ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ନିଆରା ହେଉ ନୂଆବର୍ଷ

ନିଆରା ହେଉ ନୂଆବର୍ଷ
ରଞ୍ଜନ କୁମାର ଦାସ ଇଂରେଜମାନେ ଭାରତ ଛାଡି ଯିବା ଅନେକ ବର୍ଷ ହେଲାଣି। ତଥାପି ତାଙ୍କ ଶାସନ ଓ ଚଳଣିର ଛାପ କେଉଁଠି ନା କେଉଁଠି ରହିଯାଇଛି। ତାକୁ ଆମେ ବଦଳାଇବାର ସାହସ କରିପାରୁନାହୁଁ କି ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ କରୁନାହୁଁ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଚଳିତ ଡାକ, ତାର, ବେତାର, ରେଳ ଓ ବିମାନସେବା,କୋର୍ଟ କଚେରୀ, ଦଣ୍ଡବିଧି ଆଇନ, ରିଲିଫ୍‌ କୋଡ୍‌, ସ୍କୁଲ କଲେଜରେ ଇଂରାଜୀ ଶିକ୍ଷା ଆଦି ଅନେକ ବିଷୟ ଆଜିଯାଏ ବଳବତ୍ତର ଅଛି ଏବଂ ନିକଟ ଭବିଷ୍ୟତରେ ବଦଳିବାର ଆଶା ମଧ୍ୟ ଦିଶୁନାହିଁ। ସାଂସ୍କୃତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଆମ ପରମ୍ପରାକୁ ଅନେକତ୍ର ବଦଳାଇ ନୂଆ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସବୁ ଥାପିଦେଇ ଯାଇଛନ୍ତି। ଫୁଟବଲ, କବାଡି, ଭଲିବଲ୍‌, କୁସ୍ତି, ହକି, ଭଳି ଅନେକ ସ୍ଥାନୀୟ କ୍ରୀଡାର ଲୋକପ୍ରିୟତାକୁ ବହୁ ପଛରେ ପକାଇ କ୍ରିକେଟ୍‌ ଲୋକପ୍ରିୟତାର ଶୀର୍ଷରେ ରହିଚି। ପିଠାର ସ୍ଥାନ ନେଲାଣି ପିଜା, ବର୍ଗର, ହଟ୍‌ଡଗ୍‌। ରଜ, ହୋଲି, ଦୋଳଠୁ ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ଏବେ ଭାଲେଣ୍ଟାଇନ୍ସ ଡେ। ଏଇ କ୍ରମରେ ଇଂଲିଶ ନବବର୍ଷର ପାଳନ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣାକ୍ରମ। ଗାଁଠୁ ସହର ସବୁଠି ଏବେ ଜାନୁଆରୀ ଏକରେ ନବବର୍ଷ ପାଳନ କରାଯାଉଛି। ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ପ୍ରତିପଦକୁ ନବବର୍ଷର ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଏ। ଆମ ଓଡିଶାରେ ବିଷୁବ ସଂକ୍ରାନ୍ତିରୁ ନବବର୍ଷ ଧରାଯାଏ। ପଞ୍ଜାବରେ ବୈଶାଖୀ, ଆସାମରେ ବିହୁ, କେରଳରେ ବିଷୁ, ତାମିଲନାଡୁରେ ପୁତାଣ୍ଡୁ, ଆନ୍ଧ୍ରରେ ଉଗାଡ଼ି ଠିକ୍‌ ସେଇ ସମୟରେ ପାଳିତ ହୁଏ। ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଗୁଡି ପଦ୍‌ୱା ପାଳିତ ହୁଏ। ବଙ୍ଗଳାରେ ଘରେ ଘରେ ରଙ୍ଗୋଲି ଓ ଆଳ୍ପନା କରି ସ୍ବସ୍ତିକ ଚିହ୍ନ ଅଙ୍କା କଳସୀ ଥୋଇ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଗୁଜରାଟରେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ଓ ରାଜସ୍ଥାନରେ ଦୀପାବଳି ସମୟରେ ନବବର୍ଷ ପାଳନ କରିବାର ପ୍ରଥା ରହିଛି। ପୃଥିବୀର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାନ୍ତରେ ସେଇଭଳି ଅଲଗା ଅଲଗା ସମୟରେ ନବବର୍ଷ ପାଳିତ ହୁଏ। ଇଜିପ୍‌ଟରେ ଜାନୁୟାରୀ ୭, ସ୍କଟ୍‌ଲାଣ୍ଡରେ ଜାନୁୟାରୀ ୧୧, ସ୍ବିଜରଲାଣ୍ଡରେ ଜାନୁୟାରୀ ୧୩, କୋରିଆରେ ଜାନୁୟାରୀ ୨୨, ବୁଲ୍‌ଗେରିଆରେ ଫେବୃୟାରୀ ୨୮, ଆମେରିକାରେ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦, ଇରାନ୍‌ରେ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୧, ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଓ ନେପାଳରେ ଏପ୍ରିଲ୍‌ ୧୪, ବର୍ମାରେ ଏପ୍ରିଲ ୧୬, ଆଫ୍ରିକାରେ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୦, ଇଥିଓପିଆରେ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ରେ ନବବର୍ଷ ପାଳିତ ହୁଏ। କେବଳ ଭାରତ, ଜାପାନ, ଇଂଲଣ୍ଡ, କାନାଡା ଓ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଆଦି ଦେଶରେ ଜାନୁୟାରୀ ୧ରେ ପାଳିତ ହୁଏ ନବବର୍ଷ। ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ରାଷ୍ଟ୍ର ନିଜ ନିଜ ଐତିହ୍ୟ ଓ ପରମ୍ପରାମତେ ନବବର୍ଷ ପାଳୁଥିଲା ବେଳେ ଆମେ ଆମର ଅସ୍ମିତା ଭୁଲି କେବଳ ଅନୁକରଣଶୀଳ ହୋଇ ଇଂଲିଶ ନବବର୍ଷ ପାଳୁଛୁ। ମାତ୍ର କାହିଁକି ତାହା ପାଳୁଛୁ ଏବଂ ଯେଉଁ ଢଙ୍ଗରେ ତାହା ପାଳୁଛୁ ତା’ର ପ୍ରାସଙ୍ଗିକତାର ତର୍ଜ୍ଜମା କେବେ କରିନାହୁଁ। ଆମର ଏଠି ନୂଆବର୍ଷର ଦିନେ ଦି ଦିନ ଆଗରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଏ ସମ୍ଭାଷଣ ପର୍ବ। ସେଦିନ ତ ଯିଏ ଯାହାକୁ ଦେଖିଲା, ଚିହ୍ନା ହଉ କି ଅଚିହ୍ନା ‘ହାପି ନ୍ୟୁ ଇୟର’ କହି ସମ୍ଭାଷଣ କରେ। ସରକାରୀ ଦପ୍ତରରେ ସେଦିନ ଛୁଟି ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କୋଉଠି କିଛି କାମ ହୁଏନା। ସମସ୍ତେ ମଉଜ ମଜଲିସ୍‌ରେ ମାତିଥାନ୍ତି। ଅଘୋଷିତ ଛୁଟି ସବୁଆଡେ। ସେଦିନ ସତେ ଯେମିତି କାମ ନ କରିବାର ସଂକଳ୍ପ ନେଇଥାନ୍ତି ବାବୁମାନେ। ଦପ୍ତର ଛଡା ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ଭୋଜିଭାତ, ମଉଜମସ୍ତି, ପିକ୍‌ନିକ୍‌, ମଦ୍ୟପାନ, ପାର୍ଟ୍‌ି, ଫୁଲତୋଡ଼ା ଓ ଡାଏରୀ ଆଦାନପ୍ରଦାନ ତଥା ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଲାଞ୍ଚ ଓ ତୋଷାମଦିରେ ଦିନଟି କଟିଯାଉ ବୋଲି ସମସ୍ତେ ଯେପରି ମାନସିକସ୍ତରରେ ଚାହାନ୍ତି। ହୋଟେଲ ଓ କ୍ଲବ୍‌ଗୁଡ଼ିକରେ ସେଦିନ ରେଭ୍‌ ପାର୍ଟି, ଡିଜେ ପାର୍ଟିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କ୍ୟାଣ୍ଡେଲ୍‌ ଲାଇଟ୍‌ ଡିନର, ୱାଇଫ୍‌-ସ୍ବାପିଙ୍ଗ୍‌ ଭଳି ଅନେକ ଅନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ। ସେଇ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ଯେତିକି ଛେଳିମେଣ୍ଢାକୁକୁଡା ବଳି ପଡନ୍ତି, ସାରାବର୍ଷରେ ସେତିକି ପଡୁ ନ ଥିବେ। ବର୍ଷର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ କେତେଜଣ ନିରୋଳାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ଯେ ବର୍ଷଟି ଭଲରେ କଟୁ? ଲୋକେ ବୋଧହୁଏ ଭାବନ୍ତି ଭଗବାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ତାଙ୍କ ଉପରିସ୍ଥ ଅଧିକାରୀ ଓ ନେତାମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଚାହିଁଲେ ତାଙ୍କ ଆଗାମୀ ବର୍ଷଟି ଆହୁରି ଭଲରେ କଟିବ। ସେଦିନ ତେଣୁ ସେମାନେ ଦରକାର ପଡିଲେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ସ୍ଥଗିତ କରିଦେବେ, ମାତ୍ର ନିଜ ଭୌତିକ ଜଗତର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଭୁଲିବେ ନାହିଁ। ଅନେକ ପଦାସୀନ ଅଧିକାରୀ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଘରେ ଓ ଅଫିସ୍‌ରେ ଦର୍ଶନାର୍ଥୀମାନେ କୃପାଲାଭ ଆଶାରେ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବେ ଲାଇନ୍‌ ଲଗେଇ ଠିଆହୋଇ ରହିଥାନ୍ତି। ବିଭିନ୍ନ ଦାମୀ ଉପଢୌକନ, ଡାଏରୀ, ଗ୍ରୀଟିଙ୍ଗ୍‌ସ, ଫୁଲତୋଡା, ମିଠା ଓ ଟଙ୍କା ପ୍ୟାକେଟ୍‌ରେ ସେମାନଙ୍କ ଦପ୍ତର ପୂରିଉଠେ। ଡାଇବେଟିସ୍‌ ଭୋଗୁଥିବା ଏ ରୋଗୀମାନେ କେତେ ମିଠା ପ୍ୟାକେଟ୍‌ ବା ଖାଇପାରିବେ? ଡାଏରୀ ମଧ୍ୟ ଜଣଙ୍କର କେତୋଟି ଲୋଡ଼ା? କିଛି ଲୋକ ନିଜ କର୍ମଚାରୀ ଓ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଙ୍କୁ ମାଗଣାରେ ପାଇଥିବା ଡାଏରୀ ବାଣ୍ଟିଦିଅନ୍ତି। ବାଣ୍ଟିଲା ପରେ ମଧ୍ୟ ଯେତିକି ବଳେ ପିଲାଙ୍କ ରଫ୍‌ଖାତା ହୁଏ। ଫୁଲତୋଡାରୁ କିଛି ମଧ୍ୟ ରିସାଇକ୍ଲିଙ୍ଗ୍‌ ହୋଇ ଅନ୍ୟ କାହା ଦପ୍ତରରେ ପହଞ୍ଚେ। ତା’ ପର ଦିନକୁ ସେ ମଉଳା ଫୁଲସବୁ ମାଟିରେ ମିଶେ, ଗ୍ରୀଟିଂସ୍‌ ସବୁ ଯାଏ ରଦ୍ଦି କାଗଜଗଦାକୁ। ଯେଉଁ ବାବୁଭାୟାମାନଙ୍କୁ ସେଦିନ ଏତେ ମିଠା ପ୍ୟାକେଟ୍‌ ଦିଆଯାଏ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଅନେକେ ମଧୁମେହରେ ପୀଡିତ ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ପିଲାମାନେ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ସଚେତନ ହୋଇ ପ୍ରତ୍ୟହ ଜିମ୍‌ ଯାଉଥିବାରୁ ଏ ମିଠା ସବୁ ତାଙ୍କର କିଛି କାମରେ ଆସେନା। ବାସ୍ତବରେ ଏହା ତେଲିଆ ମୁଣ୍ଡରେ ତେଲ ମାରିବା ଛଡ଼ା କିଛି ନୁହେଁ। ଯାହାର ଯାହା ଦରକାର ନ ଥାଏ, ଆମେ ତା’ ମୁଣ୍ଡରେ ତାହା ଢାଳୁ। ମାତ୍ର ଯିଏ ପ୍ରକୃତରେ ଅଭାବୀ ତା’ କଥା ବୁଝୁନା। ବାହାଘରରେ କାହା ଘରକୁ ଗଲେ ଆମେ ଟଙ୍କା ଭର୍ତ୍ତି ଲଫାପା ଉପହାରରେ ଦେଇ ଆସୁଚୁ। ଯିଏ ଲକ୍ଷଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରି ବାହାଘର କରୁଚି ସିଏ କ’ଣ ଆମ ଉପହାର ଟଙ୍କାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ବସିଚି? ମାତ୍ର ରୋଗୀ ଜଣକୁ ଦେଖିବାକୁ ଡାକ୍ତରଖାନାକୁ ଗଲେ ଆମେ ଖାଲି ହାତରେ ବା ଅତିବେଶିରେ ଆପଲ୍‌ କେଜିଏ କି ହର୍ଲିକ୍‌ସ ବୋତଲଟେ ନେଇ ଯାଉଛେ। ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ହୁଏତ ତା’ର ଟଙ୍କାର ଆବଶ୍ୟକତା ଥାଇପାରେ। ମାତ୍ର ସେଥିପ୍ରତି ଆମର ଦୃଷ୍ଟି ଯାଏନା। ଠିକ୍‌ ସେଇଭଳି ନୂଆବର୍ଷରେ ବହୁ ଅସହାୟ, ଅନାଥ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଶିଶୁ ଶୀତରେ ଥରୁଥିଲା ବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଯଦି କମ୍ବଳଟିଏ ଦେଇପାରନ୍ତେ, ଆହୁରି ବେଶି ପୁଣ୍ୟ ମିଳନ୍ତା। ବନ୍ଧୁବର୍ଗଙ୍କୁ ବା ଉପରିସ୍ଥଙ୍କୁ ଶଙ୍ଖୋଳିବାରେ ମନା ନାହିଁ। ମାତ୍ର ଏ ଅଯଥା ବାହ୍ୟ ଚାକଚକ୍ୟ, ବାହାଦୁରି ଦେଖାଇବା ଅପେକ୍ଷା ଆମେ ଆମ ଆଚରଣର ପୁନଲୋକନ କରିବା ଦରକାର। ଡାଏରୀ ଓ ଗ୍ରୀଟିଂସ୍‌ ତିଆରି ହେବାରେ କେତେ ଗଛ କଟେ ତାହାର ହିସାବ କିଏ ରଖେ? ଏବେ ତ ହ୍ବାଟ୍ସଆପ୍‌, ଫେସ୍‌ବୁକ୍‌ ବା ଫୋନ୍‌ରେ ଗ୍ରୀନ୍‌-ୱିଶ୍‌ କରିହଉଚି। କ’ଣ ଦରକାର ଡାଏରୀ ଓ ଗ୍ରୀଟିଂସ୍‌ ଦେବା? ବରଂ ଡାଏରୀ ବଦଳରେ ଭଲ ବହିଟିଏ ଯଦି କାହାକୁ ଉପହାର ଦିଆହୁଅନ୍ତା, ଗ୍ରୀଟିଂସ୍‌ ବଦଳରେ ନିଜ ମନର ଭାବ ବ୍ୟକ୍ତ କରୁଥିବା ଗୀତଟିଏ, ମ୍ୟୁଜିକ୍‌ ସିଡୀଟିଏ କି ଗୀତଭର୍ତ୍ତି ପେନ୍‌ଡ୍ରାଇଭ୍‌ଟିଏ ଉପହାରର ତାଲିକାରେ ରହନ୍ତା, ତେବେ କେତେ ଭଲ ନ ହୁଅନ୍ତା। ଆମେ ଦିନଟିକୁ ଅନ୍ୟର ଶୁଭକାମନା କରିବାରେ ବିତାଇଲା ବେଳେ ଯଦି ମଦ୍ୟପାନ, ଦ୍ରୁତ ଗାଡିଚାଳନା, କାମ ନ କରି ଫୁର୍ତ୍ତି ମାରିବା, ୱାଇଫ୍‌-ସ୍ବାଫିଙ୍ଗ୍‌ କଲାଭଳି ନକାରାମତ୍କ ଚେତନାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବାର ସଂକଳ୍ପ ନିଅନ୍ତେ ତେବେ କେଡ଼େ କଥା ନ ହୁଅନ୍ତା। ଆହୁରି ଭଲ ହୁଅନ୍ତା ଯଦି ସେ ଦିନଟି କାହା ମୁହଁରେ ଚେନାଏ ହସ ଫୁଟାଇବାର ଏକ ଅବସର ହୋଇପାରନ୍ତା। ଦିନଟିକୁ ସ୍ମରଣୀୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଚେ ତ ସେଦିନ ଗଛଟିଏ ଲଗାଯାଉ, ଭୋକିଲା ଲୋକର ପେଟରେ ଦାନାଗଣ୍ଡେ ଦିଆଯାଉ, ଶୀତରେ ଥରୁଥିବା ଲୋକର ପିଠିକୁ କନା ଖଣ୍ଡେ ଦିଆଯାଉ। ଗୁମୁରିଗୁମୁରି କାନ୍ଦୁଥିବା ଅସହାୟ ଦୁଃସ୍ଥ ଦଳିତ ମଣିଷକୁ ଆଶ୍ୱାସନା ଟିକେ ଦିଆଯାଉ ଯେ, ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନା ଭାଇ ଆମେ ତମ ସହ ଅଛୁ। ଏ ଦିନ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ହଉ, ସ୍ମରଣୀୟ ବି ହଉ। ମାତ୍ର ଏହା ହେଉ ଟିକେ ନିଆରା ଢଙ୍ଗରେ। ଜିଲାପାଳ, ଯାଜପୁର, ମୋ- ୯୪୩୭୨୮୬୫୧୨
All Right Reserved By

ସମ୍ପାଦକୀୟ |

ବିରୋଧୀଙ୍କ ପାଇଁ ମଉକା

ବିରୋଧୀଙ୍କ ପାଇଁ ମଉକା

ଆକାର ପଟେଲ

ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରଠାରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୀର୍ଘତମ ଅବଧି ଲାଗି ଅର୍ଥନୈତିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ଜାରି ରହିଥିବାରୁ ଆମେରିକାର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଡୋନାଲ୍‌ଡ ଟ୍ରମ୍ପ କିଛି ଲୋକପ୍ରିୟତା ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି। ଗତ ତ୍ରିମାସୀରେ ଆମେରିକାର ଅର୍ଥନୀତି ୪ ପ୍ରତିଶତ ହାରରେ ଅଭିବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲା। ତେବେ ଆମେ ଭାରତୀୟମାନେ ଏଥିରେ ପ୍ରଭାବିତ ନ ହୋଇପାରୁ। କିନ୍ତୁ ସତକଥା ହେଲା, ଆମେରିକା ଅର୍ଥନୀତିର ଆକାର ହେଉଛି ଭାରତର ୧୦ ଗୁଣ, ଯଦିଚ ଏହାର ଲୋକସଂଖ୍ୟା ଭାରତର ୪ ଭାଗରୁ ଭାଗେ। ଏହାର ଅର୍ଥ ଜଣେ ହାରାହାରି ଆମେରିକୀୟ ଜଣେ ହାରାହା...

ଶୀତଳ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ

ଶୀତଳ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ

ଚିତ୍ରଚରିତ୍ର/ ନିରଞ୍ଜନ ପାଢ଼ୀ

ଯେଉଁ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସମ୍ପର୍କରେ କଥାଟି କୁହାଯାଉଛି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ‘ଶୀତଳ’ ଶବ୍ଦଟି ବୋଧହୁଏ ସବୁଠାରୁ ସଂଭ୍ରାନ୍ତ ଓ ମାର୍ଜିତ ବିଶେଷଣ। ଏମାନଙ୍କୁ ଶୀତଳ କୁହାଗଲେ ବି ଏମାନେ ଯେ କେବେ ଉଷ୍ମ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ତାହା ନୁହେଁ। ଏମାନେ ଉଷ୍ମ ହୁଅନ୍ତି, ନିଜ ଭିତରେ ଜଳନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜଳାଇବାର ବି ସାମର୍ଥ୍ୟ ରଖନ୍ତି। ୟେ ଉଷ୍ମତା କେବଳ ସୁରକ୍ଷିତ ଥାଏ ନିଜ ପାଇଁ ଓ ନିଜର ଯାବତୀୟ ସ୍ବାର୍ଥସାଧନ ଲାଗି। ମାତ୍ର ଆଖପାଖର ଦୁନିଆରେ ଆତଯାତ ହେଉଥିବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ଲୋଡ଼ାପଡ଼େ ତାତିଲାପଣ, ସେତେବେଳେ ଏମାନଙ୍କ ଉଷ୍ମ ପୌରୁଷ ଅଚାନକ ଛୁଟିରେ ଚାଲିଯାଏ ଓ ବଦଳରେ ପ୍ରତିଭାତ ହୁଏ ଏକ ହିମ ଶୀତଳ ନିର୍ଜୀବ ବ୍ୟକ୍ତିସତ୍ତା। ମନେହୁଏ, ସତେ ଯେମିତି ମଣିଷଟିଏ ନୁହେଁ ନିଥର କାଠ ଗଣ୍ଡିଟାଏ!...

‘ମିଲ୍‌କମ୍ୟାନ୍‌’ର ରୂପକାର

‘ମିଲ୍‌କମ୍ୟାନ୍‌’ର ରୂପକାର

ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ/ଜିତେନ୍ଦ୍ର

ମୋ ଚରିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ମୋ ପାଖକୁ ଆସି ଗପ ଲେଖିବାକୁ ମୋତେ କହନ୍ତି। ଯେତେବେଳ ଯାଏ ସେମାନେ ଆସି ନ ଥାନ୍ତି ସେତେବେଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ କିଛି ଲେଖିପାରେ ନାହିଁ। ’ ୨୦୧୮ ‘ମ୍ୟାନ୍‌ ବୁକର’ ପାଇବା ଲାଗି ଉତ୍ତର ଆୟର୍ଲାଣ୍ଡ ଲେଖିକା ଆନ୍ନା ବନର୍‌ସଙ୍କ ନାମ ଘୋଷଣା ହେବା ପରେ ସାମ୍ବାଦିକଙ୍କୁ ସେ ନିଜ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଉପରିଲିଖିତ ଉକ୍ତି ବାଢ଼ିଥିଲେ। ମ୍ୟାନ୍‌ ବୁକର ପାଇବାରେ ଆନ୍ନା ହେଉଛନ୍ତି ଉତ୍ତର ଆୟାର୍ଲାଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ଲେଖିକ। ଉପନ୍ୟାସ ‘ମିଲ୍‌କମ୍ୟାନ୍‌’ ପାଇଁ ସେ ଏହି ସମ୍ମାନ ପାଇବାକୁ ଯାଉଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ବଳରେ ଅସାଧ୍ୟ ସାଧନ କରିହୁଏ। ପିଲାଦିନରୁ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ରୁଚି ଓ ଅଭ୍ୟାସ ରଖିଥିଲେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଏଥିରେ ସଫଳତା ଲାଭ କରିହୁଏ। ପ୍ରଶଂସା ଓ ପୁରସ୍କାର ବି ମିଳେ। ସେହିପରି ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ କୃତିତ୍ୱ ହାସଲ କରିଥିବା ୧୦ବର୍ଷର ବାଳକ ...

ମାଛଦ୍ୱାରା ପାଦ ଚିକିତ୍ସା

ମାଛଦ୍ୱାରା ପାଦ ଚିକିତ୍ସା

ପରିବେଶ ପରିଚିନ୍ତା/ ମାନେକା ଗାନ୍ଧୀ

କିଛିମାସ ତଳେ ଜଣେ ଯୁବତୀ ନ୍ୟୁୟର୍କରେ ତାଙ୍କ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଛଅମାସ ହେଲା ତାଙ୍କ ପାଦ ନଖଗୁଡ଼ିକ କଳାପଡ଼ି ଝଡ଼ିଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କ ପରିବାରରେ ଏମିତି ସମସ୍ୟା ଆଉ କାହାର ନାହିଁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରୋଗ ନାହିଁ ବା ଏପରି ଭାବେ ନଖ ପଚିବାର ପାରିବାରିକ ଇତିହାସ ନାହିଁ। ପରୀକ୍ଷାରୁ ଜଣାପଡ଼ିଲା ଯେ, ଛଅମାସ ତଳେ ସେ ମାଛ ଦ୍ୱାରା ପାଦ ଚିକିତ୍ସା (ଫିଶ୍‌ ପେଡିକିଓର) କରାଇଥିଲେ। ମାଛ ହିଁ ତାଙ୍କ ନଖର ମଞ୍ଜଭାଗରେ (ଯେଉଁଠୁ ନଖ କଅଁଳେ) କ୍ଷତ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ଫଳରେ ଓନିକୋମାଡେସିସ୍‌ (ନଖପଚା ରୋଗ) ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ଓ ନଖ କଳାପଡ଼ି ଝଡ଼ିଯାଉଛି। ଆଗକୁ ପରିସ୍ଥିତି ଆହୁରି ଖରାପ ହୋଇପାରେ। ପଚାନଖ ତଳେ ...

ରାଜନେତା ଓ ନାଗରିକ ସମାଜ

ରାଜନେତା ଓ ନାଗରିକ ସମାଜ

ଡ. ସୁବାସ ଚନ୍ଦ୍ର ପାତ୍ର

ଓଡ଼ିଶାର ରାଜନେତାମାନେ ଏକ ସୁସ୍ଥ, ସୁନ୍ଦର ନାଗରିକ ସମାଜ ଗଠନ ସେମାନଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱ ବୋଲି କେବେ ଭାବନ୍ତି ନାହିଁ। କରତାଳି, ପତାକା ଧାରଣ, ମାଗଣା ଇନ୍ଧନରେ ମୋଟର ସାଇକେଲ ଚାଳନା ପାଇଁ ଯୁବଗୋଷ୍ଠୀ ସଂଗ୍ରହ ଏବଂ ଏ ସବୁ ମାଧ୍ୟମରେ ଭୋଟ ସଂଗ୍ରହ ଓ କ୍ଷମତା ଦଖଲ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ କାମ ବୋଲି ସେମାନେ ବିଚାର କରନ୍ତି। ସଂହତିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆଦର୍ଶଭରା ଏକ ତ୍ୟାଗପୂତ ସମାଜ ନିର୍ମାଣ ମଧ୍ୟ ଏକ ରାଜନୈତିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ସେମାନେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ତା’ର ପ୍ରମୁଖ କାରଣ କ୍ଷମତାମନସ୍କତା, ସମାଜମନସ୍କତା ବା ରାଷ୍ଟ୍ରମନସ୍କତା ନୁହେଁ।...

ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଚିତ୍ରକର

ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଚିତ୍ରକର

ଡ. ତୁଷାରକାନ୍ତି ଦାସ

ଦୁଇ ହାତ ପାପୁଲିରେ ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ପାଣିରେ ଜହ୍ନକୁ ସେ ଧରିଛି। ସତେ ବା ସେ ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ପାଣିରେ ଜହ୍ନଟା ଚିକ୍‌ମିକ୍‌ କରୁଛି- ଚିତ୍ରକରଟିଏ ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ପାଣିରେ ଜହ୍ନର ପ୍ରତିବିମ୍ବକୁ କାନ୍‌ଭାସରେ ଉତାରୁଥିବାବେଳେ କେବେ ବି କ’ଣ ଭାବିଥିବ ଜହ୍ନକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ଜହ୍ନର ଛବି ଆଙ୍କିବ ବୋଲି? ହଁ ଆଜ୍ଞା, ଚିତ୍ରକରର ଏ ଭାବନା ସତ୍ୟ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ଆଉ ଆପଣ କହିପାରିବେନି ‘କବି କଳପନା ସରଗ ସିନା ଲୋ ମନ ଭୁଲାଇବା ପାଇଁ’। କାରଣ ଏ କଳ୍ପନା ବାସ୍ତବରେ ପରିଣତ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ଜାପାନୀ କୋଟିପତି ବ୍ୟବସାୟୀ ୟୁସାକୁ ମେଜାଓ୍ବା ୬ ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଦେଶ ଭାରତ । ଏହାର ପ୍ରତିଟି ପର୍ବପର୍ବାଣିରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସଦ୍‌ଭାବନାର ନିଆରା ନମୁନା। ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେଶର କୋଣ ଅନୁକୋଣରେ ଦଶହରା ଯାକଜମକରେ ପାଳନ କରାଯାଉଛି। ଏଭଳି ସମୟରେ ସର୍ବଧର୍ମ ସମନ୍ବୟର ବାର୍ତ୍ତାବାହକ ସାଜିଛନ୍ତି ପୂର୍ବୋତ୍ତର ରାଜ୍ୟ ଆସାମରେ ହାସିମ୍‌ ଅଲି। ଡାରାଙ୍ଗ୍‌ ଜିଲାର ଡାଲଗାଓଁ ଅଞ୍ଚଳର ହାସିମ୍‌ ଇସଲାମ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ...

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଚନ୍ଦକା ବଞ୍ଚାଅ

ସମ୍ପାଦକୀୟ/ଚନ୍ଦକା ବଞ୍ଚାଅ

କଟକ ମୁଣ୍ଡଳୀ ନିକଟ ମହାନଦୀରେ ୫ଟି ହାତୀ ଭାସି ଯାଉଥିବା ଖବର ଅକ୍ଟୋବର ୧୫ ସକାଳୁ ବ୍ୟାପିଯିବା ପରେ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭିଡ଼ ହୋଇଥିଲା। ଏ ବିଷୟରେ ସୂଚନା ପାଇବାରୁ ଆଠଗଡ଼ ଓ ଚନ୍ଦକା ବନଖଣ୍ଡ କର୍ମଚାରୀମାନେ ଘଟଣାସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚତ୍ଥିଲେ। ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ମୁଣ୍ଡଳୀ ବ୍ୟାରେଜ୍‌ର ୪ଟି ଗେଟ୍‌ ବନ୍ଦ କରିଦିଆଯିବାରୁ ଜଳସ୍ରୋତ ହ୍ରାସ ପାଇଥିଲା ଓ ପାଣିରେ ଭାସୁଥିବା ହାତୀ ଉପରକୁ ଉଠି ଆସିଥିଲେ। ...

ପଶୁବଳି : ଏକ ଅମାନବୀୟ ପରମ୍ପରା

ପଶୁବଳି : ଏକ ଅମାନବୀୟ ପରମ୍ପରା

ଡ. ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କୁମାର ସାହୁ

ଆମ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ ଦେବୀମନ୍ଦିରଗୁଡ଼ିକରେ ଶାରଦୀୟ ପୂଜାର ଏକ ବିଶେଷ ଅଙ୍ଗ ଥିଲା ପଶୁବଳିପ୍ରଥା। ପ୍ରତିବର୍ଷ ଦଶହରା ବେଳେ ଏସବୁ ଶକ୍ତିପୀଠରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଉଥିଲା ଅତି ବୀଭତ୍ସ ଭାବରେ। ଏଭଳି ଏକ ଅମାନବୀୟ ପରମ୍ପରା ଉପରେ ନ୍ୟାୟାଳୟର ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଲାଗିବା ପରେ ଅଧିକାଂଶ ଦେବୀ ପୀଠରେ ଏବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଛି ପଶୁବଳି। ଅନ୍ୟ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଏହା ଲୁଚାଛପାରେ ଚାଲିଛି ପରମ୍ପରା ଦାୟରେ। କାରଣ ସଭ୍ୟତା ଯେତେ ଆଗକୁ ଗଲେ ବି ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସର ଅନ୍ଧଗଳିରୁ ମୁକୁଳିପାରୁନି ...

ଆସ ମା’ ଦୁର୍ଗେ

ଆସ ମା’ ଦୁର୍ଗେ

ଡ. ଭାଗ୍ୟଲିପି ମଲ୍ଲ

କାଶତଣ୍ଡୀର ଶୁଭ୍ର ମେଳଣରେ ଏବେ ସୃଜନର ମୂର୍ଚ୍ଛନା। ପତଳା କୁହୁଡ଼ିଆ ଆକାଶରେ ଜହ୍ନ ପିନ୍ଧିଛି ଧଳାବଉଦର ମାଳ। ଅଧା ଛାଇ ଅଧା ଆଲୁଅର ଖେଳରେ ଆସକ୍ତ ଧରିତ୍ରୀର ଛାତି। ଆକାଶ ଦେଖୁଛି ମୁହଁ ମାଟିଦର୍ପଣରେ। ଠିକ୍‌ ଏଇ ସମୟରେ ଧରାବତରଣ କରୁଛନ୍ତି ମା’ ଦୁର୍ଗା, ଦୁର୍ଗତିନାଶିନୀ। ତାଙ୍କ ଆଗମନର ଆବାହନୀରେ ଭୂମିରୁ ଆକାଶ, ସବୁଠି ଶୁଭ୍ରତାର ସମାରୋହ। ସକଳ ସୃଷ୍ଟିରେ ଶରତର ମଧୁର ଆଶ୍ଳେଷ। ସେହି ଆଶ୍ଳେଷରେ ସମାହିତ ଶକ୍ତି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଅନୁଭବ। ସେ ଶକ୍ତି ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଆନନ୍ଦର କାରଣ। ତା’ ବିନା କିଛି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ତେଣୁ କୁହାଯାଏ ସେ ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱସ୍ଥ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସତ୍ତା। ସକଳ ଚେତନାର ଉତ୍ସ। ଆମେ ଆଜି ସେଇ ଉତ୍ସକୁ ଆହ୍ବାନ କରୁଛୁ। ...

ଏଇ ଭାରତରେ

ଏଇ ଭାରତରେ

ଅନ୍ନଚିନ୍ତା ଚମତ୍କାରା। କ୍ଷୁଧା ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ପେଷି ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ହିତାହିତ ଜ୍ଞାନ ହରାଇବସେ। କ୍ଷୁଧା ପ୍ରପୀଡ଼ିତ ମା’ ପାଖରେ ସ୍ନେହମମତାର ମୂଲ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ପିଲାଙ୍କ ଭୋକିଲା ପେଟକୁ ଆହାର ଯୋଗାଇପାରୁ ନ ଥିବା ମା’ ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ସହ୍ୟ କରି ନ ପାରି ବିନାଶ କରିଦେବାକୁ ବି ଇଚ୍ଛାକରେ। ଏପରି ଏକ ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା ଗୁଜରାଟର ଅହମଦାବାଦଠାରେ ଘଟିଛି। ଗୁଜରାଟର ଭାବନଗର...