ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ଦାମ୍ପତ୍ୟ ପ୍ରେମର ବୈଜ୍ଞାନିକ ରହସ୍ୟ

ଦାମ୍ପତ୍ୟ ପ୍ରେମର ବୈଜ୍ଞାନିକ ରହସ୍ୟ

ଡ. ରମେଶ ଚନ୍ଦ୍ର ପରିଡ଼ା/
ପତି-ପତ୍ନୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କକୁ ନେଇ ପ୍ରଶ୍ନଟିଏ କେବେକେବେ ମନକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରିଥାଏ- କାହିଁକି ଏହା ଏତେ ନିବିଡ ? ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ବଢି ବଢି ଚାଲିଥିବା ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ କେବଳ ମା’-ପୁଅ ସମ୍ପର୍କକୁ ବାଦ୍‌ ଦେଲେ ସମ୍ଭବତଃ ତହିଁରୁ ଦୃଢତର ସମ୍ପର୍କ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ମା’ବାପାଙ୍କ ସହିତ ପୁଅଝିଅ ତଥା ଭାଇଭଉଣୀ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପର୍କର ନିବିଡତାକୁ ଜିନୀୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ ହୋଇଛି। କିନ୍ତୁ ପତି-ପତ୍ନୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ରହିଯାଇଛି ଏ ଦିଗରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବୋଧ। ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ କଳହରତ ରହୁଥିଲେ ହେଁ ଏବଂ ଉଭୟ ପରସ୍ପରର ମତକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିଲେ ହେଁ ସେମାନେ କେହି କାହାରିକୁ ଛାଡି ରହିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ- କମିକ୍‌ ଚରିତ୍ର ଟମ୍‌ ଓ ଜେରୀଙ୍କ ଭଳି। ୟା’ମୂଳରେ କି ରହସ୍ୟ ଲୁକ୍କାୟିତ? ଯଦି କେବଳ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ଏହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ତା’ହେଲେ ପଶୁମାନଙ୍କଠାରେ ତାହା ଏତେ ଦୃଢ ନୁହେଁ କାହିଁକି ? ପରମ୍ପରାବାଦୀମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ, ଏ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ବର୍ଗରେ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ, ଯାହାକି ସାତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଅତୁଟ ରହିବାକୁ ଅଭିପ୍ରେତ। ଏହିଭଳି ବିଶ୍ୱାସ ବା ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ କ’ଣ ଆମ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ଏପରି କିଛି ଜୈବିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣେ, ଯାହାକୁ କି ଏଥିପାଇଁ ଦାୟୀ କରାଯାଇପାରିବ ? କୌଣସି ଯୁକ୍ତି ଯଥାର୍ଥତା କିମ୍ବା ବୈଜ୍ଞାନିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ମାଧ୍ୟମରେ ଏହାର ସ୍ବୟଂସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତରଟିଏ ଏଯାବତ୍‌ ମିଳିପାରି ନାହିଁ। ଏଣୁ ଏ ସମ୍ପର୍କର ଅସୀମ ଗଭୀରତାକୁ କେବଳ ଏକ ବିସ୍ମୟ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରିବ। ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ନିମ୍ନୋକ୍ତ ଦୁଇଟି ଘଟଣାର ଅବତାରଣା।
ପ୍ରଥମ ଘଟଣା- ଜଣେ ପତି ଥିଲେ। ଯାହାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ଅସାମାନ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେମ ଥିଲା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଗାଢ। ତେବେ କିଛିବର୍ଷ ଅତିବାହିତ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କ ସୁଖୀ ଦାମ୍ପତ୍ୟଜୀବନରେ କଳା ମେଘ ଘୋଟି ଆସିଲା। ପତ୍ନୀ ପୀଡିତ ହେଲେ ଭୟଙ୍କର ଏକ ଚର୍ମରୋଗରେ। ସମସ୍ତ ଚିକିତ୍ସା ସତ୍ତ୍ୱେ କିଛି ଫଳ ହେଲା ନାହିଁ, ବରଂ ଦିନକୁ ଦିନ ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଅବକ୍ଷୟ ଘଟିଚାଲିଲା। ଏଣୁ ତାଙ୍କର ଭୟ ହେଲା ଯେ, ଏଣିକି ତାଙ୍କ ପତି ଆଉ ତାଙ୍କୁ ଆଗଭଳି ଭଲ ପାଇବେ ନାହିଁ। ଏ ଚିନ୍ତାରେ ସେ ମ୍ରିୟମାଣ ହୋଇପଡିଲେ। ତାଙ୍କ ମାନସିକ ସ୍ଥିତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡିଲା। ଏ କଥା ତାଙ୍କ ପତି ବୁଝିପାରିଲେ ଏବଂ ଏପରି ଆଶଙ୍କା ଭିତ୍ତିହୀନ ବୋଲି ଯେତେ ବୁଝାଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାହା ବିଶ୍ୱାସ କଲେନାହିଁ। ଫଳରେ ତାଙ୍କର ସାଧାରଣ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟରେ ଘୋର ଅବନତି ଦେଖାଗଲା।
ଦିନକର କଥା। କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ପତି ବାହାରିଗଲେ ଏକ ସୁଦୂର ସହରକୁ। ଫେରିଲା ବାଟରେ ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟିଲା ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ହରାଇ ବସିଲେ। ଏହାପରେ ପତ୍ନୀଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱ ବଢିଗଲା। ତାଙ୍କୁ ପତି ସେବାରେ ଅଧିକ ସମୟ ଓ ଶ୍ରମ ନିୟୋଜିତ କରିବାକୁ ପଡିଲା। କିନ୍ତୁ ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କର ଅନୁଶୋଚନା ନ ଥିଲା ବରଂ ସେ ବିଚଳିତ ଥିଲେ ପତିଙ୍କର ଅନ୍ଧତ୍ୱକୁ ନେଇ। ତେଣୁ ସେ ଅନେକ ବଡ ବଡ ଡାକ୍ତରଙ୍କର ପରାମର୍ଶ ନେଲେ। ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ହରାଇବାର କାରଣ ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ କି ତା’ର ପ୍ରତିକାର କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଏଣେ ଦିନକୁଦିନ ପତ୍ନୀଙ୍କର ଚର୍ମରୋଗ ବଢୁଥାଏ। ସେ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଅସୁନ୍ଦରୀ ହୋଇ ଚାଲିଥାନ୍ତି। ତେବେ ତାଙ୍କର ଏଥିପ୍ରତି ନିଘା ନ ଥାଏ। କାରଣ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଥାନ୍ତି ଯେ, ତାଙ୍କ ପତି ଏ କଥା ଜାଣିପାରୁ ନାହାନ୍ତି। ଅତଏବ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେମ ପ୍ରଗାଢ ହୋଇ ଚାଲିଥାଏ। ଦିନେ ହଠାତ୍‌ ପତ୍ନୀଙ୍କର ହୃଦ୍‌ଘାତରେ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲା। ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଥିଲା ଏକ ଦାରୁଣ ଆଘାତ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମ୍ରିୟମାଣ ହୋଇପଡିଲେ। ତଥାପି ସେ ତାଙ୍କର କ୍ରିୟାକର୍ମ ଆଦି ଯଥାରୀତିରେ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ ଏବଂ ତା’ପରେ ବାହାରିଲେ ଘର ଓ ସହର ଛାଡି କୌଣସି ଏକ ଆଶ୍ରମକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ପଡୋଶୀ ଏବଂ ସମ୍ପର୍କୀୟମାନେ ଏଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବାରଣ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ- ତୁମେ ତ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ। ଆଜିଯାଏ ତୁମ ପତ୍ନୀ ତୁମର ସବୁ ସେବା ଯତ୍ନ କରୁଥିଲେ। ସେ ତ ଚାଲିଗଲେ, ଏବେ ତୁମେ ଘର ଛାଡିଗଲେ ଚଳିବ କିପରି ? ବରଂ ଏଇଠି ରୁହ। ଯଥାସମ୍ଭବ ଆମେ ତୁମର ଦେଖାଶୁଣା କରିବୁ।
ଏହା ଶୁଣି ପତି ଜଣକ ହସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ- ”ତୁମେମାନେ କ’ଣ ଭାବୁଛ ଯେ ମୁଁ ସତକୁ ସତ ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି ବୋଲି ? ନା...ନା..., କଦାପି ନୁହେଁ। ମୁଁ କେବଳ ସେପରି ଅଭିନୟ କରୁଥିଲି। କାରଣ ମୋ ପତ୍ନୀଙ୍କର ରୂପ କୁରୂପ ହୋଇଯିବାରୁ ତାଙ୍କ ମନରେ ଭୟ ଆସିଯାଇଥିଲା ଯେ ମୁଁ କାଳେ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇବି ନାହିଁ। ସେଥିପାଇଁ ସେ ପ୍ରବଳ ମାନସିକ ଚାପରେ ଥିଲେ। ପତି-ପତ୍ନୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ବର୍ଗୀୟ ଓ ଚିରନ୍ତନ ହେଲାବେଳେ ବାହ୍ୟ ସୁନ୍ଦରତା ଅସ୍ଥାୟୀ ବୋଲି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଯେତେ ବୁଝାଇଲେ ବି ତାଙ୍କର ଏଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ ଆସୁ ନ ଥିଲା। ସେଇଥିପାଇଁ ତାଙ୍କ ମନରୁ ସେ ମିଥ୍ୟା ଭୟ ଦୂର କରି ତାଙ୍କୁ ସୁଖୀ ଦେଖିବାକୁ ମୁଁ ଅନ୍ଧ ଭଳି ଛଳନା କରୁଥିଲି ।“
ଏ ଘଟଣାଟି ଘଟିଥିଲା (୨୦୧୬ରେ) ଜାପାନର ହିରୋସୀମା ସହରରେ ଏବଂ ସେହି ଦମ୍ପତି ଥିଲେ ଟିକୋ ଏବଂ ଇଟୋ ୟୁଓସ୍କି।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଘଟଣା- ଜଣେ ପତ୍ନୀ ଥାଆନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦାମ୍ପତ୍ୟଜୀବନ ଥାଏ ସୁଦୀର୍ଘ। ତାହା ପୁଣି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଅତି ଅପରିପକ୍ୱ ବୟସରୁ, ଯେତେବେଳେ ପତ୍ନୀଙ୍କ ବୟସ ୧୬ ବର୍ଷ ଓ ପତିଙ୍କ ବୟସ ୧୮। ତା’ ପରଠାରୁ ସେମାନେ ପ୍ରାୟତଃ କେବେ ଅଲଗା ହୋଇ ନାହାନ୍ତି।
ଏମିତି କଟିଯାଏ ୭୦ ବର୍ଷ। ବୟସାଧିକ୍ୟ ଯୋଗୁ ପତି ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। କ୍ରମେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରାସିବାକୁ ଲାଗେ ମତିଭ୍ରମ ରୋଗ ବା ଡିମେନ୍‌ସିଆ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ଓ ଅଙ୍ଗ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ କ୍ରମେ ଅଚଳ ହେବାକୁ ଲାଗେ। ପତ୍ନୀ ତାଙ୍କର ଯଥାସମ୍ଭବ ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି। ହେଲେ ଶେଷରେ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ତାଙ୍କୁ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଏ। ସେତେବେଳକୁ ପତିଙ୍କ ବୋଧଶକ୍ତି ଅନେକାଂଶରେ ହ୍ରାସ ପାଇଥାଏ। ଏଣୁ ସେ ବିଶେଷ କିଛି ଜାଣି ପାରନ୍ତିନି। କିନ୍ତୁ ପତ୍ନୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏ ବିଚ୍ଛେଦ ଥାଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ। ଫଳରେ ତାଙ୍କର ବି ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟଭଙ୍ଗ ହୁଏ। ତଥାପି ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଡାକ୍ତରଖାନାକୁ ଯାଆନ୍ତି ପତିଙ୍କ ସଙ୍ଗେ କିଛି ସମୟ କଟାଇବାକୁ। ସାଙ୍ଗରେ ଧରି ଯାଆନ୍ତି ତାଙ୍କ ମନପସନ୍ଦର ଖାଦ୍ୟ।
ଦିନକର କଥା। ପତିଙ୍କର ମତିଭ୍ରମ ପହଞ୍ଚେ ଚରମସୀମାରେ। ତେଣୁ ସେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଆଉ ଚିହ୍ନିପାରନ୍ତି ନାହିଁ କି ତାଙ୍କ ସହିତ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏ ଆଚରଣ ତାଙ୍କୁ ମନେହୁଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃସହ। ମର୍ମାହତ ହୋଇ ସେ ସେହିଠାରେ ଚେତାଶୂନ୍ୟ ହୋଇ ପଡିଯାଆନ୍ତି। ଏଣୁ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି କରିଦିଆଯାଏ ଓ ରଖାଯାଏ ପତିଙ୍କର ପାଖ ଶଯ୍ୟାରେ। ଯେଉଁଠୁ ସେ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ।
କିଛିଦିନ ବିତିଯାଏ। ପତ୍ନୀ ସାମାନ୍ୟ ସୁସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଦିନେ ହଠାତ୍‌ ପତିଙ୍କର ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟାବସ୍ଥାରେ ଅବନତି ଘଟେ ଏବଂ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି। ଏ ଦାରୁଣ ଦୃଶ୍ୟ ସହ୍ୟ କରିପାରନ୍ତିନି ପତ୍ନୀ। ସେ ଶଯ୍ୟାରେ ପଡି ଛଟପଟ ହୁଅନ୍ତି ଓ ମାତ୍ର ୪ ମିନିଟ ପରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣବାୟୁ ଉଡିଯାଏ।
ଦାମ୍ପତ୍ୟ ପ୍ରେମର ଏହି ଅନନ୍ୟ ଘଟଣାଟି ଥିଲା ଏକ ନାଟକର ବିଷୟବସ୍ତୁ, ଯାହା ଅଭିନୀତ ହୋଇଥିଲା ୨୦୧୬ରେ ବ୍ରିଟେନରେ। ଏଥିରେ ନାୟିକାନାୟକ ଥିଲେ ଭେରା ଓ ଓ୍ବିଲିଫ୍‌ ରୁସେଲ୍‌ ।
ପତି-ପତ୍ନୀ ସମ୍ପର୍କ ଏତେ ଗଭୀର ହେବାର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି ଷ୍ଟାଣ୍ଡଫୋର୍ଡ ୟୁନିଭରସିଟି ସ୍କୁଲ ଅଫ୍‌ ମେଡିସିନର ବୈଜ୍ଞାନିକ ରୋବର୍ଟ ମାଲେଙ୍କା ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହଗବେଷକଗଣ। ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗବେଷଣା ପତ୍ରିକା ନେଚରର ଏପ୍ରିଲ, ୨୦୧୭ସଂଖ୍ୟାରେ ପ୍ରକାଶିତ ଏକ ନିବନ୍ଧରେ ସେମାନେ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ଯେ ସମ୍ଭବତଃ ଆମେ ଲଭ୍‌ ହରମୋନ ବୋଲି କହୁଥିବା ଅକ୍ସିଟୋସିନର ଏଥିରେ କିଛି ଭୂମିକା ରହିଛି। ଏହି ହର୍‌ମୋନଟି ମସ୍ତିଷ୍କର ନିଉକ୍ଲିୟସ ଆକ୍ୟୁମ୍ବେନସ୍‌ ଅଂଶର କ୍ରିୟାବିଧିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣେ, ଯାହା କି ସ୍ନାୟୁବିଜ୍ଞାନୀମାନେ ରିଓ୍ବାର୍ଡ ବୋଲି କହୁଥିବା ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଅନୁଭୂତି ସୃଷ୍ଟିହେବାରେ ସହାୟତା କରେ। ଆମେ ସାମାଜିକ ହେବା କ୍ଷେତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଅବଦାନ ଥିବା ମନେ କରାଯାଏ। ଏପରି କି ମୂଷା, ଠେକୁଆ ଆଦି ପଶୁମାନଙ୍କଠାରେ ଯୋଡିଯୋଡି ହୋଇ ବାସ କରିବାର ପ୍ରବୃତ୍ତିକୁ ଏହା ପ୍ରରୋଚିତ କରେ ବୋଲି ସେମାନଙ୍କର ମତ। ତେବେ ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ ଯେ ଦିନକୁ ଦିନ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଅଧିକାଂଶ ସମାଜରେ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ବଢି ବଢି ଚାଲିଛି କାହିଁକି? ପରିବେଶର ପ୍ରଭାବରେ କ’ଣ ଏହି ହରମୋନର କ୍ରିୟାଶୀଳତା କ୍ରମେ ହ୍ରାସ ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି ?
(ଉଷା ନିବାସ, ୧୨୪/୨୪୪୫, ଖଣ୍ଡଗିରି ବିହାର, ଭୁବନେଶ୍ୱର, ମୋ:୯୯୩୭୯୮୫୭୬୭)

All Right Reserved By
I&PR

Model This Week

ସନ୍ତୋଷ

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଗରିବ ରହିଯିବା

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଗରିବ ରହିଯିବା

କର୍ନାଟକ ବିଧାନସଭା ନିର୍ବାଚନ ଶେଷ ହେବା ପରଠାରୁ ଭାରତୀୟ ବଜାରରେ ପେଟ୍ରୋଲ ଏବଂ ଡିଜେଲ୍‌ ଦର ପ୍ରତିଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଚାଲିଛି। ଏହି ନିର୍ବାଚନର ୧୯ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ତୈଳ ଦର ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଥିଲା। ଭୋଟ୍‌ ଥିବାରୁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ତୈଳ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଚାପ ପକାଇ ଏହି ବୃଦ୍ଧି ଧାରାକୁ ସାମୟିକ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ। ଏବେ ଯେଉଁ ହାରରେ ଏହି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀର ଦରବୃଦ୍ଧି ଘଟୁଛି, ତାହା ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କୁ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ କଲାଣି। କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବଜାରରେ ଅଶୋଧିତ ତୈଳଦର ବୃଦ୍ଧି ଘଟୁଥିବା ଦର୍ଶାଇ ଏବଂ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଭାଟ୍‌ ହ୍ରାସ କରୁ ନ ଥିବା କହି ନିଜ ଉପରୁ ଦୋଷ ଖସାଇବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି। ତୈଳ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ନେଉଥିବା ଉତ୍ପାଦ ଶୁଳ୍କ ହ୍ରାସ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଏଡ଼ାଇ ଯାଉଛନ୍ତି। ...

ତିନି ମାସରେ ନଦୀ ନୀତି

ତିନି ମାସରେ ନଦୀ ନୀତି

ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତର୍କ/ ବିମଳ ପ୍ରସାଦ ପାଣ୍ଡିଆ ମହାନଦୀକୁ ନେଇ ଏବେ ଘଡ଼ିକେ ଘୋଡ଼ା ଛୁଟୁଛି। ମେ ୧୨ ତାରିଖରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଜଳସମ୍ପଦ ବିଭାଗର ‘ସମୀକ୍ଷା’ ପରେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଟୁଇଟରରେ ଅନେକ କଥା କହିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତହିଁରେ ମହାନଦୀର ନାଁ ନ ଥିଲା। ହଠାତ୍‌ ତା’ ପରଦିନ ବିଭାଗର ପ୍ରମୁଖ ସଚିବ କୌଣସି ସବିଶେଷ ତଥ୍ୟ ନ ଦେଇ ଘୋଷଣା କରିଦେଲେ ଯେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ମହାନଦୀରେ ସାତଟି ଏବଂ ତାହାର ଉପନଦୀଗୁଡ଼ିକରେ ଆହୁରି ୨୨ଟି ଆନିକଟ ତିଆରି କରିବେ। ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶିତ ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ କୁଆଡ଼େ ପ୍ରମୁଖ ସଚିବ କହିଲେ ଯେ, ମହାନଦୀର ପ୍ରାୟ ୫୨ ପ୍ରତିଶତ ଜଳ ସମୁଦ୍ରକୁ ବହିଯାଉଛି ଏବଂ ସେହି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉଥିବା ଜଳକୁ ରୋକି ...

ଅତି ପ୍ରତ୍ୟାଶା ଠିକ୍‌ ନୁହେଁ

ଅତି ପ୍ରତ୍ୟାଶା ଠିକ୍‌ ନୁହେଁ

ରଞ୍ଜନ ସାହୁ ପିଲାମାନଙ୍କ ପଢ଼ାପଢ଼ିରେ ମାତାପିତାଙ୍କର ଅନୁପ୍ରବେଶ ଓ ଅତିରିକ୍ତ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମାଜରେ ପ୍ରଭୂତ ପରିମାଣରେ ପରିଦୃଷ୍ଟ ହେଉଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ଚାହଁୁଛି ସେମାନଙ୍କ ପିଲା ସବା ଆଗରେ ରହୁ। ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନିଜର ପରାକାଷ୍ଠା, ପାରଦର୍ଶିତା ପ୍ରତିପାଦନ କରୁ। ତା’ର ପ୍ରାଜ୍ଞତା ସର୍ବଜନବିଦିତ ହେଉ! ଏ ପରିସ୍ଥିତିରେ ପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଘୋଡ଼ାଦୌଡ଼ ହୁଏ, ସେଥିରେ କେତେକ କୃତକାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଥିଲେ ହେଁ ଅନେକେ ବିଫଳ ହୋଇ ଭଗ୍ନ ମନୋରଥରେ ବ୍ୟର୍ଥତାର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ମାନସିକ ବିଷାଦ ଭୋଗନ୍ତି। ଏଥିପାଇଁ ମାତାପିତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣଭାବେ ଦାୟୀ।...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ଦଣ୍ଡମୁକ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଭାବେ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ କେତେକ ଶିକ୍ଷକ ପିଲାମାନଙ୍କ ଦୋଷ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ମାଡ଼ ମାରୁଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ ରାଜଧାନୀ ଡେରାଡୁନ୍‌ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ସରକାରୀ ପ୍ରାଥମିକ ସ୍କୁଲରେ ଜଣେ ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଲୁହାରଡ୍‌ରେ ପିଟିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି ହେବାକୁ ପଡ଼ିଛି। ପଞ୍ଚମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢ଼ୁଥିବା ୧୧ ବର୍ଷର ଛାତ୍ର ରାହୁଲଙ୍କର ଦୋଷ ଥିଲା ଯେ ସେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନର ମାନ ଉପରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଥିଲେ। ଖାଦ୍ୟ ଭଲ ଲାଗୁ ନାହିଁ ବୋଲି ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ନାସ୍‌ରିନ୍‌ ବାନୋଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଭିଯୋଗ କରିଥିଲେ। ଏତିକିରେ ବାନୋ ରାଗିଯାଇଥିଲେ। ପାଖରେ ଥିବା ଲୁହାରଡ୍‌ରେ ...

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ପରିବେଶ କଥା ପରେ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ପରିବେଶ କଥା ପରେ

ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ବୃହତ୍‌ ବିପଦ ଭାବେ ଉଭା ହୋଇଥିବାରୁ ତାହାକୁ ନେଇ ଚାରିଆଡ଼େ ଚିନ୍ତା ପଶିଛି। ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ମିଳନୀ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଛି। କିଭଳି ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ ଏଥିରୁ ତ୍ରାହି ମିଳିପାରିବ ସେହି ଦିଗରେ ବିକଶିତ ଓ ବିକାଶଶୀଳ ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖି ଚାଲୁଛନ୍ତି । ହେଲେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ଦୋଷ ଲଦାଲଦି ହେଉଥିବାରୁ ସମ୍ମଳିନୀରୁ କୌଣସି ନିଷ୍କର୍ଷ ମିଳିପାରୁ ନାହିଁ। ନିକଟରେ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ଡର୍ବାନଠାରେ ୨୬ତମ ବାସିକ୍‌ (ବ୍ରାଜିଲ, ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା, ଭାରତ ଏବଂ ଚାଇନା) ପରିବେଶ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ବୈଠକରେ ଯୋଗଦେବା ଅବସରରେ ଭାରତର ପରିବେଶ ମନ୍ତ୍ରୀ ହର୍ଷବର୍ଦ୍ଧନ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ନେଇ ବିକଶିତ ରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଦୋଷ ଲଦିଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ, ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ...

କୌଶଳ ବିକାଶ ଯୋଜନା

କୌଶଳ ବିକାଶ ଯୋଜନା

ସହଦେବ ସାହୁ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମହାର ହ୍ରାସ ଓ ଆୟୁଷ ବୃଦ୍ଧି ଯୋଗୁ କର୍ମକ୍ଷମ ଅର୍ଥାତ୍‌ ୧୮ରୁ ୫୫ ବର୍ଷର ଲୋକଙ୍କ ଅନୁପାତ ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ତୁଳନାରେ କମି କମି ଯାଉଛି, ଫଳରେ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଶର ବ୍ୟୟ ବଢୁଛି କିନ୍ତୁ ରୋଜଗାରକ୍ଷମ ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମୁଥିବାରୁ ଆୟ କମୁଛି। କମ୍‌ ସଂଖ୍ୟାର ରୋଜଗାରୀଙ୍କ ଉପରେ ବେଶି ସଂଖ୍ୟାର ବସି ରହୁଥିବା ଲୋକ ନିର୍ଭର କରୁଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳତା- ଡିପେଣ୍ଡେନ୍ସି ରେସିଓ ବଢୁଛି। ଏ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଆମ ଦେଶ ଭଲ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି, କର୍ମକ୍ଷମ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢି ବଢି ଚାଲିଛି। ସମସ୍ତେ ରୋଜଗାରରେ ଲାଗିଗଲେ, ଭାରତ ଜନସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧିର ଲାଭ (ଡିମୋଗ୍ରାଫିକ୍‌ ଡିଭିଡେଣ୍ଡ) ଉଠାଇବ। ...

ଜାତୀୟ ସଂହତି ଓ ଭଞ୍ଜ

ଜାତୀୟ ସଂହତି ଓ ଭଞ୍ଜ

ଡା. ଶୈଳେଶ୍ୱର ନନ୍ଦ ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷଭାଗରେ ଘୁମୁସର ରାଜ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମନେଲେ କବିସମ୍ରାଟ୍‌ ଉପେନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜ। ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟକୁ ପଦାଘାତ କରି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଓ ସାହିତ୍ୟକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରିବାର ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ ସଂସ୍କୃତ ସାହିତ୍ୟର ସମକକ୍ଷ ଅସଂଖ୍ୟ କାବ୍ୟକବିତା। ସମଗ୍ର ଭାରତବର୍ଷକୁ ନିଜର କର୍ମଭୂମି କରି ଓଡ଼ିଶାର ସାଂସ୍କୃତିକ ଚେତନା ଓ ଗର୍ବଗୌରବକୁ ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ସଂସ୍ଥାପିତ କରିବାର ଇଚ୍ଛାନେଇ ସେ ଆଣିଥିଲେ ଏକ ଜାତୀୟ ସଂହତି ନିଜର ସୃଜନଶୀଳ କାବ୍ୟକବିତା ମାଧ୍ୟମରେ। ଉତ୍ତରଭାରତଠାରୁ ଦକ୍ଷିଣଭାରତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପଶ୍ଚିମଭାରତରୁ ପୂର୍ବଭାରତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଭାରତ ଭୂଖଣ୍ଡର ପ୍ରାକୃତିକ ଶୋଭା, ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ବିଦେଶରେ ବଡ଼ କମ୍ପାନୀରେ ଚାକିରି, ବାର୍ଷିକ ୧୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ପ୍ୟାକେଜ, କମ୍ପାନୀ ତରଫରୁ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଉଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସୁବିଧା ସୁଯୋଗକୁ ଛାଡି କେହି କ’ଣ ରାଜରାସ୍ତାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିବେ? ଆଜିର ଯୁବପିଢ଼ିକୁ ଯଦି ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯିବ ତେବେ ନା ଶବ୍ଦ ହିଁ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିବ। କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡର ପୌଡି ଜିଲା ସମ୍ପଲା ଗ୍ରାମନିବାସୀ ୩୬ ବର୍ଷୀୟ ପ୍ରମୋଦ ବମରାଡାଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋଟାଅଙ୍କର ଦରମା, ବିଳାସ ସବୁ ତୁଚ୍ଛ ହୋଇଗଲା। ଆମେରିକାର ଏକ ବଡ କମ୍ପାନୀ ଚାକିରି ଛାଡି ସେ ଫେରିଆସିଛନ୍ତି ଗାଁକୁ। ଦିଲ୍ଲୀରୁ ଏକ ନାମୀ କଲେଜରୁ ଏମ୍‌ବିଏ କରିବା ପରେ ସେ ଆମେରିକାର ମେଟ୍ରୋ ଡିଜାଇନ କରୁଥିବା କମ୍ପାନୀ ଏକାମ ଇଣ୍ଡିଆ ପ୍ରାଇଭେଟ୍‌ ଲିମିଟେଡ୍‌ରେ ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ ମ୍ୟାନେଜର ଭାବେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ। ବାର୍ଷିକ ପ୍ୟାକେଜ ଥିଲା ...

ବିକ୍ରି ପାଇଁ ନୁହଁ

ବିକ୍ରି ପାଇଁ ନୁହଁ

ସପ୍ତାହବ୍ୟାପୀ ଚାଲିଥିବା କର୍ନାଟକ କ୍ଷମତା ଅକ୍ତିଆର ନାଟକ ମେ ୧୯ରେ ଶେଷ ହୋଇଛି। କେହି ଆଶା କରୁ ନ ଥିଲେ ଯେ ଭାଜପା ଆବଶ୍ୟକ ବିଧାୟକ କିଣିବାରେ ଅସଫଳ ହେବ। ଶେଷରେ କେବଳ ଦୁଇ ଦିନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ରହିବା ପରେ ଭାଜପା ନେତା ବି.ଏସ୍‌. ୟେଦୁରପ୍ପା ବିଧାନସଭାରେ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ ପୂର୍ବରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଛନ୍ତି। ସମ୍ଭବତଃ ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ବଡ଼ ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଛି।

ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଗନ୍ତାଘର

ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଗନ୍ତାଘର

ଅରୁଣ କୁମାର ପଣ୍ଡା/ ୧୯୬୪ ମସିହାରେ କେନ୍ଦୁଝର ସାହିତ୍ୟ ସଂସଦର ବାର୍ଷିକୋତ୍ସବରେ ଅତିଥି ଭାବେ ଯୋଗଦେବାକୁ ଆସିଥାନ୍ତି ଓଡ଼ିଶାର ଦୁଇଜଣ ମୂର୍ଦ୍ଧନ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ, ବୋଧହୁଏ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସରେ। ଜଣେ ହେଲେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ଆଗ ଧାଡ଼ିର ଗାଳ୍ପିକ, ସ୍ବର୍ଗତ ରାଜକିଶୋର ରାୟ। ଆମ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ ତାଙ୍କର ଗଳ୍ପ ‘ଦଶହରା ଭେଟି’ ପାଇଁ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଆସିଥିଲେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ବ୍ୟଙ୍ଗ ସାହିତି୍ୟକ ‘ନିଆଁଖୁଣ୍ଟା’ର ସମ୍ପାଦକ ସ୍ବର୍ଗତ ଗୋଦାବରୀଶ ମହାପାତ୍ର।

ଅପ୍ରିୟ ସତ୍ୟ

ଅପ୍ରିୟ ସତ୍ୟ

ଦ୍ୱିତୀ ଚନ୍ଦ୍ର ସାହୁ / ଡାକ୍ତର ଆସିଲେ ଘରକୁ ଚିକିତ୍ସା କରିବାକୁ। ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ବୁଢୀ ମାଆ। ସ୍ନାୟବିକ ରୋଗରେ ସେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ପୀଡିତା। ହାତଗୋଡ ଅଚଳ। ଏକପ୍ରକାର ବୁହା ହୋଇଯାଆନ୍ତି ପାଇଖାନା କିମ୍ବା ପରିସ୍ରା ଲାଗି। ଅନ୍ୟ ହାତରେ ପିଲାଟି ଭଳି ଖାଇବାକୁ ପଡେ। ଖାଇଲାବେଳେ ଢୋକିବାରେ ବି ସମସ୍ୟା। ଏଣେ ପ୍ରବଳ ଦାନ୍ତବ୍ୟଥା। ବୋହୁଥିବା ଲାଳ ତକିଆକୁ ଭିଜେଇ ଦେଉଛି।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି ମନ୍ଦିରର ପୂଜକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠାପର। ଭକ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସି ପୂଜକ ଜରିଆରେ ମାନସିକ ପୂରଣ କରିଥାଏ। କୁହାଯାଏ ପୂଜକର ନିଷ୍ଠା ହିଁ ଯଜମାନର ମଙ୍ଗଳ କରିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ନିକଟରେ କେତେକ ମନ୍ଦିରରେ ପୂଜକଙ୍କ ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର ପଦାକୁ ଆସିଛି। ପୂଜକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ଦିର ପରିସରରୁ ଚୋରି, ବଳାତ୍କାର ଆଦି ଘଟଣା ଦେବସ୍ଥାନର ପବିତ୍ରତାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଛି।