳୁଥା’ନ୍ତି ଯଦୁ ଗୋସାଇଁ, ମୋ’ କାହ୍ନାରେ।“ ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଦେଶର ବିିଭିନ୍ନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ବେଳେବେଳେ ଉତ୍ତେଜନା ସୃଷ୍ଟିହୁଏ। ଏଥିପାଇଁ ଧନସମ୍ପଦ କ୍ଷୟ ହେବା ସହିତ ଜୀବନ ହାନି ମଧ୍ୟ ଘଟିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଜୀବନ ମରଣ ସମସ୍ୟାରେ ପଡ଼ିବା ପରେ ଦୁଇ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମନରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ମାନବିକତା। ଏଭଳି ଏକ ନିଆରା ଉଦାହରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ହିନ୍ଦୁ ଓ ମୁସଲମାନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଦୁଇଜଣ ମହିଳା। ନିଜ ନିଜ ସ୍ବାମୀଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା..


Model This Week

ଚନ୍ଦନ, ସରିତା, ସୁଶିଲ, ସଙ୍ଘମିତ୍ରା