ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ଆସ, ସଫଳତାର କାହାଣୀ କହିବା

ଆସ, ସଫଳତାର କାହାଣୀ କହିବା

ସୌମ୍ୟା ପରିଡ଼ା 

କିଛିଦିନ ତଳେ ‘ମୁଲକ୍‌’ ନାମକ ହିନ୍ଦୀ ଫିଲ୍ମଟିଏ ରିଲିଜ୍‌ ହୋଇଥିଲା। ସେ ଫିଲ୍ମର ଶେଷଭାଗ ଆଡ଼କୁ ଜଣେ ଜଜ୍‌ ଗୋଟିଏ କେସ୍‌ର ଶୁଣାଣି କରି କହିଥିଲେ, ଯଦି ଜାତି, ଧମର୍ର୍, ମନ୍ଦିର-ମସଜିଦ୍‌ କି ଅପାରଗପଣ ଆଦି କଥାକୁ ଉଠାଇ କେହି ତମକୁ ଭାଗଭାଗ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି, ତା’ହେଲେ ଜାଣିବ ନିର୍ବାଚନ ପାଖେଇ ଆସିଲା। କଥାରେ ଅଛି ‘ମଇଁଷି ଶିଙ୍ଗ ଫଟା, ଯୁଝିଲା ବେଳକୁ ଗୋଟା’। ହେଲେ ଆମ ଶିଙ୍ଗ କିନ୍ତୁ ସବୁବେଳେ ଫଟା। କାରଣ ଆମ ହିସାବରେ ଆମେ ସବ୍‌ଜାନ୍‌ତା। ନିଜେ କିଛି କାମ କରିବା ଅପେକ୍ଷା ଅନ୍ୟକୁ କରେଇବାରେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସ। ଆମେ କିଛି ବୁଝୁନି, ହେଲେ ଅନ୍ୟକୁ ବୁଝେଇବାକୁ ସବୁବେଳେ ଚେଷ୍ଟା କରୁ। ଆମେ ସ୍ବାର୍ଥପର କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟକୁ ନିଃସ୍ବାର୍ଥପର ହେବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଉ।

ଆମ ରାଜ୍ୟରେ ଏବେ ହକି ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ଚାଲିଛି। ଏଇଟା କଛି କମ୍‌ କଥା ନୁହେଁ। କାରଣ ବିଶ୍ୱ ମାନଚିତ୍ରରେ ଓଡ଼ିଶା ସବୁବେଳେ ନିନ୍ଦିତ। ଯେମିତି ଅନାହାର ମୃତ୍ୟୁ, ଗଣବଳାତ୍କାର ଆଉ ଅସମୟେ ବନ୍ୟା, ବାତ୍ୟା ବ୍ୟତୀତ ଏଠି ଆଉ କିଛି ହୁଏନି। ଜାତୀୟ ଗଣମାଧ୍ୟମ ଅନୁସାରେ ଓଡ଼ିଶା ଗରିବ ଓ ଆଦିବାସୀବହୁଳ ରାଜ୍ୟ। ତେଣୁ ଅଭାବ, ଅନଟନ କି ଆଦିବାସୀଙ୍କ ଅର୍ଦ୍ଧନଗ୍ନ ଚିତ୍ର ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖବରର ଖୋରାକ। ବୋଧହୁଏ ଜାତୀୟ ଗଣମାଧ୍ୟମଠୁ ଓଡ଼ିଶାକୁ ଏ ଯାଏ ଆବଶ୍ୟକ ମୁତାବକ ଗୁରୁତ୍ୱ ମିଳିନାହିଁ। ଏମିତିକି ଓଡ଼ିଶାରେ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାତୀୟ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ କାମ କରିଥିବା ଅଧିକାଂଶ ଓଡ଼ିଆ ଓ ଅଣଓଡ଼ିଆ ସାମ୍ବାଦିକ ବନ୍ଧୁମାନେ ବି ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ୍‌ କି ଖବର କାଗଜକୁ ସୁହାଉଥିବା ଖବର ଦେଇ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସାରିଛନ୍ତି। ଓଡ଼ିଶାରେ କିଛି ଅଘଟଣା ଘଟିଲେ ହିଁ ଏମାନେ ଖବର କରନ୍ତି। 

ଆଜିକା ଦିନରେ ସବୁଠୁ ଭଲ ହକି ଷ୍ଟାଡ଼ିୟମ୍‌ ଆମ ପାଖରେ। ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଦିଲୀପ ତିର୍କୀ, ଲାଜାରୁସ୍‌ ବାର୍ଲା, ପ୍ରବୋଧ ତିର୍କୀ ଓ ଇଗ୍ନେସ ତିର୍କୀଙ୍କ ପରି ବହୁ ହକିତାରକା ଆମ ରାଜ୍ୟରୁ ଭାରତ ପାଇଁ ଖେଳିଛନ୍ତି। ସେମିତି ନମିତା ଟପ୍ପୋ, ସୁମିତା ଲାକ୍ରା ଓ ଲିଲିମା ମିଞ୍ଜ୍‌ ପ୍ରମୁଖଙ୍କ ପରି ଖେଳାଳି ବି ସେଥିରେ ଆହୁରି ନୂଆ ଅଧ୍ୟାୟ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି। ତେଣୁ ହକି ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ହେବା ଓ ଏତେ ଜାକଜମକରେ ହେବା ନିହାତି ଭାବେ ଆମ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଭଲ କଥା। ଆମେ ଯଦି ଏହାକୁ କୌଣସି ରାଜନୈତିକ ଦୃଷ୍ଟିଭଙ୍ଗୀରୁ ଦେଖିବା ନାହିଁ, ତା’ହେଲେ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ସହ ସାଧାରଣ ଲୋକ ଓ ଭାରତୀୟ ହକି ଖେଳାଳିଙ୍କ ପାଇଁ ବି ଗର୍ବର କଥା। ହେଲେ ଦୁଃଖର କଥା ହେଲା ଯେ, ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲେ ବି ଆମ ଦେଶର ଅଧିକାଂଶ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ଥାନ ପାଇ ନ ଥିଲା। ଏମିତିକି ଭାରତର ଲୋକପ୍ରିୟ ତଥାକଥିତ ଜଣାଶୁଣା ଇଂଲିଶ ଖବରକାଗଜରେ ବି ହକି ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ଉଦ୍‌ଘାଟନୀ ଉତ୍ସବର ଚିହ୍ନବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଥମ ପୃଷ୍ଠା, ଦ୍ୱିତୀୟ ପୃଷ୍ଠା, ଏମିତିକି ତୃତୀୟ ପୃଷ୍ଠାରେ ବି ନ ଥିଲା। କେବଳ ଯାହା ଖେଳ ଖବର ପୃଷ୍ଠାରେ ନାମକୁମାତ୍ର କିଛି ଖବର ଥିଲା। 

ଜାତୀୟତାବାଦ ପଛରେ ଥାଉ, ଆମେ କିନ୍ତୁ ବଳ କଷାକଷି ହେବା। ଜଣେ ଅନ୍ୟକୁ ନୀଚା ଦେଖାଇବାର କୌଣସି ମଉକା ଛାଡ଼ିବାନି। ନିଜ ଘରେ ସମ୍ପର୍କ ଦୃଢ଼ ଥାଉ କି ନ ଥାଉ ଆମେ କିନ୍ତୁ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଦେଶ ବାହାରେ ବୁଲି ସମ୍ପର୍କ ଦୃଢ଼ କରିବା। ଏସବୁ ଭିତରେ ଆମେ ଭୁଲିଯାଉଛୁ ଯେ ଆମେ ଆମ ଘରେ ଯେତେ ସୁଦୃଢ଼ ହେବା, ଆମକୁ ଆମ ଘର ବାହାରେ ଠିକ୍‌ ସେତିକି ସମ୍ମାନ ମିଳିବ। କିନ୍ତୁ ନା, ଆମ ରାଜ୍ୟରେ ହକି ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ଚାଲିଥିଲା ବେଳେ ଆମେ ବନ୍ଦ ଡାକରା ଦେବା, କେଉଁ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଚିଠିର ଉତ୍ତର ଦେବାକଥା ତାକୁ ମୁଖ୍ୟ କରିବା। ଅଭିନେତାମାନେ ଆସି କେତେ ଟଙ୍କା ନେଲେ ସେ କଥା ସୋସିଆଲ ମିଡ଼ିଆରେ କେମିତି ଚର୍ଚ୍ଚା ଚାଲିବ ସେ ସବୁ ଫନ୍ଦିଫିକରରେ ମାତିବା। ଯଦି ସତରେ ଓଡ଼ିଶା ପାଇଁ ଏତେ ଦରଦ ରହିଛି, ତା’ହାଲେ ତ ଖୁସି ହେବା କଥା। କାରଣ ଆମ ରାଜ୍ୟକୁ ହକି ପାଇଁ ବିଶ୍ୱ ଦରବାରରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ପରିଚୟ ମିଳିବାର ଏଇଟା ଗୋଟେ ସୁଯୋଗ। କିନ୍ତୁ ନା, ଓଡ଼ିଶାକୁ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ଜାଗାରେ ଭାଷଣରେ ଗରିବ କହି ନୀଚା ଦେଖେଇବାରେ ଆମର ମଜା। ଆଗକୁ ବଢ଼ିବେନି କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟକୁ କଳେବଳେକୌଶଳେ ପଛକୁ ଟାଣି ତାଙ୍କ ସହ ସମାନ କରି ବାହାବା ନେବେ। ଏସବୁ ରାଜନୀତି, କୂଟନୀତି କରୁକରୁ ଦେଶକୁ ଭୁଲିଯିବେ। 

ଏହା ଭିତରେ ଆମ ରାଜ୍ୟରେ ମେକ୍‌ ଇନ୍‌୍‌ ଓଡ଼ିଶା ସହ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଖେଳର ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଛି। ଶହଶହ ଦର୍ଶକ, ଖେଳାଳି, କଳାକାର ଏଥିପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ଆସିଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟରେ ହକି ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ପରି ଗୋଟେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବର ଆୟୋଜନ କରାଯାଏ, ସେତେେବେଳେ ରାଜ୍ୟ ଓ ଦେଶ ବାହାରୁ ଶହ ଶହ ଲୋକ ଓ ଖେଳାଳି ଆସନ୍ତି। କେବଳ ଖେଳିବାକୁ କି ଖେଳ ଦେଖିବାକୁ ନୁହେଁ ବରଂ ଖେଳ ସହ ଆମର କଳା, ସଂସ୍କୃତି, ପରମ୍ପରା, ଲୋକଙ୍କ ଆତିଥ୍ୟ ଆଦି କଥା ଦେଖନ୍ତି ଆଉ ପରଖନ୍ତି ବି। ବିଭିନ୍ନ ପର୍ଯ୍ୟଟନସ୍ଥଳ ବୁଲନ୍ତି। ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶନ୍ତି। ଖେଳ ତ କିଛି ଦିନରେ ସରିଯାଏ, ହେଲେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଓ ପରୋକ୍ଷ ଭାବରେ ଏଇଟା ବହୁମାତ୍ରାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ଆମ ରାଜ୍ୟକୁ, ଆମକୁ। ଯାହା ଖରାପ ହେଉଛି ଅଙ୍ଗୁଳି ଉଠେଇ କହିବା ଯେତିକି ଜରୁରୀ, ଯାହା ଭଲ ହେଉଛି ସେଥିରେ ଆମେ କେତେ ସହଭାଗିତା ଦେଇଛେ, ସେଇଟା ବି ଭାବିବା ସେତିକି ଜରୁରୀ। କେବଳ ଅନ୍ୟକୁ ଅଙ୍ଗୁଳି ଦେଖାଇ ତା’ର ଦୋଷଦୁର୍ବଳତା ଖୋଜିବା ଅପେକ୍ଷା ନିଜ ଭିଟାମାଟି, ଭାଇ ବନ୍ଧୁ କୁଟୁମ୍ବ ତଥା ନିଜ ଚାରିପଟେ ଥିବା ଦୁଃଖୀ ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ କ’ଣ କରୁଛେ ବା କରିପାରିବା ବରଂ ଭାବିବା କଥା। ଏସବୁ କେବଳ ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱ ଭାବି ସୋସିଆଲ୍‌ ମିଡ଼ିଆରେ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା ଲେଖି ଆକ୍ଷେପ କଲେ ଆମ ରାଜ୍ୟର ଚିତ୍ର ବିଶ୍ୱମାନଚିତ୍ରରେ ବଦଳିବ ନାହିଁ। ବରଂ ଦୋଷଦୁର୍ବଳତା ଅପେକ୍ଷା ଆମେ ଯଦି ସଫଳତାର କାହାଣୀ କହିବା ଆଜି ନ ହେଲେ କାଲି ହୁଏ ତ ଫରକ୍‌ ଆମେ ନିଜେ ଦେଖିପାରିବା। 

ମୋ-୯୩୩୮୫୬୬୫୮୭, saumya.consultant@gmail.com


All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଚୋକ୍‌ସିଙ୍କ ପଥ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଚୋକ୍‌ସିଙ୍କ ପଥ

ପଞ୍ଜାବ ନ୍ୟାଶନାଲ ବ୍ୟାଙ୍କ (ପିଏନ୍‌ବି) ସ୍କାମ୍‌ ପ୍ରାୟ ବର୍ଷେ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଯାଉଛି। ଇତିମଧ୍ୟରେ ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଅଭିଯୁକ୍ତ ହୀରା ବ୍ୟବସାୟୀ ନୀରବ ମୋଦି ଓ ତାଙ୍କ ମାମୁ ମେହୁଲ ଚୋକ୍‌ସିଙ୍କୁ ଭାରତ ପ୍ରତ୍ୟର୍ପଣ କରାଯାଇପାରିଲା ନାହିଁ। ଚୋକ୍‌ସି ଆଣ୍ଟିଗୁଆ ନାଗରିକତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିସାରିଥିବାରୁ ୨୦୧୯ ଜାନୁୟାରୀ ୨୧ରେ ଭାରତୀୟ ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ସମର୍ପଣ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଭାରତୀୟ ବୈଦେଶିକ ନୀତି ଅନୁଯାୟୀ, ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ନାଗରିକ ଅନ୍ୟ ଦେଶର ..

ଆଚାରରେ ସକାରାତ୍ମକତା ପ୍ରକାଶର ସୁଯୋଗ

ଆଚାରରେ ସକାରାତ୍ମକତା ପ୍ରକାଶର ସୁଯୋଗ

ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତର୍କ/ ବିମଳ ପ୍ରସାଦ ପାଣ୍ଡିଆ

୨୦୧୯ ବର୍ଷର ଶେଷ ‘ମନ୍‌ କି ବାତ୍‌’ରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦି କହିଥିଲେ ଯେ, ନକାରାତ୍ମକତାର ପ୍ରସାର କରିବା ଅତି ସହଜ କିନ୍ତୁ ଲୋକେ ସକାରାତ୍ମକତାର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ଆଗେଇ ଆସିବା ଦରକାର। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭଳି ନେତୃସ୍ଥାନୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଏଭଳି ସକାରାତ୍ମକତାର ବିଚାର ଦେବା ଅନେକ ଆଶା ଉଦ୍ରେକ କରାଏ। ଏହି ନିର୍ବାଚନୀ ଋତୁରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ‘ମନ୍‌ କି ବାତ୍‌’ରେ ରଖିଥିବା ବିଚାରକୁ ନିଜ ଆଚାରରେ ପରିଣତ କରିପାରିଲେ ତାହା ସକାରାତ୍ମକତାର ଉଦାହରଣ ସୃଷ୍ଟିକରିବ। ନିଜ ବିଚାରକୁ ଆଚାରରେ ପରିଣତ କରି ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ଟାହିଟାପରା କରିବାର ପ୍ରବୃତ୍ତିରୁ ନିଜକୁ ଦୂରେଇ ବା ବିରୋ..

ସଶସ୍ତ୍ର ମୁକ୍ତି ସଂଗ୍ରାମର ମହାନାୟକ

ସଶସ୍ତ୍ର ମୁକ୍ତି ସଂଗ୍ରାମର ମହାନାୟକ

ଡ. ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ସାହୁ

ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷିତ ଭାରତୀୟଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଯେତେବେଳେ ଆଇସିଏସ୍‌ ଚାକିରି ଥିଲା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଫଳତା, ସେତେବେଳେ ସୁଭାଷ ବୋଷ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ, ଯିଏ ଆଇସିଏସ୍‌ ପରୀକ୍ଷାରେ ସଫଳତା ଅର୍ଜନ କରି ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ପାଦରେ ଏଡ଼େଇ ଦେଇ କେମ୍ବ୍ରିଜ୍‌ରୁ ସ୍ବଦେଶ ଫେରି ଆସିଥିଲେ ଦେଶମାତୃକାକୁ ସ୍ବାଧୀନ କରିବାର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ। ସିଧାସଳଖ ବମ୍ବେରେ ମହାମତ୍ା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରି (୨୦ଜୁଲାଇ ୧୯୨୧) ସେ କଂଗ୍ରେସରେ ଯୋଗଦେଲେ ଏବଂ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟରେ ବିବାହକୁ ନେଇ ରହିଛି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରା। ବିବାହ ବେଳେ କନ୍ୟା ଓ ବର ଅଗ୍ନିକୁ ସାକ୍ଷୀ ରଖି ସାରା ଜୀବନ ଲାଗି ସାଥୀ ହୋଇଥାଆନ୍ତି। ତେବେ ରାଜସ୍ଥାନର ଶ୍ରୀମାଲୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ବିଭାଘର ବେଳେ ବର କନ୍ୟାକୁ କୋଳରେ ଧରି ଅଗ୍ନି ଚାରିପାଖରେ ସାତଥର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିଥାଆନ୍ତି। ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ସମୟରେ ବିଘ୍ନ ..

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ଆଜିର ସ୍ଥିତି ଦେଖିଲେ ୨୦୧୪ରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବା ପରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଆଦୌ ପୂରଣ କରିନାହାନ୍ତି। ଉଚ୍ଚାଙ୍ଗ ସ୍ବରରେ ‘ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ବିକାଶ’ କଥା କହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ଫଳ ଶୂନ ହୋଇଛି। ବିଶେଷକରି ସାମାଜିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ ଦେଶର ଅଧିକ କ୍ଷତି ଘଟିଛି। ଅସହିଷ୍ଣୁତା, ମିଛିମିଛିକା ଦେଶପ୍ରେମ ଓ ବିଭାଜନ ରାଜନୀତି ସାମାଜିକ ବାତାବରଣକୁ ଘୋର ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି। ଏକ ଉତ୍ତମ ଶାସନ ଜରିଆରେ ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ନୂଆ ଦିଗ ଦେଖାଇଦିଆଯିବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ସୁଫଳ ଲୋକେ ପାଇପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହା ଜଣାଶୁଣା ଯେ, ମୋଦିଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ କର୍ପୋରେଟ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ିଛି..

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

ସହଦେବ ସାହୁ

ଜାତିସଂଘର ଖାଦ୍ୟ ଓ କୃଷି ସଂସ୍ଥା (ଏଫ୍‌ଏଓ) ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି ବିରୋଧୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂଗୋଷ୍ଠୀ (ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାଶନାଲ ଆଲାଏନ୍ସ ଏଗେଁଷ୍ଟ ହଙ୍ଗର ଆଣ୍ଡ ମାଲନ୍ୟୁଟ୍ରିଶନ୍‌) କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ଅଭୂତପୂର୍ବ ବିକାଶକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି। ୧୯୫୦-୫୧ରେ ଭାରତରେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉପତ୍ାଦନ ପରିମାଣ ୫ କୋଟି ଟନ୍‌ ଥିବାବେଳେ ୨୦୧୬-୧୭ରେ ୨୭ କୋଟି ୨୦ ଲକ୍ଷ ଟନ୍‌ ହୋଇଛି, ପ୍ରାୟ ୫ଗୁଣ। ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଛି ୪ ଗୁଣ। ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ-ଅଭାବୀ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ପଛରେ ପକାଇ ଭାରତ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ରପ୍ତାନିକାରୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ହୋଇଗଲାଣି। ତଥାପି ଭାରତରେ କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି କାରଣରୁ ଏକଚତୁର୍ଥାଂଶ ଲୋକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇପାରୁ ନାହା..

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ପଣ୍ଡା

ଆଜିକାଲି ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏଭଳି ଅଧୋଗତି ହୋଇଛି ଯେ, ପ୍ରାୟ ୬୦% ମାଧ୍ୟମିକ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ଦରଖାସ୍ତଟିଏ ଲେଖିବାକୁ ବା ସାଧାରଣ ହିସାବଟିଏ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ। ଭାରତର ୭୫% ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଓ କାରିଗରି ଶିକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ନାତକ ଚାକିରି ପାଇବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ନିକଟ ଅତୀତରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ସାରା ଭାରତରେ ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଖାଲି ସେତିକି ନୁହେଁ ଛାତ୍ରସମାଜର ଆଜି ନୈତିକ ସ୍ଖଳନ ଘଟିଛି। ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ଅବକ୍ଷୟ ହେଉଛି। ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଲୋପ ପାଉଛି। ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟୟବହୁଳ ଏବଂ ଚାକିରିସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଜ୍ଞାନ ଓ ଗବେଷଣା ଅର୍ଥସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ସମାଜସେବା ପ୍ରଚାରସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଯଦି ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ପିଅନ ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

କାହିଁ କେଉଁ ଆଦିମ କାଳରୁ କୁକୁର ହେଉଛି ମଣିଷର ସାଥୀ। ଏହି ପ୍ରାଣୀ ମଣିଷର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭୃତ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଏପରି କି ମାଲିକର ଲୁଣ ଖାଇବାରୁ ତା’ର ଗୁଣ ଗାଏ। ମାଲିକର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଇ ଦରକାର ପଡ଼ିଲେ ନିଜ ଜୀବନ ହାରିଦିଏ। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ଜୟପୁରରେ। ରାଜସ୍ଥାନର ଜୟପୁରରେ ବାସ କରୁଥିବା ପୂର୍ବତନ ରଣଜୀ ଖେଳାଳି ସଞ୍ଜୀବ ଓହଲାନ୍‌ଙ୍କ ବାସଭବନରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯାଇଥିଲା। ତଳ ମହଲାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଆଁ ଲାଗିବା ଯୋଗୁ ସଞ୍ଜୀବ..

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ସ।ଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଯେତେ ନିକଟତର ହେଉଛି, ରାଜନୈତିକ ଉଷ୍ମତା ସେତେ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲାଣି। ଜାନୁୟାରୀ ୧୯ରେ କୋଲକାତାରେ  ବିରୋଧୀଙ୍କ ରାଲିର କଳେବର ଦେଖିଲେ ମହାଗଠବନ୍ଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା ମନେହେଉଛି। 

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

 ବିଶ୍ୱ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସଂସ୍ଥାର ଏକ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଭାରତରେ ଅଧିକାଂଶ ସହର ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ। ଏପରି କି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପନ୍ଦରଟି ସହର ମଧ୍ୟରେ ଭାରତର ଚଉଦଟି ସହର ଅଛି। ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଦୂଷିତ ସହର ହେଉଛି କାନପୁର। 

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ବାସିପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ଚିହ୍ନା ଲୋକଟିଏ, ଆପଣାର ମଣିଷଟିଏ ଆମକୁ ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ହତାଦର କରିବାର ଅନୁଭବ କଲେ ଆମେ ଏ ରୂଢିଟିର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାଉ! ଏଠାରେ ବାସିପାଣିକୁ ନିକୃଷ୍ଟ ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ନଚେତ୍‌ ଆମେ କହୁଥାନ୍ତେ- ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ସଜପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ନଚେତ୍‌ କହିଥାନ୍ତେ- କିରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ମଦପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ମାନେ ବାସିପାଣିଟି ପଚାରିବା ବା ବନ୍ଧୁ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭଲ ପାଇବାର ହୃଦୟଟିଏ ଥିଲେ କେତେକ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ବୟସରେ ବି ଭଲପାଇ ବସନ୍ତି। ତେବେ ଭଲ ପାଇବା ପାଇଁ ଜଣେ ବିବାହିତା ମହିଳା ଏକ ଅଭିନବ ପନ୍ଥା ଆପଣାଇଥିଲେ।