ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ହଜିଯାଉଛି ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି

ହଜିଯାଉଛି ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି

ଏବେ ରାକ୍ଷୀ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଗଲା, ଭାଇ ଭଉଣୀର ସମ୍ପର୍କକୁ ଦୃଢ କରିବାର ଉତ୍ସବ। ବଜାରର ରାସ୍ତାକଡରେ ରାକ୍ଷୀ ବିକ୍ରିର ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଦୋକାନ। ଏ ହେଉଛି ଆମର ପାରମ୍ପରିକ, ଉତ୍ସବ। କିଛି ଗୋଟିଏ ପର୍ବ ପର୍ବାଣି ଆସିଲେ ସେହି ପୁରୁଣା ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ- ପୁରାଣ କଥା ଓ ପୁରୁଣା ସଂସ୍କୃତିକୁ ମନେ ପକାଇ ଲାଭ କ’ଣ? ମିଥ୍‌ ଓ କ୍ଲାସିକାଲ କଲ୍‌ଚର୍‌ର ଆଉ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକତା ଅଛି କି? ଏ ପ୍ରଶ୍ନ ଆମକୁ ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ସମସ୍ୟା ଆଡକୁ ଟାଣି ନେଉଛି- ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଉନ୍ନତ ମାନର ମଣିଷ ହେବାର ମାନେ କ’ଣ ଯାହା କିଛି ଆମେରିକାରେ ପ୍ରଚଳିତ ତାହା ହିଁ ଆମର ସଂସ୍କୃତି ହେବ? ଇଣ୍ଟରନେଟ୍‌ ପିଢ଼ିରେ ପାଦ ଦେଇଥିବା ଆଜିର ଯେଉଁ କୋଟି କୋଟି ଯୁବ ଭାରତୀୟ ସାରା ଦୁନିଆକୁ ନିଜର ଇଲାକା ଭାବୁଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ଏପରି ଏକ ସଂଶୟଜନକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।

ଅର୍ଥନୈତିକ ସଂସ୍କାରର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଯୁଗରେ ସମୃଦ୍ଧିର ଚୂଳ ଛୁଇଁବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଯୁବତୀଯୁବକ ନୂଆ ନୂଆ କଥା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି। ପୁରୁଣା କଥା ମନରୁ ପାସୋରି ଯାଉଛି। ସହରାଭିମୁଖୀ ବଜାର ଓ ବଜାରର ପଇସାରେ ମୋହିତ ମିଡିଆ ଆମର ନିଜସ୍ବ ପର୍ବପର୍ବାଣିର ଟେକ ନ ରଖି ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍‌ ଡେ, ମଦର୍ସ ଡେ, ଫାଦର୍ସ ଡେ ଭଳି ଇଂରେଜୀ-ଆମେରିକୀୟ ପର୍ବ ଆସିଗଲେ ତାହାର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ଲାଗିଯାଉଛନ୍ତି। ଖବରରେ ନିଜର ଛବି ଦେଖିବା ଲାଗି ଲୋକେ ମିଡିଆ ପ୍ରାୟୋଜିତ ଉତ୍ସବରେ ମାତିଯାଉଛନ୍ତି। ମିନି ମାରାଥନ୍‌, ୱାକାଥନ୍‌ ଭଳି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟହୀନ ବା ପ୍ରଚାରସର୍ବସ୍ବ କାମ ପର୍ବର ରୂପ ନେଉଛି। ଭୁବନେଶ୍ୱରର ରବିବାରିଆ ପଥୋତ୍ସବ କଥା ଦେଖନ୍ତୁ, ଏ ତ ଏକ ପର୍ବ ହୋଇଗଲାଣି। ନିଜ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ପରିବେଶର ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଗି ପାଦରେ ଚାଲିବାର ଉପକାରିତା ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ଠୂଳ ହୋଇଥିବା ଜନତା କେମିତି ଆସିଲେ କେହି ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ। ମୁଣ୍ଡ ପଛପଟେ ହାତ ବୁଲେଇ କାନ ଧରିଲା ଭଳି ସେମାନେ ରାଜଭବନ ରାସ୍ତାରେ ଗାଡିରେ ଘୂରି ଆସନ୍ତି, ରାମ ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଗାଡି ରଖି ରାଜପଥକୁ ନିଜ ଅକ୍ତିଆରରେ ରଖି ପଥଚାରୀ ହୋଇପଡନ୍ତି। ଯେତିକି ପଥଚଲା ତାହାର ତିନିଗୁଣ ଗାଡିଚଲା। ପ୍ରଦୂଷଣ କମିଲା କେମିତି? ଯେମିତି ଆମ ସହରୀ ପ୍ରାତଃଭ୍ରମଣକାରୀମାନେ କାର୍‌ରେ ଦୁଇ ତିନି କିଲୋମିଟର ଆସି ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧି ପାର୍କ ବା ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ପାର୍କରେ ଚାଲନ୍ତି, ପୁଣି ଗାଡିରେ ବସି ଘରକୁ ଫେରନ୍ତି। ଗାଡି ନ ଚଲାଇ ସେତିକି ଦୂରତା ଚାଲି ଚାଲି ଆସିଲେ ପ୍ରାତଃଭ୍ରମଣର ଉପକାରିତା କ’ଣ ମିଳନ୍ତା ନାହିଁ? ସାଙ୍ଗକୁ ପେଟ୍ରୋଲିୟମ୍‌ଜାତ ପଦାର୍ଥର ଖର୍ଚ୍ଚ କମନ୍ତା, ଏହାକୁ ଆମଦାନି କରିବାରେ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଥିବା ଦେଶର ବୈଦେଶିକ ମୁଦ୍ରା ବଞ୍ଚନ୍ତା। ପଥୋତ୍ସବ ଆଳରେ ହେଉଥିବା ଶବ୍ଦ ପ୍ରଦୂଷଣ ବି କମନ୍ତା। ରାଜପଥ ପାଖ ଦୋକାନୀମାନେ ପ୍ରତି ରବିବାରର ପଥୋତ୍ସବକୁ ସ୍ବାଗତ କରନ୍ତି ଏବଂ ସହରର ମିଡିଆମାନେ ଏହି ମିଳନକୁ ଗୋଟିଏ ମହୋତ୍ସବ ଭଳି ପ୍ରଚାର କରୁଛନ୍ତି। କୌଣସି ନା କୌଣସି ଟିଭି ଚାନେଲରେ ନିଜର ଛବି ଆସିଯିବ ଭାବି ଲୋକେ ବିଭିନ୍ନ କଳା କୌଶଳ ଦେଖାଇବାରେ ଲାଗିଯାଆନ୍ତି।
ଏ ପ୍ରକାରର ଉତ୍ସବ ଆମକୁ ଉତ୍ତରାଧିକାର ସୂତ୍ରରେ ମିଳିନାହିଁ, ଆମେ ମାର୍କିନ୍‌ ସଂସ୍କୃତି ଓ ଢାଞ୍ଚାକୁ ଅନୁକରଣ କରୁଛୁ, ଆମେରିକାରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ଚଳଣିକୁ ଆମେ ଅନୁକରଣ କରୁଛୁ। ସେମାନଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧିର କାରଣ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ସୂଚନାପ୍ରଯୁକ୍ତି ବିଦ୍ୟାର ପ୍ରସାର ଏବଂ ତହିଁରେ ପାରଙ୍ଗମ ଯୁବଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ବହୁଳ ନିଯୁକ୍ତି। ନିଯୁକ୍ତି ଲାଗି ଯେଉଁ ଯୋଗ୍ୟତା ଦରକାର ତାହା ମିଳିଥିଲା ଇଂଲିଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଙ୍ଗ୍‌ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ବୈଷୟିକ ଶିକ୍ଷା ଯୋଗୁ। ଆମ ଦେଶର ପ୍ରାଦେଶିକ ସରକାରମାନେ ଭାବିନେଲେ ଇଂଲିଶ ମାଧ୍ୟମ ହିଁ ଆମ ପିଲାଙ୍କୁ ମଣିଷ କରିବ। ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷାରେ ଇଂଲିଶ ଦରକାର ସିନା, ମାଧ୍ୟମିକ ସ୍ତର ପ୍ଯଯ୍ୟନ୍ତ ଶିକ୍ଷାରେ ଇଂଲିଶ କ’ଣ ଦରକାର? ତା’ଛଡା ଇଂଲିଶରେ ପଢିବା ପିଲାମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତ ବୈଷୟିକ ନିଯୁକ୍ତି ମିଳୁନାହିଁ! ଜନସଂଖ୍ୟାର କେତେ ଅଂଶ ବୈଷୟିକ ଶିକ୍ଷାରେ ଦକ୍ଷତା ହାସଲ କରୁଛନ୍ତି? ପ୍ରାଥମିକ ସ୍ତରରେ ଶିକ୍ଷା ପାଉଥିବା ପିଲାଙ୍କ ଭିତରୁ ଶତକଡା ୧ କି ୨ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଏକ ଦଶମାଂଶ କି କମ୍‌ ପିଲା ସୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତି (ଆଇଟି) ସମ୍ପର୍କୀୟ ପାଠ ପଢନ୍ତି। ଏତେ କମ୍‌ ପିଲା ଇଂଲିଶ ଦରକାର କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଶତକଡା ୯୯ ଭାଗ ପିଲାଙ୍କୁ ଇଂଲିଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା କି ଦରକାର? ଅଥଚ ନେତାମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ଶିକ୍ଷାନୀତି ତିଆରି କରୁଥିବା ଅଧିକାରୀମାନେ ଇଂଲିଶ ଭାଷାକୁ ଆଦର୍ଶ ବିଦ୍ୟାଳୟର ମାଧ୍ୟମ କରୁଛନ୍ତି। ଆମ ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଭୁଲିଯାଉଛନ୍ତି। ପ୍ରାଥମିକ ଓ ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷା ମାତୃଭାଷାରେ ନ ହେଲେ ଆମ ପିଲାଏ ପାଠକୁ ସହଜେ ହଜମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏବେ ତ ବିନା ପରୀକ୍ଷାରେ ସପ୍ତମ ଶ୍ରେଣୀ ଯାଏ ଉଠୁଥିବା ପିଲା ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ପାଠ ପଢିପାରୁନାହିଁ ବୋଲି ପ୍ରଥମା ନାମକ ଏକ ସଂସ୍ଥା ସର୍ଭେ କରି ଜଣାଇଛି। ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ପୁଣି ଇଂଲିଶ ମାଧ୍ୟମରେ ପଢି ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିବା ପିଲା ଭାରତୀୟତା କ’ଣ ଜାଣୁଛି? ମାତୃଭାଷାରେ ପଢ଼ାଲେଖା କଲେ ଯେ ପ୍ରକୃତ ଭାରତୀୟ ହେବ ସେ ବିଶ୍ୱାସ ନାହିଁ। ଇଂଲିଶ ଭାଷାରେ ଭାରତୀୟ ଲେଖା ଏତେ ବଢ଼ିଯାଇଛି ଯେ ତାହା ବ୍ରଟିଶ୍‌ ଶାସନ ସମୟରେ ନ ଥିଲା। ଏବେ ସଂସ୍କୃତ ବା ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତୀୟ ଭାଷା ପଢ଼ିବା ଲାଗି ଭାରତୀୟମାନଙ୍କୁ ବିଦେଶ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ। କଲମ୍ବିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ସଂସ୍କୃତ ଅଧ୍ୟାପକ ସେଲ୍‌ଡନ ପୋଲକ କହନ୍ତି- ଏଭଳି ରୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ଓ ଧୀଶକ୍ତି ଯଦି ଚାଲୁ ରହିବ ତେବେ କ୍ଲାସିକାଲ ଯୁଗର ଲେଖା ଓ ଦଲିଲମାନଙ୍କୁ ପଢ଼ିବା ଓ ବୁଝିବାର ନାଗରିକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଖୁବ୍‌ଶୀଘ୍ର ଶୂନକୁ ଆସିଯିବ। ଭାରତ ଏଭଳି ଏକମାତ୍ର ସଂସ୍କୃତି ହୋଇପଡ଼ିବ ଯାହାର ସାହିତି୍ୟକ ପିତୃତ୍ୱ ଏବଂ ଇତିହାସ ଦେଶବାହାରର ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କ ହାତରେ ରହିବ। 
ଅର୍ଥନୈତିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧିର ଉପହାର ସ୍ବରୂପ ଏବେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ମାତାପିତାମାନେ ଆଗକାଳର ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରର ଅନିଶ୍ଚିତତାରୁ ମୁକୁଳିଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ପିଲାମାନେ ନୂଆ ନୂଆ କ୍ୟାରିୟର ଖୋଜୁଛନ୍ତି ଯାହା ଦିନେ ନ ଥିଲା। ପିଲାମାନଙ୍କର ଅତୀତକୁ ଜାଣିବାର ସ୍ବାଭାବିକ ଇଚ୍ଛା ଯାହା ଥିଲା, ତାହା ଆଉ ଦେଖାଯାଉନାହିଁ। ପୁରୁଣା ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକରୁ ମାନେ କାଢ଼ିବାର ଯେଉଁ ବିଦ୍ୟା ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଇଂଲିଶରେ ଫିଲୋଲୋଜି କହନ୍ତି ତାହା ଏବେ ଭାରତରେ ମରିଗଲାଣି। କିନ୍ତୁ ଅଧ୍ୟାପକମାନଙ୍କର ଦରମା ଖୁବ୍‌ ବଢ଼ିଛି। ରାଜନେତାମାନେ ନିଜ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରନ୍ତୁ।
ଅର୍ଥନୈତିକ ସଂସ୍କାରର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଯୁଗରେ ସମୃଦ୍ଧିର ଚୂଳ ଛୁଇଁବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଯୁବତୀଯୁବକ ନୂଆ ନୂଆ କଥା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି। ପୁରୁଣା କଥା ମନରୁ ପାସୋରି ଯାଉଛି। ସହରାଭିମୁଖୀ ବଜାର ଓ ବଜାରର ପଇସାରେ ମୋହିତ ମିଡିଆ ଆମର ନିଜସ୍ବ ପର୍ବପର୍ବାଣିର ଟେକ ନ ରଖି ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍‌ ଡେ, ମଦର୍ସ ଡେ, ଫାଦର୍ସ ଡେ ଭଳି ଇଂରେଜୀ-ଆମେରିକୀୟ ପର୍ବ ଆସିଗଲେ ତାହାର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାରରେ ଲାଗିଯାଉଛନ୍ତି। ଖବରରେ ନିଜର ଛବି ଦେଖିବା ଲାଗି ଲୋକେ ମିଡିଆ ପ୍ରାୟୋଜିତ ଉତ୍ସବରେ ମାତିଯାଉଛନ୍ତି। ମିନି ମାରାଥନ୍‌, ୱାକାଥନ୍‌ ଭଳି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟହୀନ ବା ପ୍ରଚାରସର୍ବସ୍ବ କାମ ପର୍ବର ରୂପ ନେଉଛି। ଭୁବନେଶ୍ୱରର ରବିବାରିଆ ପଥୋତ୍ସବ କଥା ଦେଖନ୍ତୁ, ଏ ତ ଏକ ପର୍ବ ହୋଇଗଲାଣି। ନିଜ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ପରିବେଶର ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଗି ପାଦରେ ଚାଲିବାର ଉପକାରିତା ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ଠୂଳ ହୋଇଥିବା ଜନତା କେମିତି ଆସିଲେ କେହି ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ। ମୁଣ୍ଡ ପଛପଟେ ହାତ ବୁଲେଇ କାନ ଧରିଲା ଭଳି ସେମାନେ ରାଜଭବନ ରାସ୍ତାରେ ଗାଡିରେ ଘୂରି ଆସନ୍ତି, ରାମ ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଗାଡି ରଖି ରାଜପଥକୁ ନିଜ ଅକ୍ତିଆରରେ ରଖି ପଥଚାରୀ ହୋଇପଡନ୍ତି। ଯେତିକି ପଥଚଲା ତାହାର ତିନିଗୁଣ ଗାଡିଚଲା। ପ୍ରଦୂଷଣ କମିଲା କେମିତି? ଯେମିତି ଆମ ସହରୀ ପ୍ରାତଃଭ୍ରମଣକାରୀମାନେ କାର୍‌ରେ ଦୁଇ ତିନି କିଲୋମିଟର ଆସି ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧି ପାର୍କ ବା ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ପାର୍କରେ ଚାଲନ୍ତି, ପୁଣି ଗାଡିରେ ବସି ଘରକୁ ଫେରନ୍ତି। ଗାଡି ନ ଚଲାଇ ସେତିକି ଦୂରତା ଚାଲି ଚାଲି ଆସିଲେ ପ୍ରାତଃଭ୍ରମଣର ଉପକାରିତା କ’ଣ ମିଳନ୍ତା ନାହିଁ? ସାଙ୍ଗକୁ ପେଟ୍ରୋଲିୟମ୍‌ଜାତ ପଦାର୍ଥର ଖର୍ଚ୍ଚ କମନ୍ତା, ଏହାକୁ ଆମଦାନି କରିବାରେ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଥିବା ଦେଶର ବୈଦେଶିକ ମୁଦ୍ରା ବଞ୍ଚନ୍ତା। ପଥୋତ୍ସବ ଆଳରେ ହେଉଥିବା ଶବ୍ଦ ପ୍ରଦୂଷଣ ବି କମନ୍ତା। ରାଜପଥ ପାଖ ଦୋକାନୀମାନେ ପ୍ରତି ରବିବାରର ପଥୋତ୍ସବକୁ ସ୍ବାଗତ କରନ୍ତି ଏବଂ ସହରର ମିଡିଆମାନେ ଏହି ମିଳନକୁ ଗୋଟିଏ ମହୋତ୍ସବ ଭଳି ପ୍ରଚାର କରୁଛନ୍ତି। କୌଣସି ନା କୌଣସି ଟିଭି ଚାନେଲରେ ନିଜର ଛବି ଆସିଯିବ ଭାବି ଲୋକେ ବିଭିନ୍ନ କଳା କୌଶଳ ଦେଖାଇବାରେ ଲାଗିଯାଆନ୍ତି।ଏ ପ୍ରକାରର ଉତ୍ସବ ଆମକୁ ଉତ୍ତରାଧିକାର ସୂତ୍ରରେ ମିଳିନାହିଁ, ଆମେ ମାର୍କିନ୍‌ ସଂସ୍କୃତି ଓ ଢାଞ୍ଚାକୁ ଅନୁକରଣ କରୁଛୁ, ଆମେରିକାରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ପ୍ରବାସୀ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ଚଳଣିକୁ ଆମେ ଅନୁକରଣ କରୁଛୁ। ସେମାନଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧିର କାରଣ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ସୂଚନାପ୍ରଯୁକ୍ତି ବିଦ୍ୟାର ପ୍ରସାର ଏବଂ ତହିଁରେ ପାରଙ୍ଗମ ଯୁବଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ବହୁଳ ନିଯୁକ୍ତି।
ନିଯୁକ୍ତି ଲାଗି ଯେଉଁ ଯୋଗ୍ୟତା ଦରକାର ତାହା ମିଳିଥିଲା ଇଂଲିଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଙ୍ଗ୍‌ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ବୈଷୟିକ ଶିକ୍ଷା ଯୋଗୁ। ଆମ ଦେଶର ପ୍ରାଦେଶିକ ସରକାରମାନେ ଭାବିନେଲେ ଇଂଲିଶ ମାଧ୍ୟମ ହିଁ ଆମ ପିଲାଙ୍କୁ ମଣିଷ କରିବ। ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷାରେ ଇଂଲିଶ ଦରକାର ସିନା, ମାଧ୍ୟମିକ ସ୍ତର ପ୍ଯଯ୍ୟନ୍ତ ଶିକ୍ଷାରେ ଇଂଲିଶ କ’ଣ ଦରକାର? ତା’ଛଡା ଇଂଲିଶରେ ପଢିବା ପିଲାମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତ ବୈଷୟିକ ନିଯୁକ୍ତି ମିଳୁନାହିଁ! ଜନସଂଖ୍ୟାର କେତେ ଅଂଶ ବୈଷୟିକ ଶିକ୍ଷାରେ ଦକ୍ଷତା ହାସଲ କରୁଛନ୍ତି? ପ୍ରାଥମିକ ସ୍ତରରେ ଶିକ୍ଷା ପାଉଥିବା ପିଲାଙ୍କ ଭିତରୁ ଶତକଡା ୧ କି ୨ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଏକ ଦଶମାଂଶ କି କମ୍‌ ପିଲା ସୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତି (ଆଇଟି) ସମ୍ପର୍କୀୟ ପାଠ ପଢନ୍ତି। ଏତେ କମ୍‌ ପିଲା ଇଂଲିଶ ଦରକାର କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଶତକଡା ୯୯ ଭାଗ ପିଲାଙ୍କୁ ଇଂଲିଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା କି ଦରକାର? ଅଥଚ ନେତାମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ଶିକ୍ଷାନୀତି ତିଆରି କରୁଥିବା ଅଧିକାରୀମାନେ ଇଂଲିଶ ଭାଷାକୁ ଆଦର୍ଶ ବିଦ୍ୟାଳୟର ମାଧ୍ୟମ କରୁଛନ୍ତି। ଆମ ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଭୁଲିଯାଉଛନ୍ତି। ପ୍ରାଥମିକ ଓ ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷା ମାତୃଭାଷାରେ ନ ହେଲେ ଆମ ପିଲାଏ ପାଠକୁ ସହଜେ ହଜମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏବେ ତ ବିନା ପରୀକ୍ଷାରେ ସପ୍ତମ ଶ୍ରେଣୀ ଯାଏ ଉଠୁଥିବା ପିଲା ତୃତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ପାଠ ପଢିପାରୁନାହିଁ ବୋଲି ପ୍ରଥମା ନାମକ ଏକ ସଂସ୍ଥା ସର୍ଭେ କରି ଜଣାଇଛି। ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ପୁଣି ଇଂଲିଶ ମାଧ୍ୟମରେ ପଢି ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିବା ପିଲା ଭାରତୀୟତା କ’ଣ ଜାଣୁଛି? ମାତୃଭାଷାରେ ପଢ଼ାଲେଖା କଲେ ଯେ ପ୍ରକୃତ ଭାରତୀୟ ହେବ ସେ ବିଶ୍ୱାସ ନାହିଁ। ଇଂଲିଶ ଭାଷାରେ ଭାରତୀୟ ଲେଖା ଏତେ ବଢ଼ିଯାଇଛି ଯେ ତାହା ବ୍ରଟିଶ୍‌ ଶାସନ ସମୟରେ ନ ଥିଲା। ଏବେ ସଂସ୍କୃତ ବା ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତୀୟ ଭାଷା ପଢ଼ିବା ଲାଗି ଭାରତୀୟମାନଙ୍କୁ ବିଦେଶ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ। କଲମ୍ବିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ସଂସ୍କୃତ ଅଧ୍ୟାପକ ସେଲ୍‌ଡନ ପୋଲକ କହନ୍ତି- ଏଭଳି ରୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ଓ ଧୀଶକ୍ତି ଯଦି ଚାଲୁ ରହିବ ତେବେ କ୍ଲାସିକାଲ ଯୁଗର ଲେଖା ଓ ଦଲିଲମାନଙ୍କୁ ପଢ଼ିବା ଓ ବୁଝିବାର ନାଗରିକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଖୁବ୍‌ଶୀଘ୍ର ଶୂନକୁ ଆସିଯିବ। ଭାରତ ଏଭଳି ଏକମାତ୍ର ସଂସ୍କୃତି ହୋଇପଡ଼ିବ ଯାହାର ସାହିତି୍ୟକ ପିତୃତ୍ୱ ଏବଂ ଇତିହାସ ଦେଶବାହାରର ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କ ହାତରେ ରହିବ। ଅର୍ଥନୈତିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧିର ଉପହାର ସ୍ବରୂପ ଏବେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ମାତାପିତାମାନେ ଆଗକାଳର ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରର ଅନିଶ୍ଚିତତାରୁ ମୁକୁଳିଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ପିଲାମାନେ ନୂଆ ନୂଆ କ୍ୟାରିୟର ଖୋଜୁଛନ୍ତି ଯାହା ଦିନେ ନ ଥିଲା। ପିଲାମାନଙ୍କର ଅତୀତକୁ ଜାଣିବାର ସ୍ବାଭାବିକ ଇଚ୍ଛା ଯାହା ଥିଲା, ତାହା ଆଉ ଦେଖାଯାଉନାହିଁ। ପୁରୁଣା ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକରୁ ମାନେ କାଢ଼ିବାର ଯେଉଁ ବିଦ୍ୟା ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଇଂଲିଶରେ ଫିଲୋଲୋଜି କହନ୍ତି ତାହା ଏବେ ଭାରତରେ ମରିଗଲାଣି। କିନ୍ତୁ ଅଧ୍ୟାପକମାନଙ୍କର ଦରମା ଖୁବ୍‌ ବଢ଼ିଛି। ରାଜନେତାମାନେ ନିଜ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରନ୍ତୁ।

ଭଲ ଭାରତୀୟ ହେବା ମାନେ ନୁହେଁ ଯେ ଆମେ ଇଂଲିଶ କହିବା ବନ୍ଦ କରିଦେବା। ଏହାର ମାନେ ଆମର ବିପୁଳ ଓ ସମୃଦ୍ଧ ଭାଷାଗତ ଅତୀତକୁ ପୁଣିଥରେ ଫେରାଇ ଆଣିବା। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପାଇଁ ପୁରାଣ କାହାଣୀ ଯେଭଳି ସାର୍ବଜନୀନ ହେବା ଦରକାର, ମଣିଷ ସମାଜରେ ଶାଶ୍ୱତ ସତ୍ୟ ଆଣିବା ପାଇଁ ସେଭଳି ଚିତ୍ର ଦରକାର। ତା’ହେଲେ ଆମେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତରର ଜୀବନ ସହିତ ତାଳମେଳ ରଖିପାରିବା। ମଣିଷ ପଶୁଠାରୁ ଭିନ୍ନ ହେବାର କାରଣ ତା’ର ସ୍ମରଣ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଆମେ ଯଦି ଐତିହାସିକ ସ୍ମୃତିକୁ ଭୁଲିଯାଉ ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଏହାର ଅପବ୍ୟବହାର କରିବେ ସେମାନଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପି ଦେଉ ତେବେ ଆମେ ପଶୁଠାରୁ କେଉଁ ଗୁଣରେ ଭଲ?
ସହଦେବ ସାହୁ
ଇମେଲ୍‌: sahadevas@yahoo.com

All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ଅସହଯୋଗର ଦୁଃଖ

ଅସହଯୋଗର ଦୁଃଖ

ଦିଲ୍ଲୀକା ବାବୁ/ ଦିଲୀପ ଚେରିଏନ୍‌ ଦେଶର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଖାଉଟି ସମବାୟ ସଂସ୍ଥା ବୋର୍ଡ ଅଫ୍‌ ନ୍ୟାଶ୍‌ନାଲ କୋଅପରେଟିଭ୍ସ କଞ୍ଜ୍ୟୁମର୍ସ ଫେଡ଼େରେଶନ୍‌ (ଏନ୍‌ସିସିଏଫ୍‌ ବୋର୍ଡ)ର ପରିଚାଳନା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ (ଏମ୍‌ଡି)ଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତି ଦେବା କାହାର ଅଧିକାରଭୁକ୍ତ ଏ ନେଇ ଉକ୍ତ ସଂସ୍ଥା ଏବଂ ଖାଉଟି ବ୍ୟାପାର, ଖାଦ୍ୟ ଓ ସାଧାରଣ ବଣ୍ଟନ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ମଧ୍ୟରେ ମତପାର୍ଥକ୍ୟ ଦେଖାଦେଇଛି। ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଜଣେ ଯୁଗ୍ମ ସଚିବ ଅନିଲ ବହୁଗୁଣାଙ୍କୁ ଏମ୍‌ଡି ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତି ଦେବାବେଳେ ଏହି ମତଭେଦ ପଦାକୁ ଆସିଛି। ବିଶିଷ୍ଟ ସମବାୟ ନେତା ତଥା ପୂର୍ବତନ ବିଧାୟକ ବିଜେନ୍ଦର ...

ଗୁଜବର ବ୍ୟାପକତା

ଗୁଜବର ବ୍ୟାପକତା

ଶିବରାମ ଶତପଥୀ ପ୍ରାୟ ଷାଠିଏ ବର୍ଷ ପୂର୍ବର କଥା। ଲୋକେ ପଦବ୍ରଜରେ ଯିବା ଆସିବା କରୁଥିଲେ। ଦିନେ ମୁଁ ପଦିଆ ମାମୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲି- ତୁମେ ପରା ଆଜି ଅମୁକ ଗାଁକୁ ଯିବାର ଥିଲା, ଯାଉନ। ସେ କହିଲେ ଖଙ୍ଗାର ମାତିଛି ପରା, ଏକୁଟିଆ କେମିତି ଯିବି? ପିଲାଙ୍କୁ ତାଗିଦ କରାଯାଉଥିଲା, ଏକା ଏକା ଦେଖିଲେ ପିଲାଙ୍କୁ ଖଙ୍ଗାର ବସ୍ତାରେ ପୂରାଇ ନେଇଯିବ। ଅମୁକଠାରେ ପୋଲ ତିଆରି ହେଉଛି ତ, ତା ନିଅଁରେ ପକାଇବା ପାଇଁ ପିଲାଙ୍କୁ ଧରି ନିଆଯାଉଛି। ପୋଲର ସ୍ଥାୟିତ୍ୱ ପାଇଁ ନରବଳି ଆବଶ୍ୟକ। ଏହା ଅବଶ୍ୟ ଏକ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ।...

ଭକ୍ତ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ମହାମିଳନ

ଭକ୍ତ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ମହାମିଳନ

ବିମଳ ପ୍ରସନ୍ନ ଦାସ ଭକ୍ତ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଅନୁପମ ଓ ଅଲୌକିକ। ସେଥିପାଇଁ ଦାସିଆ ବାଉରିଙ୍କ ଅଧିକାର ଓ ଅଭିମାନ ଯୁଗ ଯୁଗକୁ ଅତୁଟ ରହିଛି ଓ ରହିଥିବ। କାରଣ ଲୀଳାମୟ, କାଳିଆ ସାଆନ୍ତ, ମହାବାହୁ ରାଜାଧିରାଜ ମଣିଷର ଠାକୁର। ଭକ୍ତର ଭାବରେ ବନ୍ଧା। ତା’ର ଜୀବନ ଧନ-ଅନ୍ଧ ଲଉଡି। କେତେ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ନିର୍ଭରତା ଭକ୍ତର। ସାମାନ୍ୟ ଭରତିଆ ପକ୍ଷୀଟିର ଉଦାହରଣ ଯଥେଷ୍ଟ। କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ପକ୍ଷୀଟି ବ୍ୟାକୁଳ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛି ତା’ର ଅଣ୍ଡା ଦୁଇଟିକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ। ଭକ୍ତ ବଳରାମଙ୍କ କାଳଜ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ନୀଚକୁଳରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବାରୁ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ହାତରନ୍ଧା ଖାଇବାକୁ କେତେକେ ନାକ ଟେକିଛନ୍ତି। ପରିଣାମ ସ୍ବରୂପ ଉକ୍ତ ମହିଳାଙ୍କୁ ସ୍କୁଲ୍‌ରୁ ହଟାଇ ଦେବାପାଇଁ ଉଚ୍ଚଜାତିର ଲୋକମାନେ ଦାବି ଉଠାଇଥିଲେ। ତାମିଲନାଡୁର ଏକ ସ୍କୁଲ୍‌ରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନଭୋଜନ ରୋଷେଇ କରିବାରୁ ଉକ୍ତ ଦଳିତ ମହିଳାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚତ୍ତ କରାଯାଇଛି। ତିରୁପୁର ଜିଲାର ଓକାମ୍‌ପଲାୟମ୍‌ ଗାଅଁାରେ ପି. ପାପଲ୍‌ ନାମ୍ନୀ ଏହି ମହିଳା ଗତ ୨ବର୍ଷ ହେଲା ମଧ୍ୟାହ୍ନଭୋଜନ ପାଚିକା ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ। ସପ୍ତାହକ ତଳେ ନିଜ ଅନୁରୋଧ କ୍ରମେ ...

ଆଜିର ଅର୍ଥନୀତି/ ସ୍ବପ୍ନମୁଖା ଏଲ୍‌ଆଇସି

ଆଜିର ଅର୍ଥନୀତି/ ସ୍ବପ୍ନମୁଖା ଏଲ୍‌ଆଇସି

ଗତମାସରେ ବୀମା ନିୟାମକ ଓ ଉନ୍ନୟନ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ (ଆଇଆର୍‌ଡିଏ)ଠାରୁ ଅନୁମତି ପାଇବା ପରେ ଜୀବନବୀମା ନିଗମ (ଏଲ୍‌ଆଇସି) ବୋର୍ଡ କ୍ଷତିରେ ଚାଲୁଥିବା ଆଇଡିବିଆଇ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ନିଜର ଅଂଶଧନ ୫୧ ପ୍ରତିଶତକୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବା ଲାଗି ସରକାରଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଛି। ଆଉ କେତେଟା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶେଷହେବା ପରେ ଉକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରାୟତ୍ତ ବ୍ୟାଙ୍କ ଏଲ୍‌ଆଇସିର ଅଧୀନ ହୋଇଯିବ। ଆଇଡିବିଆଇ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଜୀବନବୀମା ନିଗମର ବର୍ତ୍ତମାନ ୭.୯୮ ପ୍ରତିଶତ ଅଂଶଧନ ରହିଛି, ଯାହା ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୧୮ ସୁଦ୍ଧା ୧୦.୮୨ ପ୍ରତିଶତ ଥିଲା। ରୁଗ୍ଣ ରାଷ୍ଟ୍ରାୟତ୍ତ ବ୍ୟାଙ୍କଗୁଡ଼ିକୁ ସୁସ୍ଥ କରିତୋଳିବା ଦୀର୍ଘଦିନ ହେଲା ସରକାରଙ୍କର ଏକ ନୀତି ...

 ସଙ୍କଟରେ ଭବିଷ୍ୟତ

ସଙ୍କଟରେ ଭବିଷ୍ୟତ

ଉପେନ୍ଦ୍ର ବିଶ୍ୱାଳ ପାଗଳପ୍ରାୟ ଘୂରି ବୁଲୁଥାନ୍ତି ମହାମାନ୍ୟ ମଦନମୋହନ ମାଲବ୍ୟ। ନିଶା ଘାରିଥାଏ ବନାରସରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟଟିଏ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାକୁ। ହାତ ପତଉଥାନ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ। ଏପରିକି ମୃତଦେହ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ଫିଙ୍ଗାଯାଉଥିବା ପଇସା କଉଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସାଉଁଟି ରଖୁଥାନ୍ତି। ବଡ଼ ଆଶା ନେଇ ପହଞ୍ଚତ୍ଲେ ଦିନେ ଘନଶ୍ୟାମ ଦାସ ବିର୍ଲାଙ୍କ ବାସଭବନରେ। ବୈଠକଖାନାରେ ଟିକିଏ ବସିବାକୁ କହି ଠାକୁର ପୂଜା ପାଇଁ ଗଲେ ସେ। ଦୀପଟି ଜଳାଇଲାବେଳେ ପ୍ରଥମ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିଆସିଲିକାଠିଟି ଲିଭିଗଲା। ତୃତୀୟ କାଠିଟି ବି ଲିଭିଗଲା ସାମାନ୍ୟ ଅସାବଧାନତାବଶତଃ। ଗର୍ଜିଉଠି ବର୍ଷିଗଲେ ପୂଜକ ଉପରେ। ଆଚମ୍ବିତ ହେଲେ ...

ପ୍ରାଣବନ୍ତ, ପ୍ରଣବସ୍ବରୂପ

ପ୍ରାଣବନ୍ତ, ପ୍ରଣବସ୍ବରୂପ

ଡା. ଅଂଶୁମାନ୍‌ କର ଗତ ସ୍ନାନପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଗଜପତି ମହାରାଜ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଆଳତି କରିବା ସମୟରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶିରରୁ ଫୁଲମାଳ ଖସିବାକୁ ନେଇ ଅନେକ ଚର୍ଚ୍ଚା ଚାଲିଛି। ଆଜିର ସୋସିଆଲ ମିଡିଆ ଯୁଗରେ ଏହି ଘଟଣାର ଭୂରି ଭୂରି ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରସାର ଚାଲିଛି। ଜଗନ୍ନାଥ ଓ ପୁରୀ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ପ୍ରାଣବନ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଏହା ଏକ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରମାଣ ବୋଲି ଅନେକେ ମତ ବ୍ୟକ୍ତ କରୁଛନ୍ତି। କେତେଜଣ କହୁଛନ୍ତି, ଏହାଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଉପସ୍ଥିତିର ପ୍ରମାଣ ଦେଉଛନ୍ତି।...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଜଣେ ନବଜାତ ଶିଶୁ କ୍ଷୀର ପାନ କରିବା ପରେ କୋମା ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ତା’ ମା’ଙ୍କର ଚେତା ଫେରିଆସିଛି। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା କେରଳରେ ଘଟିଛି। ବେଟିନା ନାମ୍ନୀ ଜଣେ ମହିଳା ଶିଶୁପୁତ୍ରର କାନ୍ଦ ଶୁଣି ଧୀରେ ଧୀରେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଜୁନ୍‌ ୧୪ରେ ଶିଶୁଟି ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା। ଶିଶୁଟି ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରିବା ପରେ ମହିଳାଙ୍କର ସ୍ନାୟୁଗତ ସମସ୍ୟା ଧୀରେ ଧୀରେ ସୁଧୁରିବାରେ ଲାଗିଥିଲା ବୋଲି ହସ୍ପିଟାଲ୍‌ର ଇଣ୍ଟେନ୍‌ସିଭ୍‌ କେୟାର ୟୁନିଟ୍‌ର ମୁଖ୍ୟ ଡକ୍ଟର ଆର. ବିବେକ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି। ...

ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ: ଏକ ଟନିକ୍‌ ଓ ଔଷଧ

ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ: ଏକ ଟନିକ୍‌ ଓ ଔଷଧ

ପରିବେଶ ପରିଚିନ୍ତା/ ମାନେକା ଗାନ୍ଧୀ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ସ୍ତମ୍ଭରେ ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟର ବ୍ୟବହାର ଉପରେ ଏକ ନିବନ୍ଧ ଲେଖିଥିଲି। ବହୁବର୍ଷର ଗବେଷଣା ପରେ ଉକ୍ତ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଥିବା ଡ. କେ. ନଟରାଜନ୍‌ ଏଥିରେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟର ପ୍ରଭାବ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ଲେଖିଛନ୍ତି। ଗଛଲତା ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ ପରେ ତାଙ୍କ ଗବେଷକ ଦଳ ପ୍ରାଣୀ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲେ। ପୂର୍ବ ନିବନ୍ଧଟି ଯେଉଁମାନେ ପଢ଼ି ନ ଥିବେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ ନିମ୍ନରେ ଆଉ ଥରେ ଲେଖୁଛି।...

ଅଭାବର ଚିତ୍ରପଟ

ଅଭାବର ଚିତ୍ରପଟ

ଡ. ସୁବାସ ଚନ୍ଦ୍ର ପାତ୍ର ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ମାତ୍ରା ତଥା କିସମ ଅଛି। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ମଣିଷ ହନ୍ତସନ୍ତ କିନ୍ତୁ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ମଣିଷକୁ ବେଶି ନିପୀଡ଼ିତ କରେ କାରଣ ତା’ର ପ୍ରଭାବ ଦୃଶ୍ୟମାନ। ସବୁ ଦରିଦ୍ରତା ପଛରେ ଥାଏ ଏକ ଅଭାବବୋଧ ଏବଂ ଏହି ଅଭାବ ଯେତେବେଳେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଓ ସର୍ବଗ୍ରାସୀ ହୋଇଯାଏ ସେଇଠି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହୋଇପଡ଼େ ଦୁର୍ବିଷହ।...

ପତିତପାବନ ଯାତ୍ରା

ପତିତପାବନ ଯାତ୍ରା

ପଣ୍ଡିତ ଡ. ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ମିଶ୍ର ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଜଗନ୍ନାଥ ଦିବ୍ୟ ନୀଳାଚଳରେ ଅନାଦିକାଳରୁ ଦାରବୀ ଲୀଳା ସଂରଚନା କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳାକୁ ଦୁଇଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି- ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଧାମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ବରୂପରେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟଲୀଳା ଏବଂ ରଥଯାତ୍ରାରେ ଅଗଣିତ ଭକ୍ତଙ୍କ ସହିତ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟଲୀଳା। ତାଙ୍କର ଏହି ମାଧୁର୍ଯ୍ୟଲୀଳା ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ବିଶ୍ୱମାନସକୁ ଉଦ୍‌ବୁଦ୍ଧ କରିଆସିଛି। ବିଶ୍ୱର କୋଣ ଅନୁକୋଣରୁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରଥଯାତ୍ରା ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଆଗମନ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ପ୍ରଭୁ ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଦିନେ ନା ଦିନେ ସଫଳତା ଆଣି ଦେଇଥାଏ। ଯାହାକି ପୂର୍ବ ବାଙ୍ଗାଲୋରର ଲିଙ୍ଗରାଜପୁରମ୍‌ ଅଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରୁଥିବା ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ସ୍ବାମୀଙ୍କ କ୍ଷଣିକ ରାଗର ଶିକାର ହୋଇ ନିଜର ମୁଖମଣ୍ଡଳର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ହରାଇଥିବା ଅନୀଥା ପାର୍କର ମେରୀ ନାମ୍ନୀ ଜଣେ ମହିଳା ଦୀର୍ଘ ୧୮ବର୍ଷ ଧରି ସଂଘର୍ଷ କରିବା ପରେ ଏବେ ସ୍ବାବଲମ୍ବୀ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି। ସ୍ବାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଏକ ସ୍ବେଚ୍ଛାସେବୀ ସଂଗଠନର କର୍ମକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ଅନୀଥା ଏକ ଦୋକାନ କରି ନିଜର ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତିକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିପାରିଛନ୍ତି। ସାମାନ୍ୟ କଥାକୁ କେନ୍ଦ୍ର କରି ୧୮ବର୍ଷ ତଳେ ଅନୀଥାଙ୍କ ସ୍ବାମୀ ଏକ ଜଳନ୍ତା ଲଣ୍ଠନକୁ ତାଙ୍କ ଉପରକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲେ। ଏଥିରେ ଅନୀଥାଙ୍କ ମୁହଁ ଓ ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶ ପୋଡ଼ି ଯାଇଥିଲା। ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଚିକିତ୍ସିତ...

Model This Week

ରୂପେଶ