ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସେଇ ଗୋଟିକ ତୁମର

ସେଇ ଗୋଟିକ ତୁମର

ଅଞ୍ଜନ ଚାନ୍ଦ/ଉଦାସ ନଈକୂଳରେ ପହଞ୍ଚିବା ବେଳକୁ ଅନ୍ଧାର ଆହୁରି ବାକି ଅଛି। ଆକାଶସାରା ଚିକ୍‌ ମିକ୍‌ ତାରା। ତଳେ କଳାମୟ ସଂସାର। କୁଳୁକୁଳୁ ନଈଜଳ। କୂଳରେ ବନ୍ଧା ନୌକାଟିଏ। ଚହଲାପାଣିରେ ଦୋଳି ଖେଳୁଛି। ରାତି ପାହିଲେ ଆସିବ ନାଉରିଆ। ନୌକାର ବନ୍ଧନ ଫିଟାଇବ। ସୁଖ, ଦୁଃଖ, ରାଗ, ରୋଷ ସହିତ କେତେ କେତେ ଲୋକଙ୍କୁ ନେଇ ସଞ୍ଜ ଅନ୍ଧାର ଯାଏ ଏ କୂଳ ସେ କୂଳ ହେବ। ନଈ ସେପାରିରେ ଶାନ୍ତ ଶ୍ୟାମଳ ପରିବେଶରେ ସାଧୁ ସୁଧାନନ୍ଦଙ୍କ ଆଶ୍ରମ। ଉଦାସ ଦୂର ଗାଁରୁ ଆସିଛି ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବ। ସକାଳ ପ୍ରବଚନ ଶୁଣିବ। ସାଂସାରିକ ଦୁଃଖଜଞ୍ଜାଳରେ ପୀଡିତ ତା’ ମନ ପାଇଁ ଉପଶମ ଖୋଜିବ। ରାତି କେତେବେଳେ ପାହିବ? ଗୋଟେ ଝଙ୍କାଳିଆ ଗଛ ତଳେ ବସି ସେ ବିଶ୍ରାମ ନେଲା। ନଈକୂଳିଆ ଶୀତଳ ପବନରେ ତା’ ଆଖି ମୁଦି ହୋଇଆସିଲା। ଠିକ୍‌ ସେତେବେଳେ ଥପ୍‌ କରି କ’ଣ ଗୋଟେ ଗଛରୁ ଖସିଲା। ସେ ଚମକିଉଠିଲା। ହାତରେ ଅଣ୍ଡାଳି ଦେଖିଲା ଛୋଟ ମୁଣିଟିଏ। ତା’ଭିତରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ପଥର। ଗୋଟେ ପଥର ବାହାର କରି ସେ ନଈପାଣିକୁ ଫିଙ୍ଗିଲା। ଟୁବ୍‌। ତାକୁ ଭାରି ମଜା ଲାଗିଲା। ସେ ଆଉ ଦୁଇଟି ପଥର ଫିଙ୍ଗିଲା। ଟୁବ୍‌, ଟୁବ୍‌। ଏବେ ସେ ସେଇ କାମରେ ମାତିଗଲା। ଗୋଟି ଗୋଟି ପଥର ଏଣେତେଣେ ଫିଙ୍ଗିବାକୁ ଲାଗିଲା। ରାତି ପାହି ଆସୁଛି। ପ୍ରଭାତର ମ୍ଳାନ ଆଲୋକ ତୋଫା ହେଉଛି। ମୁଣିରୁ ଶେଷ ପଥରଟିକୁ ବାହାର କରି ନଈକୁ ଫିଙ୍ଗିବା ଆଗରୁ ଉଦାସ ତାକୁ ନିରେଖି ଦେଖିଲା ଏବଂ ଖୁସି ହୋଇଗଲା। ତା’ ହାତରେ ଅଛି ଗୋଟିଏ ରତ୍ନ। ପର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପୁଣି ସେ ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗିପଡିଲା। ଯାହାକୁ ସାଧାରଣ ପଥର ମନେକରି ସେ ନଈଜଳକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଇଛି ସେଗୁଡିକ ଥିଲା ବହୁମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନପଥର। ସୁଧାନନ୍ଦଙ୍କ ଆଶ୍ରମ। ସାଧୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବସିଛି ଉଦାସ। ତା’ର ବିଷଣ୍ଣ ମୁଖକୁ ଦେଖି ସାଧୁ ପଚାରିଲେ- କ’ଣ ହୋଇଛି ? ମୁଁ ହତଭାଗା ମୋର ସର୍ବସ୍ବ ହରାଇଛି। ଉଦାସ କହିଲା ନଈକୂଳରେ ଘଟିଯାଇଥିବା ଘଟଣା। ସାଧୁ ହସିଲେ। ପଚାରିଲେ- ଘରୁ ଆସିବା ବେଳେ ତୁମ ପାଖରେ କ’ଣ ଥିଲା? କିଛି ନ ଥିଲା। ଏବେ କ’ଣ ଅଛି? ଗୋଟେ ରତ୍ନପଥର। ତଥାପି କହୁଛ ସର୍ବସ୍ବ ହରାଇଦେଇଛ! ଉଦାସ କହିଲା- କିନ୍ତୁ ରତ୍ନପଥରଗୁଡିକ ମୋ ହାତକୁ ଆସି ଚାଲିଗଲା। ସାଧୁ କହିଲେ- ସେଗୁଡିକ ତୁମ ହାତକୁ ଆସିଥିଲା ସତ କିନ୍ତୁ ତୁମର ନ ଥିଲା। ତୁମ ପାଇଁ ଯେତିକି ଦରକାର ଈଶ୍ୱର ସେତିକି ତୁମ ପାଖରେ ରଖିଛନ୍ତି। ତୁମେ ହତଭାଗ୍ୟ ନୁହଁ। ନିଜକୁ ଭାଗ୍ୟବାନ୍‌ ମନେକର ଯେ, ଅନ୍ତତଃ ଗୋଟିଏ ରତ୍ନପଥର ତୁମ ପାଖରେ ରହିଛି। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଯେ, ଏମିତି ଏକ ସାଧାରଣ କଥା ଉଦାସମାନେ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସଂସାରକୁ ଶୂନ୍ୟହସ୍ତରେ ଆସି ଯେତିକି ସେମାନେ ପାଆନ୍ତି ସେ ସବୁ ସେମାନଙ୍କର ଲାଭ। ଅଥଚ ଚିରକାଳ ସେମାନେ ହରାଇବାର ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦୁଥାନ୍ତି। ହରାଇଥିବା ସମ୍ପତ୍ତି ସାଉଁଟିବା ପାଇଁ ପୁଣି ଦ୍ରୁତଗତିରେ ଆଗକୁ ଧାଆନ୍ତି। ଧାଇଁବାର ବେଗ ଭିତରେ ହୃଦୟର ଆବେଗ ବୋଲି ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟଟିକୁ ହରାଇ ଦିଅନ୍ତି। ଅଭାବର କୃଷ୍ଣଗର୍ଭ ଭିତରେ ଲୀନ କରିଦିଅନ୍ତି ଭାବର ସମୁଦ୍ର। ଥରେ ଜଣେ ପଥଭ୍ରଷ୍ଟ ପରିବ୍ରାଜକ ନିବିଡ ଅରଣ୍ୟ ଭିତରେ ପଶିଗଲେ। ଏଣେତେଣେ ବୁଲୁବୁଲୁ ଗୁମ୍ଫା ଭିତରେ ଜଣେ ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ। ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ତାଙ୍କୁ ସାଦର ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି ବସିବାକୁ ନିବେଦନ କଲେ। ପରିବ୍ରାଜକ ସବୁଆଡକୁ ଚାହିଁ କହିଲେ- ବସିବା ପାଇଁ ଆସନଟିଏ ତ ଦେଖୁନାହିଁ। ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ପଚାରିଲେ- ଆପଣ ଆସନ ନେଇ ଆସିନାହାନ୍ତି? ପରିବ୍ରାଜକ କହିଲେ- ମୁଁ ତ ବୁଲିବାକୁ ଆସିଛି। ଆସନ ଆଣିବି କାହିଁକି? ସନ୍ନ୍ୟାସୀ କହିଲେ- ଆପଣଙ୍କ ପରି ମୁଁ ବି କିଛିଦିନ ଏ ସଂସାରକୁ ବୁଲିବାକୁ ଆସିଛି। ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କ ପରି ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜଣେ ଜଣେ ଯାତ୍ରୀ। କେଜାଣି କେତେଦିନ ଏଠାକୁ ବୁଲିବାକୁ ଆସିଛୁ। ଅଥଚ ଯାତ୍ରାକୁ ଉପଭୋଗ ନ କରି ଧନଜନର ମାୟାରେ ପଡିଯାଉଛୁ। ଆନନ୍ଦ ନ ହୋଇ ଉଦାସ ବନିଯାଉଛୁ। ଚାରିପଟେ କେତେ କେତେ ଆଲୋକ କିନ୍ତୁ କାହିଁକି କେଜାଣି ଆମ ମନ ଭିତରେ ଘନଘୋର ଅନ୍ଧାର। ଅଥବା ଏହାର ନାଁ ସଂସାର। ଅଙ୍ଗାରଗାଡ଼ିଆ, ବାଲେଶ୍ୱର, ମୋ: ୯୪୩୭୨୯୬୮୬୪

All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ମାନ୍ୟତାରେ ସ୍ମାର୍ଟ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ମାନ୍ୟତାରେ ସ୍ମାର୍ଟ


୨୦୧୬ ଜାନୁୟାରୀରେ ଦେଶର ସ୍ମାର୍ଟ ସିଟି ତାଲିକାର ଏକ ନମ୍ବରରେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ରହିଥିଲା। ଏହି ମାନ୍ୟତା ପାଇବା ପରେ ରାଜଧାନୀବାସୀଙ୍କ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଖେଳି ଯାଇଥିଲା। ଲୋକେ ଭାବିଲେ ସ୍ମାର୍ଟ ସିଟି ଯୋଗ୍ୟତା ହାସଲ ହୋଇ ପାରିଥିବାରୁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଅର୍ଥ ବିନିଯୋଗ କରାଯାଇ ଭିତ୍ତିଭୂମି ସୁଦୃଢ଼ କରାଯିବ। ହେଲେ ଡ୍ରେନ୍‌ରେ ଭାସିଯାଇ ଲୋକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିବା ଭଳି ଖବର ବିପରୀତ ଚିତ୍ର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛି। ୨୦୧୮ ଅଗଷ୍ଟ ୧୩ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ୟୁନିଟ୍‌ ୬ ବନଦୁର୍ଗା ମନ୍ଦିର ନିକଟରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଖୋଲା ଡ୍ରେନ୍‌ରେ ଭାସିଯାଇ ପ୍ରାଣ ହରାଇଛନ୍ତି। ପ୍ରବଳ ବର୍ଷାରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଜଳାର୍ଣ୍ଣବ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ମେଲା ପଡ଼ିଥିବା ଡ୍ରେନ୍‌ ଉପରେ ଜଳସ୍ରୋତ ଚାଲିଥିବା ଜାଣି ....

 ଦଳିତ, ଅନୁସୂଚିତ ଜାତି ଓ ସମ୍ବିଧାନ

ଦଳିତ, ଅନୁସୂଚିତ ଜାତି ଓ ସମ୍ବିଧାନ

ଅନିଲ କୁମାର ମଲ୍ଲିକ

ଆମେ ଦଳିତ କାହାକୁ କହିବା? ଯେଉଁମାନେ ଦରିଦ୍ର ବା ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମାରେଖା ତଳେ ବସବାସ କରୁଛନ୍ତି ନା ଯେଉଁମାନେ ଜାତି ଆଧାରରେ ଛୁଆଁ ଅଛୁଆଁ ଭେଦଭାବର ଶିକାର ହେଉଛନ୍ତି? ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି କଳଙ୍କିତ ଜାତିପ୍ରଥାର ଶିକାର ହୋଇ ସମସ୍ତ ମୌଳିକ ଅଧିକାରରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ ଅବହେଳିତ, ନିଷ୍ପେଷିତ ହୋଇ ରହିଥିବା ବର୍ଗ ଦଳିତ ନା ଜଣେ ସାଧାରଣ ବର୍ଗର ଲୋକ ଯିଏ ଜାତିପ୍ରଥାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନରେ ଆସୀନ, କିନ୍ତୁ କେବଳ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସୀମାରେଖା ତଳେ ବସବାସ କରୁଛନ୍ତି ସେମାନେ?...

ଦେଶପ୍ରେମର ଗାନ

ଦେଶପ୍ରେମର ଗାନ

ଡ. କିଶୋର ମହାନ୍ତି

ଦେଶପ୍ରେମର ଗାନ ମାଧ୍ୟମରେ ମାଟି ମା’ର ପଦସେବା କରେ ଦେଶପ୍ରେମୀ ବିପ୍ଳବୀ କବି। ଏମିତି ବିପ୍ଳବୀ କବି ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିଲେ ଆମ ସ୍ବାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ସମୟରେ। ଗାନ୍ଧିଜୀଙ୍କ ଡାକରାରେ ସମଗ୍ର ଦେଶ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା। ହିମାଚଳଠାରୁ କୁମାରିକା ଯାଏ କବିଙ୍କର ଗାନ ପ୍ରତିଟି ପ୍ରାଣରେ ଅଗ୍ନିସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଜାତୀୟ ମୁକ୍ତି ସଂଗ୍ରାମକୁ ତୀବ୍ରତର କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ଲେଖନୀ ବଜ୍ରଠାରୁ କଠିନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଉଠିଥିଲା। ଭାରତଜନନୀର ଚରଣ ବନ୍ଦନା କରି କବି ନିଜେ ଗର୍ବିତ ହୁଏ ଯେମିତି ଆମ କବି ଗାଇ ଉଠିଥିଲେ- ”ତୁହି ମା ଜନମଭୂମି ପବିତ୍ର ଭାରତଭୂମି, ତୋହରି ସନ୍ତାନ ଆମେ ଅଟୁ ସରବେ...।“ (ଭକ୍ତକବି ମଧୁସୂଦନ)...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଦିନକୁ ଦିନ ଦେଶରେ ସଡ଼କ ଦୁର୍ଘଟଣା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ବେଳେ ଏହାର ନିରାକରଣ ଲାଗି ଅନେକ ପ୍ରତିକାରମୂଳକ ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉଛି। ବେଙ୍ଗାଲୁରୁରେ ସଡ଼କ ଦୁର୍ଘଟଣା ସମ୍ପର୍କରେ ସଚେତନତା ବୃଦ୍ଧି ଲାଗି ସ୍ଥାନୀୟ ପୋଲିସ ଏକ ଅଭିନବ ପନ୍ଥା ଆପଣାଇଛି। ଏଥିପାଇଁ ‘ଭଗବାନ୍‌ ଗଣେଶ’ଙ୍କ ସହାୟତା ନିଆଯାଇଛି। ମୃତ୍ୟୁର ଦେବତା ‘ଯମରାଜ’ଙ୍କ ପରେ ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଦ୍ୱିତୀୟ ଧ...

 ଚିଲିକା ବଞ୍ଚାଅ

ଚିଲିକା ବଞ୍ଚାଅ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ତଥାଗତ ସତପଥୀ

ଓଡ଼ିଶାର ଚିଲିକା ହ୍ରଦ ତା’ର ବିଶେଷତ୍ୱ ପାଇଁ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ପରିଚିତ। ଲବଣ ଜଳର ଏହି ହ୍ରଦ ଜୈବ ବିବିଧତା ବଜାୟ ରଖିବାରେ ଭାରତର ପ୍ରଥମ ଆର୍ଦ୍ରଭୂମି ବା ସନ୍ତସନ୍ତିଆ ଅଞ୍ଚଳ ଭାବେ ୧୯୮୧ରେ ରାମ୍‌ସର କନ୍‌ଭେନ୍‌ଶନରେ ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିଲା। ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ, ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ଇରାନ୍‌ର ରାମ୍‌ସର ନଗରରେ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମ୍ମିଳନୀ ଜରିଆରେ ଆର୍ଦ୍ରଭୂମି ସଂରକ୍ଷଣ ଲାଗି ପଦକ୍ଷେପ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଚିଲିକା ୨୦୦୨ରେ ରାମ୍‌ସର କଞ୍ଜରଭେଶନ୍‌ ପୁରସ୍କାର ପାଇ ପୃଥିବୀର ପ୍ରକୃତିପ୍ରେମୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିଥିଲା। ଚିଲିକାକୁ ଦେଖିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟଟକ ଜାଣନ୍ତି ଯେ କେବଳ ଭାରତ ନୁହେଁ, ଦୂରଦୂରାନ୍ତରୁ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଚଢ଼େଇ ଏଠାକୁ ଅସ୍ଥାୟୀ ବାସ ଭାବେ ବାଛିଥାନ୍ତି। ଫ୍ଲାମିଙ୍ଗୋ, ନର୍ଦନ ପିନ୍‌ଟେଲସ୍‌ ଭଳି ପ୍ରାୟ ୧୬୦ରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ପ୍ରକାରର ବିଦେଶୀ ପକ୍ଷୀ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଷ ଚିଲିକାକୁ ଆସିଥାନ୍ତି। ଏଥିରୁ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ, ଶୀତଋତୁରେ ଚିଲିକାକୁ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶର ସର୍ବବୃହତ୍‌ ଭ୍ରମଣକାରୀ ପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରୁଥିବା ସ୍ଥଳୀ ଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିବା ମାନ୍ୟତାକୁ କୌଣସି ଅମଲାତାନ୍ତ୍ରିକ କିମ୍ବା ରାଜନୈତିକ ପେଞ୍ଚରେ ମିଳିପାରିବ ନାହିଁ। ଅ...

ଜିଡିପି ବଢୁଛି, ଗରିବି କମୁନାହିଁ

ଜିଡିପି ବଢୁଛି, ଗରିବି କମୁନାହିଁ

ସହଦେବ ସାହୁ

ଆଗକାଳରେ ଯେମିତି ବ୍ୟବସାୟ ବାଣିଜ୍ୟ ସମ୍ପଦ ତିଆରି କରୁଥିଲା ଏବେ କରୁଛି କି? ବିଶ୍ୱର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୀ ଦେଶ ଆମେରିକା କଥା ଦେଖନ୍ତୁ। ଗତ କେତେକ ଦଶନ୍ଧିରେ ମାର୍କିନ୍‌ କମ୍ପାନୀମାନେ ଯେଉଁ ହାରରେ ସମ୍ପଦ ତିଆରି କରୁଥିଲେ ତହିଁରେ ଏବେ ଭଟ୍ଟା ପଡିଛି। ମାର୍କ ବୁଚାନାନ୍‌ ଜଣେ ପଦାର୍ଥବିଜ୍ଞାନୀ ଓ ବିଜ୍ଞାନ ଲେଖକ- ସେ ଅର୍ଥନୀତି ଉପରେ ବିଜ୍ଞାନ କ’ଣ କହୁଛି ସେ ବିଷୟରେ ଖଣ୍ଡିଏ ବହି ଲେଖିଛନ୍ତି- ବହିର ନାଁ ‘ଫୋର୍‌କାଷ୍ଟ୍‌: ହ୍ବାଟ୍‌ ଫିଜିକ୍ସ, ମିଟରୋଲଜି ଆଣ୍ଡ୍‌ ଦ ନ୍ୟାଚୁରାଲ୍‌ ସାଇନ୍ସେସ୍‌ କ୍ୟାନ୍‌ ଟିଚ୍‌ ଅସ୍‌ ଏବାଉଟ୍‌ ଇକୋନମିକ୍ସ’, ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ- ପଦାର୍ଥବିଦ୍ୟା, ପାଣିପାଗବିଦ୍ୟା ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ବିଜ୍ଞାନମାନ ଅର୍ଥନୀତି ବିଦ୍ୟା ଉପରେ ଆମକୁ...
ଇମେଲ୍‌: sahadevas@yahoo.com

ଖାଉଟି ସୁରକ୍ଷା ଏକ ବିଡ଼ମ୍ବନା

ଖାଉଟି ସୁରକ୍ଷା ଏକ ବିଡ଼ମ୍ବନା

ଜ୍ଞାନାଞ୍ଜଳି ପରିଡ଼ା

ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ଖାଉଟି ବା ଗ୍ରାହକର ସ୍ଥାନ ଅତି ଶୀର୍ଷରେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟବସାୟିକ ସଂସ୍ଥା ତିଷ୍ଠି ରହିବା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅଭିବୃଦ୍ଧି ମୁଖ୍ୟତଃ ଗ୍ରାହକର ଚାହିଦା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ସେଥିପାଇଁ ବ୍ୟବସାୟୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜଣେ ଗ୍ରାହକ ହେଉଛି ଭଗବାନଙ୍କ ସଦୃଶ (ଗରାଖ-ଈଶ୍ୱର)। କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ଆମ ଦେଶରେ ଖାଉଟି ସବୁବେଳେ ଅସାଧୁ ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଠକାମିର ଶିକାର ହୋଇ ଆସୁଛି। ଠକ ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସେବା ବାବଦରେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଅନେକ ତଥ୍ୟ ଗୋପନୀୟ ରଖିଥାନ୍ତି। ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ଭାବରେ ଏମାନେ ଖାଉଟିକୁ ଲୁଟିଥାନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ୟାର ନିରାକରଣ ପାଇଁ ୧୯୮୬ ମସିହାରେ ସମଗ୍ର ଦେଶ ପାଇଁ ଖାଉଟି ସୁରକ୍ଷା ଆଇନ ...

ଅସୁରକ୍ଷିତ ନାରୀ ଓ ଶିଶୁ

ଅସୁରକ୍ଷିତ ନାରୀ ଓ ଶିଶୁ

ଝରଣା ପଣ୍ଡା

ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ଭାରତ ଦ୍ରୁତ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ଓ ପ୍ରଗତିର ଦୌଡ଼ରେ ସାମିଲ ହୋଇଛି। ସୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତି ଓ ନାରୀ ସଶକ୍ତୀକରଣର ଜୋରଦାର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର ହେଉଛି। ସରକାରୀ ଓ ବେସରକାରୀ ଭାବରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ବିନିମୟରେ ଗଣମାଧ୍ୟମର ବିଜ୍ଞାପନରେ ନାରୀ ସଶକ୍ତୀକରଣର ଢୋଲ ପିଟା ଯାଉଥିବା ବେଳେ ସମଗ୍ର ଭାରତୀୟଙ୍କ ସାମଗ୍ରିକ ବିବେକ ଚେତନାକୁ ଦୋହଲାଇ ଦେଇଛି ବିହାର ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଜଣେ ମୁସଲମାନ ହିନ୍ଦୁଧର୍ମର ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ବି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁପରେ ହିନ୍ଦୁଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କର ସଂସ୍କାର କରିଛନ୍ତି। ବହୁ ବାଧାବିଘ୍ନ ସତ୍ତ୍ୱେ ହିନ୍ଦୁଧର୍ମ ରୀତିନୀତି ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କ ଏକାଦଶାହ ମଧ୍ୟ ପାଳନ କରିଛନ୍ତି। ଇମ୍‌ତିଆଜୁର ରେହମନ୍‌ ନାମକ ଏହି  ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

କୁକୁରକୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ କୁହାଯାଏ। ମଣିଷର ଆଦିମ ସାଥୀ ହେଉଛି କୁକୁର। ମଣିଷକୁ ଏହି ଇତର ପ୍ରାଣୀ ଦୁଃଖ ଦୁର୍ଦ୍ଦିନରେ ସହାୟତା କରେ। କେରଳର ଇଡ୍ଡୁକି ଜିଲାରେ ଏକ ପରିବାରକୁ ମୃତ୍ୟୁମୁଖରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଛି ତାଙ୍କ ପୋଷା କୁକୁର।  କେରଳର ଏହି ଜିଲାର ଗୋଟିଏ ଗଁାରେ ଗୁରୁବାର ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ହୋଇଥିଲା।...

ଗଣଭୋଟ ଓ ବ୍ରିଟେନ୍‌

ଗଣଭୋଟ ଓ ବ୍ରିଟେନ୍‌

ଆକାର ପଟେଲ କୌଣସି ଦେଶ ସିଧାସଳଖ କିଛି ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଏ ନାହିଁ। ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ବିଧାୟକ ବା ଲୋକପ୍ରତିନିଧିମାନଙ୍କ ଜରିଆରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅନ୍ତି। ଆମେରିକା ପରି ଦେଶରେ ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ କର୍ତ୍ତା (ରାଷ୍ଟ୍ରପତି) ସିଧାସଳଖ ନିର୍ବାଚିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ନିର୍ବାଚିତ ହେଲା ପରେ କ’ଣ କ’ଣ କରିବେ ତାହା ଆଗରୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଏବଂ ତାହା ହେଉଛି ତାଙ୍କ ନିର୍ବାଚନୀ ଇସ୍ତାହାର। ...

ଧର୍ମ ବନାମ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା

ଧର୍ମ ବନାମ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା

ପ୍ରକାଶ ତ୍ରିପାଠୀ ଆଜିର ସମୟରେ ମଣିଷର ଧର୍ମୀୟ ଆଚରଣ ଦେଖିଲେ ମନେହୁଏ ସତେ ଯେମିତି ସବୁକିଛି ବାହ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନରେ ସୀମିତ। ଜଣେ ମଣିଷ ସକାଳୁ ଉଠି ଫୁଲ ତୋଳେ, ସ୍ନାନପୂର୍ବକ ଶୁଭ୍ର ବା ଗୈରିକ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ଫୁଲ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ ନେଇ ମନ୍ଦିର ଯାଏ। ଶରୀରକୁ ଚନ୍ଦନ, ସିନ୍ଦୂରରେ ଶୋଭିତ କରେ। ଠାକୁରଙ୍କ ଆଳତି ଦର୍ଶନ କରେ। ଦୁଇ ହାତ ଯୋଡ଼ି ଠାକୁରଙ୍କ ନାମ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ କରେ ଓ ବାର ଦେଖି ଆମିଷ ବର୍ଜନ କରେ। ଏଭଳି ମଣିଷକୁ ଆମେ ଧାର୍ମିକ କହିପାରୁ। ମାତ୍ର ଏହି ମଣିଷଙ୍କଠାରେ ଯଦି ...

Model This Week

ଯସ୍ମିନ୍