ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ମନୋରଞ୍ଜନ ବନାମ ସଂସ୍କୃତି

ମନୋରଞ୍ଜନ ବନାମ ସଂସ୍କୃତି
ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ସାହୁ ମହାରାଜା ମାନଧାତାଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ ସମୟରେ ସୌଭରି ନାମକ ଜଣେ ଋଷିଙ୍କର ଆବିର୍ଭାବ ହୋଇଥିଲା। ସୌଭରିଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରଚାରିତ ହେବାରେ ଲାଗିବାରୁ ଅନେକ ଲୋକ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି ନିଜର ସମସ୍ୟା ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମାର୍ଗଦର୍ଶନରେ ସମାଧାନର ବାଟ ବାହାର କରୁଥିଲେ। ଦିନକୁ ଦିନ ଭକ୍ତଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବଢିବାରୁ ସୌଭରି ଆଉ ଜପତପ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେଲେନାହିଁ। ସେ ଜପତପ କରିବା ପାଇଁ ନିଜର ସିଦ୍ଧି ବଳରେ କାଳିନ୍ଦୀ ନଦୀର ଗଭୀର ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ବସି ତପସାଧନା କଲେ। ଏପରି ଅନେକ ଦିନ ବିତିଯିବା ପରେ ଥରେ ସୌଭରି ଋଷି ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଥାଇ ଆଖି ଖୋଲିଲାବେଳକୁ ତାଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ଏକ ମତ୍ସ୍ୟଯୁଗଳ ରତିକ୍ରୀଡାରେ ବ୍ୟସ୍ତ। (ଦେଖିଲେ ମୀନ ଗଣ ମଧ୍ୟେ। ରୋହିତ ଖେଳଇ ଆନନ୍ଦେ।ା -ଭାଗବତ, ୯ମ ସ୍କନ୍ଧ ୬ଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ) ଏହା ଦେଖି ଋଷି ସୌଭରିଙ୍କ ମନରେ ବିବାହ କରି ଘରସଂସାର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ଜାଗ୍ରତ ହେଲା ଏବଂ ସେ ଜଳ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ମହାରାଜା ମାନଧାତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ୫୦ କନ୍ୟା ମଧ୍ୟରୁ ଜଣଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ବ୍ୟକ୍ତ କଲେ। (ଏହାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଘଟଣା ପାଠକେ ନିଜେ ଭାଗବତରେ ପଢିବାକୁ ଅନୁରୋଧ)। ଜଣେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟୀ, ସିଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ ବୃଦ୍ଧ ଋଷି ଯଦି ଜଳଚର ମୀନଙ୍କ ରତିକ୍ରୀଡା ଦେଖି ନିଜର ଆତ୍ମସମ୍ମାନ, ସାମାଜିକ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଭୁଲିଗଲେ, ଆମେ ଆଜିର ଯୁଗରେ ଅର୍ଥ ବ୍ୟୟ କରି ନିଜ ଘରେ ଟେଲିଭିଜନ୍‌ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମ ଭାବୀପିଢିକୁ କେଉଁ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଉଛେ? ଆଜିକାଲି ସାଧାରଣ ଜୀବନରେ ଏହାର ଘୋର ପ୍ରଭାବ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେଉଛି। ରାସ୍ତାଘାଟ, ପାର୍କ, ଶପିଂମଲ୍‌ ସବୁଠାରେ ପ୍ରେମୀଯୁଗଳମାନଙ୍କର ଯୌନ ଉନ୍ମାଦନାଯୁକ୍ତ ମୁଦ୍ରା ପରିଲକ୍ଷିତ। ରାସ୍ତାଘାଟରେ ଏ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ ସାମାନ୍ୟ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ରଖିଥିବା ମଣିଷ ହତବାକ୍‌ ହୋଇପଡୁଛି। ଲଜ୍ଜାରେ ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ ହୋଇଯାଉଛି। ପ୍ରଗତିଶୀଳ ସମାଜରେ ବନ୍ଧୁ କରିବା ମନା ନାହିଁ। ଆବହମାନ କାଳରୁ ପ୍ରେମ କରିବା ପ୍ରଚଳିତ କିନ୍ତୁ ଏହା ଆଳରେ ଯୌନ ଉତ୍ସୃଙ୍ଖଳତା ଆଦୌ ଗ୍ରହଣୀୟ ନୁହେଁ। ସବୁଠାରୁ ଦୁଃଖର ବିଷୟ ଏହାକୁ କେହି ପ୍ରତିବାଦ କରୁନାହାନ୍ତି। କେବଳ କିଛି ସଂଗଠନ ଫେବୃୟାରୀ ୧୪ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ ଦିନ ହିଁ ପ୍ରତିବାଦ କରନ୍ତି। ତା’ପରେ ବର୍ଷତମାମ ଶୋଇଯାନ୍ତି। ଦାଣ୍ଡ, ରାସ୍ତାଘାଟ, ହାଟବଜାରରେ ଦୁଷ୍ଟାମି କରୁଥିବା ପିଲାଙ୍କୁ ବୟସ୍କମାନେ ତାଗିଦ କରିବା ବା ସାହି ମୁରବିମାନେ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଅବାଟରୁ ରୋକିବା ଆଉ ଆଜିକାଲି ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନି। ଏ ସ୍ପର୍ଶକାତର ବିଷୟରେ ସମସ୍ତେ ମୁହଁ ଆଡେଇ ଯେଝା ବାଟରେ ଚାଲିଯାଉଛନ୍ତି। କେହି, କେହି ଏହାକୁ ଆଧୁନିକତା କହି ମୂଳ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ଏଡାଇ ଯାଆନ୍ତି। ଏହି ମର୍ମରେ ଭରତ ମୁନିଙ୍କ ରଚିତ ମହାନ୍‌ ଗ୍ରନ୍ଥ ‘ନାଟ୍ୟଶାସ୍ତ୍ର’ ଉପଯୁକ୍ତ ଉଦାହରଣ ହୋଇପାରେ। ଭରତ ମୁନିଙ୍କ ନାଟ୍ୟଶାସ୍ତ୍ରରେ ନାଟକର ପ୍ରତିଟି ଦିଗ ଉପରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରାଯାଇଛି। ବେଶଭୂଷା, ମଞ୍ଚସଜ୍ଜାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅଭିନୟ କଳା ବିଷୟରେ ଏଥିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରାଯାଇଛି। ଲେଖା, ଶିକ୍ଷା, ଭାଷଣରେ ବର୍ଣ୍ଣନାଠାରୁ ନାଟକ (ଯାତ୍ରା, ଡ୍ରାମା, ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, ଟିଭି ସିଲିଏଲ) ସବୁ ବର୍ଗର ଦର୍ଶକ ଉପରେ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଜାଣି ଯୁଦ୍ଧବିଧ୍ୱସ୍ତ ଦିଶାହୀନ ସମାଜକୁ ସାମାଜିକ ଦିଗ୍‌ଦର୍ଶନ ଦେବା ପାଇଁ ଏହି ମହାନ୍‌ ଗ୍ରନ୍ଥର ରଚନା କରିଥିଲେ ମହାମାନ୍ୟ ଭରତ ମୁନି। ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଗ୍ରହଣ କରି କାଳକ୍ରମେ ଯୁଗୋପଯୋଗୀ ନାଟକ ବା ନୃତ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ସମାଜର ଉନ୍ନତି କଳ୍ପେ ବିଭିନ୍ନ ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରିବେଷଣ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣମାତ୍ରାରେ ସଫଳ ମଧ୍ୟ ହୋଇଛି। ସେ ରାମାୟଣର ମର୍ଯ୍ୟାଦାସମ୍ପନ୍ନ ବିଷୟବସ୍ତୁ ହେଉ ବା ମହାଭାରତର ରାଜନୈତିକ ଚରିତ୍ର ହେଉ କିମ୍ବା ଭକ୍ତିରସ ଭରା କୃଷ୍ଣ ଚରିତ ହେଉ ଅବା ସ୍ବାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ସମୟର ଦେଶଭକ୍ତି ଉଦ୍ଦୀପକ ଗାଥା ହେଉ। ଏଣୁ ନାଟକ, ନୃତ୍ୟ, ଯାତ୍ରା, ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, ଟେଲିଭିଜନ ସିରିଏଲ୍‌ର ଚରିତ୍ରମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ସାଧାରଣ ଜୀବନରେ ଗଭୀର ରେଖାପାତ କରୁଛି ଏଥିରେ ତିଳେମାତ୍ର ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପରିତାପର ବିଷୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, ନାଟକ ଆଦି ସମାଜ ସଂସ୍କାର ବଦଳରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ବ୍ୟବସାୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟୋଜିତ। ବର୍ତ୍ତମାନ ମନୋରଞ୍ଜନ ଏକ ଶିଳ୍ପରେ ପରିଣତ ଏବଂ ଏହି ଶିଳ୍ପରେ ଘୋର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା। ଆଉ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତାରେ ସଫଳ ହେବା ପାଇଁ ନିର୍ମାତା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକମାନେ ସାମାଜିକ ପରମ୍ପରା ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ବଳିଦେଇ ଉଦ୍ଭଟ ଚିନ୍ତାଧାରାର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି। କିଛି ହାତଗଣତି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବା ଟିଭି ସିରିଏଲ୍‌କୁ ଛାଡିଦେଲେ ସବୁଠାରେ ଚରିତ୍ରମାନଙ୍କର ଭିନ୍ନ ରୂପ ପରିବେଷଣ କରାଯାଇଛି। ଏକ ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ ହିନ୍ଦୀ ଗୀତରୁ ପଦେ ଲେଖିବାକୁ ଉଚିତ ମନେକରୁଛି- କିତ୍‌ନୀ ଅଛି ହେ, କିତ୍‌ନୀ ଭୋଲି ହେ, କିତ୍‌ନୀ ପ୍ୟାରୀ ହେ... ମେରୀ ମାଁ। ଆଜିର ଟିଭି ସିରିଏଲ୍‌ରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ମା’ ଚରିତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପରୀତ। କେଉଁଠି ମା’ ପୁଅବୋହୂ, ଶାଶୁଶ୍ୱଶୁର, ଦିଅର, ଯା, ନଣନ୍ଦଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଷଡଯନ୍ତ୍ର କରୁଛି ତ କେଉଁଠାରେ ଏହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ହୀନ ଚରିତ୍ରଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ। ବୋଧହୁଏ ଏହାକୁ ଦେଖି ମା’ର ସେହି ସ୍ନେହମୟୀ, ମମତାମୟୀ ବାତ୍ସଲ୍ୟମୟୀ ରୂପକୁ ଉପଲବ୍ଧି କରିବାକୁ ପିଲାମାନେ ସକ୍ଷମ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ଚରିତ୍ର ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ନ କରିବା ଭଲ। ଏକ ପକ୍ଷରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଟିଭି ସିରିଏଲରେ ବଳିଷ୍ଠ କାହାଣୀର ଅଭାବ ଏବଂ ଟିଭି ଧାରାବାହିକ ଏପିସୋଡ୍‌ର ଅହେତୁକ ବୃଦ୍ଧି, ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ବ୍ୟବସାୟିକ ସଫଳତା ପାଇଁ ଏପରି ନଗ୍ନତା ଓ ବିକୃତ ଚରିତ୍ରର ବହୁଳ ପ୍ରଚଳନ ଦେଖାଯାଉଛି। ରିୟଲିଟି ଶୋ କଥା ଆହୁରି ସାଂଘାତିକ। କମେଡି ଓ ନୃତ୍ୟ ନାମରେ ଯାହା ପରିବେଷଣ କରାଯାଉଛି ତାକୁ ଭାଷାରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜାଜନକ। ଖବର ସରବରାହ ଚାନେଲ ଓ ନଲେଜ ଚାନେଲମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଥିରୁ ବାଦ୍‌ ପଡିନାହାନ୍ତି। ପ୍ରାୟୋଜିତ ବିଜ୍ଞାପନ ଓ ବ୍ୟବସାୟିକ ବିଜ୍ଞାପନ ମାଧ୍ୟମରେ ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟବସାୟିକ ପଦାର୍ଥର ପ୍ରଚାର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ଳୀଳ ବିଜ୍ଞାପନମାନ ପ୍ରସାରଣ କରାଯାଉଛି। ଭାରତବର୍ଷ ଭଳି ଦେଶ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ବଳିଷ୍ଠ ସାହିତି୍ୟକ ଭିତ୍ତିଭୂମିଯୁକ୍ତ ଭାଷା ରହିଛି ସେଠାରେ କ’ଣ ଶିକ୍ଷଣୀୟ ପାରିବାରିକ କାହାଣୀର ଅଭାବ? ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ସେନ୍‌ସର ବୋର୍ଡ ଏ ସବୁ ଚିତ୍ର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହାକୁ ଯାଞ୍ଚ କରି ପ୍ରଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଅନୁମତି ପ୍ରଦାନ କରିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି। କିନ୍ତୁ ଏସବୁ ପାଳନ ହେଉଥିବା ପରି ମନେହେଉନାହିଁ। ଯଦି ପାଳନ ହୋଇ ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରସାରିତ ହେଉଛି ତା’ହେଲେ କଥା ଆହୁରି ସାଂଘାତିକ। ଯଦି କେହି ଭାବୁଥାନ୍ତି ଏହାଦ୍ୱାରା ସମାଜ ବା ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ଉପରେ କିଛି ପ୍ରଭାବ ପଡୁନାହିଁ ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଲ୍‌। ଯଦି ପ୍ରଭାବ ପଡୁନାହିଁ ତା’ହେଲେ ମଦ୍ୟ ଓ ତମାଖୁ ସେବନ ଦୃଶ୍ୟ ଉପରେ କାହିଁକି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଲଗାଯାଇଛି? ଯୁଦ୍ଧବିଧ୍ୱସ୍ତ ସମାଜ, ବାହ୍ୟଶକ୍ତି ଆକ୍ରମଣ ଓ ବାହ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିର ବଳପୂର୍ବକ ପ୍ରବେଶ ଏବଂ ସର୍ବୋପରି ଇଂରେଜମାନଙ୍କର ୨୦୦ ବର୍ଷର ଶାସନ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତିର ଭାରତବର୍ଷରେ ପ୍ରଚଳନ ଏସବୁଠାରୁ ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଆମର ମହାନ୍‌ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପରମ୍ପରା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିଛନ୍ତି। ମନୋରଞ୍ଜନ ଶିଳ୍ପର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା ଓ ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ବୈଦ୍ୟୁତିକ ଜ୍ଞାନକୌଶଳ ଆମର ଗର୍ବ ଓ ଗୌରବମୟ ସଂସ୍କୃତିକୁ ବିଲୋପ କରିବା ଆଗରୁ ଆମେ ସଚେତନ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଲୋକନାଥପୁର, କୁଳସୁକରପଡା, ଆସୁରେଶ୍ୱର, କଟକ, ମୋ-୯୪୩୯୭୪୧୬୭୭, E-mail: sahoo_pk@rediffmail.com
All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

 ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷାରେ ପ୍ରତାରଣା

ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷାରେ ପ୍ରତାରଣା

ଡ. ସୁବାସ ଚନ୍ଦ୍ର ପାତ୍ର

ଜାତୀୟ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଯାହାହେଉ ଆପାତତଃ ଓଡ଼ିଶାରେ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷାର ସ୍ଥିତି ଦେଖିଲେ ଜଣାଯାଏ, ଏଠାରେ ଶୈକ୍ଷିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଚିନ୍ତା କେବଳ ଉଚ୍ଚାକାଂକ୍ଷାକୈନ୍ଦ୍ରିକ। ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷାକୁ କିପରି ଜାତୀୟ ଅବା ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରକୁ ନିଆଯାଇଛି ଏବଂ ସେହି କ୍ରମରେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ପଦକ୍ଷେପ ହିସାବରେ ପାଠ୍ୟକ୍ରମର କିପରି ବୈପ୍ଳବିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଛି, ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ମନରେ ବିଶ୍ୱାସ ଜନ୍ମେଇବା ପାଇଁ ସେ କଥାର ବହୁଳ ପ୍ରଚାର କରାଯାଏ। କିନ୍ତୁ ତା’ ପଛରେ ଲୁକ୍କାୟିତ ବିଫଳତାର କରୁଣ କାହାଣୀ ..

ଆଧୁନିକ ଶିକ୍ଷା ଓ ସମାଜ

ଆଧୁନିକ ଶିକ୍ଷା ଓ ସମାଜ

ଲଲାଟ କେଶରୀ ନାୟକ

ସ୍ବାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ ତାଙ୍କର ଶିକାଗୋ ଅଭିଭାଷଣରେ କହିଥିଲେ, କୋଟି କୋଟି ଅଦୃଶ୍ୟ ଶିଶିରବିନ୍ଦୁ ଯେମିତି ରାଶି ରାଶି ଗୋଲାପ କଢ଼ିକୁ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ କରେ, ଠିକ୍‌ ସେହିଭଳି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ମାନସିକତା ଏକ ସୁସ୍ଥ ଏବଂ ବିକାଶଶୀଳ ରାଷ୍ଟ୍ର ଗଠନର ମୂଳମନ୍ତ୍ର ହୋଇଥାଏ। ଆଇନଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଯେତେ ବି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଉ ନା କାହିଁକି ବା ଶାସନ ଖସଡା ଯେତେ କଠୋର ହେଉ ନା କାହିଁକି, ଯଦି ବ୍ୟକ୍ତିର ମାନସିକତାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ନ ହୋଇଛି ତେବେ ବିକାଶଶୀଳ ରାଷ୍ଟ୍ର ଗଠନ ଅସମ୍ଭବ। ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଭାଇ ଭଉଣୀ ମଧ୍ୟରେ ସାଧାରଣତଃ ସ୍ନେହ ମମତା ଅତୁଟ ଥାଏ। ଗୋଟିଏ ମା’ର ସନ୍ତାନ ହୋଇଥିବାରୁ ଦୁହିଁଙ୍କ ମନୋଭାବ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାୟତଃ ଏକାପ୍ରକାର ହୋଇଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଏକ ଘଟକ୍ରମରେ ଭାଇ ଭଉଣୀ ଗୋଟିଏ ଘରେ ଏକତ୍ର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ଘଟଣା ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଚକିତ କରିଛି। ଏପରି ଏକ ଘଟଣା ଘଟିଛି ନାଗପୁରର ତାନ୍ତ୍ୟା ଟୋପେ ନଗର ଅଞ୍ଚଳରେ। ମୋହନ ଓଟଓ୍ବାନି ଏବଂ ..

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ସେହି ପୁରୁଣା ଖେଳ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ସେହି ପୁରୁଣା ଖେଳ

ଗତ ଶତାବ୍ଦୀର ଷାଠିଏ-ସତୁରି ଦଶକରେ ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ‘ଆୟାରାମ ଗୟାରାମ’ ପରିସ୍ଥିତି ଦେଖାଦେଇଥିଲା। କୌଣସି ନିର୍ବାଚିତ ସରକାରକୁ ଗଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ଘୋଡ଼ାବେପାର ପ୍ରମୁଖ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା। ଧୀରେ ଧୀରେ ରାଜନୈତିକ ଦଳଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ମାନସିକତା ଲୋପ ପାଇଆସୁଥିଲା। ଭାଜପା ଜାତୀୟ ଦଳ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଏବେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଦେବା ଭଳି ମନେହେଉଛି। ଏହାର ସଦ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ କର୍ନାଟକରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ଏଚ୍‌.ଡି. କୁମାରସ୍ବାମୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ୭ ମାସ ପୁରୁଣା ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ଜନତା ଦଳ (ଜେଡିଏସ୍‌)-କଂଗ୍ରେସ ମେଣ୍ଟ ସରକାର ପ୍ରତି ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। ୧୫ ଜାନୁୟାରୀ ୨୦୧୯ରେ ୨ ଜଣ ସ୍ବାଧୀନ ବିଧାୟକ ସରକାରରୁ ସମର୍ଥନ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରି ଭାଜପା ଆଡ଼କୁ ଢଳିଛନ୍ତି। ୨୨୪ ସଂଖ୍ୟା ବିଶିଷ୍ଟ କର୍ନାଟକ ..

 ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ବିଭାବନା

ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ବିଭାବନା

ଅରୁଣ କୁମାର ପଣ୍ଡା

ପରିବର୍ତ୍ତନ ହିଁ ସଂସାରର ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ନିୟମ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବ ଏବଂ ବସ୍ତୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପୁରୁଣା ହୁଅନ୍ତି। ବୟସ ବଢ଼ିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ମଣିଷ ଦେହରେ ଏହାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ। ଜନ୍ମଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେପରି ଆୟୁ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ସେହି ଅନୁସାରେ ବାଲ୍ୟାବସ୍ଥା, ଯୁବାବସ୍ଥା, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଇତ୍ୟାଦିର ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକଟ ହୁଏ। ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଏପରି ଏକ ଦିନ ଆସେ ଯେତେବେଳେ ଶରୀର ଦୁର୍ବଳ, ଅଙ୍ଗ ଶିଥିଳ ଏବଂ ମନ ଉତ୍ସାହହୀନ ହୋଇଯାଏ ତଥା ମନୁଷ୍ୟ ଥୁଣ୍ଟା ବରଗଛ ପରି ପଡ଼ି ରହେ। ନିଜ ସମୟର ଖୁ..

ଭାରତୀୟ ଜନଜୀବନ ଓ ବିଳମ୍ବ

ଭାରତୀୟ ଜନଜୀବନ ଓ ବିଳମ୍ବ

ରୁଦ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ରଥ

ପିଲାଦିନେ ଗୁରୁଜନମାନେ ଆମକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲାବେଳେ ସବୁବେଳେ କର୍ମଠ ଆଉ ସମୟାନୁବର୍ତ୍ତୀ ହେବାକୁ କହିଥାନ୍ତି। ବଡ଼ ହେଲା ପରେ ଅଫିସ୍‌ରେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଆମ ଅଫିସର ଠିକ୍‌ ସମୟରେ ଆସିବା ପାଇଁ ତାଗିଦ କରିଥାନ୍ତି। ମାତ୍ର ଏହି ସାମାନ୍ୟ ସମୟାନୁବର୍ତ୍ତିତା ଗୁଣର ଅଭାବ ଯୋଗୁ ଆମେ ଅନେକ ସମୟରେ ହଇରାଣରେ ପଡିଥାଉ। କେତେବେଳେ ଆମେ ଶ୍ରେଣୀ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଦୁନିଆରେ ଅନେକ ବିସ୍ମୟ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ କିଛି ଅସାଧାରଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିବା ସହିତ ଉଦାହରଣ ପାଲଟିଯାଆନ୍ତି। ଏପରି ଜଣେ ବିରଳ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱର ଅଧିକାରୀ ହେଉଛନ୍ତି ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ମୈନା ଗଁାର କୈଳାସ। ସଭିଏଁ ତାଙ୍କୁ ବିଷପୁରୁଷ ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରିଥାଆନ୍ତି। କୈଳାସ ପ୍ରତିଦିନ ୧୦ଟି ଝିଟିପିଟି ଖାଆନ୍ତି। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ଘୃଣାର ବିଷୟ ହୋଇପାରେ। କିନ୍ତୁ ସେ ଏଗୁଡିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଭକ୍ଷଣ କରିଥାଆନ୍ତି। ଏହା ତାଙ୍କର ଅଭ୍ୟାସରେ ପରିଣତ ହୋଇଗଲାଣି। ଘରେ ବାହାରେ ଯେଉଁଠି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଝିଟିପିଟି ଦେଖିଲେ ସେ ଏହାକୁ ଧରି ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଖାଇଥାଆନ୍ତି। ଗତ ୨୦ବର୍ଷ ଧରି ସେ ଏହି ଅଭ୍ୟାସ ଜାରି ରଖିଆସିଛନ୍ତି। ସେ ଇତିମଧ୍ୟରେ ୬୦ରୁ ଅଧିକ ପ୍ରଜାତିର ବିଷାକ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଖାଇ ସାରିଲେଣି। ଯେଉଁଦିନ ସେ କୌଣସି ବିଷାକ୍ତ ଜୀବ ନ ଖାଆନ୍ତି ତାଙ୍କ ମନରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଅନୁଭବ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ବୋଲି କୈଳାସ କହିଥାଆନ୍ତି। ଗଁାରେ କାହାକୁ ସାପ କାମୁଡ଼ିଲେ ଏଥିପାଇଁ ଚିନ୍ତା ନ ଥାଏ। କୈଳାସକୁ ତୁରନ୍ତ ଡକାଯାଏ। କାମୁଡା ଅଂଶରେ ସେ ପାଟି ଲଗାଇ ବିଷ ଶୋଷି ବାହାର କରିଥାଆନ୍ତି। ଏଥିପାଇଁ ଗଁା ଲୋକେ କୈଳାସଙ୍କ ଏପରି ଅଭ୍ୟାସକୁ ନିନ୍ଦା ନ କରି ବରଂ ପସନ୍ଦ କରିଥାଆନ୍ତି। ବାସ୍ତବରେ କୈଳାସ ବିରଳ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ।


ସିକ୍ରି ବିକ୍ରି

ସିକ୍ରି ବିକ୍ରି

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ତଥାଗତ ସତପଥୀ

ଗତବର୍ଷ ଜାନୁୟାରୀ ୧୨ରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟର ୪ଜଣ ବରିଷ୍ଠ ବିଚାରପତି ତତ୍କାଳୀନ ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ଦୀପକ ମିଶ୍ରଙ୍କ ବିରୋଧରେ ସଙ୍ଗିନ ଅଭିଯୋଗ ଆଣିଥିଲେ। ସେହି ଅଭିଯୋଗକାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଜିର ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ରଞ୍ଜନ ଗୋଗୋଇ ଥିଲେ ଅନ୍ୟତମ। ଦେଶର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଖୋଲାଖୋଲି ବିଦ୍ରୋହକୁ ନେଇ ସେତେବେଳେ ଦେଶବ୍ୟାପୀ ଚହଳ ପଡ଼ିଯାଇଥିଲା। ଏହାର ଠିକ୍‌ ବର୍ଷେ ପରେ ଅର୍ଥାତ୍‌ ୧୩ ଜାନୁୟାରୀ ୨୦୧୯ରେ ନ୍ୟାୟପାଳିକାର ଚରିତ୍ର ଉପରେ ପୁଣି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଛି। ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ବିଚାରପତି ଅର୍ଜନ କୁମାର ସିକ୍ରିଙ୍କୁ କମନ୍‌ଓ୍ବେଲ୍‌ଥ ସେକ୍ରେଟାରିଏଟ୍‌ ଆର୍ବିଟ୍ରାରି ଟ୍ରିବ୍ୟୁନାଲ (ସିଏସ୍‌ଏଟି)କୁ ..

ଆମ ଭିଆଇପି ସଂସ୍କୃତି

ଆମ ଭିଆଇପି ସଂସ୍କୃତି

ବୈକୁଣ୍ଠ ନାଥ ମିଶ୍ର

ଭାରତ ସ୍ବାଧୀନ ହେବା ସହ ଏ ଦେଶରୁ ରାଜତନ୍ତ୍ରର ବିଲୋପ ଘଟି ଗଣତନ୍ତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛି। ୧୯୫୦ ଜାନୁୟାରୀ ୨୬ ତାରିଖଠାରୁ ଏଯାବତ୍‌ ସାତ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଭାରତୀୟ ଜନତା ଗଣତନ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ କରି ଆସୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଓ ବାସ୍ତବତା ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବ୍ୟବଧାନ ଭାରତୀୟ ଜନଗଣଙ୍କୁ ବିସ୍ମିତ କରିଛି ଯେ ଏ କ’ଣ ସେହି ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ଯାହାର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଏତେ ସଂଗ୍ରାମ ଓ ରକ୍ତଦାନ କରିବାକୁ ପଡିଥିଲା? କାରାଗାରର ଅନ୍ଧକାରାଚ୍ଛନ୍ନ କୋଠରିରେ ଜିଅନ୍ତା ଶବର ଅନୁଭୂତି ନେଇ ବିଦେଶୀ ..

ଭାଷା ବଞ୍ଚିବ ବ୍ୟବହାରରେ

ଭାଷା ବଞ୍ଚିବ ବ୍ୟବହାରରେ

ଅରୁଣ ଦାସ

କଥାରେ ଅଛି- ସମସ୍ତେ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି, ହେଲେ କାହା ଆଖିରେ ଲୁହ ନାହିଁ। ସେହିପରି କିଛି ଶିକ୍ଷିତ ଓଡ଼ିଆ ମାତୃଭାଷା ସୁରକ୍ଷା, ଭାଷା ବଞ୍ଚାଅ ପରି ଅଭିଯାନ ଚଳାଇଛନ୍ତି। ସଭାସମିତିରେ ଆବେଗପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଷଣ ଦେଇ ଗଳା ଫଟାଉଛନ୍ତି। ହେଲେ ଅସଲରେ ‘କହି ଦେଉଥାଏ ପରକୁ, ବୁଦ୍ଧି ନ ଦିଶଇ ଘରକୁ’ ଭଳି ଆମ ନିଜ ଘରେ ହିଁ ସବୁଯାକ ଅଶୁଦ୍ଧି। ଅଧିକାଂଶ ଘରେ ପିଲା ବାପା, ବୋଉ ବଦଳରେ ଡାଡି, ମମି ବା ଡାଡ୍‌, ମମ୍‌ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି। ମଉସା, ମାଉସୀ, ମାମୁ, ମାଈଁ, କକା, ଖୁଡ଼ୀ ଆଦି ଶବ୍ଦର ସ୍ଥାନ ..

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଚିତାବାଘ ଏକ ମାଂସାଶୀ ଓ ଶିକାରୀ ପ୍ରାଣୀ। ଏହା କୁକୁର ଭଳି ନିରୀହ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମାରି ଖାଏ। କିନ୍ତୁ ଉଭୟ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ଖାଦ୍ୟ-ଖାଦକ ସମ୍ପର୍କ ଥିଲେ ବି ବିପଦରେ ପଡିଲେ ଖାଦକ ପ୍ରାଣୀ ଆଉ ଶିକାର ନ କରି ଦୟାବାନ୍‌ ପାଲଟିଯାଏ। ଏପରି ଏକ ଉଦାହରଣ ..

ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ରକ୍ଷାକାରୀ

ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ରକ୍ଷାକାରୀ

ଆମେରିକା ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ ଜଣେ ଅତି ଜିଦ୍‌ଖୋର ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି ବାରମ୍ବାର ପ୍ରମାଣିତ ହେଉଛି। ତାଙ୍କର କଠୋର ମନୋଭାବ ଯୋଗୁ ଆମେରିକାର ବୋମା ବର୍ଷଣ ଘଟିବାରୁ ଇସ୍‌ଲାମିକ ଷ୍ଟେଟ(ଆଇଏସ୍‌) ଏବେ ଦୁର୍ବଳ ହେବାରେ ଲାଗିଛି। ସେହିଭଳି ତାଙ୍କ ଜିଦି ଯୋଗୁ ଉତ୍ତରକୋରିଆ ନେତା କିମ୍‌ ଜଙ୍ଗ୍‌ ଉନ୍‌ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ। କେବଳ ବହିର୍ବ୍ୟାପାର ପ୍ରସଙ୍ଗ ନୁହେଁ, ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ଏକଜିଦିଆ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଆମେରିକୀୟମାନଙ୍କୁ ନୂତନ ପରିସ୍ଥିତିରେ ପକାଉଛି। ଭାରତରେ ରହି ଆମେରିକାର ଭିତିିରି ପରିସ୍ଥିତି ସମ୍ପର୍କରେ ମତ ଦେବା କଷ୍ଟକର ହୋଇଥାଏ।