ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଚୟନାତ୍ମକ ସ୍ବାଧୀନତା

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଚୟନାତ୍ମକ ସ୍ବାଧୀନତା

ଭାରତ ଜନସଂଖ୍ୟାର ୬୦ରୁ ୭୦ ଭାଗ ଲୋକ କୃଷି ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ। ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ଆନୁଷ୍ଠାନୀକରଣ ବା ବୈଧୀକରଣ, ସହରୀକରଣ ଏବଂ ଉଦ୍ୟୋଗୀକରଣ ବିଷୟରେ ପ୍ରଚାର କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେଣି ଯେ କୃଷି ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ବୋଝ ସଦୃଶ ଉଭା ହୋଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ମତରେ ଜମି ଟୁକୁରା ଟୁକୁରା ହୋଇଯାଉଥିବାରୁ ଏହାର ମାଲିକମାନେ କୃଷିକୁ ଜୀବିକା କରି ଚଳିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡ଼ୁଛି । ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ
ମୋଟ ଘରୋଇ ଉତ୍ପାଦ (ଜିଡିପି)ରେ ଚାଷର ଅବଦାନ ମାତ୍ର ୧୫ ପ୍ରତିଶତ। ସାରାଂଶ ହେଉଛି, କୃଷି ସହ ଜଡ଼ିତ ବୃହତ୍‌ ଜନସଂଖ୍ୟାକୁ ଚାଷ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ହଟାଇ ବିକଳ୍ପ କର୍ମସଂସ୍ଥାନରେ ନିୟୋଜିତ କରିବା। ଉପରଠାଉରିଆ ଭାବେ ଏହି ଯୁକ୍ତି ଶୁଣିବାକୁ ଭଲ ଲାଗୁଛି।
ଇତିହାସ ଦେଖିଲେ କାମ୍ବୋଡିଆର ପୂର୍ବତନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପଲ୍‌ ପଟ୍‌ଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ଖାଇମର ରୌଗ୍‌ ବାମପନ୍ଥୀ ସରକାର (୧୯୭୬ରୁ ୧୯୭୯) ଅମଳରେ ୧୫ ଲକ୍ଷରୁ ୨୦ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ଅନାହାର, ଫାଶୀ ପାଇବା, ରୋଗ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ କାର୍ଯ୍ୟଭାର ଯୋଗୁ ମୃତ୍ୟୁମୁଖରେ ପଡ଼ିଥିଲେ। ଭାରତରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଭଳି ବିଷମ ସ୍ଥିତି ଦେଖାଦେଇ ନାହିଁ। ତଥାପି ପରିସ୍ଥିତି ଉପୁଜିଲେ ଚାଷୀଙ୍କୁ ବାଣୀ ଶୁଣାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନିଜ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ର ଛାଡ଼ି ଗାଁକୁ ଯାଇ ଯଦି ଚାଷ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ, ତାହାହେଲେ ସେମାନେ କରିବେ କ’ଣ? ହୁଏତ ଏଭଳି ବ୍ୟକ୍ତି କହିପାରନ୍ତି ଯେ, ସେଭଳି ପରିସ୍ଥିତି ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନକାଳରେ ଆସିବ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଯାଇ ନୂଆ ଜାତୀୟତା ଗ୍ରହଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପଛାଇବେ ନାହିଁ। ଅବଶ୍ୟ ଅଧିକାଂଶ ଭାରତୀୟଙ୍କ ପାଖରେ ଏଭଳି ସୁଯୋଗ ନାହିଁ।
ଯେଉଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଜିଡିପିକୁ କମ୍‌ ଅବଦାନ ଦେଉଥିବା ଏହି ଗରିବ ଚାଷୀ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଓହରିଯିବେ, ସେହି ସମୟରୁ ଭାରତକୁ ଏକ ଉତ୍କଟ ଖାଦ୍ୟ ସଙ୍କଟର ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ତୈଳ ଆମଦାନୀ କରି ଭାରତ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଅର୍ଥ ବୋଝ ମୁଣ୍ଡାଇ ଚାଲିଛି। ଏଭଳି ସ୍ଥଳେ ଯଦିବା ଭାରତକୁ ତା’ର ଅଧା ଜନସଂଖ୍ୟା ଲାଗି ଖାଦ୍ୟ ଆମଦାନୀ କରିବାକୁ ପଡ଼େ, ତାହାହେଲେ ଏହି ଦେଶର ଅର୍ଥନୀତିରେ ଯେ କି ଅବସ୍ଥା ହେବ ତାହା ଅନୁମେୟ। ଏହା ହେଲେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିଷୟରେ ବଡ଼ବଡ଼ କଥା କହୁଥିବା ଏହି ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଦାମୀ ଗାଡ଼ିରେ କେଉଁ ବିଳାସପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଟେଲ ବା ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟକୁ ଖାଇବାକୁ ଯିବେ ତାହା ଦେଖିବାକୁ ହେବ। କ୍ଷୁଧା ଜର୍ଜରିତ ଉତ୍ତ୍ୟକ୍ତ ଲୋକେ ହୋଟେଲ ସାମ୍ନାରେ ରଖାଯାଇଥିବା ସେମାନଙ୍କ ବିଳାସପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍‌ଗୁଡ଼ିକୁ କେତେବେଳେ ଯେ ଭାଙ୍ଗିଦେବେ କହି ହେବ ନାହିଁ। ଭାରତରେ ଏଭଳି ଏକ ସ୍ଥିତି ଉପୁଜିବା ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ବୋଲି ଧରିନେବାକୁ ହେବ। ନିକଟ ଅତୀତରେ କେବଳ ସବ୍‌-ସାହାରା ନୁହେଁ, ଆଫ୍ରିକା ମହାଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏଭଳି ସ୍ଥିତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି।
ମନକୁ ଆସୁଥିବା ଆଉ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି, ଭାରତର କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜିଡିପି ପରିମାପର ମାନଦଣ୍ଡ ସ୍ଥିର ଲାଗି ସରକାର କେଉଁ ପଦ୍ଧତି ଅବଲମ୍ବନ କରୁଛନ୍ତି। ଏଭଳି ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ପରିବାର ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ନିଜ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଅମଳ କରନ୍ତି; ହେଲେ ଶସ୍ୟକୁ ମଣ୍ଡିରେ ବିକନ୍ତି ନାହିଁ। ଏପରି କରୁଥିବା କିଛି ପରିବାରକୁ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ ଜାଣିଛେ। ସେହି ପରିବାରଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖର୍ଚ୍ଚ ତୁଲାଇବା ପାଇଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଦୋକାନ ଖୋଲିବା, ପୁଅ ଟ୍ୟାକ୍ସି ଚଳାଇବା କିମ୍ବା ସକାଳେ ଖବରକାଗଜ ବିକିବାରେ ନିୟୋଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଅଧିକନ୍ତୁ ପରିବାରର ଆଉ କେତେକ ସଦସ୍ୟ ଅଣସଙ୍ଗଠିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ କାମ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଲୋକଙ୍କ ଆୟକୁ ଆମ ଅତି ଚତୁର ପରିସଂଖ୍ୟାନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ କିପରି ହିସାବକୁ ନିଆଯିବ ତାହା ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ। ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ ଏହି ବିଶାଳ ଦେଶରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ପରିବାର ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଉପାର୍ଜନର ପନ୍ଥା ନାହିଁ। ଏମାନଙ୍କ ପାଖକୁ କୌଣସି ଗୋଟିଏ ବି ସରକାରୀ ଯୋଜନାର ସୁବିଧା ପହଞ୍ଚତ୍ପାରୁ ନାହିଁ। ପରୋକ୍ଷରେ ଏମାନେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମାରେଖା ଉପରେ (ଏପିଏଲ୍‌) ରହିଯାଉଛନ୍ତି। ବାସ୍ତବରେ ଏପିଏଲ୍‌-ବିପିଏଲ୍‌ ସଂଜ୍ଞା ଠିକ୍‌ ଭାବେ ନିରୂପଣ ହୋଇପାରୁ ନ ଥିବାରୁ ଗରିବ ଜାଣିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡ଼ୁଛି। ଆଧାର ପାଇଁ ଓକିଲାତି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏହି ବାସ୍ତବତା ସମ୍ପର୍କରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଜ୍ଞ।
କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କା ବ୍ୟୟରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଯୋଜନା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାଯାଉଥିବା କୁହାଯାଉଛି। ହେଲେ ଏହାର ସୁଫଳ ମିଳୁନାହିଁ। ଉଦାହରଣ ସ୍ବରୂପ, ସରକାରଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ବିକାଶ ପଦକ୍ଷେପ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କୌଶଳ ବିକାଶ ଯୋଜନା (ପିଏମ୍‌କେଭିଓ୍ବାଇ)କୁ ନିଆଯାଇପାରେ। ଏହା ଏବେ ବିକେନ୍ଦ୍ରୀକରଣ ହୋଇଛି ଏବଂ ପାଣ୍ଠିଗୁଡ଼ିକୁ ରାଜ୍ୟ ଦକ୍ଷତା ବିକାଶ ମିଶନ ଜରିଆରେ ବ୍ୟୟ କରାଯାଉଛି। ହେଲେ ସାରା ଦେଶରେ ତାଲିମ ସେବା ପ୍ରଦାନକାରୀମାନଙ୍କୁ ୨୦୧୭ ଅଗଷ୍ଟ-ସେପ୍ଟେମ୍ବରରୁ ଅର୍ଥ ମିଳି ନାହିଁ। କେତୋଟି ବଡ଼ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ସଂସ୍ଥାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଅଧିକାଂଶ ଛୋଟ କମ୍ପାନୀ ତିଷ୍ଠି ରହିବା ପାଇଁ ସଂଗ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି। ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଅଭାବରୁ ରାଜ୍ୟର ମିଶନଗୁଡ଼ିକ ମୁଖ୍ୟତଃ ପାଣିପାଇପ୍‌, ରାଜମିସ୍ତ୍ରି ଓ ଅନ୍ୟ ନିମ୍ନ ଆୟକାରୀ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି। ଆତିଥ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ବିଶେଷ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ମିଳିନାହିଁ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ରେକଗ୍‌୍‌ନିଶନ ଅଫ୍‌ ପ୍ରାୟର ଲର୍ନିଂ (ଆର୍‌ପିଏଲ୍‌) ଯୋଜନା ଅଦ୍ୟାବଧି ଉନ୍ନତ ହୋଇପାରି ନାହିଁ। ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ନୀତି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାଏ ବୋଲି ଯୋଜନା ପ୍ରଣୟନକାରୀ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଆଯାଉ ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଆଧାରର ନକାରାତ୍ମକ ଦିଗ ବିଷୟରେ ଅବତାରଣା କରାଯାଇପାରେ। ଏହା ଏଭଳି ଏକ ଅସ୍ତ୍ର, ଯାହାକୁ ବୈଧୀକରଣ ପାଇଁ କୋଳାହଳ କରୁଥିବା ଲୋକେ ବ୍ୟବହାର କରିବେ। କେତେକ ପରିବାର ସହରୀ ପରିବେଶକୁ ଯାଇ ନୂଆ ସାମାଜିକ ଧାରାରେ ନିଜକୁ ଖାପ ଖୁଆଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ। ସେହି ନୂଆ ସାମାଜିକ ଧାରାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିବା ସକାଶେ ବୃହତ୍‌ ଜନସଂଖ୍ୟାକୁ ଦାସରେ ପରିଣତ କରିବାର ଉଦ୍ୟମ ଚାଲିଛି। ଏମାନଙ୍କ ଉପରେ ନଜର ରଖିବା ପାଇଁ ଆଧାର ଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା ବ୍ୟବହୃତ ହେବ। ଏଥିରୁ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ କେତେ ଜଣ ମୁନିବ ରହିବେ, ଅବଶିଷ୍ଟ ହେବେ ଚାକର।
ମୁନିବମାନେ ଚାହାନ୍ତି ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନ ହ୍ରାସ ପାଉ। ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗାଣକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇପାରିଲେ ସବୁ ଭାରତୀୟଙ୍କୁ ଆୟତ୍ତରେ ରଖାଯାଇପାରିବ। ଏପରି ହେଲେ କେତେ ଜଣ ହାତଗଣତି ମୁନିବ ସ୍ବାଧୀନତାକୁ ଉପଭୋଗ କରିବେ।

All Right Reserved By
I&PR

Model This Week

ସନ୍ତୋଷ

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଗରିବ ରହିଯିବା

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ ଗରିବ ରହିଯିବା

କର୍ନାଟକ ବିଧାନସଭା ନିର୍ବାଚନ ଶେଷ ହେବା ପରଠାରୁ ଭାରତୀୟ ବଜାରରେ ପେଟ୍ରୋଲ ଏବଂ ଡିଜେଲ୍‌ ଦର ପ୍ରତିଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ଚାଲିଛି। ଏହି ନିର୍ବାଚନର ୧୯ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ତୈଳ ଦର ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଥିଲା। ଭୋଟ୍‌ ଥିବାରୁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ତୈଳ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଚାପ ପକାଇ ଏହି ବୃଦ୍ଧି ଧାରାକୁ ସାମୟିକ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ। ଏବେ ଯେଉଁ ହାରରେ ଏହି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀର ଦରବୃଦ୍ଧି ଘଟୁଛି, ତାହା ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କୁ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ କଲାଣି। କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବଜାରରେ ଅଶୋଧିତ ତୈଳଦର ବୃଦ୍ଧି ଘଟୁଥିବା ଦର୍ଶାଇ ଏବଂ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଭାଟ୍‌ ହ୍ରାସ କରୁ ନ ଥିବା କହି ନିଜ ଉପରୁ ଦୋଷ ଖସାଇବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି। ତୈଳ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ନେଉଥିବା ଉତ୍ପାଦ ଶୁଳ୍କ ହ୍ରାସ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଏଡ଼ାଇ ଯାଉଛନ୍ତି। ...

ତିନି ମାସରେ ନଦୀ ନୀତି

ତିନି ମାସରେ ନଦୀ ନୀତି

ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତର୍କ/ ବିମଳ ପ୍ରସାଦ ପାଣ୍ଡିଆ ମହାନଦୀକୁ ନେଇ ଏବେ ଘଡ଼ିକେ ଘୋଡ଼ା ଛୁଟୁଛି। ମେ ୧୨ ତାରିଖରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଜଳସମ୍ପଦ ବିଭାଗର ‘ସମୀକ୍ଷା’ ପରେ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଟୁଇଟରରେ ଅନେକ କଥା କହିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତହିଁରେ ମହାନଦୀର ନାଁ ନ ଥିଲା। ହଠାତ୍‌ ତା’ ପରଦିନ ବିଭାଗର ପ୍ରମୁଖ ସଚିବ କୌଣସି ସବିଶେଷ ତଥ୍ୟ ନ ଦେଇ ଘୋଷଣା କରିଦେଲେ ଯେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ମହାନଦୀରେ ସାତଟି ଏବଂ ତାହାର ଉପନଦୀଗୁଡ଼ିକରେ ଆହୁରି ୨୨ଟି ଆନିକଟ ତିଆରି କରିବେ। ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶିତ ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ କୁଆଡ଼େ ପ୍ରମୁଖ ସଚିବ କହିଲେ ଯେ, ମହାନଦୀର ପ୍ରାୟ ୫୨ ପ୍ରତିଶତ ଜଳ ସମୁଦ୍ରକୁ ବହିଯାଉଛି ଏବଂ ସେହି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉଥିବା ଜଳକୁ ରୋକି ...

ଅତି ପ୍ରତ୍ୟାଶା ଠିକ୍‌ ନୁହେଁ

ଅତି ପ୍ରତ୍ୟାଶା ଠିକ୍‌ ନୁହେଁ

ରଞ୍ଜନ ସାହୁ ପିଲାମାନଙ୍କ ପଢ଼ାପଢ଼ିରେ ମାତାପିତାଙ୍କର ଅନୁପ୍ରବେଶ ଓ ଅତିରିକ୍ତ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମାଜରେ ପ୍ରଭୂତ ପରିମାଣରେ ପରିଦୃଷ୍ଟ ହେଉଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ଚାହଁୁଛି ସେମାନଙ୍କ ପିଲା ସବା ଆଗରେ ରହୁ। ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନିଜର ପରାକାଷ୍ଠା, ପାରଦର୍ଶିତା ପ୍ରତିପାଦନ କରୁ। ତା’ର ପ୍ରାଜ୍ଞତା ସର୍ବଜନବିଦିତ ହେଉ! ଏ ପରିସ୍ଥିତିରେ ପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଘୋଡ଼ାଦୌଡ଼ ହୁଏ, ସେଥିରେ କେତେକ କୃତକାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଥିଲେ ହେଁ ଅନେକେ ବିଫଳ ହୋଇ ଭଗ୍ନ ମନୋରଥରେ ବ୍ୟର୍ଥତାର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ମାନସିକ ବିଷାଦ ଭୋଗନ୍ତି। ଏଥିପାଇଁ ମାତାପିତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣଭାବେ ଦାୟୀ।...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ଦଣ୍ଡମୁକ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଭାବେ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ କେତେକ ଶିକ୍ଷକ ପିଲାମାନଙ୍କ ଦୋଷ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ମାଡ଼ ମାରୁଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡ ରାଜଧାନୀ ଡେରାଡୁନ୍‌ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ସରକାରୀ ପ୍ରାଥମିକ ସ୍କୁଲରେ ଜଣେ ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଲୁହାରଡ୍‌ରେ ପିଟିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି ହେବାକୁ ପଡ଼ିଛି। ପଞ୍ଚମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢ଼ୁଥିବା ୧୧ ବର୍ଷର ଛାତ୍ର ରାହୁଲଙ୍କର ଦୋଷ ଥିଲା ଯେ ସେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନର ମାନ ଉପରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଥିଲେ। ଖାଦ୍ୟ ଭଲ ଲାଗୁ ନାହିଁ ବୋଲି ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ନାସ୍‌ରିନ୍‌ ବାନୋଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଭିଯୋଗ କରିଥିଲେ। ଏତିକିରେ ବାନୋ ରାଗିଯାଇଥିଲେ। ପାଖରେ ଥିବା ଲୁହାରଡ୍‌ରେ ...

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ପରିବେଶ କଥା ପରେ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ପରିବେଶ କଥା ପରେ

ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ବୃହତ୍‌ ବିପଦ ଭାବେ ଉଭା ହୋଇଥିବାରୁ ତାହାକୁ ନେଇ ଚାରିଆଡ଼େ ଚିନ୍ତା ପଶିଛି। ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ମିଳନୀ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଛି। କିଭଳି ପଦକ୍ଷେପ ନେଲେ ଏଥିରୁ ତ୍ରାହି ମିଳିପାରିବ ସେହି ଦିଗରେ ବିକଶିତ ଓ ବିକାଶଶୀଳ ରାଷ୍ଟ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖି ଚାଲୁଛନ୍ତି । ହେଲେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ଦୋଷ ଲଦାଲଦି ହେଉଥିବାରୁ ସମ୍ମଳିନୀରୁ କୌଣସି ନିଷ୍କର୍ଷ ମିଳିପାରୁ ନାହିଁ। ନିକଟରେ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ଡର୍ବାନଠାରେ ୨୬ତମ ବାସିକ୍‌ (ବ୍ରାଜିଲ, ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା, ଭାରତ ଏବଂ ଚାଇନା) ପରିବେଶ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ବୈଠକରେ ଯୋଗଦେବା ଅବସରରେ ଭାରତର ପରିବେଶ ମନ୍ତ୍ରୀ ହର୍ଷବର୍ଦ୍ଧନ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ନେଇ ବିକଶିତ ରାଷ୍ଟ୍ର ଉପରେ ଦୋଷ ଲଦିଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ ଯେ, ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ...

କୌଶଳ ବିକାଶ ଯୋଜନା

କୌଶଳ ବିକାଶ ଯୋଜନା

ସହଦେବ ସାହୁ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମହାର ହ୍ରାସ ଓ ଆୟୁଷ ବୃଦ୍ଧି ଯୋଗୁ କର୍ମକ୍ଷମ ଅର୍ଥାତ୍‌ ୧୮ରୁ ୫୫ ବର୍ଷର ଲୋକଙ୍କ ଅନୁପାତ ମୋଟ ଜନସଂଖ୍ୟା ତୁଳନାରେ କମି କମି ଯାଉଛି, ଫଳରେ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଦେଶର ବ୍ୟୟ ବଢୁଛି କିନ୍ତୁ ରୋଜଗାରକ୍ଷମ ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମୁଥିବାରୁ ଆୟ କମୁଛି। କମ୍‌ ସଂଖ୍ୟାର ରୋଜଗାରୀଙ୍କ ଉପରେ ବେଶି ସଂଖ୍ୟାର ବସି ରହୁଥିବା ଲୋକ ନିର୍ଭର କରୁଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳତା- ଡିପେଣ୍ଡେନ୍ସି ରେସିଓ ବଢୁଛି। ଏ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଆମ ଦେଶ ଭଲ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି, କର୍ମକ୍ଷମ ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢି ବଢି ଚାଲିଛି। ସମସ୍ତେ ରୋଜଗାରରେ ଲାଗିଗଲେ, ଭାରତ ଜନସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧିର ଲାଭ (ଡିମୋଗ୍ରାଫିକ୍‌ ଡିଭିଡେଣ୍ଡ) ଉଠାଇବ। ...

ଜାତୀୟ ସଂହତି ଓ ଭଞ୍ଜ

ଜାତୀୟ ସଂହତି ଓ ଭଞ୍ଜ

ଡା. ଶୈଳେଶ୍ୱର ନନ୍ଦ ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷଭାଗରେ ଘୁମୁସର ରାଜ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମନେଲେ କବିସମ୍ରାଟ୍‌ ଉପେନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜ। ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟକୁ ପଦାଘାତ କରି ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଓ ସାହିତ୍ୟକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରିବାର ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ ସଂସ୍କୃତ ସାହିତ୍ୟର ସମକକ୍ଷ ଅସଂଖ୍ୟ କାବ୍ୟକବିତା। ସମଗ୍ର ଭାରତବର୍ଷକୁ ନିଜର କର୍ମଭୂମି କରି ଓଡ଼ିଶାର ସାଂସ୍କୃତିକ ଚେତନା ଓ ଗର୍ବଗୌରବକୁ ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ସଂସ୍ଥାପିତ କରିବାର ଇଚ୍ଛାନେଇ ସେ ଆଣିଥିଲେ ଏକ ଜାତୀୟ ସଂହତି ନିଜର ସୃଜନଶୀଳ କାବ୍ୟକବିତା ମାଧ୍ୟମରେ। ଉତ୍ତରଭାରତଠାରୁ ଦକ୍ଷିଣଭାରତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପଶ୍ଚିମଭାରତରୁ ପୂର୍ବଭାରତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଭାରତ ଭୂଖଣ୍ଡର ପ୍ରାକୃତିକ ଶୋଭା, ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ବିଦେଶରେ ବଡ଼ କମ୍ପାନୀରେ ଚାକିରି, ବାର୍ଷିକ ୧୫ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ପ୍ୟାକେଜ, କମ୍ପାନୀ ତରଫରୁ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଉଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସୁବିଧା ସୁଯୋଗକୁ ଛାଡି କେହି କ’ଣ ରାଜରାସ୍ତାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିବେ? ଆଜିର ଯୁବପିଢ଼ିକୁ ଯଦି ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯିବ ତେବେ ନା ଶବ୍ଦ ହିଁ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିବ। କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡର ପୌଡି ଜିଲା ସମ୍ପଲା ଗ୍ରାମନିବାସୀ ୩୬ ବର୍ଷୀୟ ପ୍ରମୋଦ ବମରାଡାଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋଟାଅଙ୍କର ଦରମା, ବିଳାସ ସବୁ ତୁଚ୍ଛ ହୋଇଗଲା। ଆମେରିକାର ଏକ ବଡ କମ୍ପାନୀ ଚାକିରି ଛାଡି ସେ ଫେରିଆସିଛନ୍ତି ଗାଁକୁ। ଦିଲ୍ଲୀରୁ ଏକ ନାମୀ କଲେଜରୁ ଏମ୍‌ବିଏ କରିବା ପରେ ସେ ଆମେରିକାର ମେଟ୍ରୋ ଡିଜାଇନ କରୁଥିବା କମ୍ପାନୀ ଏକାମ ଇଣ୍ଡିଆ ପ୍ରାଇଭେଟ୍‌ ଲିମିଟେଡ୍‌ରେ ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ ମ୍ୟାନେଜର ଭାବେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ। ବାର୍ଷିକ ପ୍ୟାକେଜ ଥିଲା ...

ବିକ୍ରି ପାଇଁ ନୁହଁ

ବିକ୍ରି ପାଇଁ ନୁହଁ

ସପ୍ତାହବ୍ୟାପୀ ଚାଲିଥିବା କର୍ନାଟକ କ୍ଷମତା ଅକ୍ତିଆର ନାଟକ ମେ ୧୯ରେ ଶେଷ ହୋଇଛି। କେହି ଆଶା କରୁ ନ ଥିଲେ ଯେ ଭାଜପା ଆବଶ୍ୟକ ବିଧାୟକ କିଣିବାରେ ଅସଫଳ ହେବ। ଶେଷରେ କେବଳ ଦୁଇ ଦିନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ରହିବା ପରେ ଭାଜପା ନେତା ବି.ଏସ୍‌. ୟେଦୁରପ୍ପା ବିଧାନସଭାରେ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ ପୂର୍ବରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଛନ୍ତି। ସମ୍ଭବତଃ ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ବଡ଼ ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଛି।

ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଗନ୍ତାଘର

ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଗନ୍ତାଘର

ଅରୁଣ କୁମାର ପଣ୍ଡା/ ୧୯୬୪ ମସିହାରେ କେନ୍ଦୁଝର ସାହିତ୍ୟ ସଂସଦର ବାର୍ଷିକୋତ୍ସବରେ ଅତିଥି ଭାବେ ଯୋଗଦେବାକୁ ଆସିଥାନ୍ତି ଓଡ଼ିଶାର ଦୁଇଜଣ ମୂର୍ଦ୍ଧନ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ, ବୋଧହୁଏ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସରେ। ଜଣେ ହେଲେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ଆଗ ଧାଡ଼ିର ଗାଳ୍ପିକ, ସ୍ବର୍ଗତ ରାଜକିଶୋର ରାୟ। ଆମ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ ତାଙ୍କର ଗଳ୍ପ ‘ଦଶହରା ଭେଟି’ ପାଇଁ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଆସିଥିଲେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ବ୍ୟଙ୍ଗ ସାହିତି୍ୟକ ‘ନିଆଁଖୁଣ୍ଟା’ର ସମ୍ପାଦକ ସ୍ବର୍ଗତ ଗୋଦାବରୀଶ ମହାପାତ୍ର।

ଅପ୍ରିୟ ସତ୍ୟ

ଅପ୍ରିୟ ସତ୍ୟ

ଦ୍ୱିତୀ ଚନ୍ଦ୍ର ସାହୁ / ଡାକ୍ତର ଆସିଲେ ଘରକୁ ଚିକିତ୍ସା କରିବାକୁ। ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ବୁଢୀ ମାଆ। ସ୍ନାୟବିକ ରୋଗରେ ସେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ପୀଡିତା। ହାତଗୋଡ ଅଚଳ। ଏକପ୍ରକାର ବୁହା ହୋଇଯାଆନ୍ତି ପାଇଖାନା କିମ୍ବା ପରିସ୍ରା ଲାଗି। ଅନ୍ୟ ହାତରେ ପିଲାଟି ଭଳି ଖାଇବାକୁ ପଡେ। ଖାଇଲାବେଳେ ଢୋକିବାରେ ବି ସମସ୍ୟା। ଏଣେ ପ୍ରବଳ ଦାନ୍ତବ୍ୟଥା। ବୋହୁଥିବା ଲାଳ ତକିଆକୁ ଭିଜେଇ ଦେଉଛି।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି ମନ୍ଦିରର ପୂଜକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠାପର। ଭକ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସି ପୂଜକ ଜରିଆରେ ମାନସିକ ପୂରଣ କରିଥାଏ। କୁହାଯାଏ ପୂଜକର ନିଷ୍ଠା ହିଁ ଯଜମାନର ମଙ୍ଗଳ କରିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ନିକଟରେ କେତେକ ମନ୍ଦିରରେ ପୂଜକଙ୍କ ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର ପଦାକୁ ଆସିଛି। ପୂଜକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ଦିର ପରିସରରୁ ଚୋରି, ବଳାତ୍କାର ଆଦି ଘଟଣା ଦେବସ୍ଥାନର ପବିତ୍ରତାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଛି।