ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ନିଜ ରୁଚିରେ ଭୋଜନ

ନିଜ ରୁଚିରେ ଭୋଜନ
ଡ. ନିଖିଳାନନ୍ଦ ପାଣିଗ୍ରାହୀ/ଆଜିକାଲି ସୁସ୍ଥତା-ଶିଳ୍ପ (ଓ୍ବେଲନେସ୍‌ ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରି) ବିଷୟରେ ଅଧିକ ଆଲୋଚନା କରାଯାଉଛି। ଏହାର ମୂଳ କାରଣ ହେଉଛି ଆମେ ଚାହୁଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଚେଷ୍ଟାକରି ନିଜ ମନ ଓ ଶରୀରକୁ ସୁସ୍ଥ ରଖିବାକୁ। ଏହା ଆମ ଜୀବନଶୈଳୀର କ୍ରମଶଃ ଏକ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦିଗ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇସାରିଛି। ଗୋଟିଏ ଅଣଲାଭକାରୀ ଓ ଶୈକ୍ଷିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ‘ଗ୍ଲୋବାଲ ଓ୍ବେଲନେସ୍‌ ଇନ୍‌ଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ’ (ଜିଡବ୍ଲ୍ୟୁଆଇ)ର ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଦର୍ଶାଏ ଯେ, ୨୦୧୩ରୁ ୨୦୧୫ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶିଳ୍ପରେ ୩.୭୨ ଟ୍ରିଲିଅନ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାରର ବ୍ୟବସାୟ ହୋଇଛି ଏବଂ ଏହା ବିଶ୍ୱ ଅର୍ଥ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଶତକଡା ୧୦.୬ ଅଂଶ ଅକ୍ତିଆର କରିଛି। ବିଶ୍ୱ ଅର୍ଥ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଶତକଡା ୩.୬ ଭାଗ ହ୍ରାସ ଏହି ଅବଧିରେ ଘଟିଥିବାବେଳେ ସୁସ୍ଥତା-ଶିଳ୍ପର ଅଭିବୃଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ସ୍ବାଗତଯୋଗ୍ୟ ସୂଚନା। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନର ବରିଷ୍ଠ ପରିସଂଖ୍ୟାନବିତ୍‌ କାରୋରିନ୍‌ ଜନଷ୍ଟନ ଓ ଓଫେଲିଆ ୟୁଙ୍ଗଙ୍କ ବକ୍ତବ୍ୟର ସତ୍ୟତା ଆମ ଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ପରିଦୃଷ୍ଟ ହୋଇଛି। କଂଗ୍ରେସ ସାଂସଦ ଶଶୀ ଥରୁର ମତ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ଆଗାମୀ ପାଞ୍ଚବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶିଳ୍ପ ଚଉଦ କୋଟି ନିଯୁକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରିବ। ବିଶେଷତଃ ଅର୍ଦ୍ଧକୁଶଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏଥିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ। ତଥାପି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିପାରେ ଓ୍ବେଲନେସ୍‌ ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରିର ମୂଳ ତଥାପି କ’ଣ ସୁଦୃଢ? ଶରୀରକୁ ସୁସ୍ଥ ରଖିବାକୁ ବିଭିନ୍ନ କୌଶଳ ମଧ୍ୟରେ ଖାଦ୍ୟକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥାଏ। ଏଥିରେ ମେଦବୃଦ୍ଧି ରୋକିବା ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ପାଇଛି। ଓଜନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାରେ ଖାଦ୍ୟର ଭୂମିକା ଅନସ୍ବୀକାର୍ଯ୍ୟ। ୨୦୧୬ ଡିସେମ୍ବର ମାସର ଘଟଣା। ବକ୍ସ ଅଫିସରେ ଅପାର ସଫଳତା ହାସଲ କରିଥିବା ଫିଲ୍ମ ‘ଦଙ୍ଗଲ’ର ଶୁଟିଂ ବେଳର ଘଟଣା। ଏଥିରେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟକ ଥିଲେ ଆମିର ଖାନ୍‌। ଫିଲ୍ମର ଚରିତ୍ର ଅନୁସାରେ ଆମିରଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ୨୦ କିଲୋ ଯାଏ ଓଜନ ବଢାଇବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା ଦୁଇମାସ ଭିତରେ। ତେଣୁ ଜୀବନରେ ପୂର୍ବରୁ କେବେ ଖାଇ ନ ଥିବା ଜଙ୍କ ଫୁଡ୍‌ ଦିନକୁ ତିନି ଚାରିଥର ଖାଇଲେ। ପୁଣି ଖାଦ୍ୟ ତାଲିକାରେ ରହିଲା ଛୋଲେ-ଭଟୁରେ, ପୁରୀ-ଆଳୁଦମ୍‌, ବଡା ପାଓ, ଆଇସ୍‌କ୍ରିମ, କେକ୍‌, ସିଙ୍ଗଡା, ବିରିଆନି। ଏମିତିରେ ଓଜନ ବଢିବା ପରେ ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍‌ ଫିଲ୍ମ ପାଇଁ ଦରକାର ଥିବା ମୋଟେ ୯ ମିନିଟ୍‌ର ଶୁଟିଂ ଶେଷ କରାଗଲା। ତା’ପରେ ଆବଶ୍ୟକ ହେଲା ଓଜନ କମାଇବା ପାଇଁ। ଆମେରିକୀୟ ଡାଏଟିସିଆନ ନିଖିଲ ଧୁରନ୍ଧରଙ୍କ ପରାମର୍ଶକ୍ରମେ ଆମିର ଖାଇଲେ ଦିନ ପିଛା ମୋଟେ ୨୫ ଗ୍ରାମ୍‌ ଉପମା, ୧୦୦ ଗ୍ରାମ୍‌ ଅମୃତଭଣ୍ଡା, ପ୍ରୋଟିନ ସେକ୍‌ ଓ ସ୍ୟାଣ୍ଡଓ୍ବିଚ। ଖରାବେଳେ ମାତ୍ର ୩୦୦ ଗ୍ରାମ୍‌ ଗହମରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରୁଟି ଓ ଡାଲିପାଣି। ରାତିରେ ଗୋଟିଏ ଗିଲାସ ନଖଉଷୁମ ପାଣି। ବାସ୍‌, ଏମିତି ବାଇଶଦିନ କଟାଇବା ପରେ ପତଳା ଆମିର ଶୁଟିଂ ପାଇଁ ଫିଟ୍‌ ହେଲେ। ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରୁ ଆମର ହୃଦ୍‌ବୋଧ ହୁଏ ଯେ, ଓଜନକୁ ଆଦର୍ଶ ଅଙ୍କରେ (ବିଏମ୍‌ଆଇ) ରଖିବାକୁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରତି ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଜରୁରୀ। ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ତଥା ଶୁଣା କଥା ଅନୁସାରେ ଘିଅ ଖାଇଲେ ମୋଟା ହୋଇଯିବ, କୋଲେଷ୍ଟେରଲ ବଢିବ, ନାଲି ମଦ ପିଇଲେ ମଦୁଆ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ମରିବ, ଅଣ୍ଡାର କେବଳ ଧଳା ଅଂଶ ଖାଅ, କେଶର ପାଟିରେ ଦିଅନାହିଁ, ଚିନାବାଦାମ-ଲହୁଣି ବା ପି-ନଟ୍‌ ବଟରଠାରୁ ଦୂରେଇ ରୁହ ଇତ୍ୟାଦି। କିନ୍ତୁ ଏମିତି ଖାଦ୍ୟ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ବହୁ ଉପାଦେୟ ଉପାଦାନରୁ ନିଜ ଶରୀରକୁ ବଞ୍ଚିତ କରୁ। ଯଥା- ଘିଅ ନ ଖାଇଲେ ଭିଟାମିନ ଏ, ଡି, ଇ (ଯାହା ହାଡର କ୍ୟାଲ୍‌ସିଅମ, ଆଖି, ଗଣ୍ଠି ଓ ଚର୍ମ ପାଇଁ ଦରକାର)ରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉ। ଅଣ୍ଡାର କେଶରରେ ଖିୁନ୍ଦି ହୋଇ ରହିଛି ଭିଟାମିନ ଡି, ଏ, ଇ, ବି-୧, ୩, ୬, ୯, ୧୨ ଓ କେ, କ୍ୟାଲ୍‌ସିଅମ, ଫସ୍‌ଫରସ, ଜିଙ୍କ ପରି ପୁଷ୍ଟିକାରକ ଉପାଦାନ, ଯାହାକି ଅଣ୍ଡାର ଧଳା ଅଂଶରେ ନ ଥାଏ। ଚିନାବାଦାମ-ଲହୁଣି ଆମ ଓଜନ ହ୍ରାସ କରେ। ଏତଦ୍‌ବ୍ୟତୀତ ଏହି ତାଲିକାରେ ମେଦବୃଦ୍ଧି ପୃଷ୍ଠଭୂମିରେ ଅନାଦରଣୀୟ ହୋଇ ରହିଥିବା ଅନ୍ୟ ସୁସ୍ବାଦୁ ସାମଗ୍ରୀ ହେଉଛି: କଳା ଚକୋଲେଟ୍‌ (ଏହା ଏକ ଆଣ୍ଟି-ଅକ୍ସିଡାଣ୍ଟ, କ୍ୟାନ୍‌ସର ଓ ଡାଇବେଟିସ ରୋଧକ କିଛି ପରିମାଣରେ), ବିଲାତି ଆଳୁ (ପୋଟାସିଅମ୍‌, ତନ୍ତୁ, ଭିଟାମିନ ସି, କ୍ୟାଲ୍‌ସିଅମ, ମ୍ୟାଗ୍ନେସିଅମ୍‌ର ଗନ୍ତାଘର ହେବା ସହ ଏଥିରେ ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇପାରିବ ଏବଂ ଏହା ହଜମ ଶକ୍ତି ବର୍ଦ୍ଧକ, ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ଓ ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧକତାର ଶକ୍ତ କାରକ, କୋଲେଷ୍ଟେରଲ-ସ୍ତର, ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ଲକ୍ଷଣ, ରକ୍ତଚାପ ତଥା ନିଦ୍ରାହୀନତା ହ୍ରାସକାରୀ) ଓ କଦଳୀ (ଏଥିରେ କମ୍‌ ଚର୍ବି ଓ ସୋଡିଅମ୍‌ ଥିବାବେଳେ ପୋଟାସିଅମ୍‌, ଭିଟାମିନ ଏ, ଫୋଲିକ୍‌ ଏସିଡ୍‌ ଅଧିକ ଥିବାରୁ ମନ ସତେଜ ଏବଂ ଉଦର ଶାନ୍ତ ରଖେ, କେଶ ମଧ୍ୟ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ କରେ) ପ୍ରଭୃତି। ତେବେ ଓଜନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ସାଧାରଣ ଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଥିବା ଉପଯୁକ୍ତ ସୁଷମ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଶାରୀରିକ ପରିଶ୍ରମର ଅଭାବ ପରି କାରକମାନଙ୍କୁ ଯେମିତି ଦାୟୀ କରାଯାଉଛି, ଏଥିସହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ମତ ହେଉନାହାନ୍ତି ଅନ୍ୟ କେତେକ ଗବେଷକ। ସେମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ଅତିରିକ୍ତ କାରଣ ସ୍ବରୂପ ଏଫ୍‌ଟିଓ ନାମକ ଏକ ଜିନ୍‌କୁ ଠାବ କରିଛନ୍ତି। ଏମ୍‌ଆଇଟି ଓ ହାଓ୍ବାର୍ଡ ୟୁନିଭର୍ସିଟିର ଗବେଷକମାନଙ୍କ ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ନ୍ୟୁ ଇଂଲଣ୍ଡ ଜର୍ନାଲ ଅଫ୍‌ ମେଡିସିନ୍‌ରେ ସ୍ଥାନିତ ହୋଇଛି। ଏହି ପ୍ରକାରେ ବିଭିନ୍ନ କାରଣ, ଅକାରଣ ମଧ୍ୟରେ ଛନ୍ଦିହୋଇ ଜଣେ ବହୁଳ ପ୍ରସାରିତ ଢଗଢମାଳି ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସ୍ବାଭାବିକ- ପର ରୁଚିରେ ପହରଣ, ନିଜ ରୁଚିରେ ଭୋଜନ। ଅର୍ଥାତ୍‌ ପରର ରୁଚି ଅନୁସାରେ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା, ମାତ୍ର ନିଜ ପସନ୍ଦ ଅନୁସାରେ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଖାଇବା ପିଇବାରେ ନାନା ପ୍ରକାର କଟକଣା ଦ୍ୱାରା ଅତିଷ୍ଠ ହୋଇ କେତେକ ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତି ମଲା ବେଳକୁ କହିଥାନ୍ତି : ଧନେଷୁ ଜୀବିତେଷୁ ଚ ସ୍ତ୍ରୀଷୁ ଚାହାରକର୍ମସୁ। ଅତୃପ୍ତାଃ ପ୍ରାଣିନଃ ସର୍ବେ ଯାତା ଯାସ୍ୟନ୍ତି ଯାନ୍ତିି ଚ।ା ଅର୍ଥାତ୍‌ ଧନ, ଜୀବନ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଆହାରରେ ଅତୃପ୍ତ ହୋଇ ସମସ୍ତେ ସଂସାରରୁ ବିଦାୟ ନେଇଛନ୍ତି, ନେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ନେବେ ମଧ୍ୟ। ପ୍ରିୟ ପାଠକେ! ଧନ, ଜୀବନ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ବିଷୟରେ ଆମେ ଏଠାରେ କିଛି କହୁନାହୁଁ। ମାତ୍ର ଆହାରରେ ଆମେ ଏତେ ବାରଣ (ଯାହାକି ତର୍କବିତର୍କରେ ବନ୍ଦୀ) ମାନି ଅଶାନ୍ତିରେ ଏହି ଧରାଧାମ କାହିଁକି ଛାଡିବା? ଯାହା ମନ ଲୋଡୁଛି ଖାଇବା ମନ ଭରି, ଲାଜ ଛାଡି। ଦରକାର ହେଲେ, ଚାର୍ବକଙ୍କ ନାଁ ସ୍ମରଣ କରି ‘ଋଣଂ କୃତ୍ୱା ଘୃତଂ ପିବେତ୍‌’ ନୀତି ପାଳନ କରିବା। େ ମା- ୯୪୩୭୦୨୬୬୫୧
All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/କୃଷି ଆଗ

ଆଜିର ସ୍ଥିତି ଦେଖିଲେ ୨୦୧୪ରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବା ପରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଆଦୌ ପୂରଣ କରିନାହାନ୍ତି। ଉଚ୍ଚାଙ୍ଗ ସ୍ବରରେ ‘ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ବିକାଶ’ କଥା କହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ଫଳ ଶୂନ ହୋଇଛି। ବିଶେଷକରି ସାମାଜିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ ଦେଶର ଅଧିକ କ୍ଷତି ଘଟିଛି। ଅସହିଷ୍ଣୁତା, ମିଛିମିଛିକା ଦେଶପ୍ରେମ ଓ ବିଭାଜନ ରାଜନୀତି ସାମାଜିକ ବାତାବରଣକୁ ଘୋର ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି। ଏକ ଉତ୍ତମ ଶାସନ ଜରିଆରେ ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ନୂଆ ଦିଗ ଦେଖାଇଦିଆଯିବ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତା’ର ସୁଫଳ ଲୋକେ ପାଇପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହା ଜଣାଶୁଣା ଯେ, ମୋଦିଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ କର୍ପୋରେଟ ପ୍ରୀତି ବଢ଼ିଛି..

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି: ସୁଶାସନ ହିଁ ସମାଧାନ

ସହଦେବ ସାହୁ

ଜାତିସଂଘର ଖାଦ୍ୟ ଓ କୃଷି ସଂସ୍ଥା (ଏଫ୍‌ଏଓ) ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି ବିରୋଧୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂଗୋଷ୍ଠୀ (ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାଶନାଲ ଆଲାଏନ୍ସ ଏଗେଁଷ୍ଟ ହଙ୍ଗର ଆଣ୍ଡ ମାଲନ୍ୟୁଟ୍ରିଶନ୍‌) କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ଅଭୂତପୂର୍ବ ବିକାଶକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି। ୧୯୫୦-୫୧ରେ ଭାରତରେ ଖାଦ୍ୟଶସ୍ୟ ଉପତ୍ାଦନ ପରିମାଣ ୫ କୋଟି ଟନ୍‌ ଥିବାବେଳେ ୨୦୧୬-୧୭ରେ ୨୭ କୋଟି ୨୦ ଲକ୍ଷ ଟନ୍‌ ହୋଇଛି, ପ୍ରାୟ ୫ଗୁଣ। ଲୋକସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିଛି ୪ ଗୁଣ। ତେଣୁ ଖାଦ୍ୟ-ଅଭାବୀ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ପଛରେ ପକାଇ ଭାରତ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ରପ୍ତାନିକାରୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ହୋଇଗଲାଣି। ତଥାପି ଭାରତରେ କ୍ଷୁଧା ଓ କୁପୁଷ୍ଟି କାରଣରୁ ଏକଚତୁର୍ଥାଂଶ ଲୋକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୋଇପାରୁ ନାହା..

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରାଚୀନ ସଂସ୍କୃତି

ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ପଣ୍ଡା

ଆଜିକାଲି ଭାରତୀୟ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏଭଳି ଅଧୋଗତି ହୋଇଛି ଯେ, ପ୍ରାୟ ୬୦% ମାଧ୍ୟମିକ ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ଦରଖାସ୍ତଟିଏ ଲେଖିବାକୁ ବା ସାଧାରଣ ହିସାବଟିଏ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ। ଭାରତର ୭୫% ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଓ କାରିଗରି ଶିକ୍ଷାପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ନାତକ ଚାକିରି ପାଇବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ନିକଟ ଅତୀତରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ସାରା ଭାରତରେ ଆଲୋଡ଼ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଖାଲି ସେତିକି ନୁହେଁ ଛାତ୍ରସମାଜର ଆଜି ନୈତିକ ସ୍ଖଳନ ଘଟିଛି। ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ଅବକ୍ଷୟ ହେଉଛି। ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଲୋପ ପାଉଛି। ଆଜିର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟୟବହୁଳ ଏବଂ ଚାକିରିସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଜ୍ଞାନ ଓ ଗବେଷଣା ଅର୍ଥସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ସମାଜସେବା ପ୍ରଚାରସର୍ବସ୍ବ ହୋଇଛି। ଯଦି ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଛାତ୍ରୀଛାତ୍ର ପିଅନ ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

କାହିଁ କେଉଁ ଆଦିମ କାଳରୁ କୁକୁର ହେଉଛି ମଣିଷର ସାଥୀ। ଏହି ପ୍ରାଣୀ ମଣିଷର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଭୃତ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ଏପରି କି ମାଲିକର ଲୁଣ ଖାଇବାରୁ ତା’ର ଗୁଣ ଗାଏ। ମାଲିକର ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ ଯାଇ ଦରକାର ପଡ଼ିଲେ ନିଜ ଜୀବନ ହାରିଦିଏ। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ଜୟପୁରରେ। ରାଜସ୍ଥାନର ଜୟପୁରରେ ବାସ କରୁଥିବା ପୂର୍ବତନ ରଣଜୀ ଖେଳାଳି ସଞ୍ଜୀବ ଓହଲାନ୍‌ଙ୍କ ବାସଭବନରେ ନିଆଁ ଲାଗିଯାଇଥିଲା। ତଳ ମହଲାରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ଚାକରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଆଁ ଲାଗିବା ଯୋଗୁ ସଞ୍ଜୀବ..

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ମୋଦି: ସବୁଥିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ସ।ଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଯେତେ ନିକଟତର ହେଉଛି, ରାଜନୈତିକ ଉଷ୍ମତା ସେତେ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲାଣି। ଜାନୁୟାରୀ ୧୯ରେ କୋଲକାତାରେ  ବିରୋଧୀଙ୍କ ରାଲିର କଳେବର ଦେଖିଲେ ମହାଗଠବନ୍ଧନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା ମନେହେଉଛି। 

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

ସବୁଜ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା

 ବିଶ୍ୱ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସଂସ୍ଥାର ଏକ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ଭାରତରେ ଅଧିକାଂଶ ସହର ବାୟୁ ପ୍ରଦୂଷଣ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ। ଏପରି କି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପନ୍ଦରଟି ସହର ମଧ୍ୟରେ ଭାରତର ଚଉଦଟି ସହର ଅଛି। ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଦୂଷିତ ସହର ହେଉଛି କାନପୁର। 

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ବାସିପାଣିରେ ପଚରା

ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ବାସିପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ଚିହ୍ନା ଲୋକଟିଏ, ଆପଣାର ମଣିଷଟିଏ ଆମକୁ ପୂର୍ବାପେକ୍ଷା ହତାଦର କରିବାର ଅନୁଭବ କଲେ ଆମେ ଏ ରୂଢିଟିର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାଉ! ଏଠାରେ ବାସିପାଣିକୁ ନିକୃଷ୍ଟ ଅର୍ଥରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ନଚେତ୍‌ ଆମେ କହୁଥାନ୍ତେ- ହଇରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ସଜପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ନଚେତ୍‌ କହିଥାନ୍ତେ- କିରେ ମୋତେ କ’ଣ ଆଉ ମଦପାଣିରେ ପଚାରୁନୁ? ମାନେ ବାସିପାଣିଟି ପଚାରିବା ବା ବନ୍ଧୁ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭଲ ପାଇବାର ହୃଦୟଟିଏ ଥିଲେ କେତେକ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ବୟସରେ ବି ଭଲପାଇ ବସନ୍ତି। ତେବେ ଭଲ ପାଇବା ପାଇଁ ଜଣେ ବିବାହିତା ମହିଳା ଏକ ଅଭିନବ ପନ୍ଥା ଆପଣାଇଥିଲେ। 

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି

ଆକାର ପଟେଲ

ଡ୍ୟାନ୍ସ ବାର୍‌ ସଂସ୍କୃତି ମୁମ୍ବାଇରୁ, ବିଶେଷତଃ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ମୁମ୍ବାଇ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପରମ୍ପରା ସହ ସମ୍ଭବତଃ ଲାଓ୍ବଣୀର ସମ୍ପର୍କ ଅଛି। ଢୋଲକୀ ବାଜାର ତାଳେ ତାଳେ ନାଚ-ଗୀତକୁ ଲାଓ୍ବଣୀ କହନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଲୋକନୃତ୍ୟ। ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଛୋଟ ଛୋଟ ଦଳ ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ଟେବୁଲରେ ବସି ଏକ ଖୋଲା ସ୍ଥାନ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅଧ ଡଜନ ମହିଳା ହିନ୍ଦୀ ଗୀତର ତାଳେ ତାଳେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି। ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହକୁ ଆବୃତ କଲାଭଳି ବସ୍ତ୍ର ପନ୍ଧିଥାନ୍ତି। ପରିଚାରିକାମାନେ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ଟେବୁଲ ଉପରେ ମଦ ପରଷନ୍ତି। ଏଠାରେ ଏପରି କି ମୃଦୁ ପାନୀୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିୟର ଭଳି ମୂଲ୍ୟ ନିଆଯାଏ। କିଛି ପୁ..

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଅସତ୍ୟ ସହରର ରାତି

ଚିତ୍ର ଚରିତ୍ର/ ନିରଞ୍ଜନ ପାଢ଼ୀ

କେଇଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆମ ରାଜଧାନୀ ସହରର ଚେହେରା ଦେଖିଥିବା ଲୋକ ଏ ସହରର ବାସିନ୍ଦା ହୋଇ ନ ପାରିଥିବାର ଦୁଃଖରେ ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦିବାର କାରଣ ଥିଲା ବେଶ୍‌ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ। ବିଶ୍ୱକପ୍‌ ହକି ଅନୁଷ୍ଠିତ  ହେଉଥିବାର ବିରଳ ଗୌରବବୋଧ ନେଇ ଏ ସ୍ମାର୍ଟ ସହର ଯେମିତି ସୁସଜ୍ଜିତ ତୋରଣ ଓ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗର ଆଲୋକମାଳାରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପରେ ସଜେଇ ହୋଇଥିଲା, ତହିଁରେ ଏଠାରେ ରହୁ ନ ଥିବା ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ମନରେ ଈର୍ଷାର ଅସୁରଟିଏ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିବା ସ୍ବାଭାବିକ। ମାତ୍ର ସ୍ମାର୍ଟ..

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

କୁଷ୍ଠରୋଗୀଙ୍କ ସାହାରା

ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ/ ଜିତେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ନାୟକ

ବିଶ୍ୱକୁ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅବଦାନ ଅତୁଳନୀୟ। ତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶକୁ ସ୍ମରଣୀୟ ରଖିବା ଲାଗି ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ୧୯୯୫ରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗାନ୍ଧୀ ଶାନ୍ତି ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଆସୁଛି। ମହାତ୍ମାଙ୍କ ୧୨୫ତମ ଜନ୍ମବାର୍ଷିକୀରୁ ସଂସ୍ଥାପିତ ଏହି ସମ୍ମାନ ଅହିଂସା ଓ ଗାନ୍ଧୀବାଦ ଜରିଆରେ ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରୂପାନ୍ତରଣ ଆଣିପାରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସଙ୍ଗଠନକୁ ଦିଆଯାଉଛି। ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ବର୍ଣ୍ଣବୈଷମ୍ୟ ବିରୋଧୀ ବିପ୍ଳବୀ ନେଲ୍‌ସନ ମଣ୍ଡେଲା, ଭାରତର ‘ଚିପ୍‌କୋ’ ଆନ୍ଦୋଳନର ପୁରୋଧା ଚଣ୍ଡିପ୍ରସାଦ ଭଟ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଭାରତୀୟ ମହାକାଶ ଗବେଷଣା ସଂସ୍ଥା (ଇସ୍ରୋ) ଭଳି ସଙ୍ଗଠନ ଏଭଳି ସମ୍ମାନର ଅଧିକାରୀ ହୋଇପାରିଛନ୍ତି। ୨୦୧୯ ଜା..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭାରତୀୟ ସମାଜ ପିତୃକୈନ୍ଦ୍ରିକ ପରିବାରକୁ ନେଇ ଗଢ଼ିଉଠିଛି। କାରଣ ଆମ ଦେଶର ପରିବାରରେ ପୁରୁଷ ହେଉଛି ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି। ତାଙ୍କ ନାମରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସମ୍ପତ୍ତିର ମାଲିକାନା ରହିଥାଏ। ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାନି ଚଳିଥାଆନ୍ତି। ତେଣୁ ଭାରତୀୟ ସମାଜ ଏକ ପୁରୁଷପ୍ରଧାନ ସମାଜ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ ହୋଇଥାଏ। ନିକଟରେ ଝିଅ ନାମରେ ସମ୍ପତ୍ତି କରିବାରୁ ଖାପ୍‌ ପଞ୍ଚାୟତରେ ବାପାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦଣ୍ଡାଦେଶ ହୋଇଛି। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ରାଜସ୍ଥାନ ରାଜ୍ୟର ଯୋଧପୁର ଅଞ୍ଚଳରେ। ସ୍ଥାନୀୟ ବିଲାଡା ତହସିଲ ଖେଜଡଲାରେ ଜଣେ ପିତା ତାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତିର କିଛି ଅଂଶ ଝିଅ ନାମରେ କରିଥିଲେ। ତେବେ ଏହାକୁ ତାଙ୍କର ସରଗରା ସମାଜ ପକ୍ଷରୁ ପସନ୍ଦ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା। କାରଣ ସମାଜରେ ପ୍ରଚଳିତ ପୁରୁଣା..