Dharitri News
ଫୁରସତ |

ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହରାଇବାକୁ ଯାଉଥିବା ‘ସାତଭାୟାର କଥା’

ଅସ୍ତିତ୍ୱ  ହରାଇବାକୁ ଯାଉଥିବା ‘ସାତଭାୟାର କଥା’ ଓଡ଼ିଶାର ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ସାତଭାୟା ଏବେ ଦରିଆ ଆଁ ଭିତରେ ନିଜର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହରାଇବାକୁ ଯାଉଛି । ଅତୀତରେ ଘଟିଥିବା ଏକ ଭୟଙ୍କର ବାତ୍ୟାର ବିଭିଷିକା ସେଠାର ସ୍ଥାୟୀବାସିନ୍ଦାମାନେ ସର୍ବସ୍ବାନ୍ତହୋଇ ଅନେକ ନାହିଁ ନଥିବା ସମସ୍ୟା ଭିତରେ ଦୀର୍ଘ ୪୮ବର୍ଷ ଧରି ଜୀବନ ବିତାଇ ସାରିଲେଣି । ଏମିତିକି ଦୁଇଟି ଗାଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ର ଗର୍ଭରେ ଲୀନ ହୋଇସାରିଛି । ଦରିଆ ସେମାନଙ୍କ ପିଲାଛୁଆ ସଭିଙ୍କୁ ଭସେଇ ନେଇଛି। ମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ଲାଗି ଆଉ ଏକ ସ୍ଥାନ ଖୋଜା ସରିଛି। କିନ୍ତୁ ଭିଟାମାଟି ଛାଡ଼ିବାର ଦୁଃଖ ଅନ୍ୟପଟେ ନୂଆଜାଗାରେ ଥଇଥାନ ଯୋଗୁ ବଦଳିଯିବ ପରିଚୟ । ପୁଣି ଆରମ୍ଭହେବ ନିଆରା ଜୀବନଶୈଳୀ । ସେହି ଗାଁ ସମ୍ପର୍କରେ .... ଭୁବନେଶ୍ୱରରୁ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ପ୍ରାୟ ୯୦କି.ମି ଦୂର, ସେଠାରୁ ପଟ୍ଟାମୁଣ୍ଡାଇ। ପଟ୍ଟାମୁଣ୍ଡାଇରୁ ୪୦କି.ମି ରାଜନଗର। ଯୋଜନା ଅନୁଯାୟୀ ରାଜନଗର ପୂର୍ତ୍ତବିଭାଗ ଡାକବଙ୍ଗଳାରେ ଗୋଟିଏ ରାତି ରହଣି । ମାଘମାସର ଶୀତୁଆ ସକାଳର ବଡ଼ିଭୋରରୁ କୁହୁଡ଼ିଘେରା ରାସ୍ତାରେ ହଂସୁଆ ନଦୀବ୍ରିଜ ଦେଇ ବାହାରି ପଡ଼ିଥିଲୁ ପ୍ରାୟ ୨୫କିମି ଦୂର । ସଡ଼କପଥରେ ଗୁପ୍ତି ଯିବା ବାଟରେ ପଡ଼େ ଓକିଲପାଳଛକ। ସେଇଠି ଶେଷ ହୁଏ ପିଚୁସଡ଼କ। ମୁଖ୍ୟ ସଡ଼କରୁ ଡାହାଣକୁ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ପ୍ରାୟ ଦେଢ଼କିମି ଦୂର ଆବୁଡ଼ାଖାବୁଡ଼ା ପାଦଚଲା ମାଟିରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ିବ ବନବିଭାଗର ଏକ ତନଖି ଫାଟକ। ଏହା ଭିତରକନିକା ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ରବେଶ ପଥ। ସୁନେଇ ରୁପେଇ ଜଙ୍ଗଲ ଦେଇ ଗଲାବେଳେ ବାଟରେ ପଡ଼ିବ ବାଉଁଶଗଡ଼ି ନଈ। ନଈର ନାଁ ବାଉଁଶଗଡ଼ି:- ନଈର ଗଭୀରତା ପ୍ରାୟ ୩୦ଫୁଟ୍‌ରୁ ବେଶିହେବ। ଓସାର ପ୍ରାୟ ୬୦ଫୁଟ୍‌ । ଏହା ଅତି ବିପଜ୍ଜନକ ନଈ । ଏଠାରେ କୁମ୍ଭୀରଙ୍କ ବାସସ୍ଥଳୀ। ମାତ୍ର ନାଉରିଆ ପାଟିରୁ କଥା ସରି ନ ଥାଏ ପ୍ରାୟ ୪୦ଫୁଟ୍‌ ଦୂରରେ ହଠାତ୍‌ ଏକ ବିରାଟ କୁମ୍ଭୀର ପହଁରି ଆସୁଥିଲା ପୁଣି ପ୍ରାୟ ୬୦ଫୁଟ୍‌ ଦୂର ଆଉ ଏକ ଦିଗରେ କୁମ୍ଭୀର ପହଁରିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମନରେ ଟିକେ ଶଙ୍କା ଅସିଲା। ଘାଟର ନାଉରିଆ କରୁଣାକର ବେହେରା କୁହନ୍ତି, ବାଉଁଶଗଡ଼ି ନଈ ରାସ୍ତାକୁ ଦୁଇଖଣ୍ଡ କରିଦେଇଛି। ଦିନବେଳା ଘାଟଚାଲେ, ପୁଣି ବର୍ଷା ପବନ ହେଲେ ବନ୍ଦ ରହେ। ଅଳ୍ପସମୟରେ ପାରହେଲୁ ନଈ। ମଗରକନ୍ଦା ଗାଁର ନିୟତି ମଲିକଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣିଲୁ ୨୦୧୩ ଫାଇଲିନ ବାତ୍ୟା ସମୟରେ ପ୍ରବଳବର୍ଷା । ଏକ ହୁଲିଡ଼ଙ୍ଗାରେ ନଦୀପାର ବେଳେ ହଠାତ ଭାରସାମ୍ୟ ହରାଇ ଡଙ୍ଗାଟି ବୁଡ଼ିଯାଇଥିଲା । ଏମିତିରେ ୪୦ଜଣଙ୍କୁ ସେ ଉଧାର କରିଥିଲେ। ପୁଣି ଏହା ହିଁ ସାତଭାୟାକୁ ଏକମାତ୍ର ବାଟ । ଏଠାରୁ ପ୍ରାୟ୧୨ କି.ମି ଦୂର। ଏହା ଯେତିକି ରହସ୍ୟମୟ ସେତିକି ବିପଜ୍ଜନକ । ରାସ୍ତାର ଦୁଇପଟେ ଲୁଣିପାଣିସିକ୍ତ ସନ୍ତସନ୍ତିଆ ହେନ୍ତାଳବଣ । ଆବୁଡାଖାବୁଡ଼ା ରାସ୍ତା ଅବସ୍ଥାରୁ ହିଁ ଅନୁମାନ କରିପାରୁଥିଲୁ ଆମ ଅଭିଳଷିତ ଗାଁର ଅବସ୍ଥାକୁ। ରାସ୍ତାକଡ଼ ଫୁଙ୍ଗୁଳା ଗହୀର ବିଲରେ ଠାଏଠାଏ ଲୁଣାପାଣି ଜମିରହିଛି। ଜଳମଗ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବିଦେଶୀ ଓ ଦେଶୀପକ୍ଷୀଙ୍କ ସମାଗମ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ରାସ୍ତାକଡ଼ ବାଲିରେ ସିଜୁ ଓ ସପ୍ତଫେଣି କଣ୍ଟାଗଛର ବୁଦା। କିଛି ଦୂର ଗଲାପରେ ମଝିଗହୀରର ଏକ ନିକାଞ୍ଚନ ସ୍ଥାନରେ କୋଠାଘର । ପଥଚାରୀଙ୍କ ଠାରୁ ପଚାରି ବୁଝିଲୁ ଏହା ହେଉଛି ସାତଭାୟା ଗ୍ରାମପଞ୍ଚାୟତ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ଯାହାକି ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଏକମାତ୍ର କୋଠାଘର । ଏହା ପରେ ଡାହାଣକୁ ଏକ ମୋଡ଼ାଣି ରାସ୍ତାରେ ଯିବାକୁ ହୁଏ। ସେଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୩କି.ମି ଦୂରକୁ ଏକ ବାଲିବନ୍ଧ ଓ କିଛି ନଡ଼ିଆଗଛ କୁହୁଡ଼ିଘେରାରେ ଝାପ୍‌ସା ଦିଶୁଥାଏ । ଜାଣିଲୁ ଏହାହିଁ ସାତଭାୟାର ପରିଚିତ ସ୍ଥାନ। ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚି ଦେଖିଲୁ ଏକ ମନ୍ଦିର ନିକଟରେ ରହିଛି ଗୋଟିଏ ଝାଟିମାଟି କୁଡ଼ିଆ । ସେଠାରେ ଥିଲେ ପୂଜାରିଣୀ। ଆମେ ଆସିବାର ଅଭିପ୍ରାୟ ଜଣାଇବାରୁ ମା’ଙ୍କ ପୂଜାରିଣୀ ବେଙ୍ଗଲତା ଦଳେଇ ଆମକୁ ଏହି ମନ୍ଦିର ବିଷୟରେ ସମ୍ୟକ ସୂଚନା ଦେଇଥିଲେ। ସେ କୁହନ୍ତି ପଞ୍ଚୁବରାହୀ, ଜଞ୍ଜାଳି, ବିମଳାଇ, କମଳାଇ ଓ ବାଟକୁମାରୀ ଏଠାରେ ପୂଜାପାଉଛନ୍ତି। କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ଫେରିଗଲେ ମା’ଙ୍କ ଭୋଗ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ। ବିପଦ ଆପଦେ ସାହା ମା’ ପଞ୍ଚୁବରାହୀ:- ମା ’ପଞ୍ଚୁବରାହୀ ରାଜ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଦେବୀ । ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ ଏକଦା ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରତିମା ପାଖରୁ ରାତିରେ ନିଆଁ ଜଳିବାର ଖବର ରାଜାଙ୍କ ପାଖେ ପହଞ୍ଚେ। ପରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ସ୍ଥାନ ଠାବ ହୋଇ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରତିମା ଉଧାର ହୁଏ। ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ବପ୍ନାଦେଶ ହୁଏ ମା’ଙ୍କ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା ପାଇଁ । ଚୈତ୍ରପର୍ବ ଓ ଦଶହରା ପାଳନ ହୁଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ଖିରି ଖେଚୁଡ଼ି ଭୋଗହୁଏ। ସମୁଦ୍ରରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। । ପ୍ରତି ମଙ୍ଗଳବାର ମା’ଙ୍କ ମନ୍ଦିର ପୂଜା ବନ୍ଦ ରହେ। ଇଟାପଥରରେ ଚୂନ ପ୍ରଲେପ ବୋଳା ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି। କନିକା ରାଜା ଭଞ୍ଜଦେଓ ବଂଶଧରଙ୍କ ଏଠାରେ ଏକ ସାଗର ନିବାସ କରିଥିଲେ। ଅନ୍ୟପକ୍ଷେ ଏକ ଜନଶ୍ରୁତିରୁ ଜଣାଯାଏ ପାଟଶାଳ ନଦୀରେ ବୋଇତ ଯାତାୟାତ କରୁଥାଏ । ସେହି ସମୟରେ ଜଣେ ରାଜା ଗଡ଼ମଙ୍ଗଳାଙ୍କ ଠାରେ ବଳିଦେଇଥାନ୍ତି। ବୋଇତକୁ ଅଟକାଇ ଲୁଟକରି ସେଥିରେ ଆସୁଥିବା ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟାଚାର କରନ୍ତି। ମାତ୍ର ଥରେ ଅତିଷ୍ଠ ହୋଇ ଜଣେ ସତୀ ସତୀତ୍ୱ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସମୁଦ୍ରରେ ଝାସଦେଇ ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଲୋପପାଇଯିବ। ତୋର ଅନ୍ୟାୟ ରହିବନି। ପୁଣି ସାତଭାୟାର କିମ୍ବଦନ୍ତୀ କହେ ସାଧବପୁଅ ସାତଭାଇଙ୍କ ନାମ ଅନୁସାରେ ସାତଟି ମୌଜାଥିଲା ଏବଂ ତଅପୋଇ ବୋଲି ତାଙ୍କର ଅଲିଅଳି ଏକମାତ୍ର ଭଉଣୀ ଥିଲେ। ଏମିତି ଅନେକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ରହିଛି। ଏହି ଗାଁର ସମସ୍ତ ସୁଖଦୁଃଖରେ ମା’ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ସାହା ହୋଇଥାନ୍ତି । ପୂଜାରିଣୀଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଲୁ-ଦିନ ଥିଲା ଏଠାରୁ ସମୁଦ୍ର ପ୍ରାୟ ଦୁଇ କି.ମି ଦୂରରେ ଥିଲା। ଏବେ ମାତ୍ର ୫୦ଫୁଟ ଦୂରରେ ଲହଡ଼ି ଭାଙ୍ଗୁଛି। ବେଳେବେଳେ ଜୁଆର ପାଣି ମନ୍ଦିର ପାହାଚରେ ପହଞ୍ଚୁଛି। ଏଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୫୦ଫୁଟ ଦୂର ୨୦ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାର ବାଲିବନ୍ଧ ଡେଇଁଲେ ସମୁଦ୍ର ଲହଡ଼ିର ଘୁଘୁ ଶବ୍ଦ। ଦରିଆ ରୋଷରେ ସାତଭାୟା:- ଏହି ମନ୍ଦିରର ବାମପଟକୁ ଏକ ବୁଲାଣି ହିଡ଼ ରାସ୍ତାରେ କିଛି ଦୂରରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲୁ ସାତଭାୟା ଗାଁ ଭିତରେ। ଗାଁ ମଝିରେ ଏକ ବିଟ୍‌ହାଉସ, ମଞ୍ଚେଶ୍ୱର ମହାଦେବଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ଗାଁ ଭିତରେ ଛାଡ଼ିଛାଡ଼ି ହୋଇ ରହିଥିବା ହେନ୍ତାଳ ପିଞ୍ଛ ଛପରରେ ଝାଟିମାଟିର କୁଡ଼ିଆ। ତା’ ଉପରେ ଲାଉ ଡଙ୍କମାଡ଼ିଥାଏ। ଘରକାନ୍ଥରେ ଝୋଟିର ଚିତା ପଡ଼ିଥାଏ। ବାରିପଟେ ଝାଉଁଗଛ, କାଁଭାଁ ନଡ଼ିଆଗଛ । ଅରଖ ଓ ସିଜୁକଣ୍ଟାର ବୁଦୁବୁଦିଆ ବଣ ଘେରିରହିଛି ଗାଁଟାକୁ। ଘରର ଦାଣ୍ଡପଟେ ଛେଳି ଓ କୁକୁଡ଼ା ଚରାବୁଲାକରୁଥାନ୍ତି। କିଛି ପିଲା ଗାଁ ମଝିରେ ଖେଳୁଥାନ୍ତି। ଘରପିଣ୍ଢାରେ ଖରାପୋଉଁଥିବା ଜଣେ ବୃଦ୍ଧାଙ୍କୁ ଭେଟି ତାଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣିଲୁ ଗାଁରେ କଂକ୍ରିଟ ରାସ୍ତାଟିଏ ନାହିଁ, ଛାତଘର , ପାଇଖାନା ନାହିଁ, ବିିଦ୍ୟୁତ୍‌ ନାହିଁ, ସ୍କୁଲରେ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ବହୁତ ଖରାପ। ଏଯାଏ ଗାଁକୁ ଚାରିଚକିଆ ଯାନ କେବେ ବି ଆସିନାହିଁ। ଗାଁରେ ଛୋଟ ଦୋକାନ ୨ଟି ଅଛି। ତଥାପି ଶିକ୍ଷିତ ହାର ପ୍ରାୟ ୬୦%। ସାତଭାୟା ଗ୍ରାମପଞ୍ଚାୟତ କହିଲେ ରାଜନଗର ବ୍ଲକ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲାର ଏକ ସମୁଦ୍ର କୂଳିଆ ଗାଁ । ଓ୍ବାର୍ଡସଂଖ୍ୟା ୧୩, ଲୋକସଂଖ୍ୟା ୪୪୭୦, ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ୨ଟି ଅଙ୍ଗନଓ୍ବାଡି କେନ୍ଦ୍ର ୪ଟି, ଡାକଘର ୧ଟି, ଲୋକଙ୍କ ଚଳଣି ଚାଷ, ମାଛମରା। ଗାଁକୁ ଯିବାକୁ କେବଳ ବାଉଁଶଗଡ଼ି ବିପଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଈ ଘାଟରେ ପାରହେବାକୁ ହୁଏ। ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣକୁ ସମୁଦ୍ର ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଓ ଉତ୍ତରରେ ହେନ୍ତାଳ ଜଙ୍ଗଲ ପାଟଶାଳ , ବାଉଁଶଗଡ଼ିନଈ ରହିଛି। ଗାଁ ଭାବେ ସାତଭାୟା, ଗୋବିନ୍ଦପୁର, ମହନପୁର, ବାରିମୁଳା, ସାହେବ ନଗର, କାନପୁର, ତେନ୍ତୁଳିଆ। ମୋତିଦେଈ କୁହନ୍ତି, କାହାରି ଦେହପା ହେଲେ ମା’ଙ୍କ ପାଖରେ ଛାଡ଼ିଦେଉ । ବର୍ଷାଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆବଶ୍ୟକ ସଉଦା ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥାଏ। ବାହାଘର ପାଇଁ କେବଳ ପାଦଚଲା ରାସ୍ତାରେ ପାଲିଙ୍କିରେ ବରକନ୍ୟା ଆସନ୍ତି । ଦିନଥିଲା ସାତାଭାୟା ଅଞ୍ଚଳ ସବୁଜ ଶସ୍ୟ ଶ୍ୟାମଳାରେ ଭରପୂର ଥିଲା । ମାତ୍ର ତାହା ଆଜି ଶ୍ରୀହୀନ ହୋଇଛି। ଗାଁରୁ ଫେରିଲାବେଳକୁ ଆମର ନଜର ପଡ଼ିଲା ସ୍କୁଲଘର ଭଙ୍ଗା ଚାଲିଛି। ପ୍ରାୟ ୮ମାସ ସ୍କୁଲ ବନ୍ଦ ରହିଛି । ଏବେ ଆଉ ମାତ୍ର ୨ଶହ ଲୋକ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ଯଦି କେହି ମହିଳା ଆସନ୍ନପ୍ରସବା ଥିବେ ତେବେ ଦୋଳା ହିଁ ମାଧ୍ୟମ । ଏଠାରୁ ୩୩କିମି ଦୂର ରାଜନଗର ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକେନ୍ଦ୍ରକୁ ଯିବାକୁ ହୁଏ। ଗାଁରେ ଆଧୁନିକତାର ଛାପ ପଡ଼ିନାହିଁ,ଏହା ହିଁ ଏଠାକାର ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ବାସ୍ତବଚିତ୍ର। ଶବାରି ଚାଲେ ଧୀରେଧୀରେ:- ଏବର ଯୁଗରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ କାହାରି ବିବାହ ହେଲେ ବର କି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଏଇ ଗାଁକୁ ପାଦଚଲା ହିଡ଼ରାସ୍ତାରେ କେବଳ ଶବାରି ପାଲିଙ୍କିରେ ଏବେ ବି ବୋହିବାକୁ ହୁଏ ବୋଲି ବାଇଧର ବେହେରା କୁହନ୍ତି। ବର୍ଷାଦିନ କଥା ନ କହିଲେ ଭଲ। ମଗରକନ୍ଦାଗାଁରେ ଶୀତନଙ୍କ ଶବାରି ରହିଛି । ସେ ଏଥିପାଇଁ ଭଡ଼ା ନେଇଥାନ୍ତି। ତଥାପି ଗାଁକୁ କେବେ ଭୁଲିହେବନି:- ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଅଧ୍ୟାପକ ଡ. ଧରଣୀଧର ରାଉତ କୁହନ୍ତି, ମୋର ଜନ୍ମ କାନପୁରରେ। ଏବେ ତାହା ସମୁଦ୍ରରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଇଛି। ୧୯୭୧ମସିହାର ବାତ୍ୟାକଥା ମନେପଡ଼ିଲେ ଲୋମଟାଙ୍କୁରି ଉଠେ। ବହୁ ଧନଜୀବନ କ୍ଷତି ଘଟିଥିଲା। ପୂର୍ବରୁ ମୋ ଗାଁ ଶସ୍ୟ ଶ୍ୟାମଳାରେ ଭରପୂର ଥିଲା। ଅଭିମନ୍ୟୁ ଦାସ କୁହନ୍ତି, ଆମ ଗାଁକୁ ଓଡ଼ିଶାର ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି। ଏହି ଗାଁର ଲୋକକଥା କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଯୋଡ଼ିହୋଇ ରହିଛି। ମାତ୍ର ଦରିଆ ରାଜା ଦାଉ ଅସହ୍ୟ ହେଉଛି। ଏଠି ବିପଦ ଅଛି ଦୁଃଖ ବି ଅଛି, ତଥାପି ମୋ ଗାଁ ଶୋଭା ନିଆରା। ଗାଁଛାଡ଼ିବାର ଦୁଃଖ ସବୁଦିନ ମନେରହିବ। ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଘରେଘରେ ଦୀପଜଳେ, ଭାଗବତ ପାଠ ହୁଏ। ରାତିରେ ଗାଁଟା ଖାଁଖାଁ ଲାଗେ ବୋଲି କୁହନ୍ତି ଅଧିକାରୀ ସାହାଣୀ। ଏଠି କାହାରି ବିପଦ ଘଟିଲେ ମା’ ହିଁ ସାହା ଭରସା। ଯେବେ ମା’ ଯିବେ ଆମେ ବି ଚାଲିଯିବୁ । ତ୍ରିଲୋଚନ ସେଠୀ କୁହନ୍ତି ଏଇଠି ଜନମ, ଏଠି ଯୁବ ବୟସ କଟିଛି ପୁଣି ବୁଢ଼ା ହେଲିଣି ଆଉ କେତେଦିନ ବଞ୍ଚତ୍ବି । ଆଗରୁ ଯାହା ଚାଷଜମି ଥିଲା ପ୍ରାୟ ୩୦ବର୍ଷ ଧରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଜୁଡି ଯାଇଛି । ଗାଁର ପ୍ରାୟ ୪ଶହ ପିଲା କେରଳ ଯାଇ ରୋଜଗାର କରୁଛନ୍ତି । କେବଳ ଜନ୍ମମାଟି ମୋହରେ ପଡ଼ିରହିଛୁ। ଏ ଗାଁ ଆଗରୁ ଯାହାଥିଲା ଏବେ ଆଉ ନାହିଁ । ଆଗକୁ କ’ଣ ହେବ କିଛି କହିହେଉନି,ଏଠି ସମୁଦ୍ର କି ଜଙ୍ଗଳ ସୃଷ୍ଟି ହେବ କିଏ କହିବ। ହୁଏତ ସାତଭାୟା ଆଉ ଗାଁ ନୁହେଁ ଏଣିକି କେବଳ ନାଁ ହୋଇ ରହିବ। ଅନେକ ଦୁଃଖର ସ୍ମୃତି:- ଏଠି ସକାଳର ଦୃଶ୍ୟ ଯେତିକି ମନୋରମ ସଞ୍ଜ ନଇଁଲେ ରାତିର ଅନ୍ଧାର ଭୟଙ୍କର। ସକାଳ ହେଲେ ପେଟପାଇଁ ଭୋକର ଚିନ୍ତା ରାତିରେ ସମୁଦ୍ର ଡ଼ର। ସମୁଦ୍ର ଗର୍ଭକୁ ମୋହନପୁର, କାନପୁର ଚାଲିଯାଇଛି। ୧୯୭୧ର ବାତ୍ୟା ସବୁ କିଛି ଛଡ଼ାଇ ନେଇଛି। ସାତଭାୟାକୁ ୧୯୯୯ମସିହାଠାରୁ ଅଧିକ ଭୟ ଲାଗିରହିଛି । ବିଲରେ ଲୁଣିପାଣି ଯୋଗୁ ଚାଷ ଉଜୁଡ଼ି ଗଲାଣି। ଏକଦା ସାତଭାୟା ଠାରୁ ବଙ୍ଗୋପସାଗର ପ୍ରାୟ ୫କି.ମି ଦୂର ଥିଲା । ଏବେ ଗାଁ ଠାରୁ ମାତ୍ର୨ଶହ ମିଟର ଦୂରରେ ସମୁଦ୍ର ଲହଡ଼ି ଭାଙ୍ଗୁଛି। ଗାଁରେ ଏପରି କି ସମୁଦ୍ର ବାଲିରେ କାହାରି ଘର, କବାଟ ପୋତି ହୋଇଗଳାଣି ଓ ସାତଭାୟା କହିଲେ ଏବେ ମାତ୍ର ୧୨ଟି ପରିବାର । ପ୍ରତିବର୍ଷ ବର୍ଷାଦିନ ଆସିଲେ କି ଅଦିନ ଝଡ଼ବର୍ଷା ହେଲେ ବା ଲଘୁଚାପ କଥା ରେଡ଼ିଓରୁ ଶୁଣିଲେ ଚାରିଆଡ଼େ କୋକୁଆ ଭୟ। ଗାଁ ଛାଡ଼ିଯିବାର ଦୁଃଖ ଯେତିକି ଛାତିଥରା ବେଦନା ସୃଷ୍ଟିକରେ, ଅନ୍ୟସ୍ଥାନରେ ନୂତନକରି ବସତିସ୍ଥାପନ କରିବାର ନୂଆ ଆଶା ସଂଚାରହୁଏ। ଅନେକ ଦାବି ଗୋଟିଏ କଥା:- ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ସୁନେଇ ରୁପେଇ ପଡ଼ିଆରେ ଏମାନଙ୍କ ଥଇଥାନ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରକଳ୍ପର ଶିଳାନ୍ୟାସ କରିଥିଲେ। ମାତ୍ର ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ଭିତର ଯୋଗୁ ଏହା ଆଗେଇ ପାରି ନ ଥିଲା। ପରେ ୨୦୦୪ରେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ମଗରକନ୍ଦାଠାରେ ବି ଶିଳାନ୍ୟାସ କରିଥିଲେ । ପରେ ସାତଭାୟାବାସୀ ଜିଲାପାଳଙ୍କ ଅଫିସଠାରେ ଅନଶନ କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଥଇଥାନ ପାଇଁ। ଏକ ଉଚ୍ଚସ୍ତରୀୟ କମିଟି ଗଠନ କରାଯାଇ ବଗପାଟିଆ ଠାରେ ୨୦୧୨ମସିହାରୁ ଗୃହନିର୍ମାଣ ଓ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କାମ ଆଗେଇ ଚାଲିଛି। ସାତଭାୟାବାସୀଙ୍କ ନୂଆସ୍ଥାନ ବଗପାଟିଆ:- ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ପଞ୍ଚାୟତିରାଜ ବିଭାଗ ତରଫରୁ ଗ୍ରାମ୍ୟ ଗୃହ ଉନ୍ନୟନ ସ୍କିମ୍‌ରେ ବଗପାଟିଆ ଠାରେ ଥଇଥାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଛି । ପ୍ରାୟ ୭୯୧ଏକର ୩୮ଡିସିମିଲରୁ ୫୫୭ ଏକର ୬୩ ଡିସିମିଲରେ ଥଇଥାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଛି । ଏଥିରେ ୪୭୯ପରିବାରଙ୍କ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ସରିଛି। ଓଏସଡିଏମଏ ସଂସ୍ଥା ନିର୍ମାଣକାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲୁରଖିଛି । କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଜିଲାର ରାଜନଗର ବ୍ଲକ ଗୁପ୍ତି ଗ୍ରାମପଞ୍ଚାୟତର ବଗପାଟିଆ ଗାଁ। ପୂର୍ବରେ ହେନ୍ତାଳ ଜଙ୍ଗଲ, ପଶ୍ଚିମରେ ପାଟଶାଳ ନଈ, ଉତ୍ତରରେ ଗୁପ୍ତି ଗ୍ରାମପଞ୍ଚାୟତ,ଦକ୍ଷିଣରେ ଉତ୍ତର ବଗପାଟିଆ। ଏଠାରେ ୨୦୦୭ରୁ ସାତଭାୟାବାସୀଙ୍କ ଥଇଥାନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ୨୦୧୨ ଓ ୨୦୧୪ବେଳକୁ କେତେଜଣ ଥଇଥାନ ହେଲେଣି। ଏଯାଏ ପ୍ରାୟ ୫୭୧ପରିବାରଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୩ଶହ ପରିବାର ଏଠାରେ ରହିସାରିଲେଣି। ସ୍କୁଲ,ଚିକିତ୍ସାଳୟ, ଅଙ୍ଗନଓ୍ବାଡ଼ିକେନ୍ଦ୍ର,ବହୁମୁଖୀ ବାତ୍ୟା ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ, ଖେଳପଡ଼ିଆ, ପାନୀୟଜଳ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଗୋଷ୍ଠୀକେନ୍ଦ୍ର, ବସଷ୍ଟାଣ୍ଡ, ବିଦ୍ୟୁତ୍‌ବ୍ୟବସ୍ଥା, ରାସ୍ତା,ମା’ଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଇତ୍ୟାଦି ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି। ଆଉ କେତେକ କାଯର୍‌ୟ ତ୍ୱାରାନିତ୍ୱ ଚାଲିଛି। ସରକାରୀ ଯୋଜନାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିବାରକୁ ପ୍ରାୟ୧୦ ଡିସିମିଲ ଜମିରେ ବିଜୁ ପକ୍କାଘର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି। ଜୀବନ ବଞ୍ଚତ୍ଲା, ଜୀବିକା ଚିନ୍ତା:- ବନ୍ୟା ବାତ୍ୟାରେ ବାରମ୍ବାର ସାତଭାୟାର ଜନଜୀବନ କ୍ଷୟକ୍ଷତି ହେଲା। ବହୁ ଅଭିଯୋଗ ପରେ ସରକାର ଶୁଣିଛନ୍ତି। ବଗପାଟିଆଠାରେ ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଥଇଥାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଛି । ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଲା ମାତ୍ର ଜୀବିକା ପାଇଁ ଏବେ ଚିନ୍ତା ବୋଲି କୁହନ୍ତି ସାତଭାୟାର ସାମାଜିକ କର୍ମୀ ସୁଦର୍ଶନ ରାଉତ। ସେହିପରି ନାଏବ ସରପଞ୍ଚ କାଶୀନାଥ ବେହେରା କୁହନ୍ତି, ସାତଭାୟାରୁ ଦେଢବର୍ଷହେଲା ଉଠିଆସି ଏବେ ବଗପାଟିଆରେ ରହିଛୁ। ବିପଦ ସ୍ଥାନରୁ ଉଧାରହେଲୁ ହେଲେ ଗାଁ ମନେପଡ଼ୁଛି। ସରପଞ୍ଚଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ସଂଗ୍ରାମ ସାହାଣି କୁହନ୍ତି, ସାତଭାୟାବାସୀ ଅନେକ ସରକାରୀ ସୁବୁଧାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉଥିତ୍ଲେ। ଏବେ ସବୁ ଠିକ୍‌ଠାକ୍‌ ହୋଇଛି। ନୂଆ ସ୍ଥାନରେ ଗାଁବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ସୁବିଧା ହୋଇପାରିଛି। ଆସନ୍ତା ମେ ମାସ ସୁଦ୍ଧା ଗ୍ରାମର ଅନ୍ୟ ପରିବାର ଏଠାକୁ ଆସିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖାଯାଇଛି। -ବନବିହାରୀ ବେହେରା ଫଟୋ- ଜି. ସାଗର ଅର୍ଜୁନ, ତଥ୍ୟ ସହାୟତା- ଭାସ୍କର ରାଉତରାୟ

ବିଜେପୁର ନିର୍ବାଚନ ଫଳାଫଳ

ବିଜେଡି 0
ବିଜେପି 0
କଂଗ୍ରେସ 0
  ଅନ୍ୟାନ୍ୟ 0

Model This Week

ଏଲ୍‌ସା ଘୋଷ

ଫୁରସତ |

ମୋ ଦରମା ଦେଖି ବାପା କାନ୍ଦି ପକାଇଥିଲେ: ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ସୁବେଦାର ମେଜର କ୍ଷମାସାଗର ସାହୁ

ମୋ ଦରମା ଦେଖି ବାପା କାନ୍ଦି ପକାଇଥିଲେ: ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ସୁବେଦାର ମେଜର କ୍ଷମାସାଗର ସାହୁ

ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ମୋ ଚାକିରିର ପ୍ରଥମ ଦରମା ସାତହଜାର ଟଙ୍କା ନେଇ ବାପାଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇଥିଲି, ବାପାଙ୍କ ଆଖିରେ ଖୁସିରେ ଲୁହ ଆସିଯାଇଥିଲା। ଆଜିଯାଏଁ ମୁଁ ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ମନରୁ ପାସୋରି ପାରୁନାହିଁ। ସାଧାରଣ ଜଣେ ସିପାହି ଭାବେ ଆର୍ମିରେ ମୁଁ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲି। ଆଉ ନିଷ୍ଠାର ସହ ଦୀର୍ଘ ୩୦ ବର୍ଷ କାର୍ଯ୍ୟକରି ଅନରାରି ସୁବେଦାର ମେଜର ଭାବେ ୨୦୧୪ ଏପ୍ରିଲରେ ଚାକିରିରୁ ଅବସର ନେଇଥିଲି। ମୋ ଚାକିରିର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଉପଲବ୍ଧି ହେଉଛି, ମୁଁ ସେନାରେ ରହିବାରୁ ମୋ ଦୁଇପୁଅଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଶିକ୍ଷା ଦେଇପାରିବା ସହ ମୋର ସାଧାରଣ ପରିବାରକୁ ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ପରିବାର କରିବାରେ ସଫଳ ହୋଇପାରିଛି।

ଆସୁଛି ରଙ୍ଗର ପର୍ବ: ଖେଳନ୍ତୁ ‘ହର୍ବାଲ ହୋଲି’(ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନା)

ଆସୁଛି ରଙ୍ଗର ପର୍ବ: ଖେଳନ୍ତୁ ‘ହର୍ବାଲ ହୋଲି’(ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନା)

ରଙ୍ଗର ପର୍ବ ହୋଲିକୁ ସୁନ୍ଦର ଆଉ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟପ୍ରଦ କରିବା ଲାଗି ଏବେ ବଢୁଛି ସଚେତନତା, ଯେଉଁଥି ପାଇଁ କେମିକାଲ ରଙ୍ଗ ବଦଳରେ ଏବେ ହର୍ବାଲ ହୋଲିର ଲୋକପ୍ରିୟତା ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି। ପୁଣି ସମସ୍ତେ ଫେରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ପୁରୁଣା ଦିନକୁ। ଖାସ୍‌ ସେଥିପାଇଁ ରଙ୍ଗର ପର୍ବ ହୋଲିକୁ ସୁନ୍ଦର ଆଉ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟପ୍ରଦ ଭାବରେ ପାଳନ କରିବାକୁ ଚାହଁୁଛନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ବଜାରରେ ମିଳୁଥିବା କେମିକାଲ ରଙ୍ଗରେ ହୋଲି ନ ଖେଳି ପ୍ରାକୃତିକ ରଙ୍ଗରେ ଏହାର ମଜା ନେବାକୁ ଏବେ ବେଶି ଆଗଭର ହେଉଛନ୍ତି। ଏହା ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ପ୍ରତି ହିତକର ଏବଂ ତା’ସହ ତ୍ୱଚା ପ୍ରତି ଲାଭଦାୟକ ମଧ୍ୟ।

ଚର୍ଚ୍ଚିତ ବିବାହ: ବରଯାତ୍ରୀଙ୍କୁ ନେଇ ବରଘରେ ପହଞ୍ଚିଲେ କନ୍ୟା

ଚର୍ଚ୍ଚିତ ବିବାହ: ବରଯାତ୍ରୀଙ୍କୁ ନେଇ ବରଘରେ ପହଞ୍ଚିଲେ କନ୍ୟା

ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ: ସାଧାରଣତଃ ବିବାହରେ ବର କନ୍ୟା ଘରକୁ ଆସିବାର ପ୍ରଥା ହିନ୍ଦୁ ସଂସ୍କୃତିରେ ରହି ଆସିଛି। ତେବେ ଏବେ ସମୟ ବଦଳିଛି। ବର କନ୍ୟାଙ୍କ ଘରକୁ ନୁହେଁ ବରଂ କନ୍ୟା ବର ଘରେ ପହଞ୍ଚି ବିବାହ କରିଛନ୍ତି। ଏପରି ଏକ ଉଦାହରଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି ପାଟଣାରେ। ବମ୍ବେରେ ସହକାରୀ ବ୍ୟାଙ୍କ ମ୍ୟାନେଜର ଭାବେ କାମ କରୁଥିବା ସ୍ନେହା ପାଟଣାରୁ ବରଯାତ୍ରୀ ଧରି ଦାନାପୁରରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।

 ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଶିଶୁଙ୍କଠାରେ ଦେଖାଯାଏ ନିଦ୍ରା ହୀନତା

ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଶିଶୁଙ୍କଠାରେ ଦେଖାଯାଏ ନିଦ୍ରା ହୀନତା

ଓ୍ବାଶିଂଟନ: ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଶିଶୁଙ୍କଠାରେ ନିଦ୍ରା ହୀନତା ରୋଗ ଦେଖାଯାଇଥାଏ ବୋଲି ଗବେଷକ ସୂଚିତ କରିଛନ୍ତି। ତିନି ମାସ ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଶିଶୁଙ୍କଠାରେ ଶ୍ୱାସନଳୀ ସମ୍ପର୍କିତ ରୋଗ ମଧ୍ୟ ଦେଖା ଦେଇଥାଏ। ସେମାନଙ୍କର ମସ୍ତିଷ୍କ ଠିକ୍‌ ଭାବେ ବିକଶିତ ହୋଇ ନ ଥିବାରୁ ସେମାନଙ୍କଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ସମସ୍ୟା ଦେଖାଦେଇଥାଏ। ଏନେଇ ଗବେଷକ ୯୬ ଶିଶୁଙ୍କ ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ମସ୍ତିଷ୍କର ଏମ୍‌ଆର୍‌ଆଇ କରାଯାଇଥିଲା। ଜଣାପଡିଥିଲା ଯେ, ମାତୃ ଗର୍ଭରେ କମ୍‌ ସମୟ ରହିଥିବା ଶିଶୁଙ୍କର ନାସୋଫାରିଞ୍ଜିୟାଲ୍‌ ଆୟତନ ପରିମାଣ ୨୨୧.୧ ମିଲିମିଟର ଥିବାବେଳେ ଓରୋଫାରିଞ୍ଜିୟାଲ ଆୟତନ ୧୭୯.୩ ମିଲିମିଟର ରହିଥାଏ । ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ମାତୃ ଗର୍ଭରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ପୂରଣ କରିଥିବା ଶିଶୁଙ୍କର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ଦୁଇଟିର ପରିମାଣ ଯଥାକ୍ରମେ ୪୯୫.୬ ମିଲିମିଟର ଓ ୩୧୩.୬ ମିଲିମିଟର ରହିଥାଏ ବୋଲି ଓ୍ବାଶିଂଟନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଶିଶୁ ବିଶେଷଜ୍ଞ ପ୍ରଫେସର ଅନିଲାଓ୍ବାନ୍‌ ସ୍ମିଥ୍‌ମେଧିନ୍‌ ସୂଚିତ କରିଛନ୍ତି।

ଅଜବ ବିବାହ: ୩୦ ବର୍ଷ କନିଆଁକୁ ୮୩ ବର୍ଷୀୟ ବର

ଅଜବ ବିବାହ: ୩୦ ବର୍ଷ କନିଆଁକୁ ୮୩ ବର୍ଷୀୟ ବର

ରାଜସ୍ଥାନ: ୩୦ ବର୍ଷ କନିଆଁକୁ ୮୩ ବର୍ଷୀୟ ବର। ବରଯାତ୍ରୀରେ ଆସିଥିଲେ ପୂର୍ବ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଝିଅ, ଜ୍ୱାଇଁ ତଥା ଅନ୍ୟ ପରିଜନ। ସ୍ଥାନୀୟ ପରମ୍ପରାନୁଯାୟୀ ଓଟ ପିଠିରେ ବସି ପହଞ୍ଚିଥିଲା ବର। ସମସ୍ତ ବୈଦିକ ରୀତିନୀତିରେ ହୋଇଥିଲା ବିବାହ। କଥାଟି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗୁଥିଲେ ହେଁ ସତ। ରାଜସ୍ଥାନର କରୌଲି ଜିଲାର କୁଡଗାଓଁରେ ଘଟିଛି ଏପରି ବିବାହ।

ପ୍ରଥମ ଦରମା  ମା’ବାପାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି: ଫାଇଲେରିଆ ଓ ନିଦାନ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଡା. ଦ୍ୱିଜେଶ କୁମାର ପଣ୍ଡା

ପ୍ରଥମ ଦରମା ମା’ବାପାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି: ଫାଇଲେରିଆ ଓ ନିଦାନ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଡା. ଦ୍ୱିଜେଶ କୁମାର ପଣ୍ଡା

ଫାଇଲେରିଆ ଓ ନିଦାନ ବିଶେଷଜ୍ଞ ତଥା ବିଜ୍ଞାନ ଲେଖକ ଡା. ଦ୍ୱିଜେଶ କୁମାର ପଣ୍ଡା ନିଜ ପ୍ରଥମ ରୋଜଗାର ସମ୍ପର୍କରେ ଯାହା କୁହନ୍ତି... ଢେଙ୍କାନାଳ ଜିଲା ଧଳପୁର ନିକଟ ଶାଆନ୍ଦା ଗାଁରେ ମୋର ଜନ୍ମ। ସ୍ଥାନୀୟ ବି.ବି. ହାଇସ୍କୁଲ୍‌ରୁ ୧୯୬୦ରେ ମାଟ୍ରିକ୍‌ ପାସ୍‌ କରିବା ପରେ ଅନୁଗୋଳ ସାଇନ୍ସ କଲେଜରେ ଆଇଏସ୍‌ସି ପଢ଼ିଲି। ତା’ପରେ ବୁର୍ଲା ମେଡିକାଲ୍‌ କଲେଜରେ ଏମ୍‌ବିବିଏସ୍‌ ପଢ଼ି ସେଠାରେ ବର୍ଷେ ଇଣ୍ଟର୍ନଶିପ୍‌ ବି କରିଥିଲି। ଏହି ସମୟରେ ମୋତେ ଶହେ ଟଙ୍କା ଷ୍ଟାଇପେଣ୍ଡ ମିଳୁଥିଲା, ଯାହା ନିଜ ଖର୍ଚ୍ଚରେ ସରି ଯାଉଥିଲା। ଇଣ୍ଟର୍ନଶିପ୍‌ ପରେ, କାମାକ୍ଷାନଗରର ଅଁଳାବେରଣୀ ପ୍ରାଥମିକ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟକେନ୍ଦ୍ରରେ ୧୯୬୮ରେ ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ ସର୍ଜନ ଭାବେ ପ୍ରଥମେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲି। ଦରମା ମିଳିଲା ୩୦୦ ଟଙ୍କା। ଏହି ଟଙ୍କାକୁ ବାପା, ମା’ଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି।

ଦୃଢ଼ ଆମତ୍ବିଶ୍ୱାସ ହିଁ ମୋତେ ଏଇଠି ପହଞ୍ଚାଇଛି: ସଫଳ ଚାଷୀ ସୁଧାଂଶୁ

ଦୃଢ଼ ଆମତ୍ବିଶ୍ୱାସ ହିଁ ମୋତେ ଏଇଠି ପହଞ୍ଚାଇଛି: ସଫଳ ଚାଷୀ ସୁଧାଂଶୁ

ବିଏସ୍‌ସି ପାସ୍‌ ପରେ ସ୍ବାବଲମ୍ବୀ ହେବା ଲାଗି ଠିକାଦାର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ହେଲେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବାଧାବିଘ୍ନ ସାଙ୍ଗକୁ ପରିବାର ଭରଣପୋଷଣ ତାଙ୍କ ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତା ବଢାଇ ଚାଲିଲା। ଅବଶ୍ୟ ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରାଣୀଧନ ନିରୀକ୍ଷକ ରାଧାଗୋବିନ୍ଦ ପୁହାଣ ଓ ମତ୍ସ୍ୟ ବିଭାଗର ସୌରଭ କୁମାର ଦାସଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ନୂଆମୋଡ଼ ଆଣିଲା। ପ୍ରଥମେ ଜର୍ସି ଗାଈ ପାଳନ କଲେ। ସେଥିରୁ ଲାଭବାନ୍‌ ହେବା ପରେ ମାଛଚାଷରେ ମନ ବଳାଇଥିଲେ ସେ।

ଲଡୁ ବାବା

ଲଡୁ ବାବା

କାହିଁ କେଉଁ କାଳରୁ ଶ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଲଡୁକେଶ ମହେଶ ନୟାଗଡ଼ ଜିଲାର ଶରଣକୁଳଠାରେ ପୂଜା ପାଇ ଆସୁଛନ୍ତି। ସେ ଲଡୁକେଶ ବା ଲଡୁବାବା ନାମରେ ବି ବିଖ୍ୟାତ। ଲଡ଼ୁବାବା ଅଧା ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅଧା ଶିବଙ୍କ ଅବତାର। ହରିହର ସମ୍ବଳିତ ଲଡୁବାବାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ ରହିଥିବାବେଳେ ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହିଛି ଅର୍ଦ୍ଧ ଚନ୍ଦ୍ର। ଗୋଟିଏ ପଟେ ତୁଳସୀ ଲାଗି ହେଉଥିବାବେଳେ ଅନ୍ୟପଟେ ଲାଗି ହୋଇଥାଏ ବେଲପତ୍ର। ତେଣୁ ଶୈବଧର୍ମ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମର ମହାମିଳନର ପରମ୍ପରା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଏହି ଶୈବପୀଠଟି ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଶାରେ ବିରଳ।

ପ୍ରଥମ ରୋଜଗାର: ବାପାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି ପ୍ରଥମ ଦରମା

ପ୍ରଥମ ରୋଜଗାର: ବାପାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି ପ୍ରଥମ ଦରମା

ବେହେଲା ବାଦକ ଗୌରାଙ୍ଗ ଚରଣ ମୁଦୁଲି ନିଜ ପ୍ରଥମ ରୋଜଗାର ସମ୍ପର୍କରେ ଯାହା କୁହନ୍ତି... ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲା ଚିଲିକା ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ସୋରଣ ଗାଁରେ ମୋର ଜନ୍ମ। ଜନତା ହାଇସ୍କୁଲରୁ ୧୯୭୩ରେ ମାଟ୍ରିକ୍‌ ପାସ୍‌ କରିବା ପରେ ନିରାକାରପୁରସ୍ଥିତ କେବିଡିଏଭି କଲେଜରେ ଆଇ.ଏ. ପଢ଼ିଥିଲି। ପରିବାରର ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତି ଭଲ ନ ଥିବା ଯୋଗୁ ଆଉ ପଢ଼ିଲି ନାହିଁ। ଘରର ବଡ଼ପୁଅ ହୋଇଥିବାରୁ ରୋଜଗାର କରିବାକୁ ମନ ବଳାଇ କୁହୁଡ଼ିରେ ଥିବା ଜଣେ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପାଖରେ ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଭାବେ କାମ କଲି। ସେ ମୋତେ ମାସକୁ ୩୦୦ ଟଙ୍କା ଦରମା ଦେଲେ।

କନ୍ୟାକୁ ଛୁଇଁଲେ ବର ହୁଏ ଭସ୍ମ-

କନ୍ୟାକୁ ଛୁଇଁଲେ ବର ହୁଏ ଭସ୍ମ-

ନଦୀ ପାରହୋଇ ଗୋଟିଏ ଗାଁରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଗାଁକୁ ବିବାହ ରୋଶଣି ଆସେ। ବିଭିନ୍ନ ପାଟପଟୁଆରରେ ବର ଓ କନ୍ୟାପକ୍ଷ ଭାଗ ନେଇଥାନ୍ତି। ମାତ୍ର ବର ସାଜେ ଜଣେ ମାନବ, କିନ୍ତୁ ଦେବୀ ମା ହୁଅନ୍ତି କନିଆ । ହେଲେ ଏଠାର ପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ କନ୍ୟାକୁ ବର ସ୍ପର୍ଶକରିବା ମାତ୍ରେ ସେ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ। ଏମିତି କିଛି ଧର୍ମବିଶ୍ୱାସ,ଲୋକକଥାରେ ପାଳିତ ହୁଏ ଦେବୀ-ମାନବଙ୍କ ଏକ ନିଆରା ବିବାହ ଉତ୍ସବ ।

ସମଲିଙ୍ଗୀଯୋଡାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥାଏ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ପ୍ରବୃତ୍ତି

ସମଲିଙ୍ଗୀଯୋଡାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥାଏ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ପ୍ରବୃତ୍ତି

ଲଣ୍ଡନ: ସମଲିଙ୍ଗୀ ସମ୍ପର୍କ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ପ୍ରବୃତ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ ବୋଲି ଗବେଷକ ସୂଚିତ କରିଛନ୍ତି। ଏନେଇ ସେମାନେ ୨୦୧୫ ମସିହାଠାରୁ ସର୍ଭେ ଜାରି ରଖିଥିଲେ। ସର୍ଭେ ସମୟରେ ସେମାନେ ହାଇସ୍କୁଲ, କଲେଜ, ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ତଥା ସାମାଜିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଭିନ୍ନ ବର୍ଗର ଓ ବୟସର କିଶୋର ଓ ବୟସ୍କଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲେ।

ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଗନ୍ତାଘର: ମଣ୍ଡାସୁର

ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଗନ୍ତାଘର: ମଣ୍ଡାସୁର

ସହରର ବ୍ୟସ୍ତବହୁଳ ଜୀବନ ଭିତରୁ ସମୟ ବାହାର କରି ନିରୋଳା, ଶାନ୍ତ ପରିବେଶରେ ଦିନଟିଏ ବିତାଇବାକୁ କାହାର ବା ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ। ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଭରପୂର କନ୍ଧମାଳ ଜିଲା ପ୍ରତି ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କ ଆଗ୍ରହ ଦିନକୁ ଦିନ ବଢିବାରେ ଲାଗିଛି। କନ୍ଧମାଳ ଜିଲା ରାଇକିଆ ନିକଟରେ ରହିଛି ମଣ୍ଡାସୁର ଇକୋଟୁରିଜିମ। ଏହା ଏକ ସୁନ୍ଦର ହିଲଷ୍ଟେଶନ ଭାବେ ଗତ କିଛି ବର୍ଷ ହେଲା ଆକର୍ଷଣର କେନ୍ଦ୍ର ବିନ୍ଦୁ ସାଜିଛି। ମଣ୍ଡାସୁର କୁଟୀ ନାମରେ ବି ଏହା ପରିଚିତ। ଦୁଇ ପାହାଡ଼ର ମଧ୍ୟଭାଗ (ବିରାଟ ଗର୍ତ୍ତ)କୁ କୁଟୀ କୁହାଯାଇଥାଏ। ପ୍ରାକୃତିକ ଶୋଭା ରାଶିରେ ଭରପୂର ଏହି ସ୍ଥାନଟି ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବାର ଯଥେଷ୍ଟ କ୍ଷମତା ରଖିଛି। ଏଠାରେ ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ସାଙ୍ଗକୁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଝରଣା ଏବଂ କାଠ ବଙ୍ଗଳା ଦେଖିବାର ସୁଯୋଗ ରହିଛି ା ବିଶେଷକରି ପିକ୍‌ନିକ୍‌ ପାଇଁ ଏଠି ଅଧିକ ଭିଡ଼ ହୋଇଥାଏ। ମଣ୍ଡାସୁରର ଅଳ୍ପ କିଛି ଦୂରରେ ରାଜ୍ୟର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରମୁଖ ପର୍ଯ୍ୟଟନସ୍ଥଳୀ ଦାରିଙ୍ଗବାଡ଼ି ଅବସ୍ଥିତ।