ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ପଦବୀର ପଦଚିହ୍ନ

ପଦବୀର ପଦଚିହ୍ନ
ଚିତ୍ର ଚରିତ୍ର-ନିରଞ୍ଜନ ପାଢ଼ୀ/ ‘ସମୟ ବଡ଼ ବଳବାନ’ ବୋଲି ଯେଉଁ ଆପ୍ତବାଣୀଟି କେଉଁ କାଳରୁ ଆମ ଜନମାନସରେ କୁହାହୋଇ ଆସୁଛି ତାହା ଚିରନ୍ତନ ଭାବେ କେତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏ କଥା ବୁଝାଇ କହିବା ଲୋଡାପଡିବ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟ ଦିନେ ଗାଈଆଳ କପିଳାକୁ ଗଜପତି କପିଳେନ୍ଦ୍ର ଦେବରେ ରୂପାନ୍ତରିତ କରିଥିଲା ତ ପୁଣି ମହାମହିମ ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟ ସାହଜାହାନଙ୍କୁ କାରାଗାରର କାଳକକ୍ଷରେ କାକୁସ୍ଥ ଜୀବନ ଜିଇବାକୁ ବିବଶ କରିଥିଲା। ସମୟର ପ୍ରଖର ପ୍ରବାହ ମଧ୍ୟରେ ଭାସି ଆସି କେଉଁଠି ଷ୍ଟେଶନରେ ଚା ବିକୁଥିବା ବାଳକଟିଏ ଦେଶର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲା ତ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ଶହ ଶହ ଲୋକଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଥିବା କ୍ଷମତାମତ୍ତ ଶାସକ ଜଣେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ମାସ ମାସ ଧରି ବିକଳ ଭାବରେ ମାଟିତଳ ବଙ୍କର ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଥିଲା। ପୁରାଣଠାରୁ ଇତିହାସ ଯାଏ, ପୁଣି ଅତୀତରୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟର ବୈଚିତ୍ର୍ୟମୟ ପ୍ରଭାବ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ନିରିଖେଇ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ ଏ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପେ ଜାଣିହେବ ଯେ କେଡେ ଅନିଶ୍ଚିତ ମଣିଷର ଭାଗ୍ୟ। କେତେ ପୁଣି ଅଳୀକ, ଅନିତ୍ୟ ତା’ର ଧନ, ମାନ, ଯଶ ଓ କ୍ଷମତା। ଅଥଚ ବିଡମ୍ବନାର ବିଷୟ, ଜୀବନ କେବଳ ବର୍ତ୍ତମାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ବିଚାରୁଥିବା ଲୋକେ ସମୟର ଏହି ଅପରିମିତ ଶକ୍ତିକୁ ଅସ୍ବୀକାର କରନ୍ତି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବର୍ତ୍ତମାନର ଅନ୍ତରାଳରେ ଅନ୍ଧକାରର କଳାଛାୟାଟିଏ ଭବିଷ୍ୟତ ରୂପରେ ମୁଣ୍ଡ ଟେକୁଛି, ଏ କଥା ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ପରିଣାମ ହୁଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟାଶିତ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଅତୀତ ହୋଇଯାଏ। ଭୟଙ୍କର ଭୂତଟିଏ ହୋଇ ଭବିଷ୍ୟତ ଉଭା ହୁଏ ବର୍ତ୍ତମାନ ରୂପରେ ଓ ମହାକାଳର ପ୍ରବାହକୁ ଅବଜ୍ଞା କରିଥିବା ଲୋକଟି ଉପରେ ନିର୍ମମ ପ୍ରତିଶୋଧ ନିଏ। ଏଇ ଯେମିତି ବିଭିନ୍ନ ବୃତ୍ତିରେ ନିୟୋଜିତ ଥିବା ଆମ ପଦବୀଧାରୀଙ୍କ କଥା। ପଦବୀକୁ ନିଜ ପରିଚୟର ପୁଞ୍ଜି କରି ପଦବୀଧାରୀମାନେ ସମାଜରେ ଏକ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ମର୍ଯ୍ୟାଦାର ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ସାଧାରଣ ଲୋକଟିଏ ପଦବ୍ରଜରେ ସଂସାର ସଡକରେ ବାଟ ଚାଲୁଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ପଦବୀର ଯାନରେ ପଥଚାରୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି କାହିଁ କେତେ ଆଗକୁ ଚାଲିଯାନ୍ତି ପଦଯୁକ୍ତ ମଣିମାମାନେ। ସାଧାରଣ ଲୋକେ ଭରଣା କରୁଥିବା ଟିକସରେ ପରିପୁଷ୍ଟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦବୀ ଦାୟିତ୍ୱବୋଧ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟନିଷ୍ଠାର ନିମ୍ନତମ ଅଙ୍ଗୀକାରର ଅପେକ୍ଷା ରଖେ। କେତେକ ପଦବୀଧାରୀ ଏହି ନିମ୍ନତମ ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ ଅଙ୍ଗୀକୃତ ହୋଇ ନିଜ ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରୁଥିବା ବେଳେ ଆଉ କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ପଦବୀ ହେଉଛି ଔଦ୍ଧତ୍ୟ ଅହଙ୍କାରର ସମୁଦ୍ର ଗର୍ଜନ ତ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ନିଥର ନିଶ୍ଚଳ ପାହାଡ ପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦାସୀନ। ପଦବୀର ଝଲମଲ ପରିଧାନ ପିନ୍ଧି ଦପ୍ତରର ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସି ନିଜକୁ ରାଜା ବୋଲାଇବାର ପ୍ରବଣତାରେ ଯେମିତି ସଭିଏଁ ଆକ୍ରାନ୍ତ। ଅଥଚ କୌଣସି ପଦ କେବେ ଚିରନ୍ତନ ନୁହେଁ। ମଞ୍ଚର ଅଭିନୟ ସରିଲା ପରି ପଦବୀର ଆୟୁଷ ବି ଦିନେ ସରିଯାଇଥାଏ। ପଦ ସିନା ଅବସର ନେଇ ଚାଲିଯାଏ, ଜୀବନର ଅବସର ସମୟ ତଥାପି ବାକି ଥାଏ। ବାଦଶାହୀ ଦରବାରରୁ ନିର୍ବାସିତ ହୋଇ ପଦବିଚ୍ୟୁତ ମଣିଷଟି ପାଦ ଥାପେ ନିର୍ଜନ ଦ୍ୱୀପର ନିକାଞ୍ଚନ ପରିବେଶରେ। ପଛରେ ପଡିରହେ ଏକ ରଙ୍ଗହୀନ ମଉଳା ଅତୀତ, କଳାକାଳିମାମୟ ଅପନିନ୍ଦିତ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱର ଅବା ଚିରସ୍ମରଣୀୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମଣିଷତ୍ୱର। ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଜଣେ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ପ୍ରଶାସନିକ ଅଧିକାରୀଙ୍କ କଥା। ତାଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ତିରିଶ ବର୍ଷରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକାଳର ବୃତ୍ତିଜୀବନ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପଦବୀରେ ନିୟୋଜିତ ଥିବା ଭିତରେ ସେ ଯେଉଁ ପଦଚିହ୍ନ ଛାଡି ଆସିଥିଲେ ତାଙ୍କ ନିଜ ମୁହଁରେ କହିଲେ କଥାଗୁଡିକ ଶୁଣିବାକୁ ହେବ ଏହିପରି- ”ମୋ ଭଳି ପ୍ରବଳ ପ୍ରତାପୀ ଅଫିସର ପ୍ରଶାସନର ଇତିହାସରେ ଖୋଜିଲେ ମିଳିବେନି। ଗର୍ଭିଣୀ ଗାଈ ବାଟ ଛାଡିଦେବା ଭଳି ଥିଲା ମୋର ପ୍ରଭାବ ଓ ପରାକ୍ରମ। ମୋ ପଦବୀକୁ ଅବଜ୍ଞା କରିବାର ଦୁଃସାହସ ଦେଖାଇ ଯେଉଁ କେତେଜଣ ଅଧସ୍ତନ ବୃତ୍ତିଗତ ଅଧଃପତନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଶେଷକାଳ ଯାଏ ମୋତେ କେବେ ବି ବିସ୍ମୃତିରେ ହଜାଇଦେବେନି।“ ନିଜ ମୁହଁରେ ନିଜ ବଡିମା ଓ ବଡପଣ ବଖାଣୁଥିବା ଏହି ଅଫିସର କେବଳ ତାଙ୍କ ଅଧସ୍ତନମାନଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କ ଦପ୍ତରକୁ ଆସୁଥିବା ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ, ଜଣା ପଡୁଥିଲା ସତେ ଯେମିତି ସେ ହେଉଛନ୍ତି ମହାମହିମ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ସମ୍ରାଟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜଣେ ଜଣେ କାକୁସ୍ଥ କିଙ୍କର। ଅବସର ଗ୍ରହଣର କିଛିଦିନ ପରେ ଦିନେ ଏହି ପୂର୍ବତନ ସମ୍ରାଟ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହ ନିଜେ କାର୍‌ ଚଳାଇ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ଏକ ଗାଁରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଥିବା ନିଜ ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କ ବିବାହୋତ୍ସବରେ ଯୋଗଦେବାକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଫେରିଲା ବେଳକୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପ୍ରତିକୂଳ ପାଗ ଭିତରେ ଗ୍ରାମ୍ୟ କଚ୍ଚା ସଡକଟିଏ ନିଜ ଚେହେରା ବଦଳାଇ ଦେଇଥିଲା। ଗଭୀର କାଦୁଅ ଭିତରେ ତାଙ୍କ କାର୍‌ଟି ଫସିଯାଇ ଅଚଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ତୁହାକୁ ତୁହା ବର୍ଷା ସାଙ୍ଗକୁ ବଢୁଥିଲା ରାତିର ବୟସ। ଜୀବନର ଯାବତୀୟ ଜଞ୍ଜାଳକୁ ଗୋଟିଏ ଫୁତ୍‌କାରରେ ଉଡାଇ ଦେଉଥିବା ଅଫିସର ନିଜକୁ ବଡ ଅସହାୟବୋଧ କଲେ। ଗାଡିଟିକୁ କାଦୁଅରୁ ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିକଳ ଭାବରେ କାହାରି ସହାୟତାର ହାତକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ବେଳେ ସଂଯୋଗ କ୍ରମେ ଦୃଶ୍ୟପଟରେ ଆବିର୍ଭୂତ ହେଲେ ଦୁଇଜଣ ଯୁବକଙ୍କ ସହ ଜଣେ ନାତିବୃଦ୍ଧ ଗ୍ରାମ୍ୟ ନାଗରିକ। ବୟସ୍କ ମୁରବିଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶମତେ ନିଜର ସମସ୍ତ ଯୁବଶକ୍ତି ବିନିଯୋଗ କରି କାରଟିକୁ କାଦୁଅରୁ ମୁକ୍ତ କଲେ ଦୁଇ ଯୁବକ। ଏକ ନିଶ୍ଚିତ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା ପାଇ ଜିଲାପାଳ ଓ ତଦୂର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ପଦବୀରୁ ଅବସର ନେଇଥିବା ଅଫିସରଙ୍କ ପତ୍ନୀ କୃତଜ୍ଞତାରେ ଜଡସଡ ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା ବେଳେ ସାହାଯ୍ୟର ମୂଲ୍ୟ ବାବଦକୁ ଯୁବକ ଦୁହିଁଙ୍କୁ କିଛି ଟଙ୍କା ଦେବାକୁ ଚାହିଁଲେ ନିଜେ ଅଫିସର। ଅଚାନକ ତାଙ୍କୁ ଚମକାଇ ଦେଇ ଗାଉଁଲୀ ବୁଢା ଜଣକ କହିଲେ ଟଙ୍କା ପାଇଁ ଗାଁର ଏ ପିଲା ଦୁହେଁ ଗାଡିଟିକୁ ଠେଲି ନ ଥିଲେ ବାବୁ। ଆପଣ ସିନା ମୋତେ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ କିନ୍ତୁ ଜାଣିଛି। ପ୍ରାୟ ତିରିଶ ବର୍ଷ ତଳେ ଆପଣ ତହସିଲଦାର ଥିବାବେଳେ ଦିନେ ଏଇ ରାସ୍ତାରେ ଜିପ ନେଇ ସହରକୁ ଫେରୁଥିବା ବେଳେ ସାପ କାମୁଡାରେ ଆହତ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଟିକେ ଡାକ୍ତରଖାନା ନେଇଯିବା ପାଇଁ ବିକଳ ଭାବରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଗୁହାରି କରିଥିଲି। ଏଇଟା ସରକାରୀ ଜିପ, ଆମ୍ବୁଲାନ୍ସ ନୁହେଁ କହି ଆପଣ ସେଦିନ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ। ଆପଣ ବଡଲୋକ, ଏ ଛୋଟ ଘଟଣାଟି ଆପଣଙ୍କର ମନେ ଥାଇ ନ ପାରେ। ପୂର୍ବତନ ଜିଲାପାଳଙ୍କର ସଂଖ୍ୟାବହୁଳ କୃତି ଓ କୀର୍ତ୍ତିସ୍ତମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ଏ ଛୋଟ ଘଟଣାଟି ମନେଥିଲା କି ନାହିଁ କେଜାଣି, କିନ୍ତୁ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏହି ଛୋଟ ଲୋକଟିର ବଡପଣ ନିକଟରେ ସେ ନିଜକୁ ବାମନ ମନେ କରୁଥିଲେ। ସବୁ ପଦାଧିକାରୀମାନେ ନିଜ ପଦବୀର ଔଦ୍ଧତ୍ୟ ନେଇ ମାନବିକତାକୁ ନିର୍ବାସନରେ ପଠାଇ ନ ଥାନ୍ତି। ଏମାନଙ୍କର ପ୍ରତିପକ୍ଷ ଆଉ କିଛି ପଦବୀଧାରୀ ନିଜ ନିଜର ପଦବୀକୁ ନିଜର ନିଆରା କାର୍ଯ୍ୟଧାରା ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ମହିମାମଣ୍ଡିତ କରିଥାନ୍ତି ଯେ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରରୁ ଅବସର ନେଇ ସାଧାରଣ ଜୀବନକୁ ଫେରି ଆସିଲା ପରେ ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଯୋଗ୍ୟ ସାଧୁତା ଓ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ମାନବିକତା ପାଇଁ ସାରା ସମାଜ ନିମନ୍ତେ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ହୋଇ ରହିଯାନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ପଦବୀର ପଦଚିହ୍ନ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଗଳ୍‌ଭ କରେ ତାଙ୍କ ଗୁଣ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବାରେ। ସେମାନଙ୍କ ବୃତ୍ତିଚ୍ୟୁତ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଉପରେ ଚିରକାଳ ଅଜାଡି ପଡିଥାଏ ସାଧାରଣ ଜନତାର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସଦିଚ୍ଛା। ଛୋଟିଆ ଜୀବନଟିଏ। କେତେବେଳେ କେଉଁଠି ହଠାତ୍‌ ହଜିଯିବ ତା’ର ଇୟତ୍ତା ନାହିଁ। ଜୀବନଠୁ ଆହୁରି କ୍ଷୁଦ୍ର, ଆହୁରି ଅନିତ୍ୟ, ଅଳୀକ ଜଣଙ୍କର ପଦବୀ। କେବଳ କେଇଟି ଦିନର ଅଭିନୟ ମାତ୍ର। ଏଇ ଅଭିନୟରେ ଯେଉଁ ପଦଚିହ୍ନ ଅଙ୍କିତ ହୋଇ ରହିଯାଏ, ତାହା ବିସ୍ମୃତିରେ ହଜିଯିବା ମହାକାଳର ଏକ ସ୍ବାଭାବିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା। ମାତ୍ର ଏମିତି କିଛି ପଦଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ନିଆରା ମଣିଷତ୍ୱର ଯେଉଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପରିଭାଷାଟିଏ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ, ତାହା କେବଳ ପଦବୀ କାହିଁକି, ପଦବୀଧାରୀ ମଣିଷଟି ବି ଏ ସଂସାରରୁ ଚାଲିଗଲେ କାଳକାଳକୁ ଅମ୍ଳାନ ହୋଇ ରହିଥାଏ ସାରା ସମାଜ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରାଣମୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ହୋଇ। ସୁତରାଂ ପଦ-ପାଗଳ ଅନ୍ଧ ମଣିଷ ଚକ୍ଷୁଷ୍ମାନ୍‌ ହେଉ। ପଦବୀ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ବୃଥା ଅହଙ୍କାରର ବିକାଶ ନ ଘଟି ମନୁଷ୍ୟତ୍ୱର ଉନ୍ମେଷ ଘଟୁ। (ପ୍ରଜ୍ଞା ନିଳୟ, ବିଦ୍ୟାପତିନଗର, ଚକେଇସିହାଣି, ଭୁବନେଶ୍ୱର, ମୋ-୮୮୯୫୬୨୪୧୦୫)
All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ମୁକ୍ତ କରନାହିଁ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ମୁକ୍ତ କରନାହିଁ

ଭାରତର ପୂର୍ବତନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ରାଜୀବ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ହତ୍ୟା ମାମଲାରେ ବନ୍ଦୀ ଥିବା ସମସ୍ତ ୭ ଦୋଷୀଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ଲାଗି ନିକଟରେ ତାମିଲନାଡୁ ସରକାର ରାଜ୍ୟପାଳ ବନଓ୍ବାରିଲାଲ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ସୁପାରିସ କରିଥିଲେ। ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏଡାପାଡି କେ ପାଲାନିସାମୀଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାରେ ବସିଥିବା କ୍ୟାବିନେଟ୍‌ ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା ୧୬୧ ଅନୁଯାୟୀ ଏ ସଂକ୍ରାନ୍ତ ଏକ ସଂକଳ୍ପକୁ ଗୃହୀତ କରିଥିଲା। ଏଥିରେ ...

ଅତୁଲ୍ୟ ଭାରତର ଅନନ୍ୟ ନିର୍ମାତା

ଅତୁଲ୍ୟ ଭାରତର ଅନନ୍ୟ ନିର୍ମାତା

ସମ୍ପନ୍ନା ପାତ୍ର

ବର୍ଷତମାମ ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାତୀୟ ହେଉ ବା ଆଞ୍ଚଳିକ ସ୍ତରରେ କିଛି ନା କିଛି ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରିଥାଉ ଆମ ମହାନ୍‌ ପୂର୍ବସୂରୀମାନଙ୍କ ସମ୍ମାନାର୍ଥେ। ସେମାନଙ୍କ ବଳିଦାନକୁ ମନେପକାଇଥାଉ, ସେମାନଙ୍କ ନିଃସ୍ବାର୍ଥ ତ୍ୟାଗକୁ ବାସ୍ତବ ଜୀବନରେ ଆପଣେଇବାକୁ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଥାଉ। ସେମାନେ ଆମର ଚିର ବନ୍ଦନୀୟ, ଚିର ନମସ୍ୟ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାରତୀୟ ସର୍ବଦା ସେମାନଙ୍କଠାରେ ନତମସ୍ତକ। ସ୍ବାଧୀନତା ...

ପୋଷାକ ଓ ପୌରୁଷ

ପୋଷାକ ଓ ପୌରୁଷ


ଡ. ରମେଶ ଚନ୍ଦ୍ର ପରିଡ଼ା

ସୁପ୍ରସିଦ୍ଧ ବିଜ୍ଞାନ ଲେଖକ ରବିନସ୍‌ କୁକ୍‌ଙ୍କ ବିଚାରରେ ‘ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବର ସ୍ବତଃସ୍ଫୂର୍ତ୍ତ ପ୍ରବୃତ୍ତି ହେଲା ନିଜ ପ୍ରତିରୂପ ବା ସନ୍ତାନ ସୃଷ୍ଟି। କ୍ଷୁଦ୍ରାତିକ୍ଷୁଦ୍ର ଜୀବାଣୁଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ବିଶାଳକାୟ ତିମି ଏବଂ ମେଧାବୀ ମଣିଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରେ ଏହା ବିଦ୍ୟମାନ। ନିମ୍ନଶ୍ରେଣୀର ଜୀବମାନେ ତାହା ସମାହିତ କରିଥାନ୍ତି ଅଲିଙ୍ଗୀ ଜନନ ମାଧ୍ୟମରେ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ତଥା ଜଟିଳ ଗଛଲତା ଓ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ସମୟର ପ୍ରବହମାନ ଧାରା ସହିତ ସବୁକିଛିର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟେ। ଯେଉଁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକଦା ହିନ୍ଦୁ ଓ ମୁସଲମାନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ଘୃଣା ଓ ବିଦ୍ୱେଷ ଭାବ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ସେଠାରେ ଉଭୟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଏବେ ଭାଇଚାରା ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି। ...

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ରୋଗୀ ବନ୍ଧକ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ରୋଗୀ ବନ୍ଧକ

କୌଣସି ଆର୍ଥିକ ସଂସ୍ଥାରୁ ଋଣ ଆଣିବାକୁ ହେଲେ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କୁ ମଟ୍‌ଗେଜ୍‌ ବା ବନ୍ଧକ ରଖିବାକୁ ପଡ଼େ। ଋଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି ଭବିଷ୍ୟତରେ ତାହାକୁ ଶୁଝିବାକୁ ଅକ୍ଷମ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ବନ୍ଧକ ଥିବା ଜିନିଷ ନିଲାମ କରାଯାଇ ଅର୍ଥ ଅସୁଲ କରାଯାଏ। ରୋଗୀଙ୍କୁ ବନ୍ଧକ ରଖାଯିବା ବିଷୟ ଶୁଣିବାକୁ ଅଡ଼ୁଆ ଲାଗୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ବର୍ତ୍ତମାନ ଡାକ୍ତରଖାନା ବିଶେଷକରି ଘରୋଇ ହସ୍ପିଟାଲଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରାୟତଃ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ହସ୍ପିଟାଲ ଯାଉଥିବା ଦେଶର ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିର ସାମ୍ନା କରୁଥିବେ। ରୋଗୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲେ...

ଘରୋଇ ହିଂସାର କରାଳ ରୂପ

ଘରୋଇ ହିଂସାର କରାଳ ରୂପ

ବୈକୁଣ୍ଠନାଥ ମିଶ୍ର

ହିଂସା ଏକ ନକାରାତ୍ମକ ଶବ୍ଦ, ଯାହା ପରପୀଡ଼ନ, ପରର କ୍ଷତି ସାଧନ, ଏପରି କି ଧ୍ୱଂସ ଓ ମୃତ୍ୟୁଲୀଳା ସଂଯୋଜନାକୁ ବୁଝାଏ। ଯେତେବେଳେ ଏହା ଆତ୍ମୀୟସ୍ବଜନ ବା ରକ୍ତ ସମ୍ପର୍କୀୟ ପ୍ରତି କରାଯାଏ, ତାହାକୁ ପାରିବାରିକ ବା ଘରୋଇ ହିଂସା କୁହାଯାଏ। ନିଜ ପୁତ୍ର ବା କନ୍ୟା ପରିବାରର ସମ୍ମାନକୁ ଭ୍ରୂକ୍ଷେପ ନ କରି ଏପରି କିଛି କରିବସନ୍ତି, ଯାହା ପରିବାର ସଦସ୍ୟଙ୍କ ମନରେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୃଣା...

 ଆଦର୍ଶ, ଦେଶ ଓ ଦେଶାତ୍ମବୋଧ

ଆଦର୍ଶ, ଦେଶ ଓ ଦେଶାତ୍ମବୋଧ


ନୃସିଂହ ପ୍ରସାଦ ତ୍ରିପାଠୀ

ଗୋଟିଏ ଦେଶର ସର୍ବାଙ୍ଗୀଣ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ତା’ର ନାଗରିକଙ୍କର ଦେଶ ପ୍ରତି ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ଜରୁରୀ। ଏହାର ଲୋକପ୍ରିୟ ନାମ ହେଉଛି ଦେଶାତ୍ମବୋଧ। ଗଣତନ୍ତ୍ର ଶାସନ ପଦ୍ଧତିରେ ଯେଉଁ ରାଜନୈତିକ ଦଳ କ୍ଷମତାକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଜାହିର କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ଯେ, ସେମାନଙ୍କର ଦେଶଭକ୍ତି ଅତି ଉଚ୍ଚ ଧରଣର ଏବଂ ସେମାନେ ହିଁ ଦେଶକୁ ପ୍ରଗତି ପଥରେ ଚଳାଇନେବେ। ସ୍ବାଧୀନତା ପ୍ରାପ୍ତିର ସତୁରି ବର୍ଷରୁ ବେଶି ହେଲାଣି। କୋଠାବାଡ଼ି, ରାସ୍ତାଘାଟ, ଶିଳ୍ପ ଓ କୃଷିରେ କିଛି ପ୍ରଗତି ହୋଇଛି ନିଶ୍ଚୟ, କିନ୍ତୁ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ପେଟ୍ରୋଲକୁ ତରଳ ସୁନା କହିବାର ଯଥାର୍ଥତା ବର୍ତ୍ତମାନ ଉପଲବ୍‌ଧି କରିହେଉଛି। କାରଣ ଏହାର ଲିଟର ପ୍ରତି ଦର ୧୦୦ଟଙ୍କା ଛୁଇଁବାକୁ ଆଉ ବେଶି ଦିନ ବାକି ନାହିଁ। ଭାରତର କେତେକ ରାଜ୍ୟରେ ପେଟ୍ରୋଲ ଲିଟର ପିଛା ୮୫ ଟଙ୍କା ଛୁଇଁଛି। ଏହା ବାସ୍ତବରେ ମୋଟରଗାଡି ଚାଳକଙ୍କୁ ଖୁବ୍‌ ବାଧୁଛି। ଏହାର ମହାର୍ଘ ମୂଲ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରୁ କେତେକେ ଏହାକୁ ନବଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେବାକୁ ଉଚିତ ମଣୁଛନ୍ତି। ତାମିଲନାଡୁ...

ଅତିବଡ଼ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ

ଅତିବଡ଼ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ

ଆଗେ ଆମ ଓଡ଼ିଶାର ଗାଁ ଗାଁରେ ଥିଲା ଭାଗବତ ଟୁଙ୍ଗୀ। ପୂଜା ପାଉଥିବା ଏଇ ତାଳପତ୍ର ପୋଥିଙ୍କୁ ଲୋକେ ଭକ୍ତିରେ କହୁଥିଲେ ଭାଗବତ ଗାଦି। ପ୍ରତିଦିନ ସା ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପଣ୍ଡିତ ଭାଗବତ ପାଠ କରନ୍ତି।

କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କୋଟି ପ୍ରଣାମ

କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କୋଟି ପ୍ରଣାମ

ସବୁଠୁ ବଡ ଅଳସୁଆ କିଏ? ଯିଏ ପେଟେ ଖାଇ ନିଧୁର୍ର୍ମ ଶୋଇବା ବ୍ୟତୀତ କିଛି କାମ କରେନାହିଁ। 

ଓଡ଼ିଆଙ୍କୁ ଚାପୁଡ଼ା

ଓଡ଼ିଆଙ୍କୁ ଚାପୁଡ଼ା

ଭାରତୀୟ ହକି ଦଳରେ ଓଡ଼ିଆ ଖେଳାଳିଙ୍କ ଅବଦାନ ସ୍ମରଣୀୟ ରହିଆସିଛି। ଦିଲୀପ ତୀର୍କି, ଲାଜରୁସ ବାର୍ଲା, ଇଗ୍ନେଶ ତୀର୍କି,  ପ୍ରବୋଧ ତୀର୍କିଙ୍କ ଭଳି ଓଡ଼ିଆ ଖେଳାଳିଙ୍କ ଉତ୍ତମ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଦେଶକୁ ବହୁ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରୀୟ ଖେଳରେ ବିଜୟ ଆଣିଦେଇଛି। 

ନାଗରିକ ଅଧିକାରର ବିଜୟ

ନାଗରିକ ଅଧିକାରର ବିଜୟ

ଆକାର ପଟେଲ

ଭାରତୀୟ ନାଗରିକମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ସ୍ପଷ୍ଟ ବିଜୟ ମିଳି ନ ଥାଏ, ଯାହା ନିକଟରେ ମିଳିଛି ଧାରା ୩୭୭ର ଉଚ୍ଛେଦ ମାଧ୍ୟମରେ। ପୁଣି ତା’ର ଅଳ୍ପଦିନ ପରେ ଆଉ ଏକ ଆନନ୍ଦର ବିଷୟ ଯେ, ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ ଶାହରନ୍‌ପୁର ଜିଲାର ଦଳିତ ନେତା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଆଜାଦଙ୍କୁ ଜେଲରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଛି। ଆଜାଦ ନିଜ ଜାତି ଓ ସଂସ୍କୃତିର ପରିଚୟ ଦେବାକୁ ଯାଇ ନିଜକୁ ଚମାର ବୋଲି କହିଥାନ୍ତି। ଆମ ...