ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ବିଶ୍ୱ ଜୀବନର ଶିଳ୍ପୀ

ବିଶ୍ୱ ଜୀବନର ଶିଳ୍ପୀ
ଡ. ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ସାହୁ ଓଡ଼ିଆ ଯାତ୍ରା ସାହିତ୍ୟର ବିକାଶ କ୍ରମରେ ଯେଉଁମାନେ ବତିଖୁଣ୍ଟ ପରି ଓଡ଼ିଶାର ଜନଜୀବନକୁ ଆଲୋକିତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣକବି ବୈଷ୍ଣବ ପାଣି ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ। କଟକ ଜିଲା ମାହାଙ୍ଗା ଥାନାର କୋଠପଦା ଗ୍ରାମରେ ୧୮୮୨ ମସିହା କୁମାରପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତିରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଗଣକବି ଥିଲେ ବହୁମୁଖୀ ପ୍ରତିଭାର ଅଧିକାରୀ। ଅଭିନୟ, ଓସ୍ତାଦି, ଗୀତ ରଚନା, ନାଟ୍ୟ ରଚନା, ସଙ୍ଗୀତ ସଂଯୋଜନା ଆଦି ନାଟ୍ୟକଳାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଭାଗରେ ଥିଲା ତାଙ୍କର ସଶ୍ରଦ୍ଧ ପ୍ରବେଶ। ସବୁଠି ପୁଣି ସିଦ୍ଧିର ସ୍ବାକ୍ଷର। ଏ ସଫଳତା ତାଙ୍କୁ ମିଳିଛି ବିନା ଗୁରୁରେ। କାରଣ ପାଣି ଥିଲେ ନିଜେ ନିଜର ଆଦର୍ଶ। ଜଣେ ମୌଳିକ ଯାତ୍ରାକାର। ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ଲାଭରୁ ବଞ୍ଚତ୍ତ କରିଥିଲା ସତ, ମାତ୍ର ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଛଡେଇ ନେଇପାରି ନ ଥିଲା କଲମ। ମାହାଙ୍ଗା ନିକଟସ୍ଥ କଅଁରପୁର ଗ୍ରାମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଦେବତା ବିନୋଦବିହାରୀଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ତଥା ସ୍ବୀୟ ସାଧନା ବଳରେ ମାତ୍ର ୨୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତାଙ୍କ କଲମରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା ପ୍ରଥମ ଗୀତିନାଟ୍ୟ ‘ମେଘନାଦ ବଧ’। ଏହା ତାଙ୍କୁ ଏତେ ସଫଳତା ଆଣିଦେଲା ଯେ ଆଉ ପଛକୁ ଫେରି ଚାହିଁବା ପାଇଁ ମିଳିଲାନି ଅବସର। ତାଙ୍କ ଅଜସ୍ରସ୍ରାବୀ ଲେଖନୀରୁ ଆମତ୍ପ୍ରକାଶ କଲା ‘ରଙ୍ଗସଭା’, ‘ନଳଦମୟନ୍ତୀ’, ‘ଧ୍ରୁବଚରିତ’, ‘ଦାନବୀର ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର’, ‘ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞ’, ‘ରାବଣବଧ’, ‘କୀଚକବଧ’, ‘କପଟପାଶା’, ‘ଶ୍ରୀୟା ଚଣ୍ଡାଳୁଣୀ’, ‘ଭକ୍ତ ସୁଦାମା’ ଓ ‘ବସନ୍ତରାସ’ ଆଦି ଶତାଧିକ କାଳଜୟୀ ଗୀତିନାଟ୍ୟ। ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରାର ଲୋକପ୍ରିୟତା ସମ୍ପର୍କରେ ଜଣେ ଆଲୋଚକ ଲେଖିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ବୈଷ୍ଣବ ପାଣି ଗୀତିନାଟ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରନ୍ତି ସେଠାରେ ଯେଭଳି ଜନସମାଗମ ହୁଏ ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନାତୀତ। ରାତ୍ରି କାଳରେ ଜନଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଏ ସାହିବସ୍ତି। ଫଳରେ ସେଠାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ଚୋରି ଡକାୟତି ଆଦି ଅସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟ। କଟକ ସହରରେ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥା ଉପୁଜିବାରୁ ସହରରେ ପାଣିଙ୍କ ଯାତ୍ରା ପରିବେଷଣ ଉପରେ କଟକଣା ଜାରି କରିଥିଲେ ତତ୍କାଳୀନ ପୋଲିସ ଅଧିକାରୀ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମହାପାତ୍ର। ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ପ୍ରଭାବରେ ଓଡ଼ିଆ ନାଟକ ଯେତେବେଳେ ବିଲୁପ୍ତପ୍ରାୟ, ଠିକ୍‌ ସେତିକିବେଳେ ନିଜ ଅସାଧାରଣ ପ୍ରତିଭାର ଯାଦୁକରୀ ସ୍ପର୍ଶରେ ପ୍ରଚଳିତ ଭାବ, ଭାଷା ଓ ଶୈଳୀକୁ ମାର୍ଜିତ କରି ସେ ଯାତ୍ରା ସାହିତ୍ୟକୁ ଦେଲେ ନୂଆ ଦିଗନ୍ତ। ଗୀତିନାଟ୍ୟକୁ ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିବା ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ସେ ହିଁ ପ୍ରଥମେ ସଙ୍ଗୀତ ସହିତ ସଂଯୋଜିତ କଲେ ଗଦ୍ୟସଂଳାପ। ଆଜି ଭଳି ସେତେବେଳେ ନ ଥିଲା ମୁକ୍ତ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ ବିଜୁଳି ଆଲୁଅର ମଞ୍ଚମାୟା। ସାମାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରକୁ ସମ୍ବଳକରି ପରିବେଷିତ ହେଉଥିଲା ଯାତ୍ରା। ମାତ୍ର ଗଣକବିଙ୍କୁ ଜଣାଥିଲା ସଙ୍ଗୀତ ଓ ସଂଳାପ ମାଧ୍ୟମରେ ବିଶାଳ ଜନଅରଣ୍ୟକୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରିବାର କଳା। ସେ ଜନତାର ରସ ପିପାସାକୁ ବୁଝିଥିଲେ ଏବଂ ତା’ର ବୋଧଶକ୍ତିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲାଭଳି ଚରିତ୍ର ଓ ପରିବେଶ ନିର୍ମାଣ କରି ଦର୍ଶକର ମନରେ ସୃଷ୍ଟିକରି ପାରିଥିଲେ ଉନ୍ମାଦନାଭରା ଶିହରଣ। ତେଣୁ ଶବ୍ଦଚୟନ ଓ ସ୍ବରଲାଳିତ୍ୟ ଗଣକବିଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତରେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି ଅପୂର୍ବ ମାୟା। ଏହାକୁ ଆହୁରି ବର୍ଣ୍ଣାଢ୍ୟ କରିଛି ଯମକ ଓ ଅନୁପ୍ରାସ ପ୍ରୟୋଗ। ପାଣିଙ୍କ ଲେଖନୀଚାଳନା ପରେ ବଦଳିଗଲା ଓଡ଼ିଆ ଯାତ୍ରାର ରୂପରେଖ। ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ଆମୋଦିତ, ଆଲୋଡିତ ଓ ଆହ୍ଲାଦିତ କଲା ବାକ୍ୟ ବିନ୍ୟାସର ବ୍ୟଞ୍ଜନା ଓ ହାସ୍ୟର ଆକ୍ରମଣକାରୀ ରୂପ। ପାଣିକବି ଥିଲେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ଓ ଯାତ୍ରାର ଧର୍ମପଦ। ଆଶା ଓ ଆନନ୍ଦର ବିଶ୍ୱାସବୋଧ ତଥା ସତ୍ୟ ଓ ନ୍ୟାୟର ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ଉପଲବ୍‌ଧି କରି ତା’ର ନାନ୍ଦନିକ ନିର୍ଯ୍ୟାସକୁ ସେ ପରଷିଛନ୍ତି କଳାର ପାଟବରେ। କଳାକୁ ଜୀବନ ସହିତ ମିଶେଇଦେବାରେ ସେ ଜଣେ ସାର୍ଥକ ଶିଳ୍ପୀ। ଗଣ ଜୀବନାଦର୍ଶର ପ୍ରତିଫଳନ ହିଁ ତାଙ୍କ ସାହିତ୍ୟର ମୂଳକଥା। ପାଣିକବି ଥିଲେ ଅହିଂସାର ପୂଜାରୀ ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କର ଜଣେ ପରମ ଭକ୍ତ। ସେଥିପାଇଁ ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ଓ ଆହ୍ବାନକୁ ଖୋଲାଖୋଲି ଭାବେ ପ୍ରଚାରକରି ସ୍ବାଧୀନତା ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ଜନଜାଗରଣ। ତାଙ୍କ ‘ଭାରତମାତାର ଶୋକ’, ‘ଗାନ୍ଧୀ ଭାଗବତ’, ‘ମୂଲିଆ ପୁଅ’, ‘ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ହରିଜନ ପ୍ରବେଶ’ ଆଦି ରଚନାରେ ରହିଛି ଜାତୀୟତାବାଦୀ ଭାବନାର ଉଦାତ୍ତ ଉଚ୍ଚାରଣ। ସଙ୍ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଟୁଳ ହାସ୍ୟରସ ପରିବେଷଣ ହେଉଛି ପାଣି ସାହିତ୍ୟର ଅନ୍ୟତମ ଚମକତ୍ାରିତା। କେବଳ ମନୋରଞ୍ଜନ ବା ଲଘୁ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି ତାଙ୍କ ହାସ୍ୟରସ ପରିବେଷଣର ଲକ୍ଷ୍ୟ ନୁହେଁ। ଶାଣିତ କଟୂକ୍ତିଭରା ହାସ୍ୟରସ ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୀତିଶିକ୍ଷାମୂଳକ ଓ ସଂସ୍କାରଧର୍ମୀ। ନିଶା ସେବନ ଓ ମଦ୍ୟପାନର କୁପରିଣାମ ସମ୍ପର୍କରେ ଜନସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଆଭିମୁଖ୍ୟ ନେଇ ସେ ଲେଖିଛନ୍ତି- ”ଛି ଛି ମଦ ପିଇବି ନାହିଁ, କଳାପାଣି ପରି ଦିଶେ/ ସେହି କଳାପାଣି ପେଟରେ ପଡ଼ିଲେ ଚଉଦ ଭୁବନ ଦିଶେ।“ଦେବତାର ମାନବାୟନ ପାଣି ସାହିତ୍ୟର ସାର ସମ୍ପଦ। ଜଣେ ଏକନିଷ୍ଠ ଭକ୍ତକବି ଭାବେ ଗଣକବି ଅଜସ୍ର ଭଜନ, ଜଣାଣ ରଚନା କରି ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନିକଟରେ ନିବେଦନ କରିଛନ୍ତି ଅନ୍ତରର ଭକ୍ତି ଭାବନା। ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଥିଲା ସଂଘର୍ଷମୟ। ବ୍ୟଥା, ବେଦନା ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭିତରେ ବିତିଥିଲା ସମଗ୍ର ଜୀବନ। ସେଥିପାଇଁ ଦୁଃଖରେ କାତର ହୋଇ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗାଳି ବି ଦେଇଛନ୍ତି ଅଭିମାନବ୍ୟଞ୍ଜିତ ସ୍ବରରେ। ପାଣି ସାହିତ୍ୟ ଗଣଜୀବନର ବିଶ୍ୱକୋଷ। ପଲ୍ଲୀ ଜୀବନ ପ୍ରବାହର ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଏହା କେବଳ ରସୋତୀର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ କାଳୋତୀର୍ଣ୍ଣ। ସେ ନିଃସ୍ବ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱଜୀବନର ଶିଳ୍ପୀ। ଗଣହୃଦୟର ମୁକୁଟବିହୀନ ସମ୍ରାଟ୍‌। ୧୯୫୬ ମସିହା ବୈଶାଖ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ସେ ଦେହତ୍ୟାଗ କଲେ ସତ କିନ୍ତୁ କାଳବକ୍ଷରେ ଚିର ଅମ୍ଳାନ ହୋଇ ରହିଛି ଓ ରହିବ ତାଙ୍କ ସାହିତ୍ୟର ସୁରଭି ଓ ଦ୍ୟୋତନା। ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ନଗର, ଭଦ୍ରକ, ମୋ-୯୪୩୮୮୫୫୦୮୮
All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ଆଜିର ସ୍ଥିତି ଦେଖିଲେ ୨୦୧୪ରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବା ପରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଆଦୌ ପୂରଣ କରିନାହାନ୍ତି। ଉଚ୍ଚାଙ୍ଗ ସ୍ବରରେ ‘ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ବିକାଶ’ କଥା କହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ଫଳ ଶୂନ ହୋଇଛି। ବିଶେଷକରି ସାମାଜିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ ଦେଶର ଅଧିକ କ୍ଷତି ଘଟିଛି। ଅସହିଷ୍ଣୁତା, ମିଛିମିଛିକା ଦେଶପ୍ରେମ ଓ ବିଭାଜନ ରାଜନୀତି ସାମାଜିକ ବାତାବରଣକୁ ଘୋର ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି। ଏକ ଉତ୍ତମ ଶାସନ ଜରିଆରେ ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ନୂଆ ଦିଗ ଦେଖାଇଦିଆଯିବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ସୁଫଳ ଲୋକେ ପାଇପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହା ଜଣାଶୁଣା ଯେ, ମୋଦିଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ କର୍ପୋରେଟ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ିଛି..

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

ସହଦେବ ସାହୁ

ଜାତିସଂଘର ଖାଦ୍ୟ ଓ କୃଷି ସଂସ୍ଥା (ଏଫ୍‌ଏଓ) ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି ବିରୋଧୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂଗୋଷ୍ଠୀ (ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାଶନାଲ ଆଲାଏନ୍ସ ଏଗେଁଷ୍ଟ ହଙ୍ଗର ଆଣ୍ଡ ମାଲନ୍ୟୁଟ୍ରିଶନ୍‌) କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ଅଭୂତପୂର୍ବ ବିକାଶକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି। ୧୯୫୦-୫୧ରେ ଭାରତରେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉପତ୍ାଦନ ପରିମାଣ ୫ କୋଟି ଟନ୍‌ ଥିବାବେଳେ ୨୦୧୬-୧୭ରେ ୨୭ କୋଟି ୨୦ ଲକ୍ଷ ଟନ୍‌ ହୋଇଛି, ପ୍ରାୟ ୫ଗୁଣ। ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଛି ୪ ଗୁଣ। ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ-ଅଭାବୀ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ପଛରେ ପକାଇ ଭାରତ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ରପ୍ତାନିକାରୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ହୋଇଗଲାଣି। ତଥାପି ଭାରତରେ କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି କାରଣରୁ ଏକଚତୁର୍ଥାଂଶ ଲୋକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇପାରୁ ନାହା..

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ପଣ୍ଡା

ଆଜିକାଲି ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏଭଳି ଅଧୋଗତି ହୋଇଛି ଯେ, ପ୍ରାୟ ୬୦% ମାଧ୍ୟମିକ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ଦରଖାସ୍ତଟିଏ ଲେଖିବାକୁ ବା ସାଧାରଣ ହିସାବଟିଏ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ। ଭାରତର ୭୫% ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଓ କାରିଗରି ଶିକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ନାତକ ଚାକିରି ପାଇବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ନିକଟ ଅତୀତରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ସାରା ଭାରତରେ ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଖାଲି ସେତିକି ନୁହେଁ ଛାତ୍ରସମାଜର ଆଜି ନୈତିକ ସ୍ଖଳନ ଘଟିଛି। ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ଅବକ୍ଷୟ ହେଉଛି। ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଲୋପ ପାଉଛି। ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟୟବହୁଳ ଏବଂ ଚାକିରିସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଜ୍ଞାନ ଓ ଗବେଷଣା ଅର୍ଥସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ସମାଜସେବା ପ୍ରଚାରସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଯଦି ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ପିଅନ ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

କାହିଁ କେଉଁ ଆଦିମ କାଳରୁ କୁକୁର ହେଉଛି ମଣିଷର ସାଥୀ। ଏହି ପ୍ରାଣୀ ମଣିଷର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭୃତ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଏପରି କି ମାଲିକର ଲୁଣ ଖାଇବାରୁ ତା’ର ଗୁଣ ଗାଏ। ମାଲିକର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଇ ଦରକାର ପଡ଼ିଲେ ନିଜ ଜୀବନ ହାରିଦିଏ। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ଜୟପୁରରେ। ରାଜସ୍ଥାନର ଜୟପୁରରେ ବାସ କରୁଥିବା ପୂର୍ବତନ ରଣଜୀ ଖେଳାଳି ସଞ୍ଜୀବ ଓହଲାନ୍‌ଙ୍କ ବାସଭବନରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯାଇଥିଲା। ତଳ ମହଲାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଆଁ ଲାଗିବା ଯୋଗୁ ସଞ୍ଜୀବ..

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ସ।ଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଯେତେ ନିକଟତର ହେଉଛି, ରାଜନୈତିକ ଉଷ୍ମତା ସେତେ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲାଣି। ଜାନୁୟାରୀ ୧୯ରେ କୋଲକାତାରେ  ବିରୋଧୀଙ୍କ ରାଲିର କଳେବର ଦେଖିଲେ ମହାଗଠବନ୍ଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା ମନେହେଉଛି। 

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

 ବିଶ୍ୱ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସଂସ୍ଥାର ଏକ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଭାରତରେ ଅଧିକାଂଶ ସହର ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ। ଏପରି କି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପନ୍ଦରଟି ସହର ମଧ୍ୟରେ ଭାରତର ଚଉଦଟି ସହର ଅଛି। ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଦୂଷିତ ସହର ହେଉଛି କାନପୁର। 

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ବାସିପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ଚିହ୍ନା ଲୋକଟିଏ, ଆପଣାର ମଣିଷଟିଏ ଆମକୁ ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ହତାଦର କରିବାର ଅନୁଭବ କଲେ ଆମେ ଏ ରୂଢିଟିର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାଉ! ଏଠାରେ ବାସିପାଣିକୁ ନିକୃଷ୍ଟ ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ନଚେତ୍‌ ଆମେ କହୁଥାନ୍ତେ- ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ସଜପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ନଚେତ୍‌ କହିଥାନ୍ତେ- କିରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ମଦପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ମାନେ ବାସିପାଣିଟି ପଚାରିବା ବା ବନ୍ଧୁ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭଲ ପାଇବାର ହୃଦୟଟିଏ ଥିଲେ କେତେକ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ବୟସରେ ବି ଭଲପାଇ ବସନ୍ତି। ତେବେ ଭଲ ପାଇବା ପାଇଁ ଜଣେ ବିବାହିତା ମହିଳା ଏକ ଅଭିନବ ପନ୍ଥା ଆପଣାଇଥିଲେ। 

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଆକାର ପଟେଲ

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି ମୁମ୍ବାଇରୁ, ବିଶେଷତଃ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ମୁମ୍ବାଇ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପରମ୍ପରା ସହ ସମ୍ଭବତଃ ଲାଓ୍ବଣୀର ସମ୍ପର୍କ ଅଛି। ଢୋଲକୀ ବାଜାର ତାଳେ ତାଳେ ନାଚ-ଗୀତକୁ ଲାଓ୍ବଣୀ କହନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଲୋକନୃତ୍ୟ। ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଛୋଟ ଛୋଟ ଦଳ ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ଟେବୁଲରେ ବସି ଏକ ଖୋଲା ସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅଧ ଡଜନ ମହିଳା ହିନ୍ଦୀ ଗୀତର ତାଳେ ତାଳେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି। ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହକୁ ଆବୃତ କଲାଭଳି ବସ୍ତ୍ର ପନ୍ଧିଥାନ୍ତି। ପରିଚାରିକାମାନେ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ଟେବୁଲ ଉପରେ ମଦ ପରଷନ୍ତି। ଏଠାରେ ଏପରି କି ମୃଦୁ ପାନୀୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିୟର ଭଳି ମୂଲ୍ୟ ନିଆଯାଏ। କିଛି ପୁ..

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଚିତ୍ର ଚରିତ୍ର/ ନିରଞ୍ଜନ ପାଢ଼ୀ

କେଇଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ରାଜଧାନୀ ସହରର ଚେହେରା ଦେଖିଥିବା ଲୋକ ଏ ସହରର ବାସିନ୍ଦା ହୋଇ ନ ପାରିଥିବାର ଦୁଃଖରେ ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦିବାର କାରଣ ଥିଲା ବେଶ୍‌ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ। ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ହକି ଅନୁଷ୍ଠିତ  ହେଉଥିବାର ବିରଳ ଗୌରବବୋଧ ନେଇ ଏ ସ୍ମାର୍ଟ ସହର ଯେମିତି ସୁସଜ୍ଜିତ ତୋରଣ ଓ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ଆଲୋକମାଳାରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପରେ ସଜେଇ ହୋଇଥିଲା, ତହିଁରେ ଏଠାରେ ରହୁ ନ ଥିବା ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ମନରେ ଈର୍ଷାର ଅସୁରଟିଏ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିବା ସ୍ବାଭାବିକ। ମାତ୍ର ସ୍ମାର୍ଟ..

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ/ ଜିତେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ନାୟକ

ବିଶ୍ୱକୁ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅବଦାନ ଅତୁଳନୀୟ। ତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶକୁ ସ୍ମରଣୀୟ ରଖିବା ଲାଗି ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ୧୯୯୫ରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗାନ୍ଧୀ ଶାନ୍ତି ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଆସୁଛି। ମହାତ୍ମାଙ୍କ ୧୨୫ତମ ଜନ୍ମବାର୍ଷିକୀରୁ ସଂସ୍ଥାପିତ ଏହି ସମ୍ମାନ ଅହିଂସା ଓ ଗାନ୍ଧୀବାଦ ଜରିଆରେ ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରୂପାନ୍ତରଣ ଆଣିପାରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସଙ୍ଗଠନକୁ ଦିଆଯାଉଛି। ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ବର୍ଣ୍ଣବୈଷମ୍ୟ ବିରୋଧୀ ବିପ୍ଳବୀ ନେଲ୍‌ସନ ମଣ୍ଡେଲା, ଭାରତର ‘ଚିପ୍‌କୋ’ ଆନ୍ଦୋଳନର ପୁରୋଧା ଚଣ୍ଡିପ୍ରସାଦ ଭଟ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଭାରତୀୟ ମହାକାଶ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା (ଇସ୍ରୋ) ଭଳି ସଙ୍ଗଠନ ଏଭଳି ସମ୍ମାନର ଅଧିକାରୀ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି। ୨୦୧୯ ଜା..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭାରତୀୟ ସମାଜ ପିତୃକୈନ୍ଦ୍ରିକ ପରିବାରକୁ ନେଇ ଗଢ଼ିଉଠିଛି। କାରଣ ଆମ ଦେଶର ପରିବାରରେ ପୁରୁଷ ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି। ତାଙ୍କ ନାମରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସମ୍ପତ୍ତିର ମାଲିକାନା ରହିଥାଏ। ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାନି ଚଳିଥାଆନ୍ତି। ତେଣୁ ଭାରତୀୟ ସମାଜ ଏକ ପୁରୁଷପ୍ରଧାନ ସମାଜ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ ହୋଇଥାଏ। ନିକଟରେ ଝିଅ ନାମରେ ସମ୍ପତ୍ତି କରିବାରୁ ଖାପ୍‌ ପଞ୍ଚାୟତରେ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦଣ୍ଡାଦେଶ ହୋଇଛି। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ରାଜସ୍ଥାନ ରାଜ୍ୟର ଯୋଧପୁର ଅଞ୍ଚଳରେ। ସ୍ଥାନୀୟ ବିଲାଡା ତହସିଲ ଖେଜଡଲାରେ ଜଣେ ପିତା ତାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତିର କିଛି ଅଂଶ ଝିଅ ନାମରେ କରିଥିଲେ। ତେବେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ସରଗରା ସମାଜ ପକ୍ଷରୁ ପସନ୍ଦ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା। କାରଣ ସମାଜରେ ପ୍ରଚଳିତ ପୁରୁଣା..