ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ଦାମ୍ପତ୍ୟ ପ୍ରେମର ବୈଜ୍ଞାନିକ ରହସ୍ୟ

ଦାମ୍ପତ୍ୟ ପ୍ରେମର ବୈଜ୍ଞାନିକ ରହସ୍ୟ
ଡ. ରମେଶ ଚନ୍ଦ୍ର ପରିଡ଼ା/ ପତି-ପତ୍ନୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କକୁ ନେଇ ପ୍ରଶ୍ନଟିଏ କେବେକେବେ ମନକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରିଥାଏ- କାହିଁକି ଏହା ଏତେ ନିବିଡ ? ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ବଢି ବଢି ଚାଲିଥିବା ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ କେବଳ ମା’-ପୁଅ ସମ୍ପର୍କକୁ ବାଦ୍‌ ଦେଲେ ସମ୍ଭବତଃ ତହିଁରୁ ଦୃଢତର ସମ୍ପର୍କ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ମା’ବାପାଙ୍କ ସହିତ ପୁଅଝିଅ ତଥା ଭାଇଭଉଣୀ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପର୍କର ନିବିଡତାକୁ ଜିନୀୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ ହୋଇଛି। କିନ୍ତୁ ପତି-ପତ୍ନୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ରହିଯାଇଛି ଏ ଦିଗରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବୋଧ। ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ କଳହରତ ରହୁଥିଲେ ହେଁ ଏବଂ ଉଭୟ ପରସ୍ପରର ମତକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିଲେ ହେଁ ସେମାନେ କେହି କାହାରିକୁ ଛାଡି ରହିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ- କମିକ୍‌ ଚରିତ୍ର ଟମ୍‌ ଓ ଜେରୀଙ୍କ ଭଳି। ୟା’ମୂଳରେ କି ରହସ୍ୟ ଲୁକ୍କାୟିତ? ଯଦି କେବଳ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ତା’ହେଲେ ପଶୁମାନଙ୍କଠାରେ ତାହା ଏତେ ଦୃଢ ନୁହେଁ କାହିଁକି ? ପରମ୍ପରାବାଦୀମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ, ଏ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ବର୍ଗରେ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ, ଯାହାକି ସାତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଅତୁଟ ରହିବାକୁ ଅଭିପ୍ରେତ। ଏହିଭଳି ବିଶ୍ୱାସ ବା ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ କ’ଣ ଆମ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ଏପରି କିଛି ଜୈବିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣେ, ଯାହାକୁ କି ଏଥିପାଇଁ ଦାୟୀ କରାଯାଇପାରିବ ? କୌଣସି ଯୁକ୍ତି ଯଥାର୍ଥତା କିମ୍ବା ବୈଜ୍ଞାନିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ମାଧ୍ୟମରେ ଏହାର ସ୍ବୟଂସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତରଟିଏ ଏଯାବତ୍‌ ମିଳିପାରି ନାହିଁ। ଏଣୁ ଏ ସମ୍ପର୍କର ଅସୀମ ଗଭୀରତାକୁ କେବଳ ଏକ ବିସ୍ମୟ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରିବ। ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ନିମ୍ନୋକ୍ତ ଦୁଇଟି ଘଟଣାର ଅବତାରଣା। ପ୍ରଥମ ଘଟଣା- ଜଣେ ପତି ଥିଲେ। ଯାହାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ଅସାମାନ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେମ ଥିଲା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଗାଢ। ତେବେ କିଛିବର୍ଷ ଅତିବାହିତ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କ ସୁଖୀ ଦାମ୍ପତ୍ୟଜୀବନରେ କଳା ମେଘ ଘୋଟି ଆସିଲା। ପତ୍ନୀ ପୀଡିତ ହେଲେ ଭୟଙ୍କର ଏକ ଚର୍ମରୋଗରେ। ସମସ୍ତ ଚିକିତ୍ସା ସତ୍ତ୍ୱେ କିଛି ଫଳ ହେଲା ନାହିଁ, ବରଂ ଦିନକୁ ଦିନ ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଅବକ୍ଷୟ ଘଟିଚାଲିଲା। ଏଣୁ ତାଙ୍କର ଭୟ ହେଲା ଯେ, ଏଣିକି ତାଙ୍କ ପତି ଆଉ ତାଙ୍କୁ ଆଗଭଳି ଭଲ ପାଇବେ ନାହିଁ। ଏ ଚିନ୍ତାରେ ସେ ମ୍ରିୟମାଣ ହୋଇପଡିଲେ। ତାଙ୍କ ମାନସିକ ସ୍ଥିତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡିଲା। ଏ କଥା ତାଙ୍କ ପତି ବୁଝିପାରିଲେ ଏବଂ ଏପରି ଆଶଙ୍କା ଭିତ୍ତିହୀନ ବୋଲି ଯେତେ ବୁଝାଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାହା ବିଶ୍ୱାସ କଲେନାହିଁ। ଫଳରେ ତାଙ୍କର ସାଧାରଣ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟରେ ଘୋର ଅବନତି ଦେଖାଗଲା। ଦିନକର କଥା। କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ପତି ବାହାରିଗଲେ ଏକ ସୁଦୂର ସହରକୁ। ଫେରିଲା ବାଟରେ ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟିଲା ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ହରାଇ ବସିଲେ। ଏହାପରେ ପତ୍ନୀଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱ ବଢିଗଲା। ତାଙ୍କୁ ପତି ସେବାରେ ଅଧିକ ସମୟ ଓ ଶ୍ରମ ନିୟୋଜିତ କରିବାକୁ ପଡିଲା। କିନ୍ତୁ ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କର ଅନୁଶୋଚନା ନ ଥିଲା ବରଂ ସେ ବିଚଳିତ ଥିଲେ ପତିଙ୍କର ଅନ୍ଧତ୍ୱକୁ ନେଇ। ତେଣୁ ସେ ଅନେକ ବଡ ବଡ ଡାକ୍ତରଙ୍କର ପରାମର୍ଶ ନେଲେ। ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ହରାଇବାର କାରଣ ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ କି ତା’ର ପ୍ରତିକାର କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏଣେ ଦିନକୁଦିନ ପତ୍ନୀଙ୍କର ଚର୍ମରୋଗ ବଢୁଥାଏ। ସେ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଅସୁନ୍ଦରୀ ହୋଇ ଚାଲିଥାନ୍ତି। ତେବେ ତାଙ୍କର ଏଥିପ୍ରତି ନିଘା ନ ଥାଏ। କାରଣ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଥାନ୍ତି ଯେ, ତାଙ୍କ ପତି ଏ କଥା ଜାଣିପାରୁ ନାହାନ୍ତି। ଅତଏବ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେମ ପ୍ରଗାଢ ହୋଇ ଚାଲିଥାଏ। ଦିନେ ହଠାତ୍‌ ପତ୍ନୀଙ୍କର ହୃଦ୍‌ଘାତରେ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲା। ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଥିଲା ଏକ ଦାରୁଣ ଆଘାତ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମ୍ରିୟମାଣ ହୋଇପଡିଲେ। ତଥାପି ସେ ତାଙ୍କର କ୍ରିୟାକର୍ମ ଆଦି ଯଥାରୀତିରେ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ ଏବଂ ତା’ପରେ ବାହାରିଲେ ଘର ଓ ସହର ଛାଡି କୌଣସି ଏକ ଆଶ୍ରମକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ପଡୋଶୀ ଏବଂ ସମ୍ପର୍କୀୟମାନେ ଏଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବାରଣ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ- ତୁମେ ତ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ। ଆଜିଯାଏ ତୁମ ପତ୍ନୀ ତୁମର ସବୁ ସେବା ଯତ୍ନ କରୁଥିଲେ। ସେ ତ ଚାଲିଗଲେ, ଏବେ ତୁମେ ଘର ଛାଡିଗଲେ ଚଳିବ କିପରି ? ବରଂ ଏଇଠି ରୁହ। ଯଥାସମ୍ଭବ ଆମେ ତୁମର ଦେଖାଶୁଣା କରିବୁ। ଏହା ଶୁଣି ପତି ଜଣକ ହସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ- ”ତୁମେମାନେ କ’ଣ ଭାବୁଛ ଯେ ମୁଁ ସତକୁ ସତ ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି ବୋଲି ? ନା...ନା..., କଦାପି ନୁହେଁ। ମୁଁ କେବଳ ସେପରି ଅଭିନୟ କରୁଥିଲି। କାରଣ ମୋ ପତ୍ନୀଙ୍କର ରୂପ କୁରୂପ ହୋଇଯିବାରୁ ତାଙ୍କ ମନରେ ଭୟ ଆସିଯାଇଥିଲା ଯେ ମୁଁ କାଳେ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇବି ନାହିଁ। ସେଥିପାଇଁ ସେ ପ୍ରବଳ ମାନସିକ ଚାପରେ ଥିଲେ। ପତି-ପତ୍ନୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ବର୍ଗୀୟ ଓ ଚିରନ୍ତନ ହେଲାବେଳେ ବାହ୍ୟ ସୁନ୍ଦରତା ଅସ୍ଥାୟୀ ବୋଲି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଯେତେ ବୁଝାଇଲେ ବି ତାଙ୍କର ଏଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ ଆସୁ ନ ଥିଲା। ସେଇଥିପାଇଁ ତାଙ୍କ ମନରୁ ସେ ମିଥ୍ୟା ଭୟ ଦୂର କରି ତାଙ୍କୁ ସୁଖୀ ଦେଖିବାକୁ ମୁଁ ଅନ୍ଧ ଭଳି ଛଳନା କରୁଥିଲି ।“ ଏ ଘଟଣାଟି ଘଟିଥିଲା (୨୦୧୬ରେ) ଜାପାନର ହିରୋସୀମା ସହରରେ ଏବଂ ସେହି ଦମ୍ପତି ଥିଲେ ଟିକୋ ଏବଂ ଇଟୋ ୟୁଓସ୍କି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଘଟଣା- ଜଣେ ପତ୍ନୀ ଥାଆନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦାମ୍ପତ୍ୟଜୀବନ ଥାଏ ସୁଦୀର୍ଘ। ତାହା ପୁଣି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଅତି ଅପରିପକ୍ୱ ବୟସରୁ, ଯେତେବେଳେ ପତ୍ନୀଙ୍କ ବୟସ ୧୬ ବର୍ଷ ଓ ପତିଙ୍କ ବୟସ ୧୮। ତା’ ପରଠାରୁ ସେମାନେ ପ୍ରାୟତଃ କେବେ ଅଲଗା ହୋଇ ନାହାନ୍ତି। ଏମିତି କଟିଯାଏ ୭୦ ବର୍ଷ। ବୟସାଧିକ୍ୟ ଯୋଗୁ ପତି ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। କ୍ରମେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରାସିବାକୁ ଲାଗେ ମତିଭ୍ରମ ରୋଗ ବା ଡିମେନ୍‌ସିଆ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ଓ ଅଙ୍ଗ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ କ୍ରମେ ଅଚଳ ହେବାକୁ ଲାଗେ। ପତ୍ନୀ ତାଙ୍କର ଯଥାସମ୍ଭବ ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି। ହେଲେ ଶେଷରେ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ତାଙ୍କୁ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଏ। ସେତେବେଳକୁ ପତିଙ୍କ ବୋଧଶକ୍ତି ଅନେକାଂଶରେ ହ୍ରାସ ପାଇଥାଏ। ଏଣୁ ସେ ବିଶେଷ କିଛି ଜାଣି ପାରନ୍ତିନି। କିନ୍ତୁ ପତ୍ନୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏ ବିଚ୍ଛେଦ ଥାଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ। ଫଳରେ ତାଙ୍କର ବି ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟଭଙ୍ଗ ହୁଏ। ତଥାପି ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଡାକ୍ତରଖାନାକୁ ଯାଆନ୍ତି ପତିଙ୍କ ସଙ୍ଗେ କିଛି ସମୟ କଟାଇବାକୁ। ସାଙ୍ଗରେ ଧରି ଯାଆନ୍ତି ତାଙ୍କ ମନପସନ୍ଦର ଖାଦ୍ୟ। ଦିନକର କଥା। ପତିଙ୍କର ମତିଭ୍ରମ ପହଞ୍ଚେ ଚରମସୀମାରେ। ତେଣୁ ସେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଆଉ ଚିହ୍ନିପାରନ୍ତି ନାହିଁ କି ତାଙ୍କ ସହିତ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏ ଆଚରଣ ତାଙ୍କୁ ମନେହୁଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃସହ। ମର୍ମାହତ ହୋଇ ସେ ସେହିଠାରେ ଚେତାଶୂନ୍ୟ ହୋଇ ପଡିଯାଆନ୍ତି। ଏଣୁ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି କରିଦିଆଯାଏ ଓ ରଖାଯାଏ ପତିଙ୍କର ପାଖ ଶଯ୍ୟାରେ। ଯେଉଁଠୁ ସେ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ। କିଛିଦିନ ବିତିଯାଏ। ପତ୍ନୀ ସାମାନ୍ୟ ସୁସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଦିନେ ହଠାତ୍‌ ପତିଙ୍କର ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟାବସ୍ଥାରେ ଅବନତି ଘଟେ ଏବଂ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି। ଏ ଦାରୁଣ ଦୃଶ୍ୟ ସହ୍ୟ କରିପାରନ୍ତିନି ପତ୍ନୀ। ସେ ଶଯ୍ୟାରେ ପଡି ଛଟପଟ ହୁଅନ୍ତି ଓ ମାତ୍ର ୪ ମିନିଟ ପରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣବାୟୁ ଉଡିଯାଏ। ଦାମ୍ପତ୍ୟ ପ୍ରେମର ଏହି ଅନନ୍ୟ ଘଟଣାଟି ଥିଲା ଏକ ନାଟକର ବିଷୟବସ୍ତୁ, ଯାହା ଅଭିନୀତ ହୋଇଥିଲା ୨୦୧୬ରେ ବ୍ରିଟେନରେ। ଏଥିରେ ନାୟିକାନାୟକ ଥିଲେ ଭେରା ଓ ଓ୍ବିଲିଫ୍‌ ରୁସେଲ୍‌ । ପତି-ପତ୍ନୀ ସମ୍ପର୍କ ଏତେ ଗଭୀର ହେବାର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି ଷ୍ଟାଣ୍ଡଫୋର୍ଡ ୟୁନିଭରସିଟି ସ୍କୁଲ ଅଫ୍‌ ମେଡିସିନର ବୈଜ୍ଞାନିକ ରୋବର୍ଟ ମାଲେଙ୍କା ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହଗବେଷକଗଣ। ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗବେଷଣା ପତ୍ରିକା ନେଚରର ଏପ୍ରିଲ, ୨୦୧୭ସଂଖ୍ୟାରେ ପ୍ରକାଶିତ ଏକ ନିବନ୍ଧରେ ସେମାନେ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ଯେ ସମ୍ଭବତଃ ଆମେ ଲଭ୍‌ ହରମୋନ ବୋଲି କହୁଥିବା ଅକ୍ସିଟୋସିନର ଏଥିରେ କିଛି ଭୂମିକା ରହିଛି। ଏହି ହର୍‌ମୋନଟି ମସ୍ତିଷ୍କର ନିଉକ୍ଲିୟସ ଆକ୍ୟୁମ୍ବେନସ୍‌ ଅଂଶର କ୍ରିୟାବିଧିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣେ, ଯାହା କି ସ୍ନାୟୁବିଜ୍ଞାନୀମାନେ ରିଓ୍ବାର୍ଡ ବୋଲି କହୁଥିବା ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଅନୁଭୂତି ସୃଷ୍ଟିହେବାରେ ସହାୟତା କରେ। ଆମେ ସାମାଜିକ ହେବା କ୍ଷେତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଅବଦାନ ଥିବା ମନେ କରାଯାଏ। ଏପରି କି ମୂଷା, ଠେକୁଆ ଆଦି ପଶୁମାନଙ୍କଠାରେ ଯୋଡିଯୋଡି ହୋଇ ବାସ କରିବାର ପ୍ରବୃତ୍ତିକୁ ଏହା ପ୍ରରୋଚିତ କରେ ବୋଲି ସେମାନଙ୍କର ମତ। ତେବେ ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ ଯେ ଦିନକୁ ଦିନ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଅଧିକାଂଶ ସମାଜରେ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ବଢି ବଢି ଚାଲିଛି କାହିଁକି? ପରିବେଶର ପ୍ରଭାବରେ କ’ଣ ଏହି ହରମୋନର କ୍ରିୟାଶୀଳତା କ୍ରମେ ହ୍ରାସ ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି ? (ଉଷା ନିବାସ, ୧୨୪/୨୪୪୫, ଖଣ୍ଡଗିରି ବିହାର, ଭୁବନେଶ୍ୱର, ମୋ:୯୯୩୭୯୮୫୭୬୭)
All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ଆଜିର ସ୍ଥିତି ଦେଖିଲେ ୨୦୧୪ରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବା ପରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଆଦୌ ପୂରଣ କରିନାହାନ୍ତି। ଉଚ୍ଚାଙ୍ଗ ସ୍ବରରେ ‘ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ବିକାଶ’ କଥା କହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ଫଳ ଶୂନ ହୋଇଛି। ବିଶେଷକରି ସାମାଜିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ ଦେଶର ଅଧିକ କ୍ଷତି ଘଟିଛି। ଅସହିଷ୍ଣୁତା, ମିଛିମିଛିକା ଦେଶପ୍ରେମ ଓ ବିଭାଜନ ରାଜନୀତି ସାମାଜିକ ବାତାବରଣକୁ ଘୋର ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି। ଏକ ଉତ୍ତମ ଶାସନ ଜରିଆରେ ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ନୂଆ ଦିଗ ଦେଖାଇଦିଆଯିବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ସୁଫଳ ଲୋକେ ପାଇପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହା ଜଣାଶୁଣା ଯେ, ମୋଦିଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ କର୍ପୋରେଟ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ିଛି..

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

ସହଦେବ ସାହୁ

ଜାତିସଂଘର ଖାଦ୍ୟ ଓ କୃଷି ସଂସ୍ଥା (ଏଫ୍‌ଏଓ) ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି ବିରୋଧୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂଗୋଷ୍ଠୀ (ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାଶନାଲ ଆଲାଏନ୍ସ ଏଗେଁଷ୍ଟ ହଙ୍ଗର ଆଣ୍ଡ ମାଲନ୍ୟୁଟ୍ରିଶନ୍‌) କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ଅଭୂତପୂର୍ବ ବିକାଶକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି। ୧୯୫୦-୫୧ରେ ଭାରତରେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉପତ୍ାଦନ ପରିମାଣ ୫ କୋଟି ଟନ୍‌ ଥିବାବେଳେ ୨୦୧୬-୧୭ରେ ୨୭ କୋଟି ୨୦ ଲକ୍ଷ ଟନ୍‌ ହୋଇଛି, ପ୍ରାୟ ୫ଗୁଣ। ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଛି ୪ ଗୁଣ। ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ-ଅଭାବୀ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ପଛରେ ପକାଇ ଭାରତ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ରପ୍ତାନିକାରୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ହୋଇଗଲାଣି। ତଥାପି ଭାରତରେ କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି କାରଣରୁ ଏକଚତୁର୍ଥାଂଶ ଲୋକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇପାରୁ ନାହା..

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ପଣ୍ଡା

ଆଜିକାଲି ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏଭଳି ଅଧୋଗତି ହୋଇଛି ଯେ, ପ୍ରାୟ ୬୦% ମାଧ୍ୟମିକ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ଦରଖାସ୍ତଟିଏ ଲେଖିବାକୁ ବା ସାଧାରଣ ହିସାବଟିଏ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ। ଭାରତର ୭୫% ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଓ କାରିଗରି ଶିକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ନାତକ ଚାକିରି ପାଇବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ନିକଟ ଅତୀତରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ସାରା ଭାରତରେ ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଖାଲି ସେତିକି ନୁହେଁ ଛାତ୍ରସମାଜର ଆଜି ନୈତିକ ସ୍ଖଳନ ଘଟିଛି। ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ଅବକ୍ଷୟ ହେଉଛି। ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଲୋପ ପାଉଛି। ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟୟବହୁଳ ଏବଂ ଚାକିରିସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଜ୍ଞାନ ଓ ଗବେଷଣା ଅର୍ଥସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ସମାଜସେବା ପ୍ରଚାରସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଯଦି ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ପିଅନ ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

କାହିଁ କେଉଁ ଆଦିମ କାଳରୁ କୁକୁର ହେଉଛି ମଣିଷର ସାଥୀ। ଏହି ପ୍ରାଣୀ ମଣିଷର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭୃତ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଏପରି କି ମାଲିକର ଲୁଣ ଖାଇବାରୁ ତା’ର ଗୁଣ ଗାଏ। ମାଲିକର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଇ ଦରକାର ପଡ଼ିଲେ ନିଜ ଜୀବନ ହାରିଦିଏ। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ଜୟପୁରରେ। ରାଜସ୍ଥାନର ଜୟପୁରରେ ବାସ କରୁଥିବା ପୂର୍ବତନ ରଣଜୀ ଖେଳାଳି ସଞ୍ଜୀବ ଓହଲାନ୍‌ଙ୍କ ବାସଭବନରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯାଇଥିଲା। ତଳ ମହଲାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଆଁ ଲାଗିବା ଯୋଗୁ ସଞ୍ଜୀବ..

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ସ।ଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଯେତେ ନିକଟତର ହେଉଛି, ରାଜନୈତିକ ଉଷ୍ମତା ସେତେ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲାଣି। ଜାନୁୟାରୀ ୧୯ରେ କୋଲକାତାରେ  ବିରୋଧୀଙ୍କ ରାଲିର କଳେବର ଦେଖିଲେ ମହାଗଠବନ୍ଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା ମନେହେଉଛି। 

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

 ବିଶ୍ୱ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସଂସ୍ଥାର ଏକ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଭାରତରେ ଅଧିକାଂଶ ସହର ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ। ଏପରି କି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପନ୍ଦରଟି ସହର ମଧ୍ୟରେ ଭାରତର ଚଉଦଟି ସହର ଅଛି। ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଦୂଷିତ ସହର ହେଉଛି କାନପୁର। 

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ବାସିପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ଚିହ୍ନା ଲୋକଟିଏ, ଆପଣାର ମଣିଷଟିଏ ଆମକୁ ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ହତାଦର କରିବାର ଅନୁଭବ କଲେ ଆମେ ଏ ରୂଢିଟିର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାଉ! ଏଠାରେ ବାସିପାଣିକୁ ନିକୃଷ୍ଟ ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ନଚେତ୍‌ ଆମେ କହୁଥାନ୍ତେ- ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ସଜପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ନଚେତ୍‌ କହିଥାନ୍ତେ- କିରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ମଦପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ମାନେ ବାସିପାଣିଟି ପଚାରିବା ବା ବନ୍ଧୁ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭଲ ପାଇବାର ହୃଦୟଟିଏ ଥିଲେ କେତେକ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ବୟସରେ ବି ଭଲପାଇ ବସନ୍ତି। ତେବେ ଭଲ ପାଇବା ପାଇଁ ଜଣେ ବିବାହିତା ମହିଳା ଏକ ଅଭିନବ ପନ୍ଥା ଆପଣାଇଥିଲେ। 

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଆକାର ପଟେଲ

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି ମୁମ୍ବାଇରୁ, ବିଶେଷତଃ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ମୁମ୍ବାଇ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପରମ୍ପରା ସହ ସମ୍ଭବତଃ ଲାଓ୍ବଣୀର ସମ୍ପର୍କ ଅଛି। ଢୋଲକୀ ବାଜାର ତାଳେ ତାଳେ ନାଚ-ଗୀତକୁ ଲାଓ୍ବଣୀ କହନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଲୋକନୃତ୍ୟ। ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଛୋଟ ଛୋଟ ଦଳ ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ଟେବୁଲରେ ବସି ଏକ ଖୋଲା ସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅଧ ଡଜନ ମହିଳା ହିନ୍ଦୀ ଗୀତର ତାଳେ ତାଳେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି। ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହକୁ ଆବୃତ କଲାଭଳି ବସ୍ତ୍ର ପନ୍ଧିଥାନ୍ତି। ପରିଚାରିକାମାନେ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ଟେବୁଲ ଉପରେ ମଦ ପରଷନ୍ତି। ଏଠାରେ ଏପରି କି ମୃଦୁ ପାନୀୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିୟର ଭଳି ମୂଲ୍ୟ ନିଆଯାଏ। କିଛି ପୁ..

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଚିତ୍ର ଚରିତ୍ର/ ନିରଞ୍ଜନ ପାଢ଼ୀ

କେଇଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ରାଜଧାନୀ ସହରର ଚେହେରା ଦେଖିଥିବା ଲୋକ ଏ ସହରର ବାସିନ୍ଦା ହୋଇ ନ ପାରିଥିବାର ଦୁଃଖରେ ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦିବାର କାରଣ ଥିଲା ବେଶ୍‌ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ। ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ହକି ଅନୁଷ୍ଠିତ  ହେଉଥିବାର ବିରଳ ଗୌରବବୋଧ ନେଇ ଏ ସ୍ମାର୍ଟ ସହର ଯେମିତି ସୁସଜ୍ଜିତ ତୋରଣ ଓ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ଆଲୋକମାଳାରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପରେ ସଜେଇ ହୋଇଥିଲା, ତହିଁରେ ଏଠାରେ ରହୁ ନ ଥିବା ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ମନରେ ଈର୍ଷାର ଅସୁରଟିଏ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିବା ସ୍ବାଭାବିକ। ମାତ୍ର ସ୍ମାର୍ଟ..

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ/ ଜିତେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ନାୟକ

ବିଶ୍ୱକୁ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅବଦାନ ଅତୁଳନୀୟ। ତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶକୁ ସ୍ମରଣୀୟ ରଖିବା ଲାଗି ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ୧୯୯୫ରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗାନ୍ଧୀ ଶାନ୍ତି ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଆସୁଛି। ମହାତ୍ମାଙ୍କ ୧୨୫ତମ ଜନ୍ମବାର୍ଷିକୀରୁ ସଂସ୍ଥାପିତ ଏହି ସମ୍ମାନ ଅହିଂସା ଓ ଗାନ୍ଧୀବାଦ ଜରିଆରେ ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରୂପାନ୍ତରଣ ଆଣିପାରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସଙ୍ଗଠନକୁ ଦିଆଯାଉଛି। ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ବର୍ଣ୍ଣବୈଷମ୍ୟ ବିରୋଧୀ ବିପ୍ଳବୀ ନେଲ୍‌ସନ ମଣ୍ଡେଲା, ଭାରତର ‘ଚିପ୍‌କୋ’ ଆନ୍ଦୋଳନର ପୁରୋଧା ଚଣ୍ଡିପ୍ରସାଦ ଭଟ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଭାରତୀୟ ମହାକାଶ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା (ଇସ୍ରୋ) ଭଳି ସଙ୍ଗଠନ ଏଭଳି ସମ୍ମାନର ଅଧିକାରୀ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି। ୨୦୧୯ ଜା..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭାରତୀୟ ସମାଜ ପିତୃକୈନ୍ଦ୍ରିକ ପରିବାରକୁ ନେଇ ଗଢ଼ିଉଠିଛି। କାରଣ ଆମ ଦେଶର ପରିବାରରେ ପୁରୁଷ ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି। ତାଙ୍କ ନାମରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସମ୍ପତ୍ତିର ମାଲିକାନା ରହିଥାଏ। ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାନି ଚଳିଥାଆନ୍ତି। ତେଣୁ ଭାରତୀୟ ସମାଜ ଏକ ପୁରୁଷପ୍ରଧାନ ସମାଜ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ ହୋଇଥାଏ। ନିକଟରେ ଝିଅ ନାମରେ ସମ୍ପତ୍ତି କରିବାରୁ ଖାପ୍‌ ପଞ୍ଚାୟତରେ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦଣ୍ଡାଦେଶ ହୋଇଛି। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ରାଜସ୍ଥାନ ରାଜ୍ୟର ଯୋଧପୁର ଅଞ୍ଚଳରେ। ସ୍ଥାନୀୟ ବିଲାଡା ତହସିଲ ଖେଜଡଲାରେ ଜଣେ ପିତା ତାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତିର କିଛି ଅଂଶ ଝିଅ ନାମରେ କରିଥିଲେ। ତେବେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ସରଗରା ସମାଜ ପକ୍ଷରୁ ପସନ୍ଦ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା। କାରଣ ସମାଜରେ ପ୍ରଚଳିତ ପୁରୁଣା..