ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସୁଯୋଗ ଓ ଅଭିପ୍ରାୟ

ସୁଯୋଗ ଓ ଅଭିପ୍ରାୟ
ଡ. ବାସୁଦେବ ମିଶ୍ର ସଂସାରରେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ବଞ୍ଚତ୍ବା ପାଇଁ ଖୁବ୍‌ କମ୍‌ ଲୋକ ସୁଯୋଗ ପାଆନ୍ତି। ଶାରୀରିକ, ମାନସିକ, ଆର୍ଥତ୍କ, ସାମାଜିକ ଏମିତି ଅନେକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏହି ଅପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଅନୁଭବ କରେ ମଣିଷ। କେତେକେ ସେଥିପାଇଁ ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ଦୋଷ ଦେଉଥିବାବେଳେ ଅନ୍ୟ କେହି ନିଜ କର୍ମକୁ ଦୋଷ ଦିଅନ୍ତି। ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସୁଯୋଗ ପୂର୍ଣ୍ଣତଃ ଅଥବା ଆଂଶିକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜକୁ ଧନ୍ୟ ମନେକରନ୍ତି ନିଶ୍ଚୟ। ଭଲ ପାଠ ପଢୁତ୍ଥିବା, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରର ପିଲାଟି ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ଏକାଧିକବାର ଆସିଥାଏ। କାରଣ ହେଲା ତା’ର ସେଥିପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟତା ଅଛି। ତେବେ ଭଲ ଚାକିରିଟିଏ ପାଇବା ପରେ ଯଦି ତାକୁ ମୁକ୍ତଭାବେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ଦିଆ ନ ଯାଏ, ତେବେ ସେପରି ସୁଯୋଗ ନିଶ୍ଚିତରୂପେ ମୂଲ୍ୟହୀନ ହୋଇଯାଏ। ଠିକ୍‌ ସେମିତି ମନେ କରାଯାଉ ପିଲାଟି ଭଲ ପଢେ, ବର୍ଷସାରା ଖୁବ୍‌ ପରିଶ୍ରମ କରି ପାଠକୁ ଆୟତ୍ତ କରି ବର୍ଷ ଶେଷରେ ପରୀକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଯାଇ ଦେଖିଲା, ସେଠାରେ ପରୀକ୍ଷା ଦେବାର ଉପଯୁକ୍ତ ବାତାବରଣ ନାହିଁ। ଏମିତି ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେଖାଯାଏ ସୁଯୋଗ ସେଇମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଖୁନ୍ଦି ହୋଇଥାଏ ଯେଉଁମାନେ ବସ୍ତୁତଃ ସେଥିପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି। ଯୋଗ୍ୟତାସମ୍ପନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତିଟିଏ ସେବାକ୍ଷେତ୍ରରେ କୌଣସି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦବୀରେ ସ୍ଥାନିତ ହେଲେ ତାହା ସମାଜ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକର ହୋଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଆମ ଦେଶରେ ବହୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦବୀ ଅଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ବୋଲି ଆମେ ଜାଣୁ। ଏହି ଯୋଗ୍ୟତା କେବଳ ପାଠପଢି ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିବାରେ ନ ଥାଏ। ପାଠ ପଢି ବିଷୟଗତ ଜ୍ଞାନ ଅର୍ଜନ ସହିତ ଯୋଗ୍ୟତାର ଅନ୍ୟ ବିଷୟଗୁଡିକ ହୋଇପାରେ ବିନୟମିଶ୍ରିତ ବ୍ୟବହାର, ସଚ୍ଚୋଟତା, ସେବାପ୍ରାଣତା, ନିରହଙ୍କାରତା ଇତ୍ୟାଦି। ଭଲ ପାଠ ପଢୁଥିବା ପିଲାଟି ସ୍କୁଲ କଲେଜରେ ଭଲ ନମ୍ବର ରଖି ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ପରିବାରଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଗାଁ, ଦେଶର ଲୋକେ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି। ସମୟକ୍ରମେ ସେବା କରିବା ନିମିତ୍ତ ଉଚ୍ଚ ପଦବୀଯୁକ୍ତ ଚାକିରିର ସୁଯୋଗଟିଏ ମଧ୍ୟ ପାଏ ସେ। ହେଲେ କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେହି ଖୁସି ବେଶି ଦିନ ରହେନାହିଁ। ସେହି ପିଲା କ୍ଷମତା ଲୋଭରେ ଅନ୍ଧହୋଇ ବା ଅର୍ଥଲୋଭରେ ପଡି ଅନ୍ୟାୟ ଅନୀତିର ଆଶ୍ରୟ ନିଏ। ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଧୋକାଦେଇ ଦେଶର ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ନିଜର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଲାଞ୍ଚ ନିଏ। ମିଛ କହି ଲୋକଙ୍କୁ ଠକେ। ଶେଷରେ ଧରାପଡି ମାମଲାରେ ଛନ୍ଦିହୁଏ। ଜେଲ ଯାଏ। ଯେଉଁ ପରିବାର ଗାଁ ଗଣ୍ଡାର ଲୋକେ ତା’ର ଭଲ ପଢିବାରେ, ପରୀକ୍ଷାରେ ଭଲ ନମ୍ବର ରଖିବାରେ, ଉଚ୍ଚ ପଦପଦବୀ ପାଇବାରେ ଦିନେ ଖୁସିହୋଇ ନାଚୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଲଜ୍ଜାରେ ନତମସ୍ତକ ହୁଅନ୍ତି। ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗିପଡନ୍ତି। ହାତପାହାନ୍ତାରେ ଆସିଥିବା ସୁଯୋଗକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ବୋଲି ମନେକରି ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କଲେ ତାହା ବ୍ୟକ୍ତି, ପରିବାର ତଥା ଜାତିପ୍ରତି ଆଶୀର୍ବାଦ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ। ସୁଯୋଗକୁ ନିଜର ପାରିବାପଣିଆ ବୋଲି ମନେକରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଗଲେ ତା’ ସହିତ ଅଭିପ୍ରାୟଟିଏ ଯୋଡି ହୋଇଯାଏ। ଚାକିରି ଆରମ୍ଭରୁ ବଡ ସହରରେ ଜମି ସାଙ୍ଗକୁ କୋଠାବାଡି, ଦାମୀ କାର୍‌, ବ୍ୟାଙ୍କ ବାଲାନ୍ସ ଇତ୍ୟାଦି ହାତେଇବାର ଖସଡାଟିଏ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଯାଏ ମନରେ। ସେପରି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖି ବାଟ ଚାଲୁଚାଲୁ କେବେ ବିଧି ବାମ ହେଲା ତ ହାତକଡା ପଡି ଜେଲକୁ ଯିବା ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଯାଏ। ସେଦିନ ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ଅଫିସ ସହଯୋଗୀ ଭାବେ ସଦ୍ୟ ଚାକିରିରୁ ଅବସର ନେଇଥିବା ଜଣେ ସମ୍ପର୍କୀୟ ବଡଭାଇଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ ହେବାପରେ କଥାପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସେ ଯାହା କହିଲେ ତାହାର ସାରାଂଶ ହେଲା- ଚାକିରିରେ ଥିବାବେଳେ ନିଜ ଦରମା ବ୍ୟତୀତ ତା’ର ବହୁଗୁଣ ଅର୍ଥ ତାଙ୍କ ପକେଟକୁ ଆସୁଥିଲା ଭିନ୍ନ ବାଟରେ। ଅବଶ୍ୟ ନିଜକୁ କଳୁଷିତ କରି, ନିଜ ସଚ୍ଚୋଟତାକୁ ବଳିଦେଇ, ନିରୀହ ଜନତାଙ୍କର ସ୍ବାର୍ଥକୁ ନଷ୍ଟ କରି। ତେବେ ଜଣେ ଉଚ୍ଚପଦସ୍ଥ ଅଫିସରଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଏହା ତାଙ୍କ ଦରମାର କେତେଗୁଣ ହେଉଥିବ, ତାହା ଅନୁମାନ କରିବା କଷ୍ଟକର। ଏମାନଙ୍କର ରୋଜଗାର ଏତେ ବେଶୀ ହୁଏ ଯେ ନିଜ ନାଆଁରେ ଖୋଲାଯାଇଥିବା ବ୍ୟାଙ୍କ ଆକାଉଣ୍ଟ ଭର୍ତ୍ତିହୋଇଯାଏ ଅକାତରରେ। ଏକାଧିକ ବ୍ୟାଙ୍କ ଆକାଉଣ୍ଟ ଭର୍ତ୍ତି ହେବାପରେ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀପିଲାଙ୍କ ଆକାଉଣ୍ଟ ଖୋଲାଯାଏ, ସେଗୁଡିକ ଭର୍ତ୍ତିହେବା ପରେ ଶ୍ୱଶୁରଘର ଲୋକଙ୍କ ନାଆଁରେ ଖୋଲାହୁଏ ଆକାଉଣ୍ଟ। ତାଙ୍କ ନାଆଁରେ ଜମି କିଣାହୁଏ, ଦାମୀ ଗାଡି କିଣାହୁଏ, ସହରରେ ଦାମୀ ପ୍ଲଟ୍‌ କିଣାହୁଏ, ସେଇଠି ବହୁତଳ ପ୍ରାସାଦ ଗଢାହୁଏ, ଏମିତି ଅନେକ। ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆସେ କଥା। କୋଟିପତି କିରାଣୀ, କୋଟିପତି ଅଫିସର ଶିରୋନାମାରେ ସମ୍ବାଦ ପ୍ରକାଶ ପାଏ। ସେମାନଙ୍କ ଘରେ ରେଡ୍‌ ହୋଇଥିବାର ଖବରରେ ଝଲସିଉଠେ ଖବରକାଗଜର ପୃଷ୍ଠା, ଟେଲିଭିଜନର ପରଦା। ପୋଲିସ ଗାଡିରେ ବସି ଜେଲକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଲାଜରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିଜ ମୁହଁ ଦେଖାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ ସେମାନେ। ଢାଙ୍କି ଦିଅନ୍ତି ଗାମୁଛାରେ। କି ଜୀବନ ଇଏ ? ଜୀବନ ନା ଜୀବନ ଥାଉଥାଉ ମୃତ୍ୟୁ! ଆମ ଉପନିଷଦରେ ଦାନ ସମ୍ପର୍କରେ କୁହାଯାଇଛି- ଶ୍ରଦ୍ଧୟା ଦେୟମ୍‌, ଅଶ୍ରଦ୍ଧୟା ଅଦେୟମ୍‌, ଭିୟା ଦେୟମ୍‌, ହ୍ରିୟା ଦେୟମ୍‌, ସମ୍ବିଦା ଦେୟମ୍‌। ଅର୍ଥାତ୍‌ ଅନ୍ୟକୁ କିଛି ଦେବା ସମୟରେ ମନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଭୟ, ଲଜ୍ଜା ଏବଂ ଚେତନା ରହିବା ଉଚିତ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଅପାର କୃପାରୁ ମୁଁ ଦାନ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି। ଏହା ମୋର ପରମ ଭାଗ୍ୟ। ଏହି ସୁଯୋଗର ସଦ୍‌ବିନିଯୋଗ କରି ନ ପାରିଲେ ଏହା ମୋଠାରୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରି ନିଆଯାଇପାରେ। ସେହିପରି ସମାଜକୁ ସେବା ପ୍ରଦାନ କରିବା ସମୟରେ ମନରେ ଏହି ଭାବନା ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ ସୁଯୋଗର ସଦ୍‌ବିନିଯୋଗ କରିବା ପାଇଁ ମନରେ ଆଗ୍ରହ ସୃଷ୍ଟିହୁଏ। ସୁଯୋଗକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ବରଦାନ ବୋଲି ନ ଭାବି ଧନାଗମର ମାଧ୍ୟମ ବୋଲି ମାନିନେଲେ ମନରେ ଅଯଥା ଅଭିପ୍ରାୟଗୁଡିଏ ଭିଡ ଜମାନ୍ତି। ସାରା ଜୀବନ ବ୍ୟସ୍ତରହି ସେହି ଅଭିପ୍ରାୟଗୁଡିକୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେଗୁଡିକ ସେମିତି ଅପୂରିତ ହୋଇ ରହିଥାଏ। ମୋ- ୯୪୩୮୩୨୮୭୫୫
All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ଆଜିର ସ୍ଥିତି ଦେଖିଲେ ୨୦୧୪ରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବା ପରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଆଦୌ ପୂରଣ କରିନାହାନ୍ତି। ଉଚ୍ଚାଙ୍ଗ ସ୍ବରରେ ‘ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ବିକାଶ’ କଥା କହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ଫଳ ଶୂନ ହୋଇଛି। ବିଶେଷକରି ସାମାଜିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ ଦେଶର ଅଧିକ କ୍ଷତି ଘଟିଛି। ଅସହିଷ୍ଣୁତା, ମିଛିମିଛିକା ଦେଶପ୍ରେମ ଓ ବିଭାଜନ ରାଜନୀତି ସାମାଜିକ ବାତାବରଣକୁ ଘୋର ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି। ଏକ ଉତ୍ତମ ଶାସନ ଜରିଆରେ ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ନୂଆ ଦିଗ ଦେଖାଇଦିଆଯିବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ସୁଫଳ ଲୋକେ ପାଇପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହା ଜଣାଶୁଣା ଯେ, ମୋଦିଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ କର୍ପୋରେଟ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ିଛି..

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

ସହଦେବ ସାହୁ

ଜାତିସଂଘର ଖାଦ୍ୟ ଓ କୃଷି ସଂସ୍ଥା (ଏଫ୍‌ଏଓ) ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି ବିରୋଧୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂଗୋଷ୍ଠୀ (ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାଶନାଲ ଆଲାଏନ୍ସ ଏଗେଁଷ୍ଟ ହଙ୍ଗର ଆଣ୍ଡ ମାଲନ୍ୟୁଟ୍ରିଶନ୍‌) କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ଅଭୂତପୂର୍ବ ବିକାଶକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି। ୧୯୫୦-୫୧ରେ ଭାରତରେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉପତ୍ାଦନ ପରିମାଣ ୫ କୋଟି ଟନ୍‌ ଥିବାବେଳେ ୨୦୧୬-୧୭ରେ ୨୭ କୋଟି ୨୦ ଲକ୍ଷ ଟନ୍‌ ହୋଇଛି, ପ୍ରାୟ ୫ଗୁଣ। ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଛି ୪ ଗୁଣ। ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ-ଅଭାବୀ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ପଛରେ ପକାଇ ଭାରତ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ରପ୍ତାନିକାରୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ହୋଇଗଲାଣି। ତଥାପି ଭାରତରେ କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି କାରଣରୁ ଏକଚତୁର୍ଥାଂଶ ଲୋକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇପାରୁ ନାହା..

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ପଣ୍ଡା

ଆଜିକାଲି ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏଭଳି ଅଧୋଗତି ହୋଇଛି ଯେ, ପ୍ରାୟ ୬୦% ମାଧ୍ୟମିକ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ଦରଖାସ୍ତଟିଏ ଲେଖିବାକୁ ବା ସାଧାରଣ ହିସାବଟିଏ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ। ଭାରତର ୭୫% ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଓ କାରିଗରି ଶିକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ନାତକ ଚାକିରି ପାଇବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ନିକଟ ଅତୀତରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ସାରା ଭାରତରେ ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଖାଲି ସେତିକି ନୁହେଁ ଛାତ୍ରସମାଜର ଆଜି ନୈତିକ ସ୍ଖଳନ ଘଟିଛି। ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ଅବକ୍ଷୟ ହେଉଛି। ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଲୋପ ପାଉଛି। ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟୟବହୁଳ ଏବଂ ଚାକିରିସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଜ୍ଞାନ ଓ ଗବେଷଣା ଅର୍ଥସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ସମାଜସେବା ପ୍ରଚାରସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଯଦି ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ପିଅନ ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

କାହିଁ କେଉଁ ଆଦିମ କାଳରୁ କୁକୁର ହେଉଛି ମଣିଷର ସାଥୀ। ଏହି ପ୍ରାଣୀ ମଣିଷର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭୃତ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଏପରି କି ମାଲିକର ଲୁଣ ଖାଇବାରୁ ତା’ର ଗୁଣ ଗାଏ। ମାଲିକର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଇ ଦରକାର ପଡ଼ିଲେ ନିଜ ଜୀବନ ହାରିଦିଏ। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ଜୟପୁରରେ। ରାଜସ୍ଥାନର ଜୟପୁରରେ ବାସ କରୁଥିବା ପୂର୍ବତନ ରଣଜୀ ଖେଳାଳି ସଞ୍ଜୀବ ଓହଲାନ୍‌ଙ୍କ ବାସଭବନରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯାଇଥିଲା। ତଳ ମହଲାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଆଁ ଲାଗିବା ଯୋଗୁ ସଞ୍ଜୀବ..

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ସ।ଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଯେତେ ନିକଟତର ହେଉଛି, ରାଜନୈତିକ ଉଷ୍ମତା ସେତେ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲାଣି। ଜାନୁୟାରୀ ୧୯ରେ କୋଲକାତାରେ  ବିରୋଧୀଙ୍କ ରାଲିର କଳେବର ଦେଖିଲେ ମହାଗଠବନ୍ଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା ମନେହେଉଛି। 

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

 ବିଶ୍ୱ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସଂସ୍ଥାର ଏକ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଭାରତରେ ଅଧିକାଂଶ ସହର ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ। ଏପରି କି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପନ୍ଦରଟି ସହର ମଧ୍ୟରେ ଭାରତର ଚଉଦଟି ସହର ଅଛି। ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଦୂଷିତ ସହର ହେଉଛି କାନପୁର। 

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ବାସିପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ଚିହ୍ନା ଲୋକଟିଏ, ଆପଣାର ମଣିଷଟିଏ ଆମକୁ ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ହତାଦର କରିବାର ଅନୁଭବ କଲେ ଆମେ ଏ ରୂଢିଟିର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାଉ! ଏଠାରେ ବାସିପାଣିକୁ ନିକୃଷ୍ଟ ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ନଚେତ୍‌ ଆମେ କହୁଥାନ୍ତେ- ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ସଜପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ନଚେତ୍‌ କହିଥାନ୍ତେ- କିରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ମଦପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ମାନେ ବାସିପାଣିଟି ପଚାରିବା ବା ବନ୍ଧୁ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭଲ ପାଇବାର ହୃଦୟଟିଏ ଥିଲେ କେତେକ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ବୟସରେ ବି ଭଲପାଇ ବସନ୍ତି। ତେବେ ଭଲ ପାଇବା ପାଇଁ ଜଣେ ବିବାହିତା ମହିଳା ଏକ ଅଭିନବ ପନ୍ଥା ଆପଣାଇଥିଲେ। 

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଆକାର ପଟେଲ

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି ମୁମ୍ବାଇରୁ, ବିଶେଷତଃ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ମୁମ୍ବାଇ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପରମ୍ପରା ସହ ସମ୍ଭବତଃ ଲାଓ୍ବଣୀର ସମ୍ପର୍କ ଅଛି। ଢୋଲକୀ ବାଜାର ତାଳେ ତାଳେ ନାଚ-ଗୀତକୁ ଲାଓ୍ବଣୀ କହନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଲୋକନୃତ୍ୟ। ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଛୋଟ ଛୋଟ ଦଳ ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ଟେବୁଲରେ ବସି ଏକ ଖୋଲା ସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅଧ ଡଜନ ମହିଳା ହିନ୍ଦୀ ଗୀତର ତାଳେ ତାଳେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି। ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହକୁ ଆବୃତ କଲାଭଳି ବସ୍ତ୍ର ପନ୍ଧିଥାନ୍ତି। ପରିଚାରିକାମାନେ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ଟେବୁଲ ଉପରେ ମଦ ପରଷନ୍ତି। ଏଠାରେ ଏପରି କି ମୃଦୁ ପାନୀୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିୟର ଭଳି ମୂଲ୍ୟ ନିଆଯାଏ। କିଛି ପୁ..

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଚିତ୍ର ଚରିତ୍ର/ ନିରଞ୍ଜନ ପାଢ଼ୀ

କେଇଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ରାଜଧାନୀ ସହରର ଚେହେରା ଦେଖିଥିବା ଲୋକ ଏ ସହରର ବାସିନ୍ଦା ହୋଇ ନ ପାରିଥିବାର ଦୁଃଖରେ ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦିବାର କାରଣ ଥିଲା ବେଶ୍‌ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ। ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ହକି ଅନୁଷ୍ଠିତ  ହେଉଥିବାର ବିରଳ ଗୌରବବୋଧ ନେଇ ଏ ସ୍ମାର୍ଟ ସହର ଯେମିତି ସୁସଜ୍ଜିତ ତୋରଣ ଓ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ଆଲୋକମାଳାରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପରେ ସଜେଇ ହୋଇଥିଲା, ତହିଁରେ ଏଠାରେ ରହୁ ନ ଥିବା ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ମନରେ ଈର୍ଷାର ଅସୁରଟିଏ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିବା ସ୍ବାଭାବିକ। ମାତ୍ର ସ୍ମାର୍ଟ..

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ/ ଜିତେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ନାୟକ

ବିଶ୍ୱକୁ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅବଦାନ ଅତୁଳନୀୟ। ତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶକୁ ସ୍ମରଣୀୟ ରଖିବା ଲାଗି ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ୧୯୯୫ରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗାନ୍ଧୀ ଶାନ୍ତି ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଆସୁଛି। ମହାତ୍ମାଙ୍କ ୧୨୫ତମ ଜନ୍ମବାର୍ଷିକୀରୁ ସଂସ୍ଥାପିତ ଏହି ସମ୍ମାନ ଅହିଂସା ଓ ଗାନ୍ଧୀବାଦ ଜରିଆରେ ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରୂପାନ୍ତରଣ ଆଣିପାରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସଙ୍ଗଠନକୁ ଦିଆଯାଉଛି। ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ବର୍ଣ୍ଣବୈଷମ୍ୟ ବିରୋଧୀ ବିପ୍ଳବୀ ନେଲ୍‌ସନ ମଣ୍ଡେଲା, ଭାରତର ‘ଚିପ୍‌କୋ’ ଆନ୍ଦୋଳନର ପୁରୋଧା ଚଣ୍ଡିପ୍ରସାଦ ଭଟ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଭାରତୀୟ ମହାକାଶ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା (ଇସ୍ରୋ) ଭଳି ସଙ୍ଗଠନ ଏଭଳି ସମ୍ମାନର ଅଧିକାରୀ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି। ୨୦୧୯ ଜା..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭାରତୀୟ ସମାଜ ପିତୃକୈନ୍ଦ୍ରିକ ପରିବାରକୁ ନେଇ ଗଢ଼ିଉଠିଛି। କାରଣ ଆମ ଦେଶର ପରିବାରରେ ପୁରୁଷ ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି। ତାଙ୍କ ନାମରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସମ୍ପତ୍ତିର ମାଲିକାନା ରହିଥାଏ। ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାନି ଚଳିଥାଆନ୍ତି। ତେଣୁ ଭାରତୀୟ ସମାଜ ଏକ ପୁରୁଷପ୍ରଧାନ ସମାଜ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ ହୋଇଥାଏ। ନିକଟରେ ଝିଅ ନାମରେ ସମ୍ପତ୍ତି କରିବାରୁ ଖାପ୍‌ ପଞ୍ଚାୟତରେ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦଣ୍ଡାଦେଶ ହୋଇଛି। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ରାଜସ୍ଥାନ ରାଜ୍ୟର ଯୋଧପୁର ଅଞ୍ଚଳରେ। ସ୍ଥାନୀୟ ବିଲାଡା ତହସିଲ ଖେଜଡଲାରେ ଜଣେ ପିତା ତାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତିର କିଛି ଅଂଶ ଝିଅ ନାମରେ କରିଥିଲେ। ତେବେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ସରଗରା ସମାଜ ପକ୍ଷରୁ ପସନ୍ଦ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା। କାରଣ ସମାଜରେ ପ୍ରଚଳିତ ପୁରୁଣା..