ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ମାତୃଦ୍ରୋହର କ୍ଷମା ନାହିଁ

ମାତୃଦ୍ରୋହର କ୍ଷମା ନାହିଁ

ପ୍ରଭାତ କୁମାର ଦାସ/

ବେଆଇନ ଭାବରେ ଖଣିଜ ଉତ୍ତୋଳନ କରିଥିବା ଖଣିମାଲିକମାନଙ୍କଠାରୁ ଶତ ପ୍ରତିଶତ ଜରିମାନା ଆଦାୟ କରିବାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ରାୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା ପରେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରଶାସନ ଓ ସରକାର ସମସ୍ୟା ଭିତରେ ପଡିଯାଇଥିଲେ। କାରଣ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଖଣିଜ ଲୁଟ୍‌ ସମସ୍ୟା ଭିତରୁ ଉତ୍ତୋଳନକାରୀଙ୍କଠାରୁ ଯଥାସମ୍ଭବ ରାଜନୈତିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ଫାଇଦା ହାସଲ କଥା ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। କୋର୍ଟଙ୍କ ରାୟ ପରେ ସେଥିରେ ଭଟ୍ଟା ପଡିବାର ଆଶଙ୍କା ସୃଷ୍ଟି ହେଲା। ତେଣୁ ରାଜ୍ୟ କ୍ୟାବିନେଟ୍‌ର ଏକ ଜରୁରୀ ବୈଠକ ବସିଲା। ସ୍ଥିର ହେଲା ପାଖାପାଖି ୧୯ ହଜାର ୫୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କାର ଜରିମାନା ରାଜକୋଷକୁ ଆସିବ। ପୂର୍ବ ହିସାବର ଏହା ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ମାତ୍ର। ସାଧାରଣ ରାଜ୍ୟବାସୀ ଏତେ କ୍ଳିଷ୍ଟ ହିସାବ ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ନିନ୍ଦୁକମାନେ କହନ୍ତି, ଏହା ସରକାରଙ୍କର ଖଣିମାଲିକମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକ ବୁଝାମଣା ବା ଫିକ୍ସିଂ।
ଚଳିତବର୍ଷ ଡିସେମ୍ବର ସୁଦ୍ଧା ଜରିମାନା ଅର୍ଥ ଆଦାୟ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଥିଲା। ତାକୁ ଏକକାଳୀନ ନ ଦେଇ କିସ୍ତିରେ ଦେବା ପାଇଁ ଖଣିମାଲିକମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିଛନ୍ତି। ଏବେ ସେହି ବିଚାର ପାଇଁ ତନାଘନା ଚାଲିଛି। ଏଥିରୁ ବି ପ୍ରତି ଦଳ ରାଜନୈତିକ ଫାଇଦା ଖୋଜିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ।କିନ୍ତୁ ଆମ ଆଲୋଚନାର ପ୍ରସଙ୍ଗ ଏକ ଭିନ୍ନ ଭାବନା ଉପରେ ଆଧାରିତ। ରାଜ୍ୟର ଚିନ୍ତାଶୀଳ ନାଗରିକମାନେ ଏ କଥା ନିରପେକ୍ଷ ଭାବରେ ବିଚାର କରନ୍ତୁ। ମାଟି ତଳେ ଯେଉଁ ଖଣିଜ ସମ୍ପଦ ପ୍ରକୃତି ଏ ରାଜ୍ୟବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ସାଇତି ରଖିଛି, ସେ ସବୁ କ’ଣ ଅସୀମିତ? ଯଦି ଅସୀମିତ ନୁହେଁ, ତେବେ ସେ ସବୁକୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଭିତରେ ବିନର୍ବ୍ୟୟ କରିବାର ଅଧିକାର କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟର ସରକାରଙ୍କର ଅଛି କି? ପରିମିତ ରାଶିର ଖଣିଜ ସମ୍ପଦକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଭିତରେ ଶେଷ କରିଦେଲେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ କ’ଣ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବ? ଉଚ୍ଚହାରର ରାଜସ୍ବ ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ ଏବେ ଯେଉଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି- ଖଣିଜସମ୍ପଦକୁ ମନଇଚ୍ଛା ଉତ୍ତୋଳନ କରି ଶେଷ କରିଦେବା- ତାହା କେତେଦୂର ଯଥାର୍ଥ ?
ପିଲାଦିନେ ଛୋଟ ଶିକ୍ଷଣୀୟ ଗଳ୍ପଟିଏ ଆମେ ପଢିଥିଲୁ- ଜଣେ ଅଶୀତିପର ବୃଦ୍ଧ ଆମ୍ବଗଛର ଚାରାଟିଏ ପୋତୁଥିଲେ। ଜଣେ ଯୁବକ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲା, ଅଜା! କେତେଦିନ ଆଉ ବଞ୍ଚିବେ, ଆମ୍ବଗଛର ଚାରା ପୋତୁଛନ୍ତି? ବୃଦ୍ଧ ଜଣକ ପାକୁଆ ପାଟିରେ ହସଟିଏ ହସି କହିଥିଲେ- ‘ନାହିଁରେ ନାତି, ମୁଁ ଏବେ ଯେଉଁ ଆମ୍ବ ଖାଉଛି, ସେ ଗଛ ମୋ ଜେଜେବାପା ଲଗେଇଥିଲେ। ଏବେ ମୁଁ ଯେଉଁ ଗଛ ଲଗାଉଛି ସେ ଆମ୍ବ ମୋ ନାତିମାନେ ଖାଇବେ। ମୁଁ ଏବେ ଗଛ ନ ଲଗାଇଲେ ମୋ ନାତି, ଅଣନାତିଙ୍କ ପାଇଁ ଆମ୍ବଟାଏ ମିଳିବ କେଉଁଠୁ?’ ଏଣୁ ଆମେ ଆମ ଉତ୍ତରପିଢି ପାଇଁ ଦାୟିତ୍ୱବାନ ହେବା ଓ କିଛି ରଖିଯିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା ସରକାର ଗଢୁଥିବା ବିଜ୍ଞ ରାଜନେତାମାନେ ଏ କଥା ଭୁଲିଯାଉଛନ୍ତି।
ଯେଉଁ ଖଣି ମାଲିକ ବା ଖଣି ଲୁଟେରାମାନେ ଅପରିମିତ ଖଣିଜ ଉତ୍ତୋଳନ କରି, ଖଣି ବାହାରୁ ଜଙ୍ଗଲ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଖଣିଜ ତାଡି, ଜଙ୍ଗଲ ନଷ୍ଟ କରି, ବିଦେଶ ବଜାରରେ ତାକୁ ଉଚ୍ଚ ମୂଲ୍ୟରେ ବିକି ପ୍ରଚୁର ଲାଭ ଅର୍ଜନ କରିନେଲେ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଶତପ୍ରତିଶତ ଜରିମାନା ଆଦାୟ ପାଇଁ ନ୍ୟାୟାଳୟ ରାୟ ଦେଇଛନ୍ତି ସତ। ରାଜ୍ୟର ଆର୍ଥିକ କ୍ଷତି ଏହାଦ୍ୱାରା କିଛି ପରିମାଣରେ ଭରଣା ହୋଇପାରେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଖଣିଜ ଆମ ମାଟିତଳୁ ଲୁଟ୍‌ ହୋଇଗଲା, ତା’ର କ୍ଷତିକୁ କ’ଣ ଏ ଜରିମାନା ଭରଣା କରିପାରିବ?
ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ଚାଇନା ସରକାର ଆମ ଦେଶରୁ ଦଶବର୍ଷ କାଳ ଲୁହାପଥର ଗୁଣ୍ଡ କିଣିନେଇ, ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ତାକୁ ତାଙ୍କ ଦେଶର ମାଟି ତଳେ ସାଇତି ରଖୁଛି। ଏବେ ଆମ ଦେଶରୁ ଲୁହାପଥର କିଣିନେଇ ତାଙ୍କ ଶିଳ୍ପରେ ଉପଯୋଗ କରୁଛି। ନିଜ ଦେଶର ଲୁହାପଥର ଭବିଷ୍ୟତ କାଳକୁ ସାଇତା ହୋଇ ରହିଛି। ଅଥଚ ଆମେ ଆମ ଲୁହାପଥରକୁ ଶାଗମାଛ ଦରରେ ବିକିଦେଇ ଆମ ଦେଶର ବିକାଶ କରୁଛୁ। ପିଲାଦିନେ ଆମେ ଦେଖିଥିଲୁ ଅଶିକ୍ଷିତ ଦୂରଦୃଷ୍ଟିହୀନ ଚାଷୀମାନେ ଅମଳ ସମୟର ଧାନକୁ ତୁଚ୍ଛା ଦରରେ ବିକିଦେଇ ବର୍ଷାଦିନରେ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟରେ କିଣନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଚାଲାକ ଚତୁର ଚାଷୀମାନେ ଅମଳ ଧାନକୁ ଖଣି ପକେଇ ସାଇତି ରଖି ଅମଳ ବେଳେ କିଣି ଖାଆନ୍ତି। ବର୍ଷାଦିନେ ଖଣି ଖୋଳି ଧାନ କାଢି ଅଧିକ ଦରରେ ବିକନ୍ତି। ଏଇ ସାମାନ୍ୟ କଥା କ’ଣ ଆମ ସରକାରରେ ଥିବା ବିଜ୍ଞ ନେତାମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ?
ଯେଉଁମାନେ ଖଣିଜସମ୍ପଦକୁ ରକ୍ଷା ଓ ପରିଚାଳନା କରିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର କ’ଣ ରାଜ୍ୟର ଏ ବିପୁଳ କ୍ଷତି ପାଇଁ କୌଣସି ଦାୟିତ୍ୱ ନ ଥିଲା? ଏ କଥା କାହିଁକି ବିଚାର ପରିସର ଭିତରକୁ ଆସୁନାହିଁ? ଏଭଳି ନିଷ୍କ୍ରିୟତାକୁ ଦେଖିଲେ ମନେହେଉଛି ଏ ରାଜ୍ୟକୁ ଲୁଟି ଖାଇବାର ଅଧିକାର କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରାଜନୈତିକ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ ଓ ପ୍ରଶାସନିକ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ନିଃସର୍ତ୍ତରେ ମିଳିଥିଲା। ଆମେ ତ ଭାବୁଛୁ ଯଦି ଏ ଦେଶରେ ନ୍ୟାୟ ଅଛି, ତେବେ ଯେମିତି ଖଣି ଲୁଟେରାମାନଙ୍କଠାରୁ ଜରିମାନା ଆଦାୟ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି, ଠିକ୍‌ ସେହିପରି ସେହି ଦଶବର୍ଷ କାଳ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶାସନିକ ଦାୟିତ୍ୱରେ ଥିଲେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶତପ୍ରତିଶତ ସେମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ବେତନ ଓ ଅନୁଦାନକୁ ଜରିମାନା ରୂପେ ଆଦାୟ କରାଯିବା କଥା। ଯେଉଁ ମାଫିଆମାନେ ଲିଜ୍‌ ଖଣି ପରିସର ବାହାରୁ ଜଙ୍ଗଲ ଜମିରୁ ଖଣିଜ ଉତ୍ତୋଳନ କରି କୋଟିପତି ପାଲଟିଯାଇଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନ୍ୟାୟର ପରିଧି ଭିତରକୁ ଟଣାଯାଉ। ଯେତିକି ପରିମାଣର ଜଙ୍ଗଲ ନଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି, ତା’ର ପୁନଃରୋପଣ ପାଇଁ, ସେହି ମାଫିଆମାନଙ୍କ ସବୁ ସମ୍ପତ୍ତି ବାଜ୍ୟାପ୍ତ କରି ଅଣାଯାଉ। ଜଙ୍ଗଲ କ୍ଷୟର ଆକଳନ କଲାବେଳେ ଏ କଥା ମଧ୍ୟ ବିଚାର କରାଯାଉ- ତାହା କେତେମାତ୍ରାରେ ପରିବେଶ ନଷ୍ଟ କରିଛି ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ତାହା ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ କେତେ ମାତ୍ରାରେ କ୍ଷତି ସାଧନ କରିବ।
ଆମ ରାଜ୍ୟ ଏକ ଖଣିଜ ସମ୍ପଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜ୍ୟ ବୋଲି ଏବେ ମଧ୍ୟ ବିବେଚିତ ହେଉଛି। ମାତ୍ର ଦଶବର୍ଷ ଭିତରେ ଯେତିକି ଖଣିଜ ଲୁଟ୍‌ ହୋଇଯାଇଛି, ଆଉ ଦଶବର୍ଷ ଯଦି ସେମିତି ଚାଲିବ, ତେବେ ଏ ରାଜ୍ୟ ଶୂନ୍ୟଗର୍ଭା ପାଲଟିଯିବ। ଆଗାମୀ ପିଢି ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଏକ ଟାଙ୍ଗରାଭୂମିରେ ପରିଣତ ହୋଇଯିବ। ଗୋଟିଏ ସଫଳ ସରକାରର ଦାୟିତ୍ୱ କେବଳ ବର୍ତ୍ତମାନରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ଭବିଷ୍ୟତକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ସରକାରଙ୍କ ଦୂରଦୃଷ୍ଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁବିଚାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।
କେବଳ କେତେମାତ୍ରାରେ ଜରିମାନା ଆଦାୟ ହୋଇ ରାଜକୋଷକୁ ଆସିବ ତାହା ଭବିଷ୍ୟତ ସୁରକ୍ଷାର ସମାଧାନ ନୁହେଁ। ସେହି ସ୍ବାର୍ଥାନ୍ବେଷୀ, ଅପରିଣାମଦର୍ଶୀ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ, ଯେଉଁମାନେ ମା’ମାଟିର ଚମଡା ଉତାରି ଲାଭ ଆଶାରେ ବିଦେଶରେ ବିକ୍ରି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବି ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆସିବା ଉଚିତ। ତା’ ଦ୍ୱାରା ଭବିଷ୍ୟତରେ ରାଜ୍ୟବାସୀ ବିି ଶିଖିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇବେ- ମା’ ମାଟି ପ୍ରତି ଅତ୍ୟାଚାର କରିବା ମାତୃଦ୍ରୋହ ସହ ସମାନ। କେଉଁ ଧର୍ମରେ, କେଉଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, କେଉଁ ସମ୍ବିଧାନରେ, କେଉଁ ନ୍ୟାୟର ପରିଭାଷାରେ ମାତୃଦ୍ରୋହର କ୍ଷମା ଅଛି?

(୫୮ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣପୁରୀ, ଭୁବନେଶ୍ୱର, ମୋ -୯୪୩୭୦୧୫୨୫୦)

All Right Reserved By

Model This Week

ନିକିତା

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ରକ୍ତ ଶୋଷଣ, ପରେ ଦାନ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ରକ୍ତ ଶୋଷଣ, ପରେ ଦାନ

ଦେଶର ପ୍ରଗତିରେ ପରିବହନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସୁଗମ ହେବା ନିତାନ୍ତ ଦରକାର। ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରମୁଖ ଉପାଦାନ ହେଉଛି ଇନ୍ଧନ। ଆଜିର ସମୟରେ ପେଟ୍ରୋଲ ଓ ଡିଜେଲ ଦର ଅର୍ଥନୈତିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଗତିଶୀଳ କରାଉଛି। ଲୋକମାନଙ୍କ ଯାତାୟାତଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସାମଗ୍ରୀର ଦର ଉପରେ ତୈଳ ଦରର ସିଧାସଳଖ ପ୍ରଭାବ ରହିଛି। ତେଣୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସରକାର ତେଲ ମୂଲ୍ୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାଆନ୍ତି। ହେଲେ ନରେନ୍ଦ୍ର ଦାମୋଦରଦାସ ମୋଦି ୨୦୧୪ରେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିବା ପରେ ତୈଳ ଦର ଉପରେ ଥିବା ନିୟନ୍ତ୍ରଣକୁ ହଟାଦେଲେ। ଏ ଦିଗରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ରିହାତିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଚ୍ଛେଦ କରିଦିଆଗଲା। ଫଳରେ ତେଲ ଦର ବଜାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ଥିରୀକୃତ ହେଉଥିବା କୁହାଯାଉଛି। ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଏବେ ପେଟ୍ରୋଲ ୭୪ ଟଙ୍କା ନିକଟତର ହୋଇ ...

 ଚାଷୀ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଦଣ୍ଡମୁକ୍ତ କର୍ମଚାରୀ

ଚାଷୀ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଦଣ୍ଡମୁକ୍ତ କର୍ମଚାରୀ

ସହଦେବ ସାହୁ ଆମ ଦେଶର କ୍ରାଇମ୍‌ ରେକର୍ଡସ୍‌ ବ୍ୟୁରୋ ତା’ର ୨୦୧୬ର ଏଡିଏସ୍‌ଆଇ (ଆକ୍ସିଡେଣ୍ଟାଲ୍‌ ଡେଥ୍‌ ଆଣ୍ଡ୍‌ ସୁଇସାଇଡ୍ସ ଇନ୍‌ ଇଣ୍ଡିଆ)ର ଅଗ୍ରିମ (ପ୍ରୋଭିଜନାଲ୍‌) ରିପୋର୍ଟରେ ପ୍ରକାଶ କରିଛି ଯେ ସାରା ଦେଶରେ ୨୦୧୫ରେ ଚାଷୀ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ୧୨,୬୦୨ ଥିବାବେଳେ ୨୦୧୬ରେ ୧୧,୩୭୦କୁ କମିଛି। ଓଡିଶାରେ ସେହି ଢାଞ୍ଚା। ୨୦୧୪ ରିପୋର୍ଟରେ ଚାଷୀ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ସଂଖ୍ୟା ୫ ଥିଲା, ୨୦୧୫ ଓ ୧୬ରେ ସରକାରୀ ରିପୋର୍ଟରେ ଶୂନ ଥିବାବେଳେ ୨୦୧୭ରେ ୨୦୧୪ ସଂଖ୍ୟାର ଦୁଇଗୁଣ ବଢିଯାଇଛି। ...

ସ୍ତ୍ରୀର ଦରମା

ସ୍ତ୍ରୀର ଦରମା

ରୁଦ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ରଥ ବିଗତ କିଛି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତରେ ନାରୀ ଶିକ୍ଷାର ବ୍ୟାପକ ପ୍ରଚାର ଏବଂ ପ୍ରସାର ଘଟିବା ସହ ନିଯୁକ୍ତି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। ତଥାପି ଦେଶର ପ୍ରଗତିକୁ ଏହା ନୂଆ ଦିଶା ଦେବାରେ ସକ୍ଷମ ନୁହେଁ। କାରଣ ସାମାଜିକ, ରାଜନୈତିକ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗଗତ ଭେଦଭାବ ଯୋଗୁ ନାରୀଟିଏ ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିଜ ପାଇଁ ମନପସନ୍ଦର ଚାକିରି ଏବଂ ଦରମା ପାଇବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇପାରୁ ନାହିଁ।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବେଳେବେଳେ ଏଭଳି ମାନସିକତା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ, ଯାହାକି ସହଜରେ ବିଶ୍ୱାସ ହୁଏନାହିଁ। ମୋବାଇଲ ଓ ଇଣ୍ଟର୍‌ନେଟ ବ୍ୟବହାର ଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ କେତେକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରକ୍ଷଣଶୀଳ ଚିନ୍ତାଧାରା ଦେଖାଯାଉଛି। ଏଭଳି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶର ଲକ୍ଷ୍ନୌ ସହରରେ। ବାଙ୍ଗାଲୋରର ଜଣେ ଯୁବତୀଙ୍କ ଏକ ଫେସ୍‌ବୁକ୍‌ ପୋଷ୍ଟକୁ ବିରୋଧ କରି ଲକ୍ଷ୍ନୌର ଅଭିଷେକ ନାମକ ଜଣେ ଯୁବକ ମୁସଲମାନ ଡ୍ରାଇଭର ଚଳାଉଥିବା ଏକ ଘରୋଇ କାର୍‌ ପରିବହନ ସଂସ୍ଥାରେ ଯିବାକୁ ମନା କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଏହାକୁ ଟୁଇଟ କରି ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଯଦି ଜଣେ ଯୁବତୀ ରୁଦ୍ର ହନୁମାନ ପୋଷ୍ଟର ଲଗାଯାଇଥିବା କାର୍‌ରେ ...

ଶିଶୁ ବଳାତ୍କାର: ଦଣ୍ଡ କାହିଁ

ଶିଶୁ ବଳାତ୍କାର: ଦଣ୍ଡ କାହିଁ

୨୦୧୨ ନିର୍ଭୟା ଗଣବଳାତ୍କାର ଘଟଣା ପରେ ଭାରତରେ ମହିଳା ନିର୍ଯାତନା ନିରୋଧୀ ସ୍ବର ଯେଭଳି ସର୍ବୋଚ୍ଚରେ ପହଞ୍ଚତ୍ଥିଲା, ଏବେ ସେଭଳି ପରିସ୍ଥିତିର ପୁନରାବୃତ୍ତି ଘଟିଛି। ନିର୍ଭୟାଙ୍କ ବୟସ ୨୩ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଏବେ ଶିଶୁକନ୍ୟାଙ୍କ ଉପରେ ପାଶବିକ ଅତ୍ୟାଚାର ଯେପରି ଭାବେ ବଢ଼ିଚାଲିଛି ତାକୁ ଦେଖିଲେ ବ୍ୟସ୍ତ ଲାଗୁଛି। ଜମ୍ମୁ-କଶ୍ମୀର କଠୁଆର ୮ ବର୍ଷୀୟା କନ୍ୟା, ଗୁଜରାଟ ସୁରଟର ୧୧ ବର୍ଷୀୟା ଝିଅ, ଓଡ଼ିଶା ନୀଳଗିରିର ୪ ବର୍ଷୀୟା ଶିଶୁକନ୍ୟା, ନିଶ୍ଚିନ୍ତକୋଇଲିର ୬ ବର୍ଷୀୟା ଝିଅଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ ଇନ୍ଦୋରର ୪ ମାସର ଶିଶୁକନ୍ୟାଙ୍କୁ ବଳାତ୍କାର ଓ ହତ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସଂଖ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଗଲାଣି। ସବୁଠାରୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଇନ୍ଦୋର ଘଟଣାକୁ ଦେଖିଲେ ଯେ କେହି ବିବ୍ରତ ହେବା ସ୍ବାଭାବିକ। ଇନ୍ଦୋର ଶିଶୁକୁ ବଳାତ୍କାର କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି ସମ୍ପର୍କୀୟ ମାମୁ। ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ ୪ ମାସ ଶିଶୁର ବେକ ଟାଣ ହୋଇ ନ ଥାଏ। ଯିଏ ତା’ ସହ ଏପରି ଜଘନ୍ୟ କାଣ୍ଡ ଘଟାଇଥାଆନ୍ତି ତାଙ୍କ ମାନସିକତା ବୁଝିବା ଅସମ୍ଭବ। ଏଠାରେ ସାମାଜିକ ବିଶ୍ଳେଷଣର ପ୍ରୟୋଜନ ଉଠିଲାଣି। ମନେହେଉଛି, ଯେପରି ଏହା କେବଳ ଘୋର ଯୌନ ଲାଳସାର ପରିଣତି ନୁହେଁ। ସହଜ ଭାଷାରେ କହିବାକୁ ଗଲେ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜଘନ୍ୟ ଆପରାଧିକ ମାନସିକତାର ପ୍ରତିଫଳନ।

ରେଭେନ୍‌ସା ଯୁଗର ଅବସାନ

ରେଭେନ୍‌ସା ଯୁଗର ଅବସାନ

ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ର/ରେଭେନ୍‌ସା କଲେଜ ଓଡ଼ିଶାର ସର୍ବପୁରାତନ ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ। ଦେଢ଼ଶହ ବର୍ଷ (୧୮୬୮) ପୂର୍ବେ ନଅଙ୍କ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷର ଦୁଇବର୍ଷ ପରେ ଏ କଲେଜ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। କଟକ କଲେକ୍ଟୋରେଟ୍‌ ପାଖରେ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନଟି ପଚାଶ ବର୍ଷ ରହିବା ପରେ ଚାଉଳିଆଗଞ୍ଜର ରେସ୍‌କୋର୍ସ ପଡିଆକୁ ଉଠିଆସିଲା ଓ ଗତ ଶହେବର୍ଷ ଧରି ସେହିଠାରେ ଗର୍ବୋନ୍ନତ ଶିର ଉତ୍ତୋଳନ କରି ବିଦ୍ୟମାନ।

ଲୁଣା ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉପକୂଳ ସୁରକ୍ଷା

ଲୁଣା ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉପକୂଳ ସୁରକ୍ଷା

ହିମାଂଶୁ ଶେଖର ଫତେସିଂହ/ପୃଥିବୀର ନିରକ୍ଷୀୟ ଓ ଉପନିରକ୍ଷୀୟ ଅଞ୍ଚଳ ଅନ୍ତର୍ଗତ ୨୪ଂ ଉ.ଅକ୍ଷାଂଶରୁ ୩୮ଂ ଦ.ଅକ୍ଷାଂଶ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ସମୁଦ୍ର ତଟବର୍ତ୍ତୀ ଜୁଆରିଆ ଆର୍ଦ୍ର, ବାଲିଆ ଭୂମିରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରଜାତିର ଉଦ୍ଭିଦ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି। ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ୨୬ଂରୁ ୩୫ଂ ସେଲ୍‌ସିୟସ୍‌ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚ ବାୟୁମଣ୍ଡଳୀୟ ତାପମାତ୍ରା, ୧୦୦୦ ମିମିରୁ ୩୦୦୦ ମିମି ବୃଷ୍ଟିପାତ, ଉଚ୍ଚ ଲବଣତା, ଜୁଆରିଆ ଜଳ ପ୍ଳାବନ ସତ୍ତ୍ୱେ ଏହି ଉଦ୍ଭିଦଗୁଡ଼ିକ ଜୀବନ ଧାରଣ କରି ବଂଶବୃଦ୍ଧି କରିଥାନ୍ତି।

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ମାନବିକତା କ୍ରମେ ହଜିଯାଉଛି। ଅର୍ଥ ଓ ବସ୍ତୁବାଦୀ ହୋଇପଡୁଥିବା ମଣିଷ ଅନ୍ୟ ପ୍ରତି ସହାନୁଭୂତି, ଦୟା ଆଦି ଗୁଣକୁ ହରାଇବସୁଛି। ବିପଦରେ ପଡିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସୁଯୋଗର କିଭଳି ଫାଇଦା ଉଠାଇହେବ ସେଥିପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ଦେଖାଉଛି। ଗତ ଶୁକ୍ରବାର ବିଳମ୍ବିତ ରାତିରେ ଦିଲ୍ଲୀ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଗାଜିଆବାଦରେ ଘଟିଥିବା ଏକ ଘଟଣା ସମ୍ପର୍କରେ ଶୁଣିଲେ ମଣିଷ ନିକଟରୁ ମାନବିକତାର ଗୁଣ କିପରି ହଜିଯାଉଛି ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ।

ସଂଖ୍ୟାଗୁରୁ ମାନସିକତା

ସଂଖ୍ୟାଗୁରୁ ମାନସିକତା

ଆକାର ପଟେଲ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶର ଉପନିବେଶୀୟ ପର ପରମ୍ପରା ମୁଖ୍ୟତଃ ଧାର୍ମିକ ରହିଆସିଛି ଏବଂ ସଂଖ୍ୟାଗୁରୁ ଧାର୍ମିକ ଗୋଷ୍ଠୀ ସଂଖ୍ୟାଲଘୁମାନଙ୍କ ବିରୋଧୀ ସାଜିଛନ୍ତି। ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ସଂଖ୍ୟାଗୁରୁ ବୌଦ୍ଧ ସିଂହଳୀମାନେ ଧର୍ମ ଓ ଭାଷାକୁ ନେଇ ତାମିଲମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଲଢ଼େଇ କରିଛନ୍ତି। ଭାରତରେ ବୌଦ୍ଧ ଓ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଘୃଣା ଭାବ ରହିଛି, ଯାହା ସଂଖ୍ୟାଗୁରୁତ୍ୱର ସ୍ବଭାବ। ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରାୟ ୨୫ ବର୍ଷ ଧରି ଲାଗିରହିଥିଲା, ଯାହା ଫଳରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଅନେକ ନେତା ଓ ଭାରତର ରାଜୀବ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ସମେତ ଲକ୍ଷାଧିକ ଲୋକ ମଲେ। ବାଂଲାଦେଶରେ ପ୍ରାଥମିକ ଜାତୀୟତାବାଦ ଭାଷା ଭିତ୍ତିରେ ଗଢ଼ିଉଠିଥିଲା ଏବଂ ଏହା ବଙ୍ଗାଳୀ ମୁସଲମାନ ଓ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କୁ ପଶ୍ଚିମ ପାକିସ୍ତାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଜୋରଜବରଦସ୍ତ ଉର୍ଦ୍ଦୁଭାଷାକୁ ଲଦିଦିଆଯିବା ବିରୋଧରେ ଏକତ୍ରିତ କରିଥିଲା। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା ମହମ୍ମଦ ଅଲି ଜିନ୍ନା ଜଣେ ...

ବୋହୂଯୋଗ୍ୟା କନ୍ୟା

ବୋହୂଯୋଗ୍ୟା କନ୍ୟା

ପ୍ରକାଶ ତ୍ରିପାଠୀ ଗତ ରବିବାର ସାରେ ଆମେ କିଛି ବନ୍ଧୁ ପୁରୀ ବେଳାଭୂମିରେ ବସିଥିଲୁ। କର୍ମମୟ ଜୀବନରୁ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବାହାର କରି ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ଦୁଃଖସୁଖ ହେବା କେବଳ ଏହି ଛୁଟିଦିନମାନଙ୍କରେ ହିଁ ସମ୍ଭବ ହୋଇଥାଏ। ତାହା ପୁଣି ଅନିୟମିତ। ସେ ଯାହାହେଉ, ମଝିରେ ମଝିରେ ଏପରି ବନ୍ଧୁମିଳନ ମନରେ ପ୍ରସନ୍ନତା ଭରିଦିଏ ଓ ଆଳାପ ଆଲୋଚନା ଦ୍ୱାରା ମନ ବି ହାଲ୍‌କା ହୋଇଯାଏ। ସେଦିନ କଥାପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଜଣେ ବନ୍ଧୁ କହିଲେ ଯେ, ଆଜି ତାଙ୍କ ଘରେ ଝିଅ ଓ ତା’ ମାଆ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡା ହୋଇଯାଇଛି। ଆମେ ଜାଣୁ ଯେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅତି ସରଳ ଓ ଶାନ୍ତ ସ୍ବଭାବର। ...

 ‘ଲେସ୍‌’ର ଲେଖକ

‘ଲେସ୍‌’ର ଲେଖକ

ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ/ଜିତେନ୍ଦ୍ର ଆମେରିକାରେ ଖବରକାଗଜ, ପତ୍ରିକା, ଅନ୍‌ଲାଇନ୍‌ ଜର୍ନାଲିଜିମ୍‌, ସାହିତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ସଂଯୋଜନା କ୍ଷେତ୍ରରେ ‘ପୁଲିଜର ପୁରସ୍କାର’ ମର୍ଯ୍ୟାଦାଜନକ ସମ୍ମାନ ଭାବେ ପରିଚିତ। ହଙ୍ଗେରିଜନ୍ମିତ ଆମେରିକୀୟ ଖବରକାଗଜ ପ୍ରକାଶକ ତଥା ସାମ୍ବାଦିକ ଯୋଶେଫ୍‌ ପୁଲିଜରଙ୍କ ନାମାନୁଯାୟୀ ୧୯୧୭ ମସିହାରୁ ଏହି ସମ୍ମାନ ପ୍ରତିବର୍ଷ କଲମ୍ବିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଆସୁଛି। ୨୧ଟି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ପୁରସ୍କାର ଦିଆଯାଉଥିବା ବେଳେ ୨୦୧୮ ପାଇଁ କାଳ୍ପନିକ ଲେଖା ସକାଶେ ଆଣ୍ଡ୍ର୍ୟୁ ସିଏନ ଗ୍ରୀର୍‌ ଯୋଗ୍ୟ ବିବେଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି।...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ପୋଲିସ ପାଖକୁ ଗଲେ ପଇସା ନ ଦେଲେ କୌଣସି କାମ ହୁଏନାହିଁ। ଏହା ବାରମ୍ବାର ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଆସୁଛି। ଖାକି ବର୍ଦ୍ଦି ପିନ୍ଧିଥିବା ଅଧିକାଂଶ ବାବୁ ଅଭିଯୋଗକାରୀଙ୍କ ଆର୍ଥିକ କ୍ଷମତାକୁ ନ ଦେଖି ଅର୍ଥ ଦାବି କରନ୍ତି, ଯାହା ପୈଠ କରିବା କାଠିକର ପାଠ ହୋଇଯାଏ। ନିକଟରେ ବିହାର ବୈଶାଳୀ ଜିଲାର ଜଣେ ଅନାଥ ବାଳକ ଥାନାବାବୁଙ୍କ ଚାହିଦା ପୂରଣ ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା କରିବା ଘଟଣା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରିଛି। ବୈଶାଳୀ ଜିଲା କଟହରାର ଚେହରାକଳା ଗ୍ରାମର ଜଣେ ଅନାଥ ବାଳକ ବିବେକଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଅଞ୍ଚଳର ଜଣେ ଗୁଣ୍ଡା ଶ୍ରେଣୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଜୋର୍‌ କରି ଜମି ନେଇଯାଇଥିଲେ। ବିବେକ ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ପୋଲିସରେ ଅଭିଯୋଗ କରିବାକୁ ଥାନାକୁ ଗଲେ। ମାତ୍ର ଥାନାବାବୁ ତାଙ୍କୁ ଏଥିପାଇଁ ଦଶ ହଜାର ଟଙ୍କା ଦାବି କରିଥିଲେ। ...