ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ଆମ ଭାଷା-ଆମ ପରିଚୟ

ଆମ ଭାଷା-ଆମ ପରିଚୟ
ସୌମ୍ୟା ପରିଡ଼ା ଆମ କଲେଜ୍‌ ବେଳର କଥା। ମୋ ସାଙ୍ଗ ଜାହ୍ନବୀ ସେତେବେଳେ ଆଠଣା ଆଉ ବାରଣା ଭିତରେ ଫରକ ଜାଣିପାରୁ ନ ଥିଲା। ଏମିତି କି କଲେଜ୍‌୍‌ ଗଲାବେଳେ ଟାଉନ୍‌୍‌ ବସ୍‌ରେ ଓଡ଼ିଆରେ ଲେଖାଥିବା ବୋର୍ଡ ପଢ଼ିପାରୁ ନ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସବୁଦିନ କିଛି ନା କିଛି ନୂଆ ଓଡ଼ିଆ କଥା କି ଶବ୍ଦ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା। ହେଲେ ସେ ସମୟରେ ବି ଅନେକେ ଏମିତି ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଓଡ଼ିଆ ନ ଜାଣିବାଟାକୁ ନିଜର ଆଭିଜାତ୍ୟ ବୋଲି ଧରିନେଇଥିଲେ। ସେଥିପାଇଁ ସ୍କୁଲ୍‌ ପାଠପଢ଼ା ସାରି ନୂଆନୂଆ କଲେଜ ଯାଉଥିବା ପିଲା ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରୁପ୍‌ରେ ଭାଗ ହୋଇଯାଉଥିଲେ। ଓଡ଼ିଆ ମିଡିୟମ୍‌ ପିଲା ଅଲଗା ଆଉ ଇଂଲିଶ ମିଡିୟମ୍‌ ପିଲା ଅଲଗା। ସ୍କୁଲ୍‌୍‌ ପରେ ନୂଆନୂଆ କଲେଜ୍‌ ଗଲାବେଳେ ନୂଆ ସାଙ୍ଗଙ୍କ ମେଳରେ ଫାଏଁ ଫାଏଁ ଇଂଲିଶ କହୁଥିବା ପିଲାଙ୍କୁ ଦେଖି ମନ ଶଙ୍କି ଯାଉଥିଲା। ନିଜେ ଯେତେ ଜାଣିଥିଲେ ବି ତାଙ୍କ ଆଗରେ ନିଜକୁ ଊଣା ଲାଗୁଥିଲା। ଯହୁଁଯହୁଁ ବଡ଼ ହେଲୁ ଏହା ବୁଝିଲୁ ଯେ ଓଡ଼ିଆ ନୁହେଁ ବରଂ ଜୀବନରେ ଇଂଲିଶ୍‌ର ଗୁରୁତ୍ୱ ରହିଛି। ଆଜି ବି ରାଜ୍ୟର କେତେକ ଖବର ଓଡ଼ିଆ ଖବରକାଗଜରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇବାର ଦିନେ ଦୁଇଦିନ ପରେ ଇଂଲିଶ କାଗଜରେ ବାହାରେ। ହେଲେ ଆମେ ଇଂଲିଶ କାଗଜକୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉ। ଏମିତି କି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଉପରେ ହେଉଥିବା ସଭାସମିତିରେ ବି ଅନେକେ ଇଂଲିଶରେ ଭାଷଣ ଦେଇ ନିଜକୁ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ ଭାବନ୍ତି। ଅନେକ ଲୋକ ନିଜ ଭାଷା କୁହ, ତାକୁ ବଞ୍ଚାଅ...ଏମିତି ଅନେକ କଥା କୁହନ୍ତି। ନିଜକୁ ଭାଷାବିତ୍‌ର ପରିଚୟ ଦେଇ ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ପ୍ଲାକାର୍ଡ ଧରି ରାଜରାସ୍ତାକୁ ଓହ୍ଲାନ୍ତି। ହେଲେ ସେମାନେ ବି ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଇଂଲିଶ କହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମନେମନେ ବେଶି ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି ଓ ନିଜ ପିଲାଙ୍କୁ ଇଂଲିଶ ମାଧ୍ୟମରେ ପଢ଼ାନ୍ତି। କେବଳ ଓଡ଼ିଶା ବାହାରେ ରହୁଥିବା ଆମ ପିଲାମାନେ ନୁହନ୍ତି ବରଂ ରାଜ୍ୟ ଭିତରେ ରହୁଥିବା ପିଲାମାନେ ବି ହିନ୍ଦୀ କି ଇଂଲିଶରେ କଥା ହେବାକୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି। ପିଲାମାନେ ଯେତେ ଭାଷା ଶିଖିବେ ସେତେ ଭଲ। ହେଲେ ନିଜ ମାତୃଭାଷାକୁ ଛାଡ଼ି ନୁହେଁ। ନିଜ ମାତୃଭାଷା ସହ ସଂସ୍କୃତ, ଇଂଲିଶ ଓ ହିନ୍ଦୀ ଶିଖିବା ଉଚିତ। ଭାଷା ହେଉଛି ଆମ ପରିଚୟ। ସାରା ଭାରତରେ ୧୬୦୦ରୁ ଅଧିକ ଭାଷା ରହିଛି। ହେଲେ ଦୁଃଖର ବିଷୟ ହେଲା ନିଜ ଭାଷା ବଞ୍ଚାଇବାର ବାହାନା କରି ଏବେ ଲୋକମାନେ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ଜାଗାରେ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ରାଜ୍ୟ ଦାବି କରୁଛନ୍ତି। ଭାବନ୍ତୁ ତ ଯଦି ପ୍ରତି ଭାଷାକୁ ବଞ୍ଚେଇବାକୁ ଆମେ ଗୋଟାଏ ଗୋଟାଏ ରାଜ୍ୟ କରିବା, ତା’ହେଲେ ପୂରା ଦେଶ କେତେ ଖଣ୍ଡରେ ଭାଗ ହୋଇଯିବ। ଆମ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ଅଲଗାଅଲଗା ଓଡ଼ିଆଭାଷା କୁହାଯାଏ। ଯେମିତି କି କଟକୀ ଓଡ଼ିଆ, ବାଲେଶ୍ୱରୀ ଓଡ଼ିଆ, ସମ୍ବଲପୁରୀ ଓଡ଼ିଆ, ଗଞ୍ଜାମୀ ଓଡ଼ିଆ ଆଉ କୋରାପୁଟ-ମାଲ୍‌କାନଗିରି-ନବରଙ୍ଗପୁର ଆଦିରେ ଦେଶିଆ ଓଡ଼ିଆ ଇତ୍ୟାଦି। ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମାନ୍ୟତା ମିଳିଛି। ୨୦୧୬ ସୁଦ୍ଧା ସାରା ଭାରତରେ ଓଡ଼ିଆ କହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ହେଉଛି ପାଖାପାଖି ୪ କୋଟି। ଆମ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରାୟ ୮୦ ପ୍ରତିଶତ ଲୋକ ଓଡ଼ିଆ କୁହନ୍ତି। ୟା ଛଡ଼ା ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ, ଛତିଶଗଡ଼ ଓ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶର କିଛି ଭାଗରେ ବି ଲୋକ ଓଡ଼ିଆ କୁହନ୍ତି। ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡର ଦ୍ବିତୀୟ ସରକାରୀ ଭାଷା ହେଉଛି ଓଡ଼ିଆ। ପୂର୍ବ ସିଂହଭୂମ୍‌, ପଶ୍ଚିମ ସିଂହଭୂମ୍‌, ଷଢ଼େଇକଳା, ସିମ୍‌ଡେଗା, ଶ୍ରୀକାକୁଲମ୍‌, ବିଜୟନଗରମ୍‌ ଆଦି ଜାଗାରେ ବି ବହୁ ଲୋକ ଓଡ଼ିଆ କୁହନ୍ତି। ଆମ ରାଜ୍ୟ ପରେ ସବୁଠୁ ଅଧିକ ଓଡ଼ିଆ ରୁହନ୍ତି ଗୁଜରାଟର ସୁରଟରେ। ତେଣୁ ସେଠି ବି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ବ୍ୟବହାର ବହୁଳ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ। ଆଗରୁ କେବଳ ସାଧବ ପୁଅମାନେ ବାଣିଜ୍ୟ କରିବାକୁ ବାହାରକୁ ଯାଉଥିଲେ ତା’ନୁହେଁ ବରଂ ସେମାନେ ନିଜ ସଂସ୍କୃତି, ଭାଷା, ପରମ୍ପରାକୁ ବି ସାଥିରେ ନେଇ ଯାଉଥିଲେ। ନିଜ ଭାଷା ଥିଲା ସେମାନଙ୍କ ପରିଚୟ। ଏବେ ବି ବାଂଲାଦେଶ, ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ ଆଦିର କିଛି ଜାଗାରେ ଲୋକ ଓଡ଼ିଆ କୁହନ୍ତି। ଆଉ ବର୍ମା, ମାଲେସିୟା, ଫିଜି, ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଓ ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟ ଦେଶରେ ବି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ପ୍ରଚଳନ ରହିଛି। ଏବେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା କହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଅନେକ। ହେଲେ ଓଡ଼ିଆ ପଢ଼ିପାରୁଥିବା ଓ ଲେଖିପାରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ସେ ତୁଳନାରେ କମ୍‌। ଓଡ଼ିଶାରେ ରହୁଥିବା ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଓଡ଼ିଆ କହିବା, ପଢ଼ିବା, ଲେଖିବାର ସୁଯୋଗ ରହିଛି। କିନ୍ତୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ରହି ଇଂଲିଶ ମାଧ୍ୟମରେ ପଢୁଥିବା ପିଲାମାନେ ଓଡ଼ିଆ ବିଷୟ ନେବାକୁ ନାରାଜ। ଅଭିଭାବକମାନେ ବି ଆଉ ଓଡ଼ିଆ ପଢ଼ାକୁ ଏତେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉନାହାନ୍ତି। ଜଣେ ହିନ୍ଦୀ କି ଇଂଲିଶରେ ଭଲ କହିପାରେ, ଲେଖିପାରେ ମାତ୍ର ନିଜ ଭାବନାକୁ ସବୁଠୁ ଭଲରେ କେବଳ ନିଜ ମାତୃଭାଷାରେ ହିଁ କହିହୁଏ। ହେଲେ ଏସବୁ କଥା ଏବେ ବୁଝିବା ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମିବାରେ ଲାଗିଛି। ଓଡ଼ିଶା ବାହାରେ ରହୁଥିବା ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଆହୁରି ଖରାପ। ପ୍ରବାସୀ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ପିଲାମାନେ କେବଳ ଓଡ଼ିଆ କହିପାରୁଛନ୍ତି। ଲେଖିବା କି ପଢ଼ିବା ଅଧିକାଂଶଙ୍କୁ ଜଣାନାହିଁ। ଯଦି ପିଲାମାନେ ହିନ୍ଦୀ, ଇଂଲିଶ ତା’ ସହ ପୁଣି ଫ୍ରେଞ୍ଚ୍‌, ଜର୍ମାନ୍‌ ଆଦି ଶିଖିପାରୁଛନ୍ତି ତା’ହେଲେ କ’ଣ ଓଡ଼ିଆ ଶିଖିହେବନି। ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଆମ ନିଜ ଭାଷା ଶିଖେଇବା ଦାୟିତ୍ୱ ଆମର। ଆମେ ଯଦି ଆମ ଭାଷାକୁ ସମ୍ମାନ ନ ଦେବା, ତା’ହେଲେ ଆମ ପିଲାଏ କାହିଁକି ଦେବେ? ମୋ- ୯୩୩୮୫୬୬୫୮୭, saumya.consultant@gmail.com
All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଚୋକ୍‌ସିଙ୍କ ପଥ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଚୋକ୍‌ସିଙ୍କ ପଥ

ପଞ୍ଜାବ ନ୍ୟାଶନାଲ ବ୍ୟାଙ୍କ (ପିଏନ୍‌ବି) ସ୍କାମ୍‌ ପ୍ରାୟ ବର୍ଷେ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଯାଉଛି। ଇତିମଧ୍ୟରେ ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଅଭିଯୁକ୍ତ ହୀରା ବ୍ୟବସାୟୀ ନୀରବ ମୋଦି ଓ ତାଙ୍କ ମାମୁ ମେହୁଲ ଚୋକ୍‌ସିଙ୍କୁ ଭାରତ ପ୍ରତ୍ୟର୍ପଣ କରାଯାଇପାରିଲା ନାହିଁ। ଚୋକ୍‌ସି ଆଣ୍ଟିଗୁଆ ନାଗରିକତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିସାରିଥିବାରୁ ୨୦୧୯ ଜାନୁୟାରୀ ୨୧ରେ ଭାରତୀୟ ପାସ୍‌ପୋର୍ଟ ସମର୍ପଣ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଭାରତୀୟ ବୈଦେଶିକ ନୀତି ଅନୁଯାୟୀ, ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ନାଗରିକ ଅନ୍ୟ ଦେଶର ..

ଆଚାରରେ ସକାରାତ୍ମକତା ପ୍ରକାଶର ସୁଯୋଗ

ଆଚାରରେ ସକାରାତ୍ମକତା ପ୍ରକାଶର ସୁଯୋଗ

ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତର୍କ/ ବିମଳ ପ୍ରସାଦ ପାଣ୍ଡିଆ

୨୦୧୯ ବର୍ଷର ଶେଷ ‘ମନ୍‌ କି ବାତ୍‌’ରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ମୋଦି କହିଥିଲେ ଯେ, ନକାରାତ୍ମକତାର ପ୍ରସାର କରିବା ଅତି ସହଜ କିନ୍ତୁ ଲୋକେ ସକାରାତ୍ମକତାର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ଆଗେଇ ଆସିବା ଦରକାର। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଭଳି ନେତୃସ୍ଥାନୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଏଭଳି ସକାରାତ୍ମକତାର ବିଚାର ଦେବା ଅନେକ ଆଶା ଉଦ୍ରେକ କରାଏ। ଏହି ନିର୍ବାଚନୀ ଋତୁରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ‘ମନ୍‌ କି ବାତ୍‌’ରେ ରଖିଥିବା ବିଚାରକୁ ନିଜ ଆଚାରରେ ପରିଣତ କରିପାରିଲେ ତାହା ସକାରାତ୍ମକତାର ଉଦାହରଣ ସୃଷ୍ଟିକରିବ। ନିଜ ବିଚାରକୁ ଆଚାରରେ ପରିଣତ କରି ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ଟାହିଟାପରା କରିବାର ପ୍ରବୃତ୍ତିରୁ ନିଜକୁ ଦୂରେଇ ବା ବିରୋ..

ସଶସ୍ତ୍ର ମୁକ୍ତି ସଂଗ୍ରାମର ମହାନାୟକ

ସଶସ୍ତ୍ର ମୁକ୍ତି ସଂଗ୍ରାମର ମହାନାୟକ

ଡ. ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ସାହୁ

ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷିତ ଭାରତୀୟଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଯେତେବେଳେ ଆଇସିଏସ୍‌ ଚାକିରି ଥିଲା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଫଳତା, ସେତେବେଳେ ସୁଭାଷ ବୋଷ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ, ଯିଏ ଆଇସିଏସ୍‌ ପରୀକ୍ଷାରେ ସଫଳତା ଅର୍ଜନ କରି ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ପାଦରେ ଏଡ଼େଇ ଦେଇ କେମ୍ବ୍ରିଜ୍‌ରୁ ସ୍ବଦେଶ ଫେରି ଆସିଥିଲେ ଦେଶମାତୃକାକୁ ସ୍ବାଧୀନ କରିବାର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ। ସିଧାସଳଖ ବମ୍ବେରେ ମହାମତ୍ା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରି (୨୦ଜୁଲାଇ ୧୯୨୧) ସେ କଂଗ୍ରେସରେ ଯୋଗଦେଲେ ଏବଂ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟରେ ବିବାହକୁ ନେଇ ରହିଛି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରା। ବିବାହ ବେଳେ କନ୍ୟା ଓ ବର ଅଗ୍ନିକୁ ସାକ୍ଷୀ ରଖି ସାରା ଜୀବନ ଲାଗି ସାଥୀ ହୋଇଥାଆନ୍ତି। ତେବେ ରାଜସ୍ଥାନର ଶ୍ରୀମାଲୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ବିଭାଘର ବେଳେ ବର କନ୍ୟାକୁ କୋଳରେ ଧରି ଅଗ୍ନି ଚାରିପାଖରେ ସାତଥର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିଥାଆନ୍ତି। ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ସମୟରେ ବିଘ୍ନ ..

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ଆଜିର ସ୍ଥିତି ଦେଖିଲେ ୨୦୧୪ରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବା ପରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଆଦୌ ପୂରଣ କରିନାହାନ୍ତି। ଉଚ୍ଚାଙ୍ଗ ସ୍ବରରେ ‘ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ବିକାଶ’ କଥା କହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ଫଳ ଶୂନ ହୋଇଛି। ବିଶେଷକରି ସାମାଜିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ ଦେଶର ଅଧିକ କ୍ଷତି ଘଟିଛି। ଅସହିଷ୍ଣୁତା, ମିଛିମିଛିକା ଦେଶପ୍ରେମ ଓ ବିଭାଜନ ରାଜନୀତି ସାମାଜିକ ବାତାବରଣକୁ ଘୋର ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି। ଏକ ଉତ୍ତମ ଶାସନ ଜରିଆରେ ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ନୂଆ ଦିଗ ଦେଖାଇଦିଆଯିବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ସୁଫଳ ଲୋକେ ପାଇପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହା ଜଣାଶୁଣା ଯେ, ମୋଦିଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ କର୍ପୋରେଟ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ିଛି..

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

ସହଦେବ ସାହୁ

ଜାତିସଂଘର ଖାଦ୍ୟ ଓ କୃଷି ସଂସ୍ଥା (ଏଫ୍‌ଏଓ) ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି ବିରୋଧୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂଗୋଷ୍ଠୀ (ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାଶନାଲ ଆଲାଏନ୍ସ ଏଗେଁଷ୍ଟ ହଙ୍ଗର ଆଣ୍ଡ ମାଲନ୍ୟୁଟ୍ରିଶନ୍‌) କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ଅଭୂତପୂର୍ବ ବିକାଶକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି। ୧୯୫୦-୫୧ରେ ଭାରତରେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉପତ୍ାଦନ ପରିମାଣ ୫ କୋଟି ଟନ୍‌ ଥିବାବେଳେ ୨୦୧୬-୧୭ରେ ୨୭ କୋଟି ୨୦ ଲକ୍ଷ ଟନ୍‌ ହୋଇଛି, ପ୍ରାୟ ୫ଗୁଣ। ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଛି ୪ ଗୁଣ। ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ-ଅଭାବୀ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ପଛରେ ପକାଇ ଭାରତ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ରପ୍ତାନିକାରୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ହୋଇଗଲାଣି। ତଥାପି ଭାରତରେ କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି କାରଣରୁ ଏକଚତୁର୍ଥାଂଶ ଲୋକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇପାରୁ ନାହା..

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ପଣ୍ଡା

ଆଜିକାଲି ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏଭଳି ଅଧୋଗତି ହୋଇଛି ଯେ, ପ୍ରାୟ ୬୦% ମାଧ୍ୟମିକ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ଦରଖାସ୍ତଟିଏ ଲେଖିବାକୁ ବା ସାଧାରଣ ହିସାବଟିଏ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ। ଭାରତର ୭୫% ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଓ କାରିଗରି ଶିକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ନାତକ ଚାକିରି ପାଇବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ନିକଟ ଅତୀତରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ସାରା ଭାରତରେ ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଖାଲି ସେତିକି ନୁହେଁ ଛାତ୍ରସମାଜର ଆଜି ନୈତିକ ସ୍ଖଳନ ଘଟିଛି। ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ଅବକ୍ଷୟ ହେଉଛି। ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଲୋପ ପାଉଛି। ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟୟବହୁଳ ଏବଂ ଚାକିରିସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଜ୍ଞାନ ଓ ଗବେଷଣା ଅର୍ଥସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ସମାଜସେବା ପ୍ରଚାରସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଯଦି ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ପିଅନ ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

କାହିଁ କେଉଁ ଆଦିମ କାଳରୁ କୁକୁର ହେଉଛି ମଣିଷର ସାଥୀ। ଏହି ପ୍ରାଣୀ ମଣିଷର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭୃତ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଏପରି କି ମାଲିକର ଲୁଣ ଖାଇବାରୁ ତା’ର ଗୁଣ ଗାଏ। ମାଲିକର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଇ ଦରକାର ପଡ଼ିଲେ ନିଜ ଜୀବନ ହାରିଦିଏ। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ଜୟପୁରରେ। ରାଜସ୍ଥାନର ଜୟପୁରରେ ବାସ କରୁଥିବା ପୂର୍ବତନ ରଣଜୀ ଖେଳାଳି ସଞ୍ଜୀବ ଓହଲାନ୍‌ଙ୍କ ବାସଭବନରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯାଇଥିଲା। ତଳ ମହଲାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଆଁ ଲାଗିବା ଯୋଗୁ ସଞ୍ଜୀବ..

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ସ।ଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଯେତେ ନିକଟତର ହେଉଛି, ରାଜନୈତିକ ଉଷ୍ମତା ସେତେ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲାଣି। ଜାନୁୟାରୀ ୧୯ରେ କୋଲକାତାରେ  ବିରୋଧୀଙ୍କ ରାଲିର କଳେବର ଦେଖିଲେ ମହାଗଠବନ୍ଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା ମନେହେଉଛି। 

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

 ବିଶ୍ୱ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସଂସ୍ଥାର ଏକ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଭାରତରେ ଅଧିକାଂଶ ସହର ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ। ଏପରି କି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପନ୍ଦରଟି ସହର ମଧ୍ୟରେ ଭାରତର ଚଉଦଟି ସହର ଅଛି। ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଦୂଷିତ ସହର ହେଉଛି କାନପୁର। 

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ବାସିପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ଚିହ୍ନା ଲୋକଟିଏ, ଆପଣାର ମଣିଷଟିଏ ଆମକୁ ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ହତାଦର କରିବାର ଅନୁଭବ କଲେ ଆମେ ଏ ରୂଢିଟିର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାଉ! ଏଠାରେ ବାସିପାଣିକୁ ନିକୃଷ୍ଟ ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ନଚେତ୍‌ ଆମେ କହୁଥାନ୍ତେ- ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ସଜପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ନଚେତ୍‌ କହିଥାନ୍ତେ- କିରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ମଦପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ମାନେ ବାସିପାଣିଟି ପଚାରିବା ବା ବନ୍ଧୁ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭଲ ପାଇବାର ହୃଦୟଟିଏ ଥିଲେ କେତେକ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ବୟସରେ ବି ଭଲପାଇ ବସନ୍ତି। ତେବେ ଭଲ ପାଇବା ପାଇଁ ଜଣେ ବିବାହିତା ମହିଳା ଏକ ଅଭିନବ ପନ୍ଥା ଆପଣାଇଥିଲେ।