ଫୁରସତ |

ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହରାଇବାକୁ ଯାଉଥିବା ‘ସାତଭାୟାର କଥା’

ଅସ୍ତିତ୍ୱ  ହରାଇବାକୁ ଯାଉଥିବା ‘ସାତଭାୟାର କଥା’
ଓଡ଼ିଶାର ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ସାତଭାୟା ଏବେ ଦରିଆ ଆଁ ଭିତରେ ନିଜର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହରାଇବାକୁ ଯାଉଛି । ଅତୀତରେ ଘଟିଥିବା ଏକ ଭୟଙ୍କର ବାତ୍ୟାର ବିଭିଷିକା ସେଠାର ସ୍ଥାୟୀବାସିନ୍ଦାମାନେ ସର୍ବସ୍ବାନ୍ତହୋଇ ଅନେକ ନାହିଁ ନଥିବା ସମସ୍ୟା ଭିତରେ ଦୀର୍ଘ ୪୮ବର୍ଷ ଧରି ଜୀବନ ବିତାଇ ସାରିଲେଣି । ଏମିତିକି ଦୁଇଟି ଗାଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ର ଗର୍ଭରେ ଲୀନ ହୋଇସାରିଛି । ଦରିଆ ସେମାନଙ୍କ ପିଲାଛୁଆ ସଭିଙ୍କୁ ଭସେଇ ନେଇଛି। ମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ଲାଗି ଆଉ ଏକ ସ୍ଥାନ ଖୋଜା ସରିଛି। କିନ୍ତୁ ଭିଟାମାଟି ଛାଡ଼ିବାର ଦୁଃଖ ଅନ୍ୟପଟେ ନୂଆଜାଗାରେ ଥଇଥାନ ଯୋଗୁ ବଦଳିଯିବ ପରିଚୟ । ପୁଣି ଆରମ୍ଭହେବ ନିଆରା ଜୀବନଶୈଳୀ । ସେହି ଗାଁ ସମ୍ପର୍କରେ .... ଭୁବନେଶ୍ୱରରୁ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ପ୍ରାୟ ୯୦କି.ମି ଦୂର, ସେଠାରୁ ପଟ୍ଟାମୁଣ୍ଡାଇ। ପଟ୍ଟାମୁଣ୍ଡାଇରୁ ୪୦କି.ମି ରାଜନଗର। ଯୋଜନା ଅନୁଯାୟୀ ରାଜନଗର ପୂର୍ତ୍ତବିଭାଗ ଡାକବଙ୍ଗଳାରେ ଗୋଟିଏ ରାତି ରହଣି । ମାଘମାସର ଶୀତୁଆ ସକାଳର ବଡ଼ିଭୋରରୁ କୁହୁଡ଼ିଘେରା ରାସ୍ତାରେ ହଂସୁଆ ନଦୀବ୍ରିଜ ଦେଇ ବାହାରି ପଡ଼ିଥିଲୁ ପ୍ରାୟ ୨୫କିମି ଦୂର । ସଡ଼କପଥରେ ଗୁପ୍ତି ଯିବା ବାଟରେ ପଡ଼େ ଓକିଲପାଳଛକ। ସେଇଠି ଶେଷ ହୁଏ ପିଚୁସଡ଼କ। ମୁଖ୍ୟ ସଡ଼କରୁ ଡାହାଣକୁ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ପ୍ରାୟ ଦେଢ଼କିମି ଦୂର ଆବୁଡ଼ାଖାବୁଡ଼ା ପାଦଚଲା ମାଟିରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ିବ ବନବିଭାଗର ଏକ ତନଖି ଫାଟକ। ଏହା ଭିତରକନିକା ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ରବେଶ ପଥ। ସୁନେଇ ରୁପେଇ ଜଙ୍ଗଲ ଦେଇ ଗଲାବେଳେ ବାଟରେ ପଡ଼ିବ ବାଉଁଶଗଡ଼ି ନଈ। ନଈର ନାଁ ବାଉଁଶଗଡ଼ି:- ନଈର ଗଭୀରତା ପ୍ରାୟ ୩୦ଫୁଟ୍‌ରୁ ବେଶିହେବ। ଓସାର ପ୍ରାୟ ୬୦ଫୁଟ୍‌ । ଏହା ଅତି ବିପଜ୍ଜନକ ନଈ । ଏଠାରେ କୁମ୍ଭୀରଙ୍କ ବାସସ୍ଥଳୀ। ମାତ୍ର ନାଉରିଆ ପାଟିରୁ କଥା ସରି ନ ଥାଏ ପ୍ରାୟ ୪୦ଫୁଟ୍‌ ଦୂରରେ ହଠାତ୍‌ ଏକ ବିରାଟ କୁମ୍ଭୀର ପହଁରି ଆସୁଥିଲା ପୁଣି ପ୍ରାୟ ୬୦ଫୁଟ୍‌ ଦୂର ଆଉ ଏକ ଦିଗରେ କୁମ୍ଭୀର ପହଁରିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମନରେ ଟିକେ ଶଙ୍କା ଅସିଲା। ଘାଟର ନାଉରିଆ କରୁଣାକର ବେହେରା କୁହନ୍ତି, ବାଉଁଶଗଡ଼ି ନଈ ରାସ୍ତାକୁ ଦୁଇଖଣ୍ଡ କରିଦେଇଛି। ଦିନବେଳା ଘାଟଚାଲେ, ପୁଣି ବର୍ଷା ପବନ ହେଲେ ବନ୍ଦ ରହେ। ଅଳ୍ପସମୟରେ ପାରହେଲୁ ନଈ। ମଗରକନ୍ଦା ଗାଁର ନିୟତି ମଲିକଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣିଲୁ ୨୦୧୩ ଫାଇଲିନ ବାତ୍ୟା ସମୟରେ ପ୍ରବଳବର୍ଷା । ଏକ ହୁଲିଡ଼ଙ୍ଗାରେ ନଦୀପାର ବେଳେ ହଠାତ ଭାରସାମ୍ୟ ହରାଇ ଡଙ୍ଗାଟି ବୁଡ଼ିଯାଇଥିଲା । ଏମିତିରେ ୪୦ଜଣଙ୍କୁ ସେ ଉଧାର କରିଥିଲେ। ପୁଣି ଏହା ହିଁ ସାତଭାୟାକୁ ଏକମାତ୍ର ବାଟ । ଏଠାରୁ ପ୍ରାୟ୧୨ କି.ମି ଦୂର। ଏହା ଯେତିକି ରହସ୍ୟମୟ ସେତିକି ବିପଜ୍ଜନକ । ରାସ୍ତାର ଦୁଇପଟେ ଲୁଣିପାଣିସିକ୍ତ ସନ୍ତସନ୍ତିଆ ହେନ୍ତାଳବଣ । ଆବୁଡାଖାବୁଡ଼ା ରାସ୍ତା ଅବସ୍ଥାରୁ ହିଁ ଅନୁମାନ କରିପାରୁଥିଲୁ ଆମ ଅଭିଳଷିତ ଗାଁର ଅବସ୍ଥାକୁ। ରାସ୍ତାକଡ଼ ଫୁଙ୍ଗୁଳା ଗହୀର ବିଲରେ ଠାଏଠାଏ ଲୁଣାପାଣି ଜମିରହିଛି। ଜଳମଗ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବିଦେଶୀ ଓ ଦେଶୀପକ୍ଷୀଙ୍କ ସମାଗମ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ରାସ୍ତାକଡ଼ ବାଲିରେ ସିଜୁ ଓ ସପ୍ତଫେଣି କଣ୍ଟାଗଛର ବୁଦା। କିଛି ଦୂର ଗଲାପରେ ମଝିଗହୀରର ଏକ ନିକାଞ୍ଚନ ସ୍ଥାନରେ କୋଠାଘର । ପଥଚାରୀଙ୍କ ଠାରୁ ପଚାରି ବୁଝିଲୁ ଏହା ହେଉଛି ସାତଭାୟା ଗ୍ରାମପଞ୍ଚାୟତ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ଯାହାକି ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଏକମାତ୍ର କୋଠାଘର । ଏହା ପରେ ଡାହାଣକୁ ଏକ ମୋଡ଼ାଣି ରାସ୍ତାରେ ଯିବାକୁ ହୁଏ। ସେଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୩କି.ମି ଦୂରକୁ ଏକ ବାଲିବନ୍ଧ ଓ କିଛି ନଡ଼ିଆଗଛ କୁହୁଡ଼ିଘେରାରେ ଝାପ୍‌ସା ଦିଶୁଥାଏ । ଜାଣିଲୁ ଏହାହିଁ ସାତଭାୟାର ପରିଚିତ ସ୍ଥାନ। ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚି ଦେଖିଲୁ ଏକ ମନ୍ଦିର ନିକଟରେ ରହିଛି ଗୋଟିଏ ଝାଟିମାଟି କୁଡ଼ିଆ । ସେଠାରେ ଥିଲେ ପୂଜାରିଣୀ। ଆମେ ଆସିବାର ଅଭିପ୍ରାୟ ଜଣାଇବାରୁ ମା’ଙ୍କ ପୂଜାରିଣୀ ବେଙ୍ଗଲତା ଦଳେଇ ଆମକୁ ଏହି ମନ୍ଦିର ବିଷୟରେ ସମ୍ୟକ ସୂଚନା ଦେଇଥିଲେ। ସେ କୁହନ୍ତି ପଞ୍ଚୁବରାହୀ, ଜଞ୍ଜାଳି, ବିମଳାଇ, କମଳାଇ ଓ ବାଟକୁମାରୀ ଏଠାରେ ପୂଜାପାଉଛନ୍ତି। କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ଫେରିଗଲେ ମା’ଙ୍କ ଭୋଗ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ। ବିପଦ ଆପଦେ ସାହା ମା’ ପଞ୍ଚୁବରାହୀ:- ମା ’ପଞ୍ଚୁବରାହୀ ରାଜ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଦେବୀ । ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ ଏକଦା ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରତିମା ପାଖରୁ ରାତିରେ ନିଆଁ ଜଳିବାର ଖବର ରାଜାଙ୍କ ପାଖେ ପହଞ୍ଚେ। ପରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ସ୍ଥାନ ଠାବ ହୋଇ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରତିମା ଉଧାର ହୁଏ। ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ବପ୍ନାଦେଶ ହୁଏ ମା’ଙ୍କ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା ପାଇଁ । ଚୈତ୍ରପର୍ବ ଓ ଦଶହରା ପାଳନ ହୁଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଖିରି ଖେଚୁଡ଼ି ଭୋଗହୁଏ। ସମୁଦ୍ରରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। । ପ୍ରତି ମଙ୍ଗଳବାର ମା’ଙ୍କ ମନ୍ଦିର ପୂଜା ବନ୍ଦ ରହେ। ଇଟାପଥରରେ ଚୂନ ପ୍ରଲେପ ବୋଳା ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି। କନିକା ରାଜା ଭଞ୍ଜଦେଓ ବଂଶଧରଙ୍କ ଏଠାରେ ଏକ ସାଗର ନିବାସ କରିଥିଲେ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷେ ଏକ ଜନଶ୍ରୁତିରୁ ଜଣାଯାଏ ପାଟଶାଳ ନଦୀରେ ବୋଇତ ଯାତାୟାତ କରୁଥାଏ । ସେହି ସମୟରେ ଜଣେ ରାଜା ଗଡ଼ମଙ୍ଗଳାଙ୍କ ଠାରେ ବଳିଦେଇଥାନ୍ତି। ବୋଇତକୁ ଅଟକାଇ ଲୁଟକରି ସେଥିରେ ଆସୁଥିବା ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି। ମାତ୍ର ଥରେ ଅତିଷ୍ଠ ହୋଇ ଜଣେ ସତୀ ସତୀତ୍ୱ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସମୁଦ୍ରରେ ଝାସଦେଇ ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଲୋପପାଇଯିବ। ତୋର ଅନ୍ୟାୟ ରହିବନି। ପୁଣି ସାତଭାୟାର କିମ୍ବଦନ୍ତୀ କହେ ସାଧବପୁଅ ସାତଭାଇଙ୍କ ନାମ ଅନୁସାରେ ସାତଟି ମୌଜାଥିଲା ଏବଂ ତଅପୋଇ ବୋଲି ତାଙ୍କର ଅଲିଅଳି ଏକମାତ୍ର ଭଉଣୀ ଥିଲେ। ଏମିତି ଅନେକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ରହିଛି। ଏହି ଗାଁର ସମସ୍ତ ସୁଖଦୁଃଖରେ ମା’ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ସାହା ହୋଇଥାନ୍ତି । ପୂଜାରିଣୀଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଲୁ-ଦିନ ଥିଲା ଏଠାରୁ ସମୁଦ୍ର ପ୍ରାୟ ଦୁଇ କି.ମି ଦୂରରେ ଥିଲା। ଏବେ ମାତ୍ର ୫୦ଫୁଟ ଦୂରରେ ଲହଡ଼ି ଭାଙ୍ଗୁଛି। ବେଳେବେଳେ ଜୁଆର ପାଣି ମନ୍ଦିର ପାହାଚରେ ପହଞ୍ଚୁଛି। ଏଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୫୦ଫୁଟ ଦୂର ୨୦ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାର ବାଲିବନ୍ଧ ଡେଇଁଲେ ସମୁଦ୍ର ଲହଡ଼ିର ଘୁଘୁ ଶବ୍ଦ। ଦରିଆ ରୋଷରେ ସାତଭାୟା:- ଏହି ମନ୍ଦିରର ବାମପଟକୁ ଏକ ବୁଲାଣି ହିଡ଼ ରାସ୍ତାରେ କିଛି ଦୂରରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲୁ ସାତଭାୟା ଗାଁ ଭିତରେ। ଗାଁ ମଝିରେ ଏକ ବିଟ୍‌ହାଉସ, ମଞ୍ଚେଶ୍ୱର ମହାଦେବଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ଗାଁ ଭିତରେ ଛାଡ଼ିଛାଡ଼ି ହୋଇ ରହିଥିବା ହେନ୍ତାଳ ପିଞ୍ଛ ଛପରରେ ଝାଟିମାଟିର କୁଡ଼ିଆ। ତା’ ଉପରେ ଲାଉ ଡଙ୍କମାଡ଼ିଥାଏ। ଘରକାନ୍ଥରେ ଝୋଟିର ଚିତା ପଡ଼ିଥାଏ। ବାରିପଟେ ଝାଉଁଗଛ, କାଁଭାଁ ନଡ଼ିଆଗଛ । ଅରଖ ଓ ସିଜୁକଣ୍ଟାର ବୁଦୁବୁଦିଆ ବଣ ଘେରିରହିଛି ଗାଁଟାକୁ। ଘରର ଦାଣ୍ଡପଟେ ଛେଳି ଓ କୁକୁଡ଼ା ଚରାବୁଲାକରୁଥାନ୍ତି। କିଛି ପିଲା ଗାଁ ମଝିରେ ଖେଳୁଥାନ୍ତି। ଘରପିଣ୍ଢାରେ ଖରାପୋଉଁଥିବା ଜଣେ ବୃଦ୍ଧାଙ୍କୁ ଭେଟି ତାଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣିଲୁ ଗାଁରେ କଂକ୍ରିଟ ରାସ୍ତାଟିଏ ନାହିଁ, ଛାତଘର , ପାଇଖାନା ନାହିଁ, ବିିଦ୍ୟୁତ୍‌ ନାହିଁ, ସ୍କୁଲରେ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ବହୁତ ଖରାପ। ଏଯାଏ ଗାଁକୁ ଚାରିଚକିଆ ଯାନ କେବେ ବି ଆସିନାହିଁ। ଗାଁରେ ଛୋଟ ଦୋକାନ ୨ଟି ଅଛି। ତଥାପି ଶିକ୍ଷିତ ହାର ପ୍ରାୟ ୬୦%। ସାତଭାୟା ଗ୍ରାମପଞ୍ଚାୟତ କହିଲେ ରାଜନଗର ବ୍ଲକ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲାର ଏକ ସମୁଦ୍ର କୂଳିଆ ଗାଁ । ଓ୍ବାର୍ଡସଂଖ୍ୟା ୧୩, ଲୋକସଂଖ୍ୟା ୪୪୭୦, ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ୨ଟି ଅଙ୍ଗନଓ୍ବାଡି କେନ୍ଦ୍ର ୪ଟି, ଡାକଘର ୧ଟି, ଲୋକଙ୍କ ଚଳଣି ଚାଷ, ମାଛମରା। ଗାଁକୁ ଯିବାକୁ କେବଳ ବାଉଁଶଗଡ଼ି ବିପଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଈ ଘାଟରେ ପାରହେବାକୁ ହୁଏ। ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣକୁ ସମୁଦ୍ର ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଓ ଉତ୍ତରରେ ହେନ୍ତାଳ ଜଙ୍ଗଲ ପାଟଶାଳ , ବାଉଁଶଗଡ଼ିନଈ ରହିଛି। ଗାଁ ଭାବେ ସାତଭାୟା, ଗୋବିନ୍ଦପୁର, ମହନପୁର, ବାରିମୁଳା, ସାହେବ ନଗର, କାନପୁର, ତେନ୍ତୁଳିଆ। ମୋତିଦେଈ କୁହନ୍ତି, କାହାରି ଦେହପା ହେଲେ ମା’ଙ୍କ ପାଖରେ ଛାଡ଼ିଦେଉ । ବର୍ଷାଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆବଶ୍ୟକ ସଉଦା ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥାଏ। ବାହାଘର ପାଇଁ କେବଳ ପାଦଚଲା ରାସ୍ତାରେ ପାଲିଙ୍କିରେ ବରକନ୍ୟା ଆସନ୍ତି । ଦିନଥିଲା ସାତାଭାୟା ଅଞ୍ଚଳ ସବୁଜ ଶସ୍ୟ ଶ୍ୟାମଳାରେ ଭରପୂର ଥିଲା । ମାତ୍ର ତାହା ଆଜି ଶ୍ରୀହୀନ ହୋଇଛି। ଗାଁରୁ ଫେରିଲାବେଳକୁ ଆମର ନଜର ପଡ଼ିଲା ସ୍କୁଲଘର ଭଙ୍ଗା ଚାଲିଛି। ପ୍ରାୟ ୮ମାସ ସ୍କୁଲ ବନ୍ଦ ରହିଛି । ଏବେ ଆଉ ମାତ୍ର ୨ଶହ ଲୋକ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ଯଦି କେହି ମହିଳା ଆସନ୍ନପ୍ରସବା ଥିବେ ତେବେ ଦୋଳା ହିଁ ମାଧ୍ୟମ । ଏଠାରୁ ୩୩କିମି ଦୂର ରାଜନଗର ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକେନ୍ଦ୍ରକୁ ଯିବାକୁ ହୁଏ। ଗାଁରେ ଆଧୁନିକତାର ଛାପ ପଡ଼ିନାହିଁ,ଏହା ହିଁ ଏଠାକାର ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ବାସ୍ତବଚିତ୍ର। ଶବାରି ଚାଲେ ଧୀରେଧୀରେ:- ଏବର ଯୁଗରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ କାହାରି ବିବାହ ହେଲେ ବର କି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଏଇ ଗାଁକୁ ପାଦଚଲା ହିଡ଼ରାସ୍ତାରେ କେବଳ ଶବାରି ପାଲିଙ୍କିରେ ଏବେ ବି ବୋହିବାକୁ ହୁଏ ବୋଲି ବାଇଧର ବେହେରା କୁହନ୍ତି। ବର୍ଷାଦିନ କଥା ନ କହିଲେ ଭଲ। ମଗରକନ୍ଦାଗାଁରେ ଶୀତନଙ୍କ ଶବାରି ରହିଛି । ସେ ଏଥିପାଇଁ ଭଡ଼ା ନେଇଥାନ୍ତି। ତଥାପି ଗାଁକୁ କେବେ ଭୁଲିହେବନି:- ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଅଧ୍ୟାପକ ଡ. ଧରଣୀଧର ରାଉତ କୁହନ୍ତି, ମୋର ଜନ୍ମ କାନପୁରରେ। ଏବେ ତାହା ସମୁଦ୍ରରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଇଛି। ୧୯୭୧ମସିହାର ବାତ୍ୟାକଥା ମନେପଡ଼ିଲେ ଲୋମଟାଙ୍କୁରି ଉଠେ। ବହୁ ଧନଜୀବନ କ୍ଷତି ଘଟିଥିଲା। ପୂର୍ବରୁ ମୋ ଗାଁ ଶସ୍ୟ ଶ୍ୟାମଳାରେ ଭରପୂର ଥିଲା। ଅଭିମନ୍ୟୁ ଦାସ କୁହନ୍ତି, ଆମ ଗାଁକୁ ଓଡ଼ିଶାର ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ଗାଁର ଲୋକକଥା କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଯୋଡ଼ିହୋଇ ରହିଛି। ମାତ୍ର ଦରିଆ ରାଜା ଦାଉ ଅସହ୍ୟ ହେଉଛି। ଏଠି ବିପଦ ଅଛି ଦୁଃଖ ବି ଅଛି, ତଥାପି ମୋ ଗାଁ ଶୋଭା ନିଆରା। ଗାଁଛାଡ଼ିବାର ଦୁଃଖ ସବୁଦିନ ମନେରହିବ। ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଘରେଘରେ ଦୀପଜଳେ, ଭାଗବତ ପାଠ ହୁଏ। ରାତିରେ ଗାଁଟା ଖାଁଖାଁ ଲାଗେ ବୋଲି କୁହନ୍ତି ଅଧିକାରୀ ସାହାଣୀ। ଏଠି କାହାରି ବିପଦ ଘଟିଲେ ମା’ ହିଁ ସାହା ଭରସା। ଯେବେ ମା’ ଯିବେ ଆମେ ବି ଚାଲିଯିବୁ । ତ୍ରିଲୋଚନ ସେଠୀ କୁହନ୍ତି ଏଇଠି ଜନମ, ଏଠି ଯୁବ ବୟସ କଟିଛି ପୁଣି ବୁଢ଼ା ହେଲିଣି ଆଉ କେତେଦିନ ବଞ୍ଚତ୍ବି । ଆଗରୁ ଯାହା ଚାଷଜମି ଥିଲା ପ୍ରାୟ ୩୦ବର୍ଷ ଧରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଜୁଡି ଯାଇଛି । ଗାଁର ପ୍ରାୟ ୪ଶହ ପିଲା କେରଳ ଯାଇ ରୋଜଗାର କରୁଛନ୍ତି । କେବଳ ଜନ୍ମମାଟି ମୋହରେ ପଡ଼ିରହିଛୁ। ଏ ଗାଁ ଆଗରୁ ଯାହାଥିଲା ଏବେ ଆଉ ନାହିଁ । ଆଗକୁ କ’ଣ ହେବ କିଛି କହିହେଉନି,ଏଠି ସମୁଦ୍ର କି ଜଙ୍ଗଳ ସୃଷ୍ଟି ହେବ କିଏ କହିବ। ହୁଏତ ସାତଭାୟା ଆଉ ଗାଁ ନୁହେଁ ଏଣିକି କେବଳ ନାଁ ହୋଇ ରହିବ। ଅନେକ ଦୁଃଖର ସ୍ମୃତି:- ଏଠି ସକାଳର ଦୃଶ୍ୟ ଯେତିକି ମନୋରମ ସଞ୍ଜ ନଇଁଲେ ରାତିର ଅନ୍ଧାର ଭୟଙ୍କର। ସକାଳ ହେଲେ ପେଟପାଇଁ ଭୋକର ଚିନ୍ତା ରାତିରେ ସମୁଦ୍ର ଡ଼ର। ସମୁଦ୍ର ଗର୍ଭକୁ ମୋହନପୁର, କାନପୁର ଚାଲିଯାଇଛି। ୧୯୭୧ର ବାତ୍ୟା ସବୁ କିଛି ଛଡ଼ାଇ ନେଇଛି। ସାତଭାୟାକୁ ୧୯୯୯ମସିହାଠାରୁ ଅଧିକ ଭୟ ଲାଗିରହିଛି । ବିଲରେ ଲୁଣିପାଣି ଯୋଗୁ ଚାଷ ଉଜୁଡ଼ି ଗଲାଣି। ଏକଦା ସାତଭାୟା ଠାରୁ ବଙ୍ଗୋପସାଗର ପ୍ରାୟ ୫କି.ମି ଦୂର ଥିଲା । ଏବେ ଗାଁ ଠାରୁ ମାତ୍ର୨ଶହ ମିଟର ଦୂରରେ ସମୁଦ୍ର ଲହଡ଼ି ଭାଙ୍ଗୁଛି। ଗାଁରେ ଏପରି କି ସମୁଦ୍ର ବାଲିରେ କାହାରି ଘର, କବାଟ ପୋତି ହୋଇଗଳାଣି ଓ ସାତଭାୟା କହିଲେ ଏବେ ମାତ୍ର ୧୨ଟି ପରିବାର । ପ୍ରତିବର୍ଷ ବର୍ଷାଦିନ ଆସିଲେ କି ଅଦିନ ଝଡ଼ବର୍ଷା ହେଲେ ବା ଲଘୁଚାପ କଥା ରେଡ଼ିଓରୁ ଶୁଣିଲେ ଚାରିଆଡ଼େ କୋକୁଆ ଭୟ। ଗାଁ ଛାଡ଼ିଯିବାର ଦୁଃଖ ଯେତିକି ଛାତିଥରା ବେଦନା ସୃଷ୍ଟିକରେ, ଅନ୍ୟସ୍ଥାନରେ ନୂତନକରି ବସତିସ୍ଥାପନ କରିବାର ନୂଆ ଆଶା ସଂଚାରହୁଏ। ଅନେକ ଦାବି ଗୋଟିଏ କଥା:- ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ସୁନେଇ ରୁପେଇ ପଡ଼ିଆରେ ଏମାନଙ୍କ ଥଇଥାନ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରକଳ୍ପର ଶିଳାନ୍ୟାସ କରିଥିଲେ। ମାତ୍ର ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ଭିତର ଯୋଗୁ ଏହା ଆଗେଇ ପାରି ନ ଥିଲା। ପରେ ୨୦୦୪ରେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ମଗରକନ୍ଦାଠାରେ ବି ଶିଳାନ୍ୟାସ କରିଥିଲେ । ପରେ ସାତଭାୟାବାସୀ ଜିଲାପାଳଙ୍କ ଅଫିସଠାରେ ଅନଶନ କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଥଇଥାନ ପାଇଁ। ଏକ ଉଚ୍ଚସ୍ତରୀୟ କମିଟି ଗଠନ କରାଯାଇ ବଗପାଟିଆ ଠାରେ ୨୦୧୨ମସିହାରୁ ଗୃହନିର୍ମାଣ ଓ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କାମ ଆଗେଇ ଚାଲିଛି। ସାତଭାୟାବାସୀଙ୍କ ନୂଆସ୍ଥାନ ବଗପାଟିଆ:- ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ପଞ୍ଚାୟତିରାଜ ବିଭାଗ ତରଫରୁ ଗ୍ରାମ୍ୟ ଗୃହ ଉନ୍ନୟନ ସ୍କିମ୍‌ରେ ବଗପାଟିଆ ଠାରେ ଥଇଥାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଛି । ପ୍ରାୟ ୭୯୧ଏକର ୩୮ଡିସିମିଲରୁ ୫୫୭ ଏକର ୬୩ ଡିସିମିଲରେ ଥଇଥାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଛି । ଏଥିରେ ୪୭୯ପରିବାରଙ୍କ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ସରିଛି। ଓଏସଡିଏମଏ ସଂସ୍ଥା ନିର୍ମାଣକାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲୁରଖିଛି । କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲାର ରାଜନଗର ବ୍ଲକ ଗୁପ୍ତି ଗ୍ରାମପଞ୍ଚାୟତର ବଗପାଟିଆ ଗାଁ। ପୂର୍ବରେ ହେନ୍ତାଳ ଜଙ୍ଗଲ, ପଶ୍ଚିମରେ ପାଟଶାଳ ନଈ, ଉତ୍ତରରେ ଗୁପ୍ତି ଗ୍ରାମପଞ୍ଚାୟତ,ଦକ୍ଷିଣରେ ଉତ୍ତର ବଗପାଟିଆ। ଏଠାରେ ୨୦୦୭ରୁ ସାତଭାୟାବାସୀଙ୍କ ଥଇଥାନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ୨୦୧୨ ଓ ୨୦୧୪ବେଳକୁ କେତେଜଣ ଥଇଥାନ ହେଲେଣି। ଏଯାଏ ପ୍ରାୟ ୫୭୧ପରିବାରଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୩ଶହ ପରିବାର ଏଠାରେ ରହିସାରିଲେଣି। ସ୍କୁଲ,ଚିକିତ୍ସାଳୟ, ଅଙ୍ଗନଓ୍ବାଡ଼ିକେନ୍ଦ୍ର,ବହୁମୁଖୀ ବାତ୍ୟା ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ, ଖେଳପଡ଼ିଆ, ପାନୀୟଜଳ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଗୋଷ୍ଠୀକେନ୍ଦ୍ର, ବସଷ୍ଟାଣ୍ଡ, ବିଦ୍ୟୁତ୍‌ବ୍ୟବସ୍ଥା, ରାସ୍ତା,ମା’ଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଇତ୍ୟାଦି ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି। ଆଉ କେତେକ କାଯର୍‌ୟ ତ୍ୱାରାନିତ୍ୱ ଚାଲିଛି। ସରକାରୀ ଯୋଜନାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିବାରକୁ ପ୍ରାୟ୧୦ ଡିସିମିଲ ଜମିରେ ବିଜୁ ପକ୍କାଘର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି। ଜୀବନ ବଞ୍ଚତ୍ଲା, ଜୀବିକା ଚିନ୍ତା:- ବନ୍ୟା ବାତ୍ୟାରେ ବାରମ୍ବାର ସାତଭାୟାର ଜନଜୀବନ କ୍ଷୟକ୍ଷତି ହେଲା। ବହୁ ଅଭିଯୋଗ ପରେ ସରକାର ଶୁଣିଛନ୍ତି। ବଗପାଟିଆଠାରେ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଥଇଥାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଛି । ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଲା ମାତ୍ର ଜୀବିକା ପାଇଁ ଏବେ ଚିନ୍ତା ବୋଲି କୁହନ୍ତି ସାତଭାୟାର ସାମାଜିକ କର୍ମୀ ସୁଦର୍ଶନ ରାଉତ। ସେହିପରି ନାଏବ ସରପଞ୍ଚ କାଶୀନାଥ ବେହେରା କୁହନ୍ତି, ସାତଭାୟାରୁ ଦେଢବର୍ଷହେଲା ଉଠିଆସି ଏବେ ବଗପାଟିଆରେ ରହିଛୁ। ବିପଦ ସ୍ଥାନରୁ ଉଧାରହେଲୁ ହେଲେ ଗାଁ ମନେପଡ଼ୁଛି। ସରପଞ୍ଚଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ସଂଗ୍ରାମ ସାହାଣି କୁହନ୍ତି, ସାତଭାୟାବାସୀ ଅନେକ ସରକାରୀ ସୁବୁଧାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉଥିତ୍ଲେ। ଏବେ ସବୁ ଠିକ୍‌ଠାକ୍‌ ହୋଇଛି। ନୂଆ ସ୍ଥାନରେ ଗାଁବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ସୁବିଧା ହୋଇପାରିଛି। ଆସନ୍ତା ମେ ମାସ ସୁଦ୍ଧା ଗ୍ରାମର ଅନ୍ୟ ପରିବାର ଏଠାକୁ ଆସିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖାଯାଇଛି। -ବନବିହାରୀ ବେହେରା ଫଟୋ- ଜି. ସାଗର ଅର୍ଜୁନ, ତଥ୍ୟ ସହାୟତା- ଭାସ୍କର ରାଉତରାୟ
All Right Reserved By

ଫୁରସତ |

ଏପରି ଗାଁ ଯେଉଁଠି ନିଶା ଦ୍ରବ୍ୟ ମନା

ଏପରି ଗାଁ ଯେଉଁଠି ନିଶା ଦ୍ରବ୍ୟ ମନା

ଆଧୁନିକ ସମାଜରେ ଧୂମପାନ, ଡ୍ରଗ୍‌ସ, ମଦ, ଗୁଟ୍‌ଖା ଆଦିର ବ୍ୟବହାର କେତେକ କରିଥାନ୍ତି। ବିଶେଷକରି ଯୁବପିଢ଼ି ଏହାଦ୍ୱାରା ଅଧିକ କବଳିତ ହେଉଛନ୍ତି। ମାତ୍ର ରାଜସ୍ଥାନରେ ଏମିତି ଏକ ଗଁ। ରହିଛି ଯେଉଁଠି ନିଶା ଦ୍ରବ୍ୟ ସେବନ ପାଇଁ କରାଯାଇଥାଏ ବାରଣ। 

ଅତ୍ୟଧିକ ଶର୍କରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଯୋଗୁ ବଢ଼େ ହାର୍ଟ ଆଟାକ୍‌ ଆଶଙ୍କା

ଅତ୍ୟଧିକ ଶର୍କରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଯୋଗୁ ବଢ଼େ ହାର୍ଟ ଆଟାକ୍‌ ଆଶଙ୍କା

ମଧୁମେହ ରୋଗରେ ଖାଦ୍ୟରେ ଶର୍କରା ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ଡାକ୍ତର ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତେବେ ସମ୍ପ୍ରତି କିଛି ଗବେଷକ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ଜାଣିପାରିଛନ୍ତି ଯେ, ଅତ୍ୟଧିକ ଶର୍କରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ  ବିପଦ ଜନକ ସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ।

କୁମ୍ଭୀର ଚଳାଉଛି ବାଇକ୍‌

କୁମ୍ଭୀର ଚଳାଉଛି ବାଇକ୍‌

ଏମିତି ଏକ କୁମ୍ଭୀର ରହିଛି ଯିଏ ଚାରି ଚକ ବିଶିଷ୍ଟ ବାଇକ ଚଳାଉଛି ଏବଂ ମଣିଷ ଭଳି ଡ୍ରେସ ମଧ୍ୟ ପିନ୍ଧୁଛି। ‘ରେମ୍ବୋ’ ନାମରେ ଏହି କୁମ୍ଭୀର ଆମେରିକା  ଫ୍ଲୋରିଡା ଅଞ୍ଚଳରେ ରହିଛି । କୁମ୍ଭୀର ଲୋକଙ୍କ ଇଶାରା ମଧ୍ୟ ବୁଝିପାରୁଛି । 

ପାଣିତଳେ ୧୨ ହଜାର ବର୍ଷ ତଳର ସୁଡ଼ଙ୍ଗ

ପାଣିତଳେ ୧୨ ହଜାର ବର୍ଷ ତଳର ସୁଡ଼ଙ୍ଗ

ମେକ୍ସିକୋରେ ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଲମ୍ବା ସୁଡ଼ଙ୍ଗକୁ ଠାବ କରାଯାଇଛି। ଏହି ଲମ୍ବା ସୁଡ଼ଙ୍ଗଟି ପାଣି ଭିତରେ ରହିଛି। କିଛି ସମୁଦ୍ର ବୁଡ଼ାଳି ଏହି ସୁଡ଼ଙ୍ଗକୁ ଠାବ କରିବାରେ ହୋଇଛନ୍ତି ସକ୍ଷମ । ଏହାର ଲମ୍ବ ୩୪୭ କିଲୋମିଟର ରହିଥିବା ବେଳେ ଏହା ୧୨ହଜାର ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି। 

ପୃଥିବୀର ସବୁଠୁ ଛୋଟ ମହିଳା

ପୃଥିବୀର ସବୁଠୁ ଛୋଟ ମହିଳା

ବ୍ରିଟେନର ଜର୍ଜିୟା ର଼୍ୟାନିନ ପୃଥିବୀର ସବୁଠୁ ଛୋଟ ମହିଳା। ଜର୍ଜିୟାଙ୍କ ଉଚ୍ଚତା ମାତ୍ର ୩୧ ଇଞ୍ଚ । ସ୍କେଲିଟାଲ ଡିସପ୍ଲାସିଆ ରୋଗ କାରଣରୁ ପିଲାଦିନୁ ତାଙ୍କ ଉଚ୍ଚତା ସେଭଳି ବଢି ନ ଥିଲା ବୋଲି ପରିବାର ସଦସ୍ୟ କୁହନ୍ତି।

ଅଦୃଶ୍ୟ ହାତ ଘଣ୍ଟା

ଅଦୃଶ୍ୟ ହାତ ଘଣ୍ଟା

ଗ୍ରୀଷ୍ମଦିନରେ ପ୍ରବଳ ଖରାରେ ଘଣ୍ଟା ପିନ୍ଧିବା ବିରକ୍ତିକର। ଏହାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ଆବିଷ୍କାର କରିଛନ୍ତି ନୂତନ ଧରଣର ହାତଘଣ୍ଟା। ଏହି ଘଣ୍ଟା ତାପମାତ୍ରା ବଢ଼ିବା ସହିତ ଧୀରେ ଧୀରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯିବ। ତାପମାତ୍ରା ଅଧିକ ହେଲେ ଘଡ଼ି ପତଳା ହେବାକୁ ଲାଗେ।

କାହିଁକି ରାତିରେ ଏସବୁ କରିବା ମନା

କାହିଁକି ରାତିରେ ଏସବୁ କରିବା ମନା

ରାତିରେ କେତେକ କାମ ନ କରିବା ଲାଗି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି। କାରଣ ଏହାଦ୍ୱାରା ସୁଖଶାନ୍ତିରେ ବାଧା ଆସି ଥାଏ। ରାତିରେ ନଖ କାଟିବାକୁ କିଛି ଲୋକ ପସନ୍ଦ କରିଥାନ୍ତି । ମାତ୍ର ରାତିରେ ନଖ କାଟିବା ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ଅଶୁଭ। ଏପରିକି ନଖ କାଟିବା ପରେ ସ୍ନାନକୁ ମଧ୍ୟ ବାରଣ କରାଯାଏ।

ଯେଉଁଠି ଖୁସିରେ ଗୀତ ଗାଇବା ପାଇଁ ନେବାକୁ ହୁଏ ଅନୁମତି

ଯେଉଁଠି ଖୁସିରେ ଗୀତ ଗାଇବା ପାଇଁ ନେବାକୁ ହୁଏ ଅନୁମତି

ହଂକରେ ରହିଛି ଏଭଳି  ନିୟମ । ଏଠାରେ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଗୀତ ଗାଇବା ଦଣ୍ଡନୀୟ ଅପରାଧ। ଗୀତ ଗାଇବା ପାଇଁ ନେବାକୁ ହୋଇଥାଏ ଅନୁମତି। ଏହାର ଅବମାନନା କଲେ ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ୍‌ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ।

ହାଓ୍ବାଇର ସାମୁଦ୍ରିକ ଦ୍ୱୀପରେ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ କରିବ ସବ୍‌ମେରାଇନ୍‌

ହାଓ୍ବାଇର ସାମୁଦ୍ରିକ ଦ୍ୱୀପରେ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ କରିବ ସବ୍‌ମେରାଇନ୍‌

ଓ୍ବାଶିଂଟନ୍‌: ଆସନ୍ତା ୨୦ରେ ହାଓ୍ବାଇ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ସମୁଦ୍ରଶଯ୍ୟାକୁ ଏକ ସବ୍‌ମେରାଇନ୍‌ ପଠାଇବା ଲାଗି ନାସା ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଛି। ବୃହସ୍ପତିର ଚନ୍ଦ୍ର ୟୁରୋପା ଏବଂ ଶନିର ଚନ୍ଦ୍ର ଏନ୍‌କ୍ଲିୟାଡସ୍‌ର ପରିବେଶ ଅନୁସନ୍ଧାନରେ ଏହା ସହାୟକ ହୋଇପାରିବ ବୋଲି ନାସା ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ଆଶାବାଦୀ ଅଛନ୍ତି।

ବିଲୁପ୍ତ ହେବାକୁ ବସିଛି ଅଷ୍ଟ୍ରେଲୀୟ ବିରଳ ପକ୍ଷୀ

ବିଲୁପ୍ତ ହେବାକୁ ବସିଛି ଅଷ୍ଟ୍ରେଲୀୟ ବିରଳ ପକ୍ଷୀ

କାନବେରା: ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ ବିରଳ ପ୍ରଜାତିର ୧୨ଯୋଡ଼ା ପ୍ରଜନନକାରୀ ପକ୍ଷୀ ବଞ୍ଚତ୍ ରହିଛନ୍ତି। ନ୍ୟୁ ସାଉଥ୍‌ ଓ୍ବେଲ୍‌ସରେ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ଫେରାଲ୍‌ ଫକ୍ସଙ୍କ ଯୋଗୁ ଏମାନଙ୍କ ଜୀବନ ପ୍ରତି ବିପଦ ଦେଖାଦେଇଛି। ଏଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣତଃ ଉପକୂଳ ଅଞ୍ଚଳରେ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି। ଷ୍ଟୋନ୍‌-କର୍ଲ୍ୟୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ଏହି ପକ୍ଷୀ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ସ୍ବଦେଶୀ ପକ୍ଷୀ।

ଅପରାଧୀଙ୍କୁ ଧରିବ ସନଗ୍ଲାସ୍‌

ଅପରାଧୀଙ୍କୁ ଧରିବ ସନଗ୍ଲାସ୍‌

ପୋଲିସଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱ ଅପରାଧୀଙ୍କୁ ଧରିବା। କିନ୍ତୁ ଏବେ ବଦଳି ଯାଇଛି ଟ୍ରେଣ୍ଡ। ଏଣିକି ଆଉ ପୋଲିସ ନୁହେଁ ବରଂ ସେମାନଙ୍କ ଚଷମା ଚିହ୍ନିବ ଅପରାଧୀ କିଏ। 

କେଉଁ  ଦିନ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବେନି ବେଲପତ୍ର

କେଉଁ ଦିନ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବେନି ବେଲପତ୍ର

ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ବେଲପତ୍ର ବହୁତ ପସନ୍ଦ ଆସିଥାଏ ବୋଲି ଶିବ ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି । ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ ଏହାକୁ ସାମିଲ କରିବା ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ କୁହାଯାଇଥାଏ । ଶିବଙ୍କୁ ବେଲପତ୍ର ଅର୍ପଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥାନ୍ତି ।